IBPP3/4512-618/15/JP | Interpretacja indywidualna

Brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją projektu - budowa tężni solankowej
IBPP3/4512-618/15/JPinterpretacja indywidualna
  1. gmina
  2. odliczenie podatku od towarów i usług
  3. podatek naliczony
  4. prawo do odliczenia
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 sierpnia 2015 r. (data wpływu 18 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 18 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją projektu pn. „...” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją projektu pn. „...”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 18 września 2015 r. (data wpływu 23 września 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 11 września 2015 r. znak: IBPP3/4512-618/15/JP.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 11 września 2015 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Przedmiotem projektu jest budowa tężni solankowej w R, która powstała jako zagospodarowanie terenów rekreacyjnych W. Zagospodarowanie terenu obejmuje poza budową obiektu tężni solankowej z tarniną: wykonanie chodników, ciągów pieszych (spacerowych), montaż elementów malej architektury (ławki, siedziska, tablice informacyjne, etc.) oświetlenia typu parkowego oraz wykonanie niezbędnej infrastruktury technicznej.

Tężnia jest konstrukcją budowaną z drewna iglastego i gałązek tarniny oraz urządzeń do pompowania solanki. Na ułożone na drewnianej konstrukcji gałązki podawana jest za pomocą pomp solanka, która spływa swobodnie wytwarzając wokół aerozol solanki. Mikroklimat Tężni wykorzystywany jest w profilaktyce i leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych, zapalenia zatok, rozedmie płuc, nadciśnienia tętniczego, nerwicy wegetatywnej i w przypadku ogólnego wyczerpania. Inhalacje wykorzystane w profilaktyce u ludzi zdrowych powodują wzrost odporności organizmu. Cząstki aerozolu obdarzone są ładunkiem ujemnym, ponadto mają działanie bakteriobójcze. Obiekt tężni zaprojektowany został na planie prostokąta o wymiarach 3,95 m x 24,00 m i wysokości 8,20 m. Od strony południowo-wschodniej do tężni przylega część zadaszona pełnić będzie funkcję wydzielonej przestrzeni rekreacyjnej z ławkami przeznaczonymi dla sesji inhalacyjnych. Dostosowanie obiektu do potrzeb niepełnosprawnych nastąpi m.in. poprzez wprowadzenie chodników i ścieżek spacerowych. Teren przewidziany pod inwestycję został optymalnie dobrany m.in. ze względu na dostępność dla turystów, oraz dobrą obsługę komunikacyjną i bliskość centrum miasta. Stały dostęp do obiektu zapewnią od strony ul. W, ciągi spacerowe (chodniki i ścieżki) oraz dojazd dla obsług serwisowej i pojazdów ratownictwa medycznego. Od strony ul. W zlokalizowany jest również istniejący parking. Projekt zagospodarowania terenów rekreacyjnych przy ul. W w R zakłada: budowę tężni solankowej z tarniną stanowiącej jednocześnie ogólnodostępną atrakcję turystyczną, integrację przestrzeni rekreacyjnej wokół tężni oraz dostosowanie jej do potrzeb osób niepełnosprawnych m.in. poprzez wprowadzenie chodników i ścieżek spacerowych. Dla optymalnego i funkcjonalnego wykorzystania terenu inwestycji, dodatkowo wprowadzone zostały elementy małej architektury w postaci ławek, siedzisk, koszy na śmieci, stojaka na rowery oraz tablic informacyjnych. Projekt przewiduje również oświetlenie terenu utwardzonego wokół tężni oraz podświetlenie dekoracyjne obiektu. Za korzystanie z tężni nie będą pobierane opłaty.

Pismem z 18 września 2015 r. Wnioskodawca uzupełnił opis stanu faktycznego wskazując, że w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług na potrzeby realizacji projektu polegającego na budowie tężni solankowej w R wskazane są faktury o następujących numerach i nabywcy:

  • faktura nr ... – Urząd Miasta R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Miasto R NIP Miasto R,
  • faktura nr .... – Urząd Miasta R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Urząd Miasta R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Urząd Miasta R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Urząd Miasta R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Miasto R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Miasto R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Miasto R NIP Miasto R,
  • faktura nr ... – Miasto R NIP Miasto R.

Przedmiotowy projekt to „...”, na którego realizację Miasto zawarło umowę o dofinansowanie nr ... w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 w dniu 10 czerwca 2015 r. Ww. projekt dofinansowany ze środków unijnych realizowany jest w ramach zadania znajdującego się w budżecie Miasta na rok 2015 oraz w Wieloletniej Prognozie Finansowej na lata 2015-2023 zadanie pn. „...” przyjętych uchwałami Rady Miejskiej w R.

Projekt był realizowany w procedurze „zaprojektuj i wybuduj”. Pierwsza faktura została wystawiona 2 czerwca 2014 r. Ostatnia faktura została wystawiona 26 czerwca 2015 r.

Towary i usługi nabywane na potrzeby i realizacje projektu nie będą wykorzystywane przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych.

Realizacja projektu wpisuje się w katalog zadań wyszczególnionych w art. 7 w szczególności pkt l ppkt 5 i 10 ustawy o samorządzie gminnym.

Miasto zrealizowało projekt bez zamiaru pobierania jakichkolwiek opłat za korzystanie z tężni. Tężnia jest obiektem wolnostojącym, nieogrodzonym, ogólnodostępnym i wpisuje się w działalność publicznoprawną gminy. Miasto aktualnie ponosi koszty ochrony, ubezpieczenia i utrzymania obiektu

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących wykonanie usług w ramach realizacji przedmiotowego projektu...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wykonanie usług w ramach realizacji projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2014 r., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z całości unormowań zawartych w ustawie o samorządzie gminnym, w tym zwłaszcza z art. 2 ust. 1 („Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność”), art. 6 ust. 1 („Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów”) oraz art. 9 ust. 2 („Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie”) trzeba wyprowadzić wniosek, że w działalności gminy należy wyróżnić wykonywanie działań publicznych i wykraczającą poza te działania działalność gospodarczą.

O publicznym charakterze działania gminy przesądza to, że wykonywanie zadań publicznych odbywa się na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących i że przez te działania zaspokajane są zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej.

W szczególności zadania własne obejmują m.in. ochrony zdrowia oraz kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 5 i 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Ponadto wyjaśnić należy, że urząd gminy (miasta) nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy (miasta) jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno-organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy (miasta), również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy (miasta). Zatem urząd działając w imieniu gminy realizuje zadania własne gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma gmina, nie zaś urząd. Zatem, co do zasady w fakturach dokumentujących zakupy związane z realizacją przedmiotowej inwestycji winno występować Miasto.

Mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, należy stwierdzić, że Miasto, nabywając towary i usługi celem zrealizowania opisanej we wniosku inwestycji, nie nabywało ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działało w charakterze podatnika podatku VAT.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego, należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest brak związku zakupów dokonanych na potrzeby realizacji projektu z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu w związku z realizacją projektu pn. „...”.

Podsumowując należy uznać, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

IBPP3/4512-618/15/JP | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.