ILPP1/443-910/14-5/NS | Interpretacja indywidualna

Podatek od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz od wydatków na zakup paliwa i innych związanych z eksploatacją pojazdów.
ILPP1/443-910/14-5/NSinterpretacja indywidualna
  1. eksploatacja
  2. ewidencja przebiegu pojazdu
  3. leasing
  4. obniżenie podatku należnego
  5. odliczanie podatku naliczonego
  6. odliczenia
  7. odliczenie podatku od towarów i usług
  8. paliwo
  9. podatek naliczony
  10. prawo do odliczenia
  11. samochód
  12. samochód ciężarowy
  13. samochód osobowy
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.), uzupełnionym pismami z dnia 30 września 2014 r. (data wpływu 30 września 2014 r.) oraz z dnia 18 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz od wydatków na zakup paliwa i innych związanych z eksploatacją pojazdów – jest:

  • nieprawidłowe – w części dotyczącej pytania oznaczonego w interpretacji nr 1,
  • prawidłowe – w części dotyczącej pytań oznaczonych w interpretacji nr 2 i nr 3.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz od wydatków na zakup paliwa i innych związanych z eksploatacją pojazdów. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 30 września 2014 r. (data wpływu 30 września 2014 r.) oraz z dnia 18 grudnia 2014 r. (data wpływu 22 grudnia 2014 r.) o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny, uszczegółowienie pytania, własne stanowisko Wnioskodawcy oraz dowód wpłaty opłaty za wydanie interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie firma „A”, której Zainteresowany jest właścicielem, posiada 4 samochody.

Wszystkie pojazdy będące przedmiotem wniosku są pojazdami, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, czyli pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Przedmiotowe pojazdy wykorzystywane są do działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem firmy budowlanej.

  1. Volkswagen – wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT;
  2. Renault – wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT;
  3. Honda – wykorzystywany zarówno co celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego;
  4. Hyundai – wykorzystywany zarówno do celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Ad. 1) Volkswagen:

  • zakupiony xxxx 2010 r.;
  • samochód ciężarowy o ładowności 740 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2220 kg;
  • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
  • wykorzystywany przez inżyniera budowy do celów związanych z zajmowanym stanowiskiem (m.in. przewóz drobnych materiałów, nadzór nad prowadzonymi pracami budowlanymi);
  • ewidencja przebiegu pojazdu została wprowadzona od 1 września 2014 r.;
  • nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT;
  • pojazd jest nadzorowany poprzez rejestr dzienny przebiegu pojazdu;
  • z pojazdu korzysta tylko inżynier budowy do kontrolowania budów i przewozu drobnych materiałów;
  • pojazd jest garażowany w godzinach pracy – na terenach budów, po godzinach pracy – na parkingu publicznym;
  • w weekendy jest wprowadzony obowiązek zostawiania samochodu na parkingu przedsiębiorstwa – zwrot kluczy i dokumentów;
  • nie istnieje nadzór (GPS) nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych;
  • jest prowadzona okresowa kontrola pobytu pracownika na terenie budów;
  • nie została złożona naczelnikowi urzędu skarbowego informacja VAT-26 w terminie 7 dni od dnia pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem.

Ad. 2) Renault:

  • zakupiony xxxx 2014 r.;
  • samochód ciężarowy, dostawczy o ładowności 1380 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg;
  • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 7;
  • wykorzystywany przez wyznaczonego pracownika do przewozu pracowników na tereny budów i do przewozu materiałów potrzebnych do budowy;
  • obecnie nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu (zainstalowany tachograf);
  • nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT;
  • spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (część załadunkowa odkryta, przekracza 50% długości pojazdu);
  • z pojazdu korzysta wyznaczony pracownik;
  • pojazd jest garażowany w godzinach pracy – na budowach, po godzinach pracy i w weekendy - na parkingu przedsiębiorstwa (brak możliwości użycia do celów prywatnych – zwrot kluczy i dokumentów);
  • istnieje nadzór nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych – zainstalowany tachograf;
  • jest prowadzona okresowa kontrola pobytu pracownika na terenie budowy;
  • nie została złożona naczelnikowi urzędu skarbowego informacja VAT-26 w terminie 7 dni od dnia powstania pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem.

Ad. 3) Honda:

  • zakupiony xxxx 2010 r. na zasadach leasingu (umowa leasingu zawarta 30 lipca 2010 r. – 15 sierpnia 2014 r., zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym 11 stycznia 2011 r.);
  • samochód ciężarowy z homologacją o ładowności 521 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2180 kg;
  • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
  • pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym. Do ww. pojazdu ma zastosowanie art. 6 ww. ustawy;
  • pojazd spełnia warunki art. 23b ust. 1 pkt 1 i 3 (ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie dotyczy – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i nie korzystająca z wymienionych zwolnień).

Ad. 4) Hyundai:

  • zakupiony xxxx 2014 r. na zasadach leasingu (data rejestracji przez „b” 27 maja 2014 r.);
  • samochód osobowy na gaz o ładowności 635 kg i masie całkowitej 1820 kg;
  • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
  • pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym;
  • pojazd spełnia warunki art. 23b ust. 1 pkt 1 i 3 (ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie dotyczy – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i nie korzystająca z wymienionych zwolnień).

Ponadto w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. – stanowiącym uzupełnienie do wniosku – Zainteresowany wskazał, że odnośnie samochodów Volkswagen i Renault:

  • okoliczności potwierdzające obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego:
      nie ma zawartych umów z pracownikami na wynajęcie tych pojazdów do celów prywatnych;
    • podatnik do użytku, zarówno służbowego, jak i prywatnego ma do dyspozycji dwa inne pojazdy (Honda oraz Hyundai). Używanie pojazdów Volkswagen i Renault do celów prywatnych jest w związku z tym bezcelowe;
  • zasady używania pojazdów:
    • całkowity zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych;
    • ze wskazanych pojazdów korzystać mogą tylko wyznaczeni pracownicy. Wobec tych pracowników prowadzone będą okresowe kontrole na terenach budów;
    • obowiązek zostawiania pojazdów w weekendy na parkingu firmy, bez możliwości ich pobrania (zwrot kluczy i dokumentów), w dni powszechne dopuszcza się zostawianie pojazdów: na parkingu w miejscu zamieszkania (Volkswagen), na parkingu w miejscu zakwaterowania służbowego (Renault);
    • uprawnienie dla pracowników do garażowania pojazdów w dni robocze pod domem i w miejscu zakwaterowania służbowego, w sytuacji, gdy będzie to spowodowane koniecznością dojazdu rano następnego dnia na teren budowy, znajdujący się bliżej lub poza miejscowością, w której mieści się siedziba firmy (dojazd do parkingu i pobranie samochodu służbowego, to niepotrzebna strata czasu i paliwa);
    • wprowadzenie możliwości pobierania tych pojazdów poza godzinami pracy, w sytuacji, gdy będzie to uzasadnione koniecznością realizacji celu wynikającego wyłącznie z działalności gospodarczej, pod warunkiem, że będzie to prawidłowo udokumentowane w ewidencji przebiegu pojazdu;
  • nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych:
    • zainstalowany tachnograf (Renault);
    • ewidencja przebiegu pojazdu (Volkswagen);
  • czynności służące wykluczeniu używania samochodów do celów prywatnych:
    • inż. budowy szczegółowo rozlicza się z wydatków na paliwo oraz prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu (Volkswagen);
    • Renault Master posiada tachograf – rozliczenie czasu pracy pojazdu jest bardzo szczegółowe.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (uszczegółowione w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r.):
  1. Dot. pkt 1 i 2 (Volkswagen i Renault):
    1. czy jest możliwość odliczania 100% VAT na wszystkie wydatki związane z tymi pojazdami, tj. paliwo, wydatki związane z eksploatacją (m.in. usługi napraw, montażu i konserwacji, części zamienne, olej silnikowy, płyn do chłodnic, płyn do spryskiwaczy)... Jeśli tak, to jakie wymagania formalne należy spełnić, tj.:
    2. czy należy złożyć w urzędzie skarbowym informację o tych pojazdach...
    3. czy należy prowadzić ewidencję przebiegu tych pojazdów...
    4. czy należy przeprowadzić dodatkowe badanie techniczne...
  2. Dot. pkt 3 (Honda):
    1. w jakiej wysokości odliczyć VAT od rat leasingowych i opłaty końcowej (umowa do 15 sierpnia 2014 r.)...
    2. w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją...
  3. Dot. pkt 4 (Hyundai):
    1. czy umowę leasingu należy zgłosić do urzędu skarbowego...
    2. w jakiej wysokości odliczać VAT od opłaty wstępnej i rat leasingowych...
    3. w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją...

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r.):

Ad. 1 Volkswagen i Renault:

  1. jest odliczane 50% VAT na wszystkie wydatki związane z tymi pojazdami (po wprowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu, przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego i złożeniu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji VAT-26 odliczenie 100% VAT).
  2. art. 86a ust. 12 mówi o obowiązku złożenia informacji naczelnikowi urzędu skarbowego. W ocenie Zainteresowanego, można odliczać 100% VAT od dnia złożenia informacji.
  3. art. 86a ust. 3 pkt 1a oraz ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT dopuszcza odliczenie 100% podatku w przypadku pojazdów wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli zostały ustalone zasady wykluczające użycie tych pojazdów do celów prywatnych i dodatkowo jest prowadzona ewidencja przebiegu tych pojazdów. W ocenie Wnioskodawcy, można odliczać 100% VAT po wprowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu. Zasady, o których mowa w powyższym przepisie zostały omówione w uzupełnieniu do wniosku.
  4. dla pojazdu Volkswagen nie trzeba przeprowadzać dodatkowego badania technicznego (nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy o VAT i nie spełnia wymagań określonych w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r.). W ocenie Zainteresowanego, należy przeprowadzić dodatkowe badanie techniczne samochodu Renault dla potwierdzenia, że spełnia warunki art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym.

Ad. 2 Samochód marki Honda:

  1. 100% odliczenia VAT na raty leasingowe;
  2. 50% odliczenia VAT na paliwo i wszystkie wydatki związane z tym pojazdem.

Ad. 3 Samochód marki Hyundai:

  1. pytanie dotyczy samochodu osobowego, zakupionego na podstawie umowy leasingu po 1 kwietnia 2014 r. W ocenie Wnioskodawcy, takiej umowy nie trzeba rejestrować w urzędzie skarbowym, żeby odliczyć 50% VAT od rat leasingowych i innych kosztów (np. rejestracji pojazdu). Zgodnie z art. 13 ustawy nowelizującej, obowiązek zarejestrowania umowy dotyczy podatnika, który zawarł umowę leasingu przed 1 kwietnia 2014 r i przysługiwało mu odliczenie podatku od rat leasingowych w pełnej wysokości.
  2. 50% odliczenia VAT od opłaty wstępnej i 50% odliczenia VAT na raty leasingowe.
  3. 0% odliczenia VAT na paliwo i 50% odliczenia VAT na wydatki związane z eksploatacją.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej pytania oznaczonego w interpretacji nr 1,
  • prawidłowe – w części dotyczącej pytań oznaczonych w interpretacji nr 2 i nr 3.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto, w treści art. 88 ustawy ustawodawca wskazał przypadki, w odniesieniu do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego oraz przypadki, w których faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2014 r. kwestie dotyczące zasad odliczania i rozliczania na gruncie podatku VAT wydatków dotyczących samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy. Natomiast z dniem 1 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 312), zwanej dalej ustawą nowelizującą, przepis art. 86a uległ zmianie.

Na mocy art. 86a ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r. – w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

  1. wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
  2. należnego z tytułu:
    1. świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2. dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
    3. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
    4. należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
  3. wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

W świetle art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

  1. nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
  2. używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
  3. nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Celem zapewnienia właściwego wdrożenia decyzji wykonawczej Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 i 2 występują jednakże wyjątki.

Stosownie do art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

  1. w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1. wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2. konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
  2. do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

  1. sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
  2. konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

  1. przeznaczonych wyłącznie do:
    1. odprzedaży,
    2. sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3. oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
    - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
  2. w odniesieniu do których:
    1. kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2. podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

Ponadto należy wskazać, że od dnia 1 kwietnia 2014 r. obowiązuje art. 2 pkt 34 ustawy, który stanowi, że przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.), przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Natomiast art. 2 pkt 40 ww. ustawy wskazuje, że samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu.

W powołanych wyżej przepisach art. 86a ustawy ustawodawca zawarł szczególne uregulowania dotyczące określenia wysokości przysługującej do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Taka konstrukcja oznacza, że w sytuacji, gdy znajdzie zastosowanie szczególne uregulowanie zawarte w art. 86a ust. 1 ustawy, wówczas podatnik może skorzystać jedynie z ograniczonego prawa do odliczenia podatku naliczonego (w 50%). Jeżeli jednak przepis art. 86a ust. 1 ustawy nie znajdzie zastosowania (vide: art. 86a ust. 3 ustawy), wówczas znajdą zastosowanie ogólne uregulowania zawarte w art. 86 ustawy.

Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy, motocykl). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

  1. sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,
  2. wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Jednakże w tej grupie pojazdów nie ma samochodów osobowych.

Podkreśla się, że obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu dla pojazdów wskazanych w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy został wyłączony jedynie w przypadkach wskazanych w art. 86 ust. 5 ustawy.

Przy czym użycie w art. 86a ust. 5 ustawy wyrazu „wyłącznie” wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. jazda próbna, użytek służbowy podatnika itp.). Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do oddania w odpłatny najem, ale przed jego dokonaniem jest wykorzystywany przez podatnika jako pojazd demonstracyjny, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji. Ewidencja dla tego rodzaju pojazdów (jeśli nie jest to pojazd obiektywnie wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej) musi być prowadzona i powinna zawierać wskazane w przepisach elementy.

Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności – art. 86a ust. 6 ustawy.

Elementy jakie powinna zawierać ewidencja zostały wskazane w art. 86a ust. 7 ustawy, zgodnie z którym ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:

  1. numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
  2. dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
  3. stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
  4. wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
    1. kolejny numer wpisu,
    2. datę i cel wyjazdu,
    3. opis trasy (skąd – dokąd),
    4. liczbę przejechanych kilometrów,
    5. imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
    -potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
  5. liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.

Natomiast w sytuacji, gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika – w myśl art. 86a ust. 8 ustawy – wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:

  1. jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;
  2. obejmuje:
    1. kolejny numer wpisu,
    2. datę i cel udostępnienia pojazdu,
    3. stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
    4. liczbę przejechanych kilometrów,
    5. stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
    6. imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

Przez „poniesienie wydatku” należy rozumieć dokonanie wpłaty zaliczki na poczet zakupu towaru czy usługi lub też nabycie towaru czy usługi, w zależności od tego, która z tych sytuacji wystąpiła jako pierwsza.

Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy, w przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r. paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu:

  1. samochodów osobowych;
  2. innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi:
    1. 1 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 425 kg,
    2. 2 - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 493 kg,
    3. 3 lub więcej - jeżeli dopuszczalna ładowność jest mniejsza niż 500 kg.

Przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej (art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej).

Na mocy art. 12 ust. 3 ustawy nowelizującej, dopuszczalna ładowność pojazdu oraz liczba miejsc (siedzeń), o których mowa w ust. 1 pkt 2, są określane na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Pojazdy, które w dokumentach, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności lub liczby miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – będący zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług – posiada 4 samochody:

  1. Volkswagen – wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT;
  2. Renault – wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT;
  3. Honda – wykorzystywany zarówno co celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego;
  4. Hyundai – wykorzystywany zarówno do celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Wszystkie pojazdy będące przedmiotem wniosku są pojazdami, o których mowa w art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, czyli pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Przedmiotowe pojazdy wykorzystywane są do działalności gospodarczej związanej z prowadzeniem firmy budowlanej.

  • Ad. 1) Volkswagen:
    • zakupiony xxxx 2010 r.;
    • samochód ciężarowy o ładowności 740 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2220 kg;
    • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
    • wykorzystywany przez inżyniera budowy do celów związanych z zajmowanym stanowiskiem (m.in. przewóz drobnych materiałów, nadzór nad prowadzonymi pracami budowlanymi);
    • ewidencja przebiegu pojazdu została wprowadzona od 1 września 2014 r.;
    • nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT;
    • pojazd jest nadzorowany poprzez rejestr dzienny przebiegu pojazdu;
    • z pojazdu korzysta tylko inżynier budowy do kontrolowania budów i przewozu drobnych materiałów;
    • pojazd jest garażowany w godzinach pracy – na terenach budów, po godzinach pracy – na parkingu publicznym;
    • w weekendy jest wprowadzony obowiązek zostawiania samochodu na parkingu przedsiębiorstwa – zwrot kluczy i dokumentów;
    • nie istnieje nadzór (GPS) nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych;
    • jest prowadzona okresowa kontrola pobytu pracownika na terenie budów;
    • nie została złożona naczelnikowi urzędu skarbowego informacja VAT-26 w terminie 7 dni od dnia pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem.
  • Ad. 2) Renault:
    • zakupiony xxxx 2014 r.;
    • samochód ciężarowy, dostawczy o ładowności 1380 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg;
    • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 7;
    • wykorzystywany przez wyznaczonego pracownika do przewozu pracowników na tereny budów i do przewozu materiałów potrzebnych do budowy;
    • obecnie nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu (zainstalowany tachograf);
    • nie jest pojazdem, o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT;
    • spełnia wymagania określone w art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (część załadunkowa odkryta, przekracza 50% długości pojazdu);
    • z pojazdu korzysta wyznaczony pracownik;
    • pojazd jest garażowany w godzinach pracy – na budowach, po godzinach pracy i w weekendy – na parkingu przedsiębiorstwa (brak możliwości użycia do celów prywatnych – zwrot kluczy i dokumentów);
    • istnieje nadzór nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych – zainstalowany tachograf;
    • jest prowadzona okresowa kontrola pobytu pracownika na terenie budowy;
    • nie została złożona naczelnikowi urzędu skarbowego informacja VAT-26 w terminie 7 dni od dnia powstania pierwszego wydatku związanego z tym pojazdem.

Odnośnie samochodów Volkswagen i Renault:

  • okoliczności potwierdzające obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego:
    • nie ma zawartych umów z pracownikami na wynajęcie tych pojazdów do celów prywatnych;
    • podatnik do użytku, zarówno służbowego, jak i prywatnego ma do dyspozycji dwa inne pojazdy (Honda oraz Hyundai). Używanie pojazdów Volkswagen i Renault do celów prywatnych jest w związku z tym bezcelowe;
  • zasady używania pojazdów:
    • całkowity zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych;
    • ze wskazanych pojazdów korzystać mogą tylko wyznaczeni pracownicy. Wobec tych pracowników prowadzone będą okresowe kontrole na terenach budów;
    • obowiązek zostawiania pojazdów w weekendy na parkingu firmy, bez możliwości ich pobrania (zwrot kluczy i dokumentów), w dni powszechne dopuszcza się zostawianie pojazdów: na parkingu w miejscu zamieszkania (Volkswagen), na parkingu w miejscu zakwaterowania służbowego (Renault);
    • uprawnienie dla pracowników do garażowania pojazdów w dni robocze pod domem i w miejscu zakwaterowania służbowego, w sytuacji, gdy będzie to spowodowane koniecznością dojazdu rano następnego dnia na teren budowy, znajdujący się bliżej lub poza miejscowością, w której mieści się siedziba firmy (dojazd do parkingu i pobranie samochodu służbowego, to niepotrzebna strata czasu i paliwa);
    • wprowadzenie możliwości pobierania tych pojazdów poza godzinami pracy, w sytuacji, gdy będzie to uzasadnione koniecznością realizacji celu wynikającego wyłącznie z działalności gospodarczej, pod warunkiem, że będzie to prawidłowo udokumentowane w ewidencji przebiegu pojazdu;
  • nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych:
    • zainstalowany tachnograf (Renault);
    • ewidencja przebiegu pojazdu (Volkswagen);
  • czynności służące wykluczeniu używania samochodów do celów prywatnych:
    • inż. budowy szczegółowo rozlicza się z wydatków na paliwo oraz prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu (Volkswagen);
    • Renault posiada tachograf – rozliczenie czasu pracy pojazdu jest bardzo szczegółowe.
  • Ad. 3) Honda:
    • zakupiony 27 lipca 2010 r. na zasadach leasingu (umowa leasingu zawarta 30 lipca 2010 r. – 15 sierpnia 2014 r., zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym 11 stycznia 2011 r.);
    • samochód ciężarowy z homologacją o ładowności 521 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2180 kg;
    • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
    • pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym. Do ww. pojazdu ma zastosowanie art. 6 ww. ustawy;
    • pojazd spełnia warunki art. 23b ust. 1 pkt 1 i 3 (ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie dotyczy – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i nie korzystająca z wymienionych zwolnień).
  • Ad. 4) Hyundai:
    • zakupiony 23 maja 2014 r. na zasadach leasingu (data rejestracji przez „b” 27 maja 2014 r.);
    • samochód osobowy na gaz o ładowności 635 kg i masie całkowitej 1820 kg;
    • liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5;
    • pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym;
    • pojazd spełnia warunki art. 23b ust. 1 pkt 1 i 3 (ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie dotyczy – osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą i nie korzystająca z wymienionych zwolnień).

W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wskazania:

  1. W odniesieniu do pkt 1 i 2 (Volkswagen i Renault):
    1. czy jest możliwość odliczania 100% VAT na wszystkie wydatki związane z tymi pojazdami, tj. paliwo, wydatki związane z eksploatacją (m.in. usługi napraw, montażu i konserwacji, części zamienne, olej silnikowy, płyn do chłodnic, płyn do spryskiwaczy)... Jeśli tak, to jakie wymagania formalne należy spełnić...
    2. czy należy złożyć w urzędzie skarbowym informację o tych pojazdach...
    3. czy należy prowadzić ewidencję przebiegu tych pojazdów...
    4. czy należy przeprowadzić dodatkowe badanie techniczne...
  2. W odniesieniu do pkt 3 (Honda):
    1. w jakiej wysokości odliczyć VAT od rat leasingowych i opłaty końcowej (umowa do 15 sierpnia 2014 r.)...
    2. w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją...
  3. W odniesieniu do pkt 4 (Hyundai):
    1. czy umowę leasingu należy zgłosić do urzędu skarbowego...
    2. w jakiej wysokości odliczać VAT od opłaty wstępnej i rat leasingowych...
    3. w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją...

Ad. 1

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów samochodowych oraz wydatków związanych z ich eksploatacją w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Dla celów pełnego odliczania VAT fakt wykorzystywania pojazdów wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, wyklucza ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Przykładowo może tego dokonać za pomocą wprowadzonych regulaminów, umów, zarządzeń wraz z podjęciem dodatkowych działań zabezpieczających ich wykonanie. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności przedsiębiorstwa i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości innego niż działalność gospodarcza użytku tych pojazdów. Przy czym użytek inny niż działalność gospodarcza należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Z treści przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że z pojazdu Volkswagen korzysta tylko inżynier budowy do kontrolowania budów i przewozu drobnych materiałów. Nie istnieje nadzór (GPS) nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Pojazd Renault wykorzystywany jest przez wyznaczonego pracownika do przewozu pracowników na tereny budów i do przewozu materiałów potrzebnych do budowy. Istnieje nadzór nad używaniem pojazdu w trakcie wykonywania obowiązków służbowych – zainstalowany tachograf. Wprowadzony jest całkowity zakaz używania przez pracowników tych pojazdów do celów prywatnych. Ze wskazanych pojazdów korzystać mogą tylko wyznaczeni pracownicy. Wobec tych pracowników prowadzone będą okresowe kontrole na terenach budów. Jest obowiązek zostawiania pojazdów w weekendy na parkingu firmy, bez możliwości ich pobrania (zwrot kluczy i dokumentów), w dni powszechne dopuszcza się zostawianie pojazdów: na parkingu w miejscu zamieszkania (Volkswagen ), na parkingu w miejscu zakwaterowania służbowego (Renault ). Pracownicy uprawnieni są do garażowania pojazdów w dni robocze pod domem i w miejscu zakwaterowania służbowego, w sytuacji, gdy będzie to spowodowane koniecznością dojazdu rano następnego dnia na teren budowy, znajdujący się bliżej lub poza miejscowością, w której mieści się siedziba firmy (dojazd do parkingu i pobranie samochodu służbowego, to niepotrzebna strata czasu i paliwa). Dopuszczalna jest możliwość pobierania tych pojazdów poza godzinami pracy, w sytuacji, gdy będzie to uzasadnione koniecznością realizacji celu wynikającego wyłącznie z działalności gospodarczej, pod warunkiem, że będzie to prawidłowo udokumentowane w ewidencji przebiegu pojazdu.

W ocenie tut. Organu, w analizowanym przypadku opisane przez Wnioskodawcę procedury, nie wykluczają użycia wskazanych samochodów do celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą Zainteresowanego. Dopuszczenie możliwości parkowania pojazdu na parkingu w miejscu zamieszkania pracownika lub na parkingu w miejscu zakwaterowania służbowego powoduje, że te samochody są wykorzystywane do celów prywatnych pracowników, gdyż to pracownik bez względu na odległość od miejsca pracy, ma zadbać o to w jaki sposób „dostanie się” na ustaloną z pracodawcą godzinę. Pracodawca nie ma obowiązku zapewnienia pracownikowi transportu do pracy. Ponieważ określenie sposobu, w jaki pracownik stawia się do pracy nie należy do sfery zainteresowań i obowiązków pracodawcy (jest to prywatna sprawa pracownika), to wykorzystanie przedmiotowych samochodów na ten cel zaspokaja osobiste potrzeby pracownika. Proponowane przez Wnioskodawcę rozwiązanie – wykorzystanie samochodów służbowych w celu dojazdu pracowników do/z pracy przede wszystkim sprzyja wygodzie pracownika, który nie musi we własnym zakresie organizować sobie środka transportu do pracy.

Należy zatem stwierdzić, że dojazd pracownika do pracy nie ma związku z działalnością gospodarczą pracodawcy. Zapewnienie ułatwienia w tym zakresie ze strony pracodawcy realizuje cel prywatny (niewynikający ze stosunku pracy) pracownika, nie zaś gospodarczy pracodawcy.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że ustalone przez Zainteresowanego zasady używania tych pojazdów przewidują ich użycie do celów mieszanych.

Z uwagi na powyższe, nie można uznać, że samochody opisane we wniosku (Volkswagen i Renault) są wykorzystywane wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Jak wynika z przedstawionych okoliczności przedmiotowe samochody są wykorzystywane również do celów innych niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy.

Bez znaczenia jest, to czy Wnioskodawca prowadzi dla tych samochodów ewidencję przebiegu pojazdu oraz czy poinformował właściwego naczelnika urzędu skarbowego na odpowiednim formularzu o wykorzystywaniu tych samochodów do celów działalności gospodarczej, ponieważ już z samej procedury sposobu użytkowania tych pojazdów wynika użytek mieszany. Należy zauważyć, że obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu jest jedynie potwierdzeniem sposobu użytkowania pojazdów samochodowych do celów związanych wyłącznie z działalnością gospodarczą i ma na celu udokumentować oraz zagwarantować taki sposób użytkowania.

Należy wskazać, że w tak przedstawionych okolicznościach nie można obiektywnie stwierdzić, że ww. samochody są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej Zainteresowanego bez możliwości ich użycia do celów prywatnych. Opisany sposób użytkowania tych samochodów świadczy o wykorzystywaniu ich również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Zatem wskazany przez Wnioskodawcę sposób użytkowania samochodów wyklucza wykorzystywanie ich wyłącznie do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego Wnioskodawcy przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z eksploatacją (m.in. usług napraw, montażu i konserwacji, części zamiennych, oleju silnikowego, płynu do chłodnic, płynu do spryskiwaczy).

W kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia paliwa do samochodów innych niż osobowe, o których mowa w rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że Wnioskodawcy przysługiwałoby prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od nabycia paliwa w sytuacji, gdyby pojazdy były wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, tj. których sposób wykorzystania, zwłaszcza określony w ustalonych zasadach ich używania, wyklucza użycie ich do celów prywatnych.

Wymienione we wniosku pojazdy samochodowe (Volkswagen i Renault ) to – jak wskazał Wnioskodawca – pojazdy samochodowe inne niż osobowe, w których liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi odpowiednio 5 i 7, natomiast dopuszczalna ładowność tych pojazdów jest każdorazowo większa niż 500 kg, a zatem z uwagi na brak spełnienia ww. warunku, tj. wykorzystywania tylko do działalności gospodarczej, Wnioskodawcy będzie przysługiwało, zgodnie z art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy, prawo do odliczenia podatku w wysokości stanowiącej 50% kwoty podatku naliczonego przy zakupie paliwa służącego do napędu przedmiotowych samochodów.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy ww. samochody są parkowane w miejscu zamieszkania pracowników lub służbowego zakwaterowania, dzięki czemu pracownicy mają możliwość dojazdu z domu lub z miejsca zakwaterowania do pracy tymi pojazdami, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z eksploatacją tych samochodów (tj. paliwo, usługi napraw, montażu i konserwacji, części zamienne, olej silnikowy, płyn do chłodnic, płyn do spryskiwaczy), z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2

Z opisu sprawy wynika, że samochód Honda został zakupiony xxxx 2010 r. na zasadach leasingu (umowa leasingu zawarta 30 lipca 2010 r. – 15 sierpnia 2014 r., zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym Poznań – Wilda 11 stycznia 2011 r.). Jest to samochód ciężarowy z homologacją o ładowności 521 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2180 kg. Liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5. Pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym. Do ww. pojazdu ma zastosowanie art. 6 ww. ustawy. Pojazd ten jest wykorzystywany zarówno co celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy w odniesieniu do samochodu Honda dotyczą wskazania w jakiej wysokości odliczyć VAT od rat leasingowych i opłaty końcowej (umowa do 15 sierpnia 2014 r.) oraz w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją.

Należy zauważyć, że w myśl art. 13 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w stosunku do których na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy kwotę podatku naliczonego stanowiła cała kwota podatku od towarów i usług wykazanego na fakturze, nie stosuje się przepisu art. 86a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w odniesieniu do wydatków, o których mowa w art. 86a ust. 2 pkt 2 tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 ma zastosowanie w odniesieniu do umów, o których mowa w tym przepisie:

  1. bez uwzględnienia zmian umowy dokonywanych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz
  2. pod warunkiem że:
    1. pojazdy samochodowe będące przedmiotem tych umów zostały wydane podatnikowi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
    2. umowa została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Należy wskazać, że z ww. art. 13 ustawy nowelizującej wynika, że w zakresie pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartych przed dniem 1 kwietnia 2014 r., w stosunku do których na dzień 31 marca 2014 r. podatnikowi przysługiwało nieograniczone (100%) prawo do odliczenia podatku od czynszu i rat wynikających z takiej umowy – nie stosuje się ograniczenia w odliczaniu podatku w wysokości 50%, pod pewnymi warunkami.

Podatnikowi przysługiwać będzie odliczenie w pełnej wysokości od czynszu (rat) wynikających z takiej umowy, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

  • w umowie tej zawartej przed dniem 1 kwietnia 2014 r. nie dokonano zmian po dniu 31 marca 2014 r.,
  • pojazd samochodowy będący przedmiotem tej umowy został wydany podatnikowi przed dniem wejścia 1 kwietnia 2014 r., oraz
  • umowa ta została zarejestrowana przez podatnika dokonującego odliczenia u właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego najpóźniej w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. do dnia 2 maja (włącznie).

Należy ponadto zauważyć, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem lub użytkowaniem na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, regulowały zapisy art. 3 oraz art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652, z późn. zm.).

Na podstawie art. 3 ust. 6 cyt. ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, przepisu art. 3 ust. 6 oraz art. 5 nie stosuje się do pojazdów samochodowych będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których przysługiwało podatnikowi, na dzień poprzedzający dzień wejścia w życie niniejszej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z takiej umowy i do których nie miał zastosowania art. 86 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1.

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy, przepis ust. 1 ma zastosowanie:

  1. w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, bez uwzględniania zmian tej umowy po wejściu w życie niniejszej ustawy, oraz
  2. pod warunkiem że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia 31 stycznia 2011 r.

Z powołanego wyżej art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym wynika, że ustawodawca umożliwił podatnikom użytkującym samochody na podstawie umowy leasingu, które zgodnie z regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującymi do dnia 31 grudnia 2010 r. spełniały warunki uprawniające do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego – na zasadzie kontynuacji praw nabytych – na dokonywanie odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od rat wynikających z zawartej umowy, przy spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 2 tego artykułu.

Jak wskazał Wnioskodawca samochód Honda został zakupiony xxxx 2010 r. na zasadach leasingu (umowa leasingu zawarta 30 lipca 2010 r. do 15 sierpnia 2014 r., zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym 11 stycznia 2011 r.). Do ww. pojazdu ma zastosowanie art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro do opisanego samochodu ma zastosowanie cyt. wyżej przepis art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r., a umowa leasingu została zarejestrowana w dniu 11 stycznia 2011 r., Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych i opłaty końcowej.

Ponadto, z uwagi na fakt, że ww. samochód jest wykorzystywany zarówno co celów związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, jak i do celów użytku prywatnego, Zainteresowanemu przysługuje ograniczone do wysokości 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z jego eksploatacją stosownie do art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy. W odniesieniu do samochodu Honda , który – jak wskazał Wnioskodawca – jest samochodem ciężarowym z homologacją o ładowności 521 kg i dopuszczalnej masie całkowitej 2180 kg, należy również stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż ww. samochód jest wykorzystywany do celów mieszanych, Wnioskodawcy przysługuje, zgodnie z art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy, prawo do odliczenia podatku w wysokości stanowiącej 50% kwoty podatku naliczonego przy zakupie paliwa służącego do napędu przedmiotowego samochodu.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do samochodu Honda Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe oraz opłatę końcową z uwagi na prawa nabyte przed 1 kwietnia 2014 r., natomiast 50% kwoty podatku naliczonego z faktur dokumentujących paliwo oraz wydatki związane z jego eksploatacją, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.

Tym samym stanowisko Zainteresowanego w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ad. 3

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że samochód Hyundai został zakupiony xxxx 2014 r. na zasadach leasingu (data rejestracji przez „b” 27 maja 2014 r.). Jest to samochód osobowy na gaz o ładowności 635 kg i masie całkowitej 1820 kg. Liczba miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy wynosi 5. Pojazd nie spełnia wymagań art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym. Pojazd ten jest wykorzystywany zarówno co celów związanych z opodatkowaną podatkiem VAT działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Wątpliwości Wnioskodawcy w odniesieniu do samochodu Hyundai dotyczą wskazania czy umowę leasingu należy zgłosić do urzędu skarbowego oraz w jakiej wysokości odliczać VAT od opłaty wstępnej i rat leasingowych oraz w jakiej wysokości odliczać VAT na paliwo i wydatki związane z eksploatacją.

Należy wskazać, że z uwagi na fakt, że ww. samochód jest wykorzystywany zarówno co celów związanych z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, jak i do celów użytku prywatnego, Zainteresowanemu – zgodnie z art. 86a ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy – przysługuje ograniczone do wysokości 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego od opłaty wstępnej i rat leasingowych oraz wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu. Ponadto żaden przepis ustawy o podatku od towarów i usług nie zobowiązuje Wnioskodawcy do rejestracji umowy leasingu żeby mógł dokonać odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego od rat leasingowych.

Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia podatku dotyczącego nabycia paliwa do przedmiotowego samochodu osobowego, należy zauważyć, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika do dnia 30 czerwca 2015 r., paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych. Przy czym zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy pojazdów samochodowych, które są wykorzystywane przez podatnika wyłącznie do działalności gospodarczej.

Zatem w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do 30 czerwca 2015 r., Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej ani w ograniczonej do 50% wysokości w przypadku nabycia paliwa przeznaczonego do napędu samochodu osobowego Hyundai wykorzystywanego do celów „mieszanych”, tj. do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w odniesieniu do samochodu Hyundai Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących od opłaty wstępnej i rat leasingowych oraz wydatków związanych z eksploatacją tego samochodu, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy. Zainteresowany nie ma obowiązku zgłaszać do urzędu skarbowego umowy leasingu ww. samochodu. Natomiast w okresie od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r., Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa przeznaczonego do napędu samochodu osobowego Hyundai wykorzystywanego do celów „mieszanych”, tj. do działalności gospodarczej i do celów prywatnych.

Zatem stanowisko Zainteresowanego odnośnie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych oraz od wydatków na zakup paliwa i innych związanych z eksploatacją pojazdów. Natomiast kwestie dotyczące stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych zostały rozstrzygnięte odrębnymi pismami.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.