ITPP3/443-400/14/AT | Interpretacja indywidualna

Odliczenie podatku naliczonego w związku z WNT i obowiązek korekt.
ITPP3/443-400/14/ATinterpretacja indywidualna
  1. korekta
  2. odliczenia
  3. podatek naliczony
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. (data wpływu 22 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie

    -
  • stanu faktycznego w przedmiocie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – jest nieprawidłowe;
  • zdarzenia przyszłego w przedmiocie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokonania korekty rozliczeń w związku z transakcją wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

.... (dalej „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej „VAT”), zarejestrowanym również w Polsce dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Spółka rozlicza VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. Głównym przedmiotem Jej działalności jest produkcja i sprzedaż opakowań offsetowych z tektury litej i kaszerowanej.

W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje m.in. zakupów towarów od podmiotów zarejestrowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej w krajach Unii Europejskiej, które rozpoznaje na gruncie VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów (dalej „WNT”). W praktyce występują niekiedy sytuacje, w których towary nabywane w ramach analizowanych transakcji zostaną dostarczone do Spółki, przy czym faktura dokumentująca tą dostawę zostanie przesłana do Spółki ze znacznym opóźnieniem (np. po kilku miesiącach). W niektórych tego typu przypadkach (np. w odniesieniu do towarów zużywanych przez Spółkę „na bieżąco”, które nie są przyjmowane do magazynów Spółki, przykładowo części zamiennych do maszyn) pracownicy działu księgowego mogą nie posiadać wiedzy o fakcie zrealizowania danej dostawy w ramach WNT (otrzymania towarów przez Spółkę), aż do czasu otrzymania faktury dokumentującej taką transakcję. W konsekwencji, w przedstawionych sytuacjach, Spółka nie rozpoznaje obowiązku podatkowego z tytułu dokonania ww. dostaw (dla których nie otrzymano jeszcze faktury) 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została ona faktycznie zrealizowana i nie wykazuje jej w deklaracji VAT-7 złożonej do urzędu skarbowego za ten okres. Dopiero po otrzymaniu odpowiedniej faktury możliwe jest powiązanie jej z otrzymanym uprzednio towarem i ustalenie właściwego okresu rozliczeniowego, w którym powinien być wykazany podatek należny z tytułu takiej transakcji (w tego typu przypadkach Spółka dokonuje korekty odpowiedniej deklaracji VAT za okres rozliczeniowy, w którym wystawiona została faktura przez zagranicznego dostawcę, o ile nie była ona wystawiona później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miała miejsce dostawa i deklaruje odpowiednie kwoty podatku należnego oraz podatku naliczonego dotyczące tej dostawy).

Obrazując powyższe na przykładzie, możliwa jest sytuacja, w której dostawa towarów w ramach WNT została faktycznie zrealizowana na rzecz Spółki 20 stycznia 2014 r., przy czym pracownicy działu księgowego Spółki nie otrzymali informacji o fakcie dostarczenia towaru do Spółki. Dopiero po otrzymaniu faktury, która dokumentuje tą transakcję – np. 10 czerwca 2014 r. (z datą wystawienia przez kontrahenta, np. 25 stycznia 2014 r.), możliwe będzie jej powiązanie z otrzymanym poprzednio towarem. W tym przypadku, ze względu na brak informacji o przyjęciu towaru i brak faktury, Spółka pierwotnie nie rozpozna obowiązku podatkowego z tytułu tej transakcji (np. 15-tego dnia miesiąca po otrzymaniu towaru), aż do momentu otrzymania faktury, tj 10 czerwca 2014 r. Wówczas Spółka dokona korekty odpowiednich deklaracji VAT i wykaże obowiązek podatkowy dla zrealizowanej transakcji WNT.

W świetle powyższego, Spółka powzięła wątpliwość odnośnie sposobu postępowania w tego typu sytuacjach, jakie mogą wystąpić w praktyce w kontekście brzmienia art. 86 ust. 10b pkt 2, ust. 10g oraz ust. 10h ustawy o VAT, dotyczącego zasad odliczania VAT naliczonego w przypadku transakcji WNT. W szczególności, wątpliwości Spółki dotyczą momentu wykazania kwot podatku naliczonego z tytułu opisanych powyżej transakcji WNT, w których fakturę otrzymano z opóźnieniem, oraz ewentualnej konieczności dokonywania dodatkowych korekt w omawianym zakresie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym, w przypadku wystąpienia sytuacji, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT, dla której otrzymała fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazała w rozliczeniach VAT, powinna wykazać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w deklaracji VAT-7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania takich transakcji (bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w innych miesiącach)...

Wnioskodawca uważa, że dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT (dla której otrzymał fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazał w rozliczeniach VAT), w celu jej prawidłowego zadeklarowania powinien rozpoznać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w tym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji (tj. na przykładzie przedstawionym w opisie stanu faktycznego w deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r.) bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w kolejnych miesiącach.

W ocenie Wnioskodawcy, w wypadkach, o których mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, nie będzie On zobowiązany do korygowania dokonanych rozliczeń z tytułu VAT (złożonych deklaracji VAT-7) za inne okresy rozliczeniowe, w szczególności nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego z tytułu tych transakcji w rozliczeniu za okres, w którym upłynął trzymiesięczny termin na otrzymanie faktury (tj. odnosząc się do przedstawionego wcześniej przykładu, Spółka nie będzie miała obowiązku dokonać korekty podatku naliczonego w deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2014 r., a następnie po otrzymaniu faktury w czerwcu 2014 r ponownie skorygowania deklaracji VAT-7 wykazując zwiększenie kwoty podatku naliczonego dotyczącego tej transakcji – korekta podatku naliczonego „na plus”).

Wnioskodawca przedstawia argumentację uzasadniającą Jego stanowisko:

1.

Zgodnie z art. 20 ust. 5, w przypadku WNT obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem WNT.

Powyższe oznacza w praktyce, że podatek należny z tytułu WNT Spółka powinna rozpoznać, co do zasady, w miesiącu, w którym kontrahent wystawił fakturę dokumentującą ww. transakcję, a w sytuacji gdy faktura zostanie wystawiona już po upływie 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem WNT, Spółka powinna wykazać podatek należny z tytułu WNT w rozliczeniu za miesiąc, w którym przypada 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem WNT.

2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, co do zasady, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 4 lit c) ustawy o VAT, w przypadku WNT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu WNT, o którym mowa w art. 9 ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do odliczenia VAT powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Odnosząc wskazaną ogólną zasadę do transakcji WNT należałoby uznać, iż prawo do odliczenia VAT w ramach WNT zasadniczo powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do tej transakcji powstał u nabywcy towarów obowiązek podatkowy (tj. z datą faktury, nie później niż 15-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy towarów będących przedmiotem WNT).

Jednocześnie, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust 10b pkt 2 a i b ustawy o VAT, powyższa ogólna zasada powinna być stosowana pod warunkiem, że podatnik:

  1. otrzyma fakturę dokumentująca dostawę towarów, stanowiącą u niego WNT, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,
  2. uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu WNT w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

W przypadku, gdy warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, nie zostanie spełniony (tj. podatnik nie otrzyma faktury dokumentującej dokonane WNT we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie), to zgodnie z art. 86 ust. 10g ustawy o VAT podatnik będzie zobowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin. Jednocześnie, stosownie do art. 86 ust. 10h ustawy o VAT, otrzymanie faktury w późniejszym terminie upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał tę fakturę.

3.

Mając na uwadze przytoczone powyżej przepisy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy z uwagi na brak przepływu informacji w Spółce odnośnie otrzymania towarów w ramach WNT oraz otrzymanie faktury dokumentującej tą transakcję z opóźnieniem, Spółka nie zadeklarowała transakcji WNT w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej transakcji, dokonując korekty rozliczeń VAT – po otrzymaniu faktury przez Spółkę – Spółka powinna:

    -
  • prawidłowo wykazać podatek należny z tytułu WNT, zgodnie z brzmieniem przytoczonego powyżej art. 20 ust 5 ustawy o VAT (tj. z datą wystawienia faktury, którą Spółka otrzymała z opóźnieniem, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów);
  • z uwagi na posiadaną w momencie dokonywania korekty rozliczeń VAT fakturę wystawioną przez dostawce w zakresie zrealizowanego WNT – Spółka powinna wykazać podatek naliczony z tytułu omawianej transakcji, zgodnie z art. 86 ust 10 ustawy o VAT w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy dla tej dostawy (określony zgodnie z poprzednim punktem).

Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż wcześniej (tj. przed otrzymaniem faktury i przed dokonaniem przez Spółkę analizowanej korekty rozliczeń VAT) Spółka nie skorzystała z prawa do odliczenia VAT dla omawianej transakcji (tj. nie wykazała kwot VAT do odliczenia w żadnej deklaracji VAT) – Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty, o której mowa w art. 86 ust 10g ustawy o VAT (przepis ten bowiem nakazuje obniżenie kwoty podatku naliczonego w określonych przypadkach, skoro Spółka wcześniej nie skorzystała z odliczenia VAT naliczonego i nie ujęła kwot naliczonego VAT w rejestrach i w żadnej deklaracji VAT nie wystąpią w praktyce kwoty, które mogłaby skorygować, zgodnie z analizowanym przepisem).

Analogicznie, z uwagi na brak konieczności dokonania korekty, o której mowa we wcześniejszym punkcie (zgodnie z art. 86 ust. 10g ustawy o VAT), Spółka nie będzie również zobowiązana do dokonania dalszej korekty (zwiększenia podatku naliczonego), zgodnie z art. 86 ust. 10h ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, ratio legis ww. przepisów jest bowiem uniknięcie sytuacji, w których podatnicy odliczaliby VAT od transakcji, które w rzeczywistości nie miały miejsca lub które nie zostały potwierdzone za pomocą faktury wystawionej przez kontrahenta, tym samym nie powinny mieć one zastosowania w analizowanej sprawie.

Tym samym, dokonując korekty rozliczeń VAT, o której mowa w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka zobowiązana będzie jedynie do dokonania korekty deklaracji VAT, w której należało pierwotnie wykazać obowiązek podatkowy dla danej transakcji WNT, deklarując jednocześnie podatek należny i naliczony, bez konieczności korygowania innych deklaracji VAT w ramach tej korekty.

Powyższe oznacza, że w przykładzie opisanym we wniosku dokonując omawianej korekty Spółka powinna rozpoznać obowiązek podatkowy w styczniu 2014 r. Jeżeli Spółka wykaże w deklaracji składanej za ten okres rozliczeniowy podatek należny to nabędzie również prawo do wykazania w tej samej deklaracji podatku VAT naliczonego (Spółka dokonując korekty będzie już bowiem w posiadaniu faktury dokumentującej zrealizowane przez nią WNT).

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT (dla której otrzymała fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazała w rozliczeniach VAT), w celu jej prawidłowego zadeklarowania Spółka powinna rozpoznać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) wyłącznie w tym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji (tj. na przykładzie przedstawionym w opisie stanu faktycznego w deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2014 r.) bez konieczności dokonywania dodatkowych korekt podatku naliczonego w kolejnych miesiącach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a omawianego artykułu, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług.

Z powyższego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9.

W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia. Jeżeli dany towar lub usługa ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście, jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku od towarów i usług (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym od podatku) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia tego podatku.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2014 r. ust. 10b pkt 2 ww. artykułu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 lit. c – powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem, że podatnik:

  1. otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy;
  2. uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

Jak stanowi art. 86 ust. 10g ustawy, w przypadku nieotrzymania w terminie, o którym mowa w ust. 10b pkt 2 lit. a, faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podatnik jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym upłynął ten termin.

Otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej dostawę towarów, stanowiącą u podatnika wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie późniejszym niż określony w ust. 10b pkt 2 lit. a, upoważnia podatnika do odpowiedniego powiększenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał tę fakturę – art. 86 ust. 10h ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a, o czym stanowi art. 86 ust. 13 ustawy.

Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 13a ustawy, jeżeli podatnik w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów oraz świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 podatnikiem jest nabywca towarów lub usług, nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od końca roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.

W złożonym wniosku poinformowano, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym w Polsce dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Rozlicza VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje m.in. zakupów towarów od podmiotów zarejestrowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej w krajach Unii Europejskiej, które rozpoznaje na gruncie VAT jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów. W praktyce występują niekiedy sytuacje, w których towary nabywane w ramach analizowanych transakcji zostaną dostarczone do Wnioskodawcy, przy czym faktura dokumentująca tą dostawę zostanie przesłana do Niego ze znacznym opóźnieniem (np. po kilku miesiącach). W niektórych tego typu przypadkach (np. w odniesieniu do towarów zużywanych przez Wnioskodawcę „na bieżąco”, które nie są przyjmowane do Jego magazynów (przykładowo części zamiennych do maszyn) pracownicy działu księgowego mogą nie posiadać wiedzy o fakcie zrealizowania danej dostawy w ramach WNT aż do czasu otrzymania faktury dokumentującej taką transakcję. W konsekwencji, Wnioskodawca nie rozpoznaje obowiązku podatkowego z tytułu dokonania ww. dostaw (dla których nie otrzymano jeszcze faktury) 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została ona faktycznie zrealizowana i nie wykazuje jej w deklaracji VAT-7 złożonej do urzędu skarbowego za ten okres. Dopiero po otrzymaniu odpowiedniej faktury możliwe jest powiązanie jej z otrzymanym uprzednio towarem i ustalenie właściwego okresu rozliczeniowego, w którym powinien być wykazany podatek należny z tytułu takiej transakcji (w tego typu przypadkach Wnioskodawca dokonuje korekty odpowiedniej deklaracji VAT za okres rozliczeniowy, w którym wystawiona została faktura przez zagranicznego dostawcę, o ile nie była ona wystawiona później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miała miejsce dostawa i deklaruje odpowiednie kwoty podatku należnego oraz podatku naliczonego dotyczące tej dostawy).

Analiza wskazanych przepisów prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym prowadzi do wniosku, że w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów Wnioskodawca winien rozpoznawać zarówno VAT należny, jak i naliczony za okres, w którym powstał z tego tytułu obowiązek podatkowy. Wprawdzie prawo do odliczenia jest uprawnieniem Wnioskodawcy, z którego może on skorzystać bądź nie, jednakże, gdy decyduje się na to powinien uwzględniać okoliczność, że prawo do odliczenia powstaje w określonym momencie, co w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów pociąga za sobą dalsze określone skutki podatkowoprawne.

W kontekście przepisów regulujących prawo do odliczenia w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów uwzględnić więc należy w szczególności powołany wcześniej przepis art. 86 ust. 10g ustawy o VAT, który należy rozpatrywać w powiazaniu z normą art. 86 ust. 10h ustawy. Oznacza to, że wymóg dokonania korekty zmniejszającej VAT naliczony uwarunkowany jest późniejszym (po upływie 3 miesięcy) otrzymaniem faktury. Obowiązek ten koreluje z wcześniejszym wykazaniem (w rozliczeniu za wcześniejszy okres rozliczeniowy, tj. za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy) przez Wnioskodawcę kwoty podatku naliczonego (tu: poprzez korektę nieodliczonego podatku naliczonego).

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że Wnioskodawca wyrażając wolę odliczenia kwoty podatku naliczonego w przedmiotowej sprawie (co może mieć miejsce w rozliczeniu za okres, gdy takie prawo powstaje) winien uwzględniać jednocześnie dyspozycję wynikającą z przepisu art. 86 ust. 10g ustawy o VAT. Odmienna wykładania tego przepisu prowadziłaby do nieuprawnionej konkluzji, że skorzystanie przez Wnioskodawcę z uprawnienia do odliczenia (przy istniejącym również obowiązku stosownego rozliczenia podatku należnego) w oparciu o normę art. 86 ust. 10b pkt 2 nie pociąga za sobą obowiązku korekty w trybie art. 86 ust. 10g ustawy. Zaznaczenia wymaga bowiem, że korekta wskazana w dyspozycji art. 86 ust. 10g ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący, przy czym znajduje ona zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik (tu: Wnioskodawca) dokonuje stosownego odliczenia, co – jak wskazuje Wnioskodawca – ma miejsce. Innymi słowy, obowiązek takiej korekty jest następstwem prawa do odliczenia, z którego Spółka korzysta. Stąd Wnioskodawca uprawniony jest również do późniejszego dokonania korekty na podstawie art. 86 ust. 10h ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca dokonując korekty rozliczeń VAT w zakresie transakcji WNT, dla której otrzymał fakturę z opóźnieniem i której wcześniej nie wykazał w rozliczeniach VAT, powinien wykazać kwotę VAT dotyczącego zrealizowanego WNT (zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego) w deklaracji VAT-7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania takich transakcji i jednocześnie dokonać dodatkowych korekt podatku naliczonego w innych miesiącach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.