2461-IBPB-2-1.4514.636.2016.3.JKu | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Jeżeli istotnie (jak wskazał Wnioskodawca) opisana we wniosku czynność przekazania rodzeństwu środków pieniężnych wynikała z konieczności wykonania polecenia darczyńcy i nie przybrała postaci żadnej z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to jako czynność niewymieniona w ww. przepisie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku 18 listopada 2016 r. (data wpływu do Organu – 22 listopada 2016 r.), uzupełnionym 28 grudnia 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny z poleceniem dokonania wypłat na rzecz osób trzecich – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2016 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny z poleceniem dokonania wypłat na rzecz osób trzecich.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z tym, w piśmie z 22 grudnia 2016 r., znak: 2461-IBPB-2-1.4514.636.2016.1.JKu wezwano do jego uzupełnienia.

Wniosek został uzupełniony 28 grudnia 2016 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Rodzice Wnioskodawcy umową darowizny (sporządzoną w formie aktu notarialnego) z 19 września 2016 r. przepisali na Wnioskodawcę gospodarstwo rolne. Gospodarstwo rolne zostało wycenione na 141.000 zł. W akcie notarialnym darowizny znalazł się zapis o treści: „Małżonkowie E. i A. M. zobowiązują syna P.M. do wypłaty na rzecz jego rodzeństwa, a to: A.Z., zamieszkałej w W. i K.M., zamieszkałej w D., kwot po 47.000 zł w terminie do 31 grudnia 2017 r., a P.M. oświadcza, że wyraża na to zgodę.

W dniu 12 października 2016 r. Wnioskodawca przelał kwoty po 47.000 zł na konta sióstr. Otrzymał od nich potwierdzenie, że otrzymały pieniądze. Obie siostry złożyły w odpowiednich urzędach skarbowych formularze SD-Z2 – zwolnienia z podatku od darowizny.

Od pani notariusz sporządzającej umowę darowizny Wnioskodawca otrzymał informację, iż jest to jedyna wymagana formalność podatkowa, której należy dokonać w tym przypadku.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że między Wnioskodawcą a rodzeństwem nie została sporządzona umowa darowizny. Przekazanie pieniędzy wynikało z konieczności wykonania polecenia darczyńcy.

W związku z powyższym, po przeformułowaniu, zadano następujące pytania:

Jakie skutki podatkowe niesie ze sobą wykonanie polecenia darczyńcy w postaci przekazania środków pieniężnych rodzeństwu?

Czy w związku z wykonaniem polecenia darczyńcy dotyczy mnie podatek od czynności cywilnoprawnych?

Który urząd skarbowy jest właściwy w przypadku gdy dotyczy mnie podatek od czynności cywilnoprawnych: czy urząd na terenie którego znajduje się gospodarstwo czy też urząd właściwy dla notariusza lub dla mojego miejsca zamieszkania?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonanie polecenia darczyńcy nie powoduje powstawania obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ponadto, Wnioskodawca stwierdził, że właściwym urzędem skarbowym dla tej sprawy jest urząd właściwy dla miejsca zamieszkania Wnioskodawcy.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnień dotyczących podatku od czynności cywilnoprawnych i odnosi się do samego Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych powstałych dla niego z tytułu zawarcia umowy darowizny z poleceniem dokonania wypłat na rzecz osób trzecich. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Odrębne rozstrzygnięcie będzie także wydane w zakresie skutków podatkowych powstałych dla osób, które otrzymały środki pieniężne.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

  1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
  2. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
  3. (uchylona)
  4. umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
  5. umowy dożywocia,
  6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
  7. (uchylona)
  8. ustanowienie hipoteki,
  9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
  10. umowy depozytu nieprawidłowego,
  11. umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają także zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi podlegają zatem tylko te czynności (umowy), które zostały w ustawie wprost wymienione. Zatem w sytuacji, gdy strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem prawnym i tym samym określenie jaka umowa w rzeczywistości miała miejsce.

W myśl art. 893 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).

Szczegółowe określenie w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając ww. ustawie zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że rodzice Wnioskodawcy umową darowizny (sporządzoną w formie aktu notarialnego) przepisali na Wnioskodawcę gospodarstwo rolne. W akcie notarialnym darowizny znalazł się zapis o treści: „Małżonkowie E. i A. M. zobowiązują syna P.M. do wypłaty na rzecz jego rodzeństwa, (...) kwot po 47.000 zł w terminie do 31 grudnia 2017 r., a P.M. oświadcza, że wyraża na to zgodę.” Pomiędzy Wnioskodawcą a rodzeństwem nie została sporządzona umowa darowizny. Przekazanie pieniędzy wynikało z konieczności wykonania polecenia darczyńcy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że jeżeli istotnie (jak wskazał Wnioskodawca) opisana we wniosku czynność przekazania rodzeństwu środków pieniężnych wynikała z konieczności wykonania polecenia darczyńcy i nie przybrała postaci żadnej z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to jako czynność niewymieniona w ww. przepisie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jednocześnie Organ pragnie zauważyć, że jeśli na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych wynikający z obowiązku wykonania polecenia darczyńcy, to tym samym nie zachodzi konieczność składania deklaracji do urzędu skarbowego, co oznacza, że bezprzedmiotowa jest analiza, który urząd skarbowy jest właściwy w sprawie.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.