2461-IBPB-2-1.4514.530.2016.2.ASz | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zakupem samochodu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 5 września 2016 r. (data wpływu do Organu – 8 września 2016 r.), uzupełnionym 14 listopada 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu samochodu przez osobę niepełnosprawną – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2016 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu samochodu przez osobę niepełnosprawną.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 28 października 2016 r. znak: 2461.IBPB-2-1.4514.530.2016.1.ASz wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 14 listopada 2016 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 1 września 2016 r. Wnioskodawca kupił na rynku wtórnym samochód KIA VENGA.

Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wnioskodawca otrzymał dotację z PFRON- u na otwarcie działalności gospodarczej.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że samochód KIA VENGA w rzeczywistości jest samochodem osobowym, zgodnie z wymogami technicznymi nałożonymi na producenta. Pierwotny właściciel zainstalował tzw. kratkę w salonie sprzedaży KIA Motors, co spowodowało, zgodnie z przepisami, zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy.

Z powodu ograniczenia czasowego (rozliczenie dotacji do dnia 30 września 2016 r.) techniczna zmiana parametrów samochodu − zdjęcie kratki w autoryzowanym warsztacie, jak również czas potrzebny do rejestracji w Urzędzie Komunikacji, nie pozwolił na dokonanie formalnych zmian właściwości nabytego pojazdu.

Obecnie zakupiony samochód zarejestrowany jest jako ciężarowy i jako taki wykorzystywany jest przez Wnioskodawcę do celów działalności gospodarczej − zgodnie z umową z 4 lipca 2016 r. zawartą pomiędzy Miastem a Wnioskodawcą określanym jako Wnioskodawca na podstawie art. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 października 2007 r. − oraz w bardzo dużym zakresie na potrzeby własne.

Wnioskodawca oświadczył. że zaliczenie go do grupy osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności nastąpiło na podstawie art. 6b ust. l w zw. z art. 3 ust. l pkt 2, art. 4 ust. 2 i art. 6b ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zakupem samochodu?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z informacjami uzyskanymi w macierzystym urzędzie skarbowym nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ze względu na umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży w myśl ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.

Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy od czynności cywilnoprawnych określa stawkę podatku, która wynosi od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%.

Jak wynika z przywołanych przepisów, zawarcie umowy sprzedaży rzeczy podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których określone podmioty, będące stronami czynności cywilnoprawnych są zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 8 pkt 6 tej ustawy zwalnia się od podatku osoby nabywające na potrzeby własne sprzęt rehabilitacyjny, wózki inwalidzkie, motorowery, motocykle lub samochody osobowe, zaliczone, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bez względu na rodzaj schorzenia, oraz osoby o lekkim stopniu niepełnosprawności w związku ze schorzeniami narządów ruchu.

Z powyższego przepisu wynika zatem m.in. zwolnienie podmiotowe z opodatkowania powyższym podatkiem dla osoby niepełnosprawnej, zaliczonej w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, do grupy osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bez względu na rodzaj schorzenia, nabywającej na potrzeby własne samochód osobowy. A zatem wskazane zwolnienie, w części odnoszącej się do nabycia samochodów, dotyczy tylko i wyłącznie nabycia samochodu osobowego.

Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że w dniu 1 września 2016 r. Wnioskodawca kupił na rynku wtórnym samochód KIA VENGA. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Zaliczenie Wnioskodawcy do grupy osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności nastąpiło na podstawie art. 6b ust. l w zw. z art. 3 ust. l pkt 2, art. 4 ust. 2 i art. 6b ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Wnioskodawca otrzymał dotację z PFRON na otwarcie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazał, że samochód KIA VENGA w rzeczywistości jest samochodem osobowym, zgodnie z wymogami technicznymi nałożonymi na producenta. Pierwotny właściciel zainstalował tzw. kratkę w salonie sprzedaży KIA Motors, co spowodowało, zgodnie z przepisami, zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy. Z powodu ograniczenia czasowego (rozliczenie dotacji do dnia 30 września 2016 r.) techniczna zmiana parametrów samochodu − zdjęcie kratki w autoryzowanym warsztacie, jak również czas potrzebny do rejestracji w Urzędzie Komunikacji, nie pozwolił na dokonanie formalnych zmian właściwości nabytego pojazdu.

Obecnie zakupiony samochód zarejestrowany jest jako ciężarowy i jako taki wykorzystywany jest przez Wnioskodawcę do celów działalności gospodarczej oraz w bardzo dużym zakresie na potrzeby własne.

W świetle powołanych powyżej przepisów, nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy, że nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ze względu na umiarkowany stopień niepełnosprawności. Jak wskazano powyżej, aby skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 8 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych trzeba spełniać wszystkie przesłanki do zastosowania ww. przepisu. Zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie wskazanego przepisu są osoby niepełnosprawne, zaliczone w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, m.in. do grupy osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, nabywające na potrzeby własne samochód osobowy. Natomiast z uzupełnienia wniosku wynika, że zakupiony przez Wnioskodawcę samochód został zarejestrowany jako samochód ciężarowy.

W związku z powyższym, interpretując analizowany przepis art. 8 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wskazać należy, że Wnioskodawca z tytułu dokonania w dniu 1 września 2016 r. czynności zakupu samochodu KIA VENGA, zarejestrowanego jako samochód ciężarowy, jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Powołany wyżej przepis nie daje bowiem podstaw do zwolnienia od tego podatku w sytuacji nabycia innego samochodu niż samochód osobowy.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.