0111-KDIB4.4014.415.2018.2.MCZ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Skutki podatkowe przeznaczenia części zysku na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 października 2018 r. (data wpływu – 30 października 2018 r.), uzupełnionym 21 listopada 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeznaczenia części zysku na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeznaczenia części zysku na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 20 listopada 2018 r. znak: 0111-KDIB4.4014.415.2018.1.MCZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 21 listopada 2018 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jawna prowadząca działalność pod firmą: C.M. Sp. jawna, zwana dalej Spółką lub Wnioskodawcą, prowadzi działalność w zakresie świadczenia usług medycznych. Wspólnikami Spółki są wyłącznie dwie osoby fizyczne, małżonkowie M.W. i Ma.W., a pomiędzy małżonkami jest zniesiona ustawowa wspólność majątkowa.

Udziały w uzyskanych przez Spółkę zyskach oraz poniesionych kosztach w danym roku obrotowym nie są równe, Pani M.W. posiada 95,00 % udziału w zyskach Spółki, Pan Ma.W. posiada 5,00 % udziału w zyskach Spółki.

Umowa Spółki nie stanowi, iż Spółka jest zobowiązana do tworzenia kapitałów, np. kapitału zapasowego, kapitału z tytułu wypłaconego wspólnikom zysku itp. Umowa Spółki nie stanowi też z jaką datą wspólnicy są zobowiązani do podziału zysku uzyskanego za dany rok obrotowy. W roku obrotowym 2018 Spółka nie prowadzi księgi rachunkowej na zasadach określonych ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2018 r., poz. 395) a jest zobowiązana do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2018 r., poz. 200).

Spółka przewiduje, iż za rok 2018. strona uzyska zysk na działalności, który nie zostanie w całości wypłacony wspólnikom, gdyż część zostanie przeznaczona na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Spółka przewiduje, iż do dnia 31 marca 2019 r. Wnioskodawca dokona podziału zysku za rok 2018 wynikającego z księgi podatkowej, którego to zysku cześć zostanie wypłacona wspólnikom zaliczkowo do dnia 31 marca 2018 r., a część zostanie pozostawiona w Spółce na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej, z możliwością jego wypłaty wspólnikom w roku 2019 r. lub też w latach obrotowych następnych.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał że:

Przekazanie uzyskanego zysku przez Spółkę za rok 2018 nie będzie wiązało się z wniesieniem lub też podwyższeniem wkładów przez wspólników.

Wnioskodawca przewiduje, iż przeznaczenie uzyskanego przez Spółkę zysku za 2018 na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej nie zostanie potraktowane przez wspólników jako:

  • pożyczka udzielona przez wspólników spółce jawnej,
  • jako dopłata,
  • jako depozyt nieprawidłowy,
  • jako oddanie Wnioskodawcy przez wspólników środków finansowych do nieodpłatnego używania.

Wnioskodawca przewiduje, iż uzyskany przez spółkę komandytową zysk za rok 2018 pomimo jego podzielenia, nie zostanie wypłacony wspólnikom spółki jawnej tj. małżonkom M.W. oraz Ma.W. na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników, która zostanie podjęta do 31 marca 2019 r. Wnioskodawca przewiduje, że na podstawie ww. uchwały część zysku za rok obrotowy 2018 uzyskanego przez spółkę jawną zostanie przeznaczona na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej strony.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy niewypłacenie wspólnikom części zysku Spółki za rok obrotowy 2018 wynikającego z księgi podatkowej do dnia jego podziału (przewidywany termin do dnia 31 marca 2019 r.), spowoduje powstanie obowiązku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, co będzie skutkowało obowiązkiem złożenia przez Wnioskodawcę deklaracji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz obowiązkiem zapłaty przez Spółkę za marzec 2019 r. należnego podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, niewypłacenia wspólnikom przez Spółkę do 31 marca 2019 r. części zysku Spółki za rok obrotowy 2018, ustalonego na podstawie księgi podatkowej, nie można uznać za zmianę umowy Spółki oraz nie będzie można także uznać za udzielenie przez wspólników Spółce pożyczki, która mogłaby być także opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 28 Kodeksu spółek handlowych majątek Spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte w trakcie jej istnienia.

W myśl art. 48 § 2 Kodeksu spółek handlowych wkład wspólnika może też polegać na dokonaniu innych świadczeń, ale aby wkład uległ zwiększeniu winna być zmieniona umowa Spółki, której to umowy zmiana, stosownie art. 1 ust. 1 pkt k) w związku z ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku do czynności cywilnoprawnych, może skutkować powstaniem obowiązku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W ocenie Wnioskodawcy, niewypłacony wspólnikom zysk za rok obrotowy 2018 do 31 marca 2019 r., nie może być też uznany za depozyt nieprawidłowy, który to depozyt na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest opodatkowany ww. podatkiem od czynności cywilnoprawnych według stawki w wysokości 2 %.

Podsumowując, Wnioskodawca uważa, iż niewypłacenie wspólnikom części zysku Spółki za rok obrotowy 2018 r., wynikającego z księgi podatkowej, do dnia jego podziału, w przewidywanym przez stronę terminie do dnia 31 marca 2019 r., nie spowoduje powstania obowiązku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, co mogłoby skutkować obowiązkiem złożenia przez Wnioskodawcę deklaracji w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz obowiązkiem zapłaty przez Spółkę za marzec 2019 r. należnego podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

  1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
  2. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
  3. (uchylona)
  4. umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
  5. umowy dożywocia,
  6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
  7. (uchylona)
  8. ustanowienie hipoteki,
  9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
  10. umowy depozytu nieprawidłowego,
  11. umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy, w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy spółki uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Zgodnie z art. 1a pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Art. 4 pkt 9 cyt. ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki:

  1. przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego,
  2. przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy,
  3. przy dopłatach – kwota dopłat,
  4. przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki,
  5. przy oddaniu spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania – roczna wartość nieodpłatnego używania, którą przyjmuje się w wysokości 4% wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego oddanego do nieodpłatnego używania,
  6. przy przekształceniu lub łączeniu spółek – wartość wkładów do spółki osobowej powstałej w wyniku przekształcenia albo wartość kapitału zakładowego spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia lub połączenia,
  7. przy przeniesieniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej lub jej siedziby – wartość kapitału zakładowego.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, stawka podatku wynosi od umowy spółki – 0,5%.

Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1577, ze zm.) każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.

Wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Jeżeli wskutek poniesionej przez spółkę straty udział kapitałowy wspólnika został uszczuplony, zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie udziału wspólnika (art. 52 § 1 i 2 Kodeksu).

Należy wskazać, iż uchwała wspólników o pozostawieniu części czy całości zysku w spółce, co do zasady, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, chyba, że z jej treści wynika, że wspólnicy podjęli decyzję np. o przeznaczeniu go na powiększenie wysokości swoich wkładów.

Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Spółka przewiduje, iż za 2018 r. uzyska zysk z prowadzonej działalności, który nie zostanie w całości wypłacony wspólnikom, gdyż część zostanie przeznaczona na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej Spółki. Przekazanie uzyskanego zysku przez Spółkę za rok 2018 nie będzie wiązało się z wniesieniem lub też podwyższeniem wkładów przez wspólników. Spółka przewiduje, iż do dnia 31 marca 2019 r. dokona podziału zysku, przy czym przekaże część zysku na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej Spółki.

To przekazanie nie zostanie potraktowane przez wspólników jako:

  • pożyczka udzielona przez wspólników spółce jawnej,
  • jako dopłata,
  • jako depozyt nieprawidłowy,
  • jako oddanie Wnioskodawcy przez wspólników środków finansowych do nieodpłatnego używania.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy i przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniu zdarzenie przyszłe należy wskazać, iż uchwała wspólników o pozostawieniu części zysku w spółce i przeznaczeniu go na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej, co do zasady, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, chyba, że z jej treści wynika, że wspólnicy podjęli decyzję np. o przeznaczeniu go na powiększenie wysokości swoich wkładów. Jak wynika z wniosku, przekazanie części zysku na finasowanie bieżącej działalności gospodarczej spółki nie wiąże się z wniesieniem ani podwyższeniem wkładów przez wspólników spółki.

Pozostawienie zysku w spółce nie będzie stanowić także pożyczki, dopłaty, depozytu nieprawidłowego ani też oddania spółce przez wspólników środków finansowych do nieodpłatnego używania.

W świetle powyższego, opisana we wniosku czynność przekazania części wypracowanego zysku Wnioskodawcy na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej nie stanowi zmiany umowy spółki – skoro nie jest jedną z ww. czynności – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek złożenia deklaracji oraz uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy można uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.