ITPP3/443-547b/14/MD | Interpretacja indywidualna

Prawo do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni w przypadku zastosowania kompensaty zobowiązań.
ITPP3/443-547b/14/MDinterpretacja indywidualna
  1. podatek naliczony
  2. termin zwrotu
  3. zapłata
  4. zwrot podatku
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Zwrot podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2014 r. (data wpływu 25 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni w przypadku zastosowania kompensaty zobowiązań – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni w przypadku zastosowania kompensaty zobowiązań

We wniosku przedstawiono m.in. następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej również jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”). Wnioskodawca planuje nabyć w drodze kupna prawo ochronne na znak towarowy zarejestrowany w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej „Znak towarowy”). Nabycie nastąpi od czynnego podatnika podatku od towarów i usług i będzie udokumentowane fakturą z wykazanym VAT. Po nabyciu Znaku towarowego Spółka będzie pobierać opłaty z tytułu jego udostępniania na rzecz innego podmiotu (na podstawie odrębnej umowy). Działalność ta będzie wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Zobowiązanie Wnioskodawcy z tytułu nabycia Znaku towarowego zostanie przez Spółkę w całości zapłacone w gotówce lub uregulowane w formie kompensaty z wymagalnymi należnościami jakie Spółka posiada od zbywcy Znaku towarowego. Możliwym jest, że Spółka składając deklarację VAT za okres, w którym powstało prawo do odliczenia VAT złoży jednocześnie, na podstawie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, wniosek o zwrot VAT w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. W takim przypadku, przed złożeniem deklaracji VAT zobowiązanie Wnioskodawcy z tytułu nabycia Znaku towarowego zostanie przez Spółkę w całości zapłacone w gotówce lub w całości skompensowane zgodnie z powyższymi uwagami.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy dla potrzeb stosowania art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, dokonanie kompensaty zobowiązania Spółki z tytułu nabycia Znaku towarowego w całości z należnościami jakie Spółka posiada od zbywcy Znaku towarowego należy uznać za równoznaczne z dokonaniem zapłaty przez Spółkę, a tym samym, uprawnia ono Spółkę do uzyskania zwrotu VAT w przyspieszonym terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia...

Zdaniem Spółki, dla potrzeb stosowania art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, dokonanie kompensaty zobowiązania Spółki z tytułu nabycia Znaku towarowego w całości z należnościami jakie Spółka posiada od zbywcy Znaku towarowego, należy uznać za równoznaczne z dokonaniem zapłaty przez Spółkę, a tym samym, uprawnia ono Spółkę do uzyskania zwrotu VAT w przyspieszonym terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672, z późn zm.) – zwanej dalej „ustawą o SDG” – dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy stroną transakcji, z której wynika płatność jest inny przedsiębiorca oraz gdy jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 EURO przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Zapłatę w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności reguluje natomiast art. 491 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej „Kodeks cywilny”).

Zgodnie z art. 498 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wierzytelności niższej. W myśl art. 499 Kodeksu cywilnego potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie.

Zdaniem Spółki, powołany przepis ustawy o SDG, ani żaden inny przepis nie wyłącza możliwości stosowania w rozliczeniach między kontrahentami instytucji uregulowanych w Kodeksie cywilnym, w tym zapłaty w formie potrącenia wzajemnych wierzytelności. Wartość 15.000 EURO, o jakiej mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o SDG stanowi wyłącznie granicę zapłaty w formie gotówkowej, natomiast nie ma żadnego wpływu na możliwość dokonywania wzajemnych kompensat wierzytelności. Interpretacja powyższego przepisu w ten sposób, że dokonywanie płatności związanych z działalnością gospodarczą uznawane za zapłatę dotyczy tylko sytuacji, gdy płatności dokonano za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy byłaby w ocenie Spółki nieuzasadniona i zbyt restrykcyjna. Gdyby zamiarem ustawodawcy było wprowadzenie obowiązku regulowania wszystkich należności tylko i wyłącznie za pośrednictwem rachunku bankowego w formie przepływów pieniężnych, to zostałoby to zastrzeżone bezpośrednio w przepisie. Sposób rozliczania wzajemnych należności przedsiębiorców poprzez kompensatę nie stanowi więc naruszenia dyspozycji zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy o SDG.

Przedstawione powyżej stanowisko zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. w:

Podejście to potwierdzone zostało również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 388/11, w którym sąd podkreślił, że „warunek otrzymania przyspieszonego zwrotu nadwyżki podatku jest spełniony także wtedy, gdy w miejsce zapłaty należności z faktu/y wskazanej w przepisie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik i wystawca faktury dokonają wzajemnego potrącenia przysługujących im wierzytelności”. Stanowisko to zostało również w pełni potwierdzone w późniejszym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1731/11 (dodatkowo NSA uznał, że interpretacja przepisów art. 22 ustawy o SDG przyjęta przez organ, zawężająca pojęcie zapłaty do przelewów bankowych, jest zbyt restrykcyjna).

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, dla potrzeb stosowania art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT, dokonanie kompensaty zobowiązania Spółki z tytułu nabycia Znaku towarowego w całości z należnościami jakie Spółka posiada od zbywcy Znaku towarowego, należy uznać za równoznaczne z dokonaniem zapłaty przez Spółkę, a tym samym uprawnia ono Spółkę do uzyskania zwrotu VAT w przyspieszonym terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

W świetle z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

W myśl art. 87 ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r.), zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu (...).

Stosownie do treści przepisu art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy, na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.) – przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Analiza przepisu poprzedzającego pozwala stwierdzić, że na wniosek podatnika i przy spełnieniu określonych warunków podstawowy terminy zwrotu (60 dni) może być skrócony do 25 dni. Podatnik może otrzymać wcześniejszy zwrot, gdy spełni następujące warunki:

    -
  • opłaci wszystkie faktury dokumentujące zakupy rozliczone w deklaracji VAT-7;-
  • zapłata za te faktury zostanie dokonana z uwzględnieniem przepisów art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z ww. art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672, z późn. zm.), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:

  1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
  2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Przepis ten ustanawia obowiązek zapłaty za pośrednictwem rachunku bankowego należności za transakcję o wartości przekraczającej 15.000 euro, a zatem nie dopuszcza w takim przypadku zapłaty bezpośrednio w formie gotówkowej.

Istota zagadnienia sprowadza się więc do poprawnej interpretacji art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i jego rozumienia w powiązaniu z art. 87 ust. 6 ustawy.

Art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy nie stawia ograniczeń co do formy, w jakiej powinna być dokonana zapłata należności. Tym samym dopuszczalna jest każda z form zapłaty, o ile zgodna jest z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Należy jednak pamiętać, że powyższa zasada, w pewnych okolicznościach określonych prawem, doznaje ograniczenia. Np. jeżeli podatnik chce skorzystać z możliwości skrócenia terminu do zwrotu nadwyżki podatku. W sytuacji określonej w art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdy płatność wynikająca z jednorazowej transakcji przekracza 15.000 euro, bezwzględnie należy dokonać tej zapłaty za pośrednictwem rachunku bankowego. Cytowany przepis bowiem w sposób jednoznaczny wskazuje, że dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku bankowego w każdym przypadku, gdy stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro, przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji.

Zatem, aby wystąpiła konieczność dokonania zapłaty za pośrednictwem rachunku bankowego, muszą być spełnione kumulatywnie dwie przesłanki. Podmiot dokonuje transakcji, pociągającej za

sobą obowiązek zapłaty, a nadto jednorazowa wartość takiej transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15.000 euro. Należy w tym miejscy zwrócić uwagę, że przymus dokonania rozliczeń w opisanej sytuacji za pośrednictwem rachunku bankowego jednocześnie wyklucza przeprowadzenie tego rodzaju czynności w innej formie, np. w drodze kompensaty.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka planuje nabyć prawo ochronne na Znak towarowy. Nabycie nastąpi od czynnego podatnika podatku od towarów i usług i będzie udokumentowane fakturą z wykazanym VAT. Po nabyciu Znaku towarowego Spółka będzie pobierać opłaty z tytułu jego udostępniania na rzecz innego podmiotu (na podstawie odrębnej umowy). Działalność ta będzie wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Spółka nie wyklucza, że składając deklarację VAT za okres, w którym powstało prawo do odliczenia VAT złoży jednocześnie – na podstawie art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy o VAT – wniosek o zwrot VAT w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. W takim przypadku, przed złożeniem deklaracji VAT zobowiązanie Spółki z tytułu nabycia Znaku towarowego zostanie przez Spółkę w całości skompensowane.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni w przypadku zastosowania kompensaty zobowiązań.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że tylko spełnienie wszystkich przesłanek z art. 87 ust. 6 pkt 1 ustawy, będzie uprawniało Spółkę do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia wniosku wraz z deklaracją. Tym samym – wbrew stanowisku Spółki – kompensata należności Spółki za Znak towarowy z wymagalnymi należnościami jakie Spółka posiada wobec jego zbywcy, uniemożliwi otrzymanie zwrotu w przyspieszonym terminie, jeżeli jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekroczy równowartość 15.000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym dokonano transakcji. Wprawdzie rozliczenie faktury poprzez potrącenie doprowadzi do wygaśnięcia zobowiązania, jednakże nie można w takim przypadku mówić w stosunku do tej transakcji o zapłacie, z uwzględnieniem brzmienia art. 22 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Należność wynikająca z faktury, na podstawie której Spółka będzie kompensowała wierzytelność z wierzytelnością wzajemną, nie zostanie zapłacona w sposób przewidziany w tym przepisie, tj. za pośrednictwem rachunku bankowego. Trzeba przy tym zauważyć, że art. 87 ust. 6 ustawy jest adresowany do ograniczonego kręgu podatników, którzy dokonują płatności za pośrednictwem rachunku bankowego, bądź zapłata podatku potwierdzona jest dokumentem celnym, bądź podatnik jest równocześnie zobowiązany do obliczenia i wykazania podatku naliczonego w składanej przez siebie deklaracji. Te okoliczności z kolei ułatwiają, a w niektórych przypadkach wręcz umożliwiają, kontrolę tego rozliczenia przez organ podatkowy. Tym samym wskazane względy celowościowe sprzeciwiają się wykładni proponowanej przez Spółkę.

W kontekście powyższego uzasadnienia na ocenę prawidłowości stanowiska Spółki nie mogły wpłynąć powołane przez nią wyroki sądów administracyjnych oraz wskazane przez nią interpretacje indywidualne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) . Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.