ILPP2/443-743/14-5/SJ | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących budowę studni głębinowej.
ILPP2/443-743/14-5/SJinterpretacja indywidualna
  1. czynności opodatkowane
  2. czynności podlegające opodatkowaniu
  3. gmina
  4. inwestycje
  5. korekta podatku
  6. odliczenie podatku od towarów i usług
  7. opodatkowanie
  8. podatek naliczony
  9. zmiana przeznaczenia
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczanie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -> Odliczenie częściowe podatku
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z 8 lipca 2014 r. (data wpływu 10 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 17 września 2014 r. (data wpływu 18 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących budowę studni głębinowej (pytanie nr 3 wniosku) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących budowę studni głębinowej (pytanie nr 3 wniosku). Wniosek uzupełniono 18 września 2014 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W 2011 roku Gmina pobudowała sieć wodociągów na terenie gminy. Zadanie dofinansowane było z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, ale VAT naliczony z tytułu tych wydatków nie był kosztem kwalifikowanym i był finansowany ze środków gminy. Dotychczas wybudowane sieci wodociągowe użytkuje na podstawie umowy o przekazaniu w administrowanie i użytkowanie Zakład Usług Wodnych utworzony przez Międzygminny Związek Wodociągów i Kanalizacji, którego członkiem jest również Gmina. Usługi dostawy wody świadczone są przez wspomniany Zakład, który pobiera opłaty i jednocześnie administruje i utrzymuje sieć wodociągową, hydrofornie i studnie. W wyniku inwestycji budowlanych realizowanych w 2011 roku powstały nowe środki trwałe będące obiektami infrastruktury wodociągowej, których wartość przekraczała 15.000 zł.

W 2014 r. Gmina realizuje zadanie inwestycyjne polegające na budowie studni głębinowej. Zadanie w całości finansowane będzie ze środków budżetu Gminy. Zakończenie zadania przewiduje się w sierpniu b.r. Wartość obiektów wznoszonych w 2014 r. przekracza 15.000 zł.

Pod koniec 2014 roku Gmina planuje zawrzeć umowę dzierżawy z Zakładem Usług Wodnych na dzierżawę całej sieci wodociągowej i obiektów towarzyszących (studni, hydroforni) – również budowanych w 2014 r. i uzyskiwać dochody z tej dzierżawy.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że budowę infrastruktury wodociągowej w 2011 r. od początku realizacji inwestycji zamierzano wykorzystywać do czynności niepodlegających opodatkowaniu. W 1992 r. na podstawie uchwały Rady Miejskiej przekazano urządzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz studnie publiczne położone na terenie gminy w administrowanie podmiotowi gospodarczemu utworzonemu przez Związek Międzygminny Wodociągów i Kanalizacji, tj. Zakładowi Usług Wodnych. Od tego czasu wszystkie sieci i urządzenia wodne służące dostarczaniu wody budowane przez Gminę przekazywane były na podstawie tej uchwały w administrowanie. „Protokół przekazania do eksploatacji” był dokumentem na podstawie którego Zakład administrował majątkiem. Dla Gminy nie był to dokument do uzyskiwania jakichkolwiek dochodów. W taki sam sposób przekazano sieci wodociągowe wybudowane w 2011 r. Gmina nie odliczyła podatku naliczonego w 2011 r., gdyż nie przysługiwało jej prawo do tego odliczenia, bo nie wykorzystywała wybudowanych urządzeń do czynności opodatkowanych. Budowle wodociągowe przekazywane były w administrowanie bezpłatnie, a jednostka administrująca, tj. ZUW pobierała opłaty za zużycie wody czyli Zakład a nie Gmina wykorzystywał urządzenia do czynności opodatkowanych.

W pierwszych miesiącach 2014 r. powstał zamiar zmiany formy przekazania urządzeń zbiorowego zaopatrzenia w wodę i podjęto rozmowy z kierownictwem Zakładu o zawarcie umowy dzierżawy na ww. urządzenia, powstał też projekt umowy. Jednocześnie zaistniała konieczność budowy nowej studni głębinowej i dlatego uzgodniono, że po wybudowaniu studni wszystkie urządzenia, w tym nowo wybudowana studnia będą przekazane w dzierżawę Zakładowi Usług Wodnych czyli dotychczasowemu administratorowi.

Od początku budowy studni było wiadomo, że przekazana będzie na podstawie umowy dzierżawy do ZUW i z tego tytułu będą dochody, czyli służyć będzie do czynności opodatkowanych. Jednak Gmina nie dokonywała odliczeń podatku VAT z faktur płaconych za odwierty, gdyż nie jest pewna czy takie prawo do odliczenia posiada i wystosowała zapytanie do MF. Obecnie (miesiąc wrzesień) trwają uzgodnienia hydrogeologiczne dlatego studnia nie jest jeszcze eksploatowana. Jednocześnie dopracowywane są szczegóły umowy dzierżawy przez prawnika i inne stanowiska merytoryczne w urzędzie. Należy sądzić, że umowa ta zostanie podpisana na początku października 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowanym w 2014 roku przekazaniem przez Gminę Zakładowi Usług Wodnych budowanej w 2014 r. studni głębinowej w dzierżawę przysługuje Gminie prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach, które będą realizowane zgodnie z zawartymi umowami z wykonawcą... Czy Gmina będzie mogła to uczynić pod koniec roku poprzez korektę deklaracji VAT-7 z 2014 roku...

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina realizuje zadanie inwestycyjne, którego efektem będzie studnia głębinowa. Po zakończeniu zadania, tj. w sierpniu przekaże odpłatnie te obiekty w dzierżawę Zakładowi Usług Wodnych. Ponieważ Gmina ma taki zamiar, czyli zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT ma możliwość w momencie dokonywania zakupów inwestycyjnych dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Odliczenia mogą być dokonywane niezwłocznie w momencie dokonywania zakupów. Nie ma bowiem znaczenia, że w momencie dokonywania zakupów inwestycyjnych działalność opodatkowana była jeszcze w sferze planów. Jeśli bowiem zamiar ten nie zostałby zrealizowany od razu Gmina zobowiązana byłaby do dokonania korekty już odliczonego podatku.

Gmina nie jest pewna swej analizy i chce potwierdzić swe stanowisko w drodze interpretacji indywidualnej Ministra Finansów. Jeśli stanowisko Gminy okaże się prawidłowe na bieżąco dokona odliczeń podatku naliczonego lub dokona korekty deklaracji VAT-7 z miesięcy otrzymanych faktur wystawionych w 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku należnego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy – prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi (art. 86 ust. 10c ustawy).

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy – jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d, 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ustawy).

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podatnikami – zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy – działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej. I tak, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347, poz. 1 ze zm.) – zgodnie z którym – krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W 2011 roku Gmina pobudowała sieć wodociągów na swoim terenie. Zadanie dofinansowane było z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, ale VAT naliczony z tytułu tych wydatków nie był kosztem kwalifikowanym i był finansowany ze środków gminy. Dotychczas wybudowane sieci wodociągowe użytkuje na podstawie umowy o przekazaniu w administrowanie i użytkowanie Zakład Usług Wodnych utworzony przez Międzygminny Związek Wodociągów i Kanalizacji, którego członkiem jest również Gmina. Usługi dostawy wody świadczone są przez wspomniany Zakład, który pobiera opłaty i jednocześnie administruje i utrzymuje sieć wodociągową, hydrofornie i studnie. W wyniku inwestycji budowlanych realizowanych w 2011 roku powstały nowe środki trwałe będące obiektami infrastruktury wodociągowej, których wartość przekraczała 15.000 zł.

W 2014 r. Gmina realizuje zadanie inwestycyjne polegające na budowie studni głębinowej (...). Zadanie w całości finansowane będzie ze środków budżetu Gminy. Zakończenie zadania przewiduje się w sierpniu b.r. Wartość obiektów wznoszonych w 2014 r. przekracza 15.000 zł.

Pod koniec 2014 roku Gmina planuje zawrzeć umowę dzierżawy z Zakładem Usług Wodnych na dzierżawę całej sieci wodociągowej i obiektów towarzyszących (studni, hydroforni) – również budowanych w 2014 r. i uzyskiwać dochody z tej dzierżawy.

Jak wskazała Gmina, budowę infrastruktury wodociągowej w 2011 r. od początku realizacji inwestycji zamierzano wykorzystywać do czynności niepodlegających opodatkowaniu. W 1992 r. na podstawie uchwały Rady Miejskiej przekazano urządzenia zbiorowego zaopatrzenia w wodę oraz studnie publiczne położone na terenie gminy w administrowanie podmiotowi gospodarczemu utworzonemu przez Związek Międzygminny Wodociągów i Kanalizacji, tj. Zakładowi Usług Wodnych. Od tego czasu wszystkie sieci i urządzenia wodne służące dostarczaniu wody budowane przez Gminę przekazywane były na podstawie tej uchwały w administrowanie. „Protokół przekazania do eksploatacji” był dokumentem na podstawie którego Zakład administrował majątkiem. Dla Gminy nie był to dokument do uzyskiwania jakichkolwiek dochodów. W taki sam sposób przekazano sieci wodociągowe wybudowane w 2011 r. Gmina nie odliczyła podatku naliczonego w 2011 r., gdyż nie przysługiwało jej prawo do tego odliczenia, bo nie wykorzystywała wybudowanych urządzeń do czynności opodatkowanych. Budowle wodociągowe przekazywane były w administrowanie bezpłatnie, a jednostka administrująca, tj. ZUW pobierała opłaty za zużycie wody czyli Zakład a nie Gmina wykorzystywał urządzenia do czynności opodatkowanych. W pierwszych miesiącach 2014 r. powstał zamiar zmiany formy przekazania urządzeń zbiorowego zaopatrzenia w wodę i podjęto rozmowy z kierownictwem Zakładu o zawarcie umowy dzierżawy na ww. urządzenia, powstał też projekt umowy. Jednocześnie zaistniała konieczność budowy nowej studni głębinowej i dlatego uzgodniono, że po wybudowaniu studni wszystkie urządzenia, w tym nowo wybudowana studnia będą przekazane w dzierżawę Zakładowi Usług Wodnych czyli dotychczasowemu administratorowi.

Od początku budowy studni było wiadomo, że przekazana będzie na podstawie umowy dzierżawy do ZUW i z tego tytułu będą dochody, czyli służyć będzie do czynności opodatkowanych. Jednak Gmina nie dokonywała odliczeń podatku VAT z faktur płaconych za odwierty, gdyż nie jest pewna czy takie prawo do odliczenia posiada. Obecnie (miesiąc wrzesień) trwają uzgodnienia hydrogeologiczne dlatego studnia nie jest jeszcze eksploatowana. Jednocześnie dopracowywane są szczegóły umowy dzierżawy przez prawnika i inne stanowiska merytoryczne w urzędzie. Należy sądzić, że umowa ta zostanie podpisana na początku października 2014 r.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w związku z planowanym wykorzystaniem budowanej studni głębinowej w miejscowości D. od samego początku do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących realizację zadania polegającego na budowie studni głębinowej.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Aby uznać dane świadczenie za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.

Jak wskazała Gmina w opisie sprawy, od początku budowy studni głębinowej, wiadomo było, że przekazana będzie ona na podstawie umowy dzierżawy do Zakładu Usług Wodnych i z tego tytułu będą osiągane dochody – czyli służyć będzie do czynności opodatkowanych.

Z powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że odpłatne udostępnianie mienia stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem odpłatne udostępnienie studni głębinowej na rzecz ZUW jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną wykonywaną przez Gminę w ramach działalności gospodarczej, dla której Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy. Czynności te są bowiem dokonywane przez Gminę w sferze cywilnoprawnej, co w konsekwencji oznacza, że świadczenia te podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W analizowanym przypadku, Wnioskodawca od początku realizowanej w 2014 r. inwestycji polegającej na budowie studni głębinowej (...) miał zamiar wykorzystania budowanej studni głębinowej do czynności opodatkowanych. Gmina dokonuje/będzie dokonywała zakupów związanych z tą inwestycją z intencją przekazania na podstawie umowy dzierżawy po wybudowaniu, w odpłatne używanie przez Zakład Usług Wodnych. Zatem, realizacja tej inwestycji nie została wyłączona spod regulacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, w odniesieniu do budowy studni głębinowej – w przypadku zawarcia umowy dzierżawy i wykonywania na jej podstawie odpłatnego świadczenia usług przez Gminę na rzecz Zakładu bezpośrednio po oddaniu studni głębinowej do użytkowania, Gmina będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 w zw. z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, tj. w miesiącach, w których w odniesieniu do nabytych lub zaimportowanych towarów i usług dotyczących budowy studni głębinowej powstanie obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym Gmina otrzyma poszczególne faktury.

W przypadku, gdy Gmina nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w art. 86 ust. 10 ustawy, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy.

Termin „dwóch kolejnych okresów rozliczeniowych” do odliczenia podatku będzie liczony dopiero od okresu, w którym zostaną spełnione łącznie wskazane wyżej przesłanki do odliczenia.

Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy, jeżeli Wnioskodawca nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i ust. 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (tj. za pierwszy okres rozliczeniowy w którym spełnił wszystkie warunki do dokonania odliczenia), nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Reasumując, w związku z planowanym w 2014 r. przekazaniem przez Gminę Zakładowi Usług Wodnych budowanej w 2014 r. studni głębinowej w dzierżawę, Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących budowę przedmiotowej studni głębinowej, zgodnie z art. 86 ust. 10 w zw. z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, tj. w miesiącach, w których w odniesieniu do nabytych lub zaimportowanych towarów i usług dotyczących budowy studni głębinowej powstanie obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym Gmina otrzyma poszczególne faktury. W przypadku, gdy Gmina nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w art. 86 ust. 10 ustawy, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy. Z kolei, w przypadku, gdy Wnioskodawca nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10 i ust. 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wniosek w pozostałym zakresie został w dniu 16 października 2014 r. rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną znak ILPP2/443-743/14-4/SJ.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.