IPTPP1/4512-298/15-6/MSu | Interpretacja indywidualna

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, korzystające ze zwolnienia,
IPTPP1/4512-298/15-6/MSuinterpretacja indywidualna
  1. czynności opodatkowane
  2. gmina
  3. odliczenie podatku
  4. podatek naliczony
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w związku § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 lipca 2015r. (data wpływu 23 lipca 2015r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z lokalami mieszkalnymi – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • stawki podatku VAT dla usług wynajmu lokali użytkowych oraz zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT usług wynajmu lokali mieszkalnych,
  • prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z lokalami użytkowymi,
  • braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z lokalami mieszkalnymi,
  • prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych ponoszonych na wynagrodzenie zarządcy oraz części wspólne budynków, w których znajdują się lokale użytkowe i lokale mieszkalne według proporcji metrażowej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 lipca 2015r. (data wpływu 23 lipca 2015r.) w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie objętym pytaniem nr 1.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Gmina ... (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Gmina jest właścicielem zasobu komunalnego, na który składają się w szczególności:

  • budynki, w których znajdują się wyłącznie lokale użytkowe (dalej: budynki użytkowe),
  • budynki, w których znajdują się wyłącznie lokale mieszkalne,
  • budynki, w których znajdują się zarówno lokale użytkowe, jak i lokale mieszkalne (dalej: budynki mieszane),
  • samodzielne lokale użytkowe (dalej: samodzielne lokale użytkowe) oraz
  • samodzielne lokale mieszkalne i socjalne, które znajdują się w budynkach wspólnot mieszkaniowych.

Dnia 31 stycznia 2011 r. Gmina zawarła z Przedsiębiorstwem Produkcyjno-Usługowym ... Spółka z o.o. (dalej: ... lub Spółka) umowę Nr .... w sprawie zasad zarządzania częścią mienia zasobu komunalnego Gminy (dalej: Umowa). Zarządzanie nieruchomościami polega na podejmowaniu decyzji i dokonywaniu czynności prawnych, faktycznych i procesowych określonych przepisami prawa, zmierzających do prawidłowego utrzymania zarządzanych nieruchomości. Zgodnie z postanowieniami Umowy Spółka m.in. zobowiązała się do wykonywania w imieniu i na rzecz Gminy wszelkich praw i obowiązków dotyczących utrzymania stanu technicznego części budynków i lokali stanowiących własność Gminy. Powyższe zarządzanie wiąże się w konsekwencji m.in. z:

  • zawieraniem i rozwiązywaniem umów najmu/dzierżawy w imieniu i na rzecz Gminy, na podstawie pełnomocnictw udzielonych przez właściciela,
  • dochodzeniem i egzekwowaniem we właściwym trybie należności z tytułu czynszów z umów najmu/dzierżawy oraz
  • zawieraniem umów z dostawcami mediów.

Spółka comiesięcznie przekazuje na rachunek Gminy wpływy z tytułu czynszów uzyskane od najemców/dzierżawców lokali mieszkalnych oraz użytkowych wraz z odpowiednimi rejestrami, na podstawie których Gmina wystawia faktury VAT - pobrane od najemców lokali czynsze stanowią dochód Gminy. Zgodnie z postanowieniami Umowy, z tytułu zarządzania nieruchomościami (zarówno użytkowymi, jak i mieszkalnymi), Gmina uiszcza na rzecz Spółki należne wynagrodzenie, udokumentowane wystawianymi przez Spółkę na Gminę fakturami VAT.

Część zarządzanych przez Spółkę w imieniu i na rzecz Gminy lokali użytkowych znajduje się w budynkach mieszanych, a część w budynkach użytkowych. .... ponosi wydatki bieżące związane z utrzymaniem przekazanych mu w zarząd budynków, tj. na media (w tym służące pomieszczeniom ogólnodostępnym), niezbędne konserwacje, drobne remonty, usługi kominiarskie, etc. Jednocześnie Gmina ponosi wydatki inwestycyjne na remonty i modernizacje stanowiących jej własność budynków, w których znajdują się dzierżawione/wynajmowane lokale użytkowe zarządzane przez Spółkę.

Ponadto Gmina jest właścicielem lokali użytkowych, którymi zarządza samodzielnie, tj. bez udziału Spółki, odpłatnie udostępnia je na podstawie umów dzierżawy zainteresowanym podmiotom na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z przedmiotowymi, zarządzanymi samodzielnie przez Gminę lokalami Gmina ponosi wydatki bieżące związane z ich utrzymaniem, tj. na media, utrzymanie czystości wokół lokali, etc. Część przedmiotowych wydatków jest refakturowana na dzierżawców lokali. Ponadto Gmina ponosi wydatki inwestycyjne na modernizacje i remonty niniejszych lokali, tj. wymianę stolarki okiennej, wymianę drzwi, termomodernizacje, etc.

Zasób komunalny służy wykonywaniu przez Gminę, również za pośrednictwem Spółki, czynności:

  1. Zarówno opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek (niekorzystających ze zwolnienia od VAT) – są to czynności wynajmu i dzierżawy lokali użytkowych. Transakcje te Gmina oraz Spółka (działająca w tym zakresie w imieniu i na rzecz Gminy) dokumentują wystawianymi fakturami VAT. Gmina ujmuje je w rejestrach sprzedaży i składanych deklaracjach VAT-7 oraz rozlicza podatek VAT należny z tego tytułu;
  2. Jak również podlegających opodatkowaniu VAT, aczkolwiek zwolnionych od podatku - czynności te polegają na wynajmie lokali mieszkalnych. Transakcje te są dokumentowane przez Spółkę wystawianymi w imieniu i na rzecz Gminy fakturami VAT ze stawką „zw”. Gmina ujmuje powyższe obroty w rejestrach sprzedaży i składanych deklaracjach VAT-7 jako zwolnione z opodatkowania VAT.

Reasumując wydatki Gminy ponoszone na lokale użytkowe (zarówno lokale, którymi Gmina zarządza samodzielnie, jak i te, którymi zarządzanie Gmina zleciła Spółce) można sklasyfikować w następujący sposób:

  1. wydatki bezpośrednio związane z działalnością w zakresie dzierżawy/wynajmu lokali użytkowych, wydatki ponoszone na budynki użytkowe oraz samodzielne lokale użytkowe, tj.:
    • odnośnie do nieruchomości zarządzanych przez Spółkę - wydatki inwestycyjne ponoszone na remonty i modernizacje stanowiących własność Gminy budynków użytkowych,
    • odnośnie do lokali użytkowych samodzielnie zarządzanych przez Gminę — wydatki bieżące związane z ich utrzymaniem, funkcjonowaniem oraz wydatki inwestycyjne na ich modernizacje i remonty, a więc wydatki związane z czynnościami, które w opinii Gminy podlegają opodatkowaniu VAT (nie korzystają przy tym ze zwolnienia od podatku);
  1. wydatki związane jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi VAT, niekorzystającymi ze zwolnienia od podatku (I) oraz czynnościami zwolnionymi z opodatkowania VAT (II), tj. wydatki mieszane:
    1. ponoszone na wynagrodzenie zarządcy oraz
    2. inwestycyjne ponoszone na części wspólne budynków mieszanych;
  2. wydatki bezpośrednio związane z działalnością w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych oraz wydatki ponoszone na budynki mieszkalne, a więc wydatki związane z czynnościami, które w opinii Gminy podlegają opodatkowaniu VAT, aczkolwiek korzystają ze zwolnienia od podatku.

Wydatki A - C są dokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawianymi na Gminę, względnie na Urząd Miejski, fakturami VAT z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego.

W odniesieniu do podatku naliczonego wynikającego z wydatków z kategorii A, które są ponoszone bezpośrednio i wyłącznie w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT (czynności I), Gmina korzysta (względnie zamierza skorzystać) z prawa do odliczenia podatku naliczonego stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). W tym celu Gmina dokonuje bezpośredniego przyporządkowania kwot podatku naliczonego do wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Powyższe wydatki B w części opisanej w podpunkcie b (dalej: część b) - tj. w części, w jakiej dotyczą budynków mieszanych - są natomiast ponoszone na części wspólne budynków, w których znajdują się zarówno lokale użytkowe, jak i mieszkalne. Gmina rozważa sposób, w jaki mogłaby określić, w jakim zakresie wydatki B w części b ponoszone w szczególności na prace związane z remontami oraz modernizacjami w tych budynkach służą czynnościom opodatkowanym (tj. najem/dzierżawa lokali użytkowych), a w jakiej czynnościom korzystającym ze zwolnienia z opodatkowania VAT (tj. najem lokali mieszkalnych). W opinii Gminy zasadnym byłoby w odniesieniu do tego typu wydatków zastosowanie proporcji metrażowej, w jakiej budynki te wykorzystywane są do czynności opodatkowanych (niekorzystających ze zwolnienia od VAT). W odniesieniu do wydatków B w części opisanej w podpunkcie a (dalej: część a) - tj. części, która dotyczy wynagrodzenia zarządcy i w konsekwencji dotyczy wszystkich składników zasobu komunalnego zarządzanego przez ... — w opinii Gminy zasadnym byłoby również zastosowanie proporcji metrażowej, aczkolwiek proporcji w jakiej zasób zarządzany przez .... jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych (niekorzystających ze zwolnienia od VAT). Gmina zna bowiem powierzchnie użytkowe zarówno całych poszczególnych obiektów, jak i poszczególnych lokali wchodzących w skład zasobu komunalnego i jest w stanie precyzyjnie określić odpowiednie proporcje. Natomiast w odniesieniu do wydatków z kategorii C, związanych bezpośrednio i wyłącznie z czynnościami zwolnionymi (czynności II), podatek naliczony nie jest odliczany przez Gminę. W przyszłości Gmina będzie ponosić kolejne wydatki z kategorii A, B i C.

Wynajem lokali mieszkalnych odbywa się na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (we wniosku nr 3).

Czy Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od opisanych wydatków C...

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od opisanych wydatków C.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:

  • zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
  • pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, Gmina pragnie zauważyć, że - jak wskazała w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania nr 1 - z tytułu odpłatnego wynajmu lokali użytkowych i mieszkalnych Gmina jest podatnikiem VAT, gdyż świadczenia wykonywane są na podstawie umów cywilnoprawnych (zawieranych przez Gminę lub Spółkę działającą w tym zakresie w imieniu i na rzecz Gminy). W konsekwencji uznać należy, iż Gmina dokonuje na terytorium kraju odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W odniesieniu do wydatków C, w opinii Gminy nie jest spełniona druga z przesłanek warunkujących prawo do odliczenia. Wydatki C są bowiem bezpośrednio związane wyłącznie z czynnościami odpłatnego wynajmu lokali mieszkalnych - tj. czynnościami, które w opinii Gminy podlegają opodatkowaniu VAT, aczkolwiek korzystają ze zwolnienia od podatku. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż w tym zakresie Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zdaniem Gminy nie ma ona prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków C.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późń. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L. Nr 347, poz. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych, oraz by zakup towarów i usług został nabyty przez podatnika tego podatku. W omawianej sprawie warunek uprawniający odliczenie podatku VAT nie zostanie spełniony.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Nadto, ponosi wydatki bezpośrednio związane z działalnością w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych oraz wydatki ponoszone na budynki mieszkalne, a więc wydatki związane z czynnościami, które w opinii Gminy podlegają opodatkowaniu VAT, aczkolwiek korzystają ze zwolnienia od podatku.

Wskazać należy, iż w interpretacji indywidualnej Nr IPTPP1/4512-298/15-4/MSu tut. Organ uznał, że wynajem lokali mieszkalnych przez Gminę a także Spółkę (działającą w tym zakresie w imieniu i na rzecz Gminy), korzysta/będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

W konsekwencji, mając na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług, gdyż poniesione wydatki bezpośrednio związane z działalnością w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych oraz wydatki ponoszone na budynki mieszkalne nie są związane/nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Zatem Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku VAT, nie ma/nie będzie miał możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku z poniesionymi ww. wydatkami.

Biorąc pod uwagę wyżej powołane przepisy prawa podatkowego w powiązaniu z opisem sprawy stwierdzić należy, że Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od opisanych wydatków kategorii C (czyli bezpośrednio związanych z działalnością w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych oraz wydatków ponoszonych na budynki mieszkalne).

W konsekwencji powyższego, przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, aczkolwiek korzystającymi ze zwolnienia od podatku, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z lokalami mieszkalnymi. Wniosek w pozostałym zakresie zostanie załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ....., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.