0111-KDIB4.4014.207.2018.1.MD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Czy nabycie udziału w nieruchomości poprzez jej współwłaściciela prowadzące do tego, że nabywca stanie się wyłącznym właścicielem nieruchomości, bez faktycznej zmiany powierzchni gospodarstwa rolnego stanowi w rozumieniu przepisu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jego utworzenie względnie powiększenie, a tym samym nastąpi spełnienie jednego z warunków zwolnienia od podatku?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 czerwca 2018 r. (data wpływu – 13 czerwca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu udziału we współwłasności nieruchomości rolnej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zakupu udziału we współwłasności nieruchomości rolnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Notariusz jest płatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych. W związku z tym zobowiązany jest obliczyć i pobrać należny podatek przy dokonywaniu czynności, które skutkują wystąpieniem obowiązku podatkowego.

Do kancelarii zgłosili się klienci, którzy planują zawrzeć umowę sprzedaży udziału w gospodarstwie rolnym. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym właścicielami nieruchomości rolnej są dwie osoby w udziałach odpowiednio 5/8 i 3/8. Nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne, jej łączna powierzchnia wynosi ponad 17 ha. Współwłaściciele nieruchomości są względem siebie osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej. Jeden ze współwłaścicieli (mający udział w 3/8 częściach) zamierza kupić od drugiego (mającego udział w 5/8 częściach) cały przysługujący mu udział, tym samym stając się wyłącznym właścicielem nieruchomości.

Nabywca udziału w nieruchomości nie ma innych nieruchomości rolnych (nie dzierżawi innych nieruchomości, nie jest współwłaścicielem innych nieruchomości); prowadzi jedynie przedmiotowe gospodarstwo rolne, jako jego współwłaściciel.

Przywołując treść art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, Wnioskodawca wskazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione są wszystkie warunki zwolnienia, to jest:

  1. nieruchomość, w której udział zostanie nabyty stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;
  2. gospodarstwo po nabyciu będzie nadal prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia;
  3. zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9) i nabywca złoży w tym zakresie oświadczenie, że nie wykorzystał przysługującego mu limitu pomocy de minimis;
  4. obecna współwłaścicielka nieruchomości, mająca w niej udział w 3/8 częściach, na podstawie umowy sprzedaży nabędzie udział w 5/8 częściach od drugiego współwłaściciela i stanie się wyłącznym właścicielem nieruchomości; w wyniku zawarcia umowy sprzedaży zostanie więc utworzone gospodarstwo rolne, a jego powierzchnia będzie większa niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy nabycie udziału w nieruchomości poprzez jej współwłaściciela prowadzące do tego, że nabywca stanie się wyłącznym właścicielem nieruchomości, bez faktycznej zmiany powierzchni gospodarstwa rolnego stanowi w rozumieniu przepisu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jego utworzenie względnie powiększenie, a tym samym nastąpi spełnienie jednego z warunków zwolnienia od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana czynność powinna być zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż zachodzą i zostają spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 cyt. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży − stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2. Stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości wynosi 2% − art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.

Stosownie do treści art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 ww. ustawy).

W związku z powołanymi powyżej przepisami należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym, a w przypadku, gdy umowa sprzedaży jest dokonywana w formie aktu notarialnego obowiązkiem notariusza (jako płatnika) jest pobór tego podatku.

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W myśl art. 9 pkt 2 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

Zwolnienie zawarte w powołanym powyżej art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy. Oznacza to, że umowa sprzedaży będzie zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych tylko wtedy, gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności nabywca posiada już grunty rolne (użytki rolne), nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne, a w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, którego powierzchnia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia. Ostatnią przesłanką determinującą skorzystanie z omawianego zwolnienia od podatku jest spełnienie warunków do przyznania pomocy de minimis, a więc zawarcie się kwoty zwolnienia (ulgi podatkowej) w przysługującym podatnikowi limicie pomocy de minimis w rolnictwie.

W przypadku niedotrzymania któregokolwiek ze wskazanych w art. 9 pkt 2 ww. ustawy warunków zwolnienie od podatku nie może zostać zastosowane.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że przed Wnioskodawcą – notariuszem zostanie zawarta umowa sprzedaży udziału w gospodarstwie rolnym. Właścicielami nieruchomości rolnej są dwie osoby w udziałach odpowiednio 5/8 i 3/8. Nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne, jej łączna powierzchnia wynosi ponad 17 ha. Współwłaściciele nieruchomości są względem siebie osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej. Jeden ze współwłaścicieli (mający udział w 3/8 częściach) zamierza kupić od drugiego (mającego udział w 5/8 częściach) cały przysługujący mu udział, tym samym stając się wyłącznym właścicielem nieruchomości. Nabywca udziału w nieruchomości nie ma innych nieruchomości rolnych (nie dzierżawi innych nieruchomości, nie jest współwłaścicielem innych nieruchomości), prowadzi jedynie przedmiotowe gospodarstwo rolne, jako jego współwłaściciel.

W przedmiotowej sprawie spełnione są wszystkie warunki zwolnienia, to jest:

  1. nieruchomość, w której udział zostanie nabyty stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym;
  2. gospodarstwo po nabyciu będzie nadal prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia;
  3. zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9) i nabywca złoży w tym zakresie oświadczenie, że nie wykorzystał przysługującego mu limitu pomocy de minimis;
  4. obecna współwłaścicielka nieruchomości, mająca w niej udział w 3/8 częściach, na podstawie umowy sprzedaży nabędzie udział w 5/8 częściach od drugiego współwłaściciela i stanie się wyłącznym właścicielem nieruchomości; w wyniku zawarcia umowy sprzedaży zostanie więc utworzone gospodarstwo rolne, a jego powierzchnia będzie większa niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

W wyniku analizy przywołanych przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że skoro powierzchnia zakupionych przez klienta Wnioskodawcy na wyłączną własność gruntów wraz z posiadanym już przez klienta udziałem w gospodarstwie rolnym przekroczy 11 ha oraz będzie mniejsza od 300 ha, a – jak wskazuje Wnioskodawca – gospodarstwo to będzie prowadzone przez okres dłuższy niż 5 lat, a kwota zobowiązania (podatku) będzie się mieściła w limicie indywidualnym oraz krajowym pomocy de minimis w rolnictwie, nabycie przez klienta Wnioskodawcy opisanego we wniosku udziału będzie korzystało ze zwolnienia z art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika bowiem, że po nabyciu udziału w przedmiotowej nieruchomości, kupujący stanie się wyłącznym właścicielem gospodarstwa rolnego (dotychczas kupujący był tylko współwłaścicielem tegoż gospodarstwa), które będzie miało powierzchnię 17 ha. W takiej sytuacji na Wnioskodawcy jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek pobrania podatku od czynności cywilnoprawnych od opisanej we wniosku transakcji.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.