IBPP3/443-735/13/JP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Możliwość uzyskania zwrotu podatku VAT naliczonego na fakturze dokumentującej zakup elementów placu zabaw

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2013r. (data wpływu 18 czerwca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2013r. (data wpływu 7 sierpnia 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT naliczonego na fakturze dokumentującej zakup elementów placu zabaw – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 czerwca 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT naliczonego na fakturze dokumentującej zakup elementów placu zabaw. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30 lipca 2013r. (data wpływu 7 sierpnia 2013r.).

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2013r., ukształtował się następujący stan faktyczny:

Parafia (Wnioskodawca) wystąpiła z wnioskiem do LGD o przyznanie dotacji na zakup elementów placu zabaw w ramach realizacji projektu pn. „...”.

Projekt został zrealizowany w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, działanie 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla małych projektów, tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działań Osi 3, ale się przyczyniają do osiągnięcia celów tej osi”.

Wnioskodawca (Parafia) jest Beneficjentem projektu i samodzielnie go realizuje.

Wnioskodawca (Parafia) jest stroną umowy o dofinansowanie.

Urząd Marszałkowski, pozytywnie rozpatrzył wniosek, w wyniku czego podpisana została umowa przyznania pomocy nr ... na operację z zakresu małych projektów w ramach działania 413 „Wdrożenie lokalnych strategii rozwoju” objętego PROW na lata 2007-2013 na zakup elementów placu zabaw.

Celem projektu jest umożliwienie aktywnego spędzania wolnego czasu najmłodszych mieszkańców okolicy wraz z opiekunami oraz poprawa atrakcyjności turystycznej zabytkowego obiektu kościelno-klasztornego, odwiedzanego przez licznych turystów i pielgrzymów poprzez wybudowanie ogólnodostępnego placu zabaw.

Poprzez zakup elementów placu zabaw i stworzenie miejsca zabaw dla dzieci, Wnioskodawca (Parafia) pragnie pomagać w aktywnym spędzaniu czasu najmłodszych mieszkańców Parafii.

Plac zabaw jest udostępniany w ramach misji wychowawczej - jest to miejsce, gdzie rodzice mogą spędzać czas ze swoimi dziećmi.

Plac zabaw jest bezpłatnie udostępniony wszystkim chcącym z niego skorzystać.

Elementy placu zabaw zostały zakupione przez Parafię, co zostało udokumentowane wystawieniem faktury VAT, w której jako nabywca figuruje Parafia.

Wnioskodawca (Parafia) nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nigdy wcześniej nie prowadził działalności gospodarczej, nie świadczy usług agroturystycznych i nie osiąga z tego tytułu dochodów.

Wnioskodawca (Parafia) nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny” i nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca (Parafia) nigdy wcześniej nie był zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Parafia będzie mogła uzyskać zwrot podatku VAT naliczonego na fakturze dokumentującej zakup elementów placu zabaw i zapłaconego podczas tego zakupu...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Parafia nie będzie mogła uzyskać zwrotu podatku VAT naliczonego w związku z zakupem elementów placu zabaw, przeznaczonych do użytku w formie opisanej powyżej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (...).

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Zrealizowanie prawa do odliczenia możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, poprzez złożenie deklaracji VAT-7.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (Parafia) wystąpił z wnioskiem do LGD o przyznanie dotacji na zakup elementów placu zabaw w ramach realizacji projektu pn. „...”.

Wnioskodawca jest Beneficjentem projektu i samodzielnie go realizuje.

Celem projektu jest umożliwienie aktywnego spędzania wolnego czasu najmłodszych mieszkańców okolicy wraz z opiekunami oraz poprawa atrakcyjności turystycznej zabytkowego obiektu kościelno-klasztornego, odwiedzanego przez licznych turystów i pielgrzymów poprzez wybudowanie ogólnodostępnego placu zabaw.

Elementy placu zabaw zostały zakupione przez Wnioskodawcę, co zostało udokumentowane wystawieniem faktury VAT, w której jako nabywca figuruje Wnioskodawca.

Plac zabaw jest bezpłatnie udostępniony wszystkim chcącym z niego skorzystać.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nigdy wcześniej nie prowadził działalności gospodarczej, nie świadczy usług agroturystycznych i nie osiąga z tego tytułu dochodów.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny” i nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie był zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”.

W tak przedstawionym opisie stanu faktycznego wątpliwości Wnioskodawcy budzi możliwość uzyskania zwrotu podatku VAT naliczonego na fakturze dokumentującej zakup elementów placu zabaw.

Analizując przedstawiony stan faktyczny w kontekście wskazanych wyżej unormowań, w tym przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zatem dokonane zakupy nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej nabycie elementów placu zabaw w ramach realizacji ww. projektu.

Tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie będą miały również zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. poz. 247). Przepisy te przewidują bowiem możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego Parafia nie będzie mogła uzyskać zwrotu podatku VAT naliczonego w związku z zakupem elementów placu zabaw, należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu stanu faktycznego,

a w szczególności prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej generującej podatek należny oraz zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.