IBPP3/443-412/13/ASz | Interpretacja indywidualna

Prawo do obniżenia podatku należnego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych na bieżące koszty związane z utrzymaniem autobusów oraz od zakupu nowego autobusu w sytuacji, gdy te same autobusy służą czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom niepodlegającym przepisom ustawy o VAT.
IBPP3/443-412/13/ASzinterpretacja indywidualna
  1. podatek naliczony
  2. prawo do odliczenia
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe -> Odliczenie i zwrot podatku -> Odliczenie podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2013r. (data wpływu 3 kwietnia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych na bieżące koszty związane z utrzymaniem autobusów oraz od zakupu nowego autobusu w sytuacji, gdy te same autobusy służą czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom niepodlegającym przepisom ustawy o VAT - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2013r. płynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych na bieżące koszty związane z utrzymaniem autobusów oraz od zakupu nowego autobusu w sytuacji, gdy te same autobusy służą czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom niepodlegającym przepisom ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina D. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jest właścicielem autobusów, które są i będą wykorzystywane w dwojaki sposób:

  1. nieodpłatnie do przewozu uczniów do szkół podstawowych i gimnazjum,
  2. odpłatnego wynajmu autobusu z kierowcą na rzecz osób fizycznych, stowarzyszeń i innych jednostek (w tym własnych) do przewozów niezwiązanych z realizacją obligatoryjnych, nałożonych ustawą zadań.

Przewóz uczniów realizowany jest nieodpłatnie, gdyż jest zadaniem własnym gminy, obowiązek ten nakłada ustawa o samorządzie gminnym i ustawa o systemie oświaty.

Z tytułu komercyjnego wynajmu autobusów z kierowcą, które następuje w nieregularnych odstępach czasu, na podstawie zleceń, wystawiane są faktury VAT opodatkowane 8% stawką VAT. Gmina widnieje jako sprzedawca usług wynajmu autobusów, a dochody z tego tytułu wpływają na rachunek gminy i są następnie wykazywane w deklaracji VAT, a podatek należny odprowadzany.

Autobusy wykorzystywane są zarówno do czynności wykonywanych nieodpłatnie w związku z prowadzoną przez gminę działalnością (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych), jak i odpłatnie na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina do tej pory nie odliczała wydatków ponoszonych na zakup paliwa, remonty, czy zakup autobusu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie (oznaczone we wniosku jako nr 1):

Czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług gminie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego od pełnej wysokości wydatków ponoszonych na bieżące koszty związane z utrzymaniem autobusów tj. zakup paliwa i niezbędne remonty, a także odliczenie podatku od zakupu nabytego autobusu, w sytuacji gdy te same autobusy służą czynnościom opodatkowanym i czynnościom wyłączonym z ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących autobusów tj. paliwo, części zamienne, naprawy, przeglądy, itp. oraz do pełnego odliczenia podatku VAT w przypadku nabycia autobusu służącego tym celom.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedstawionej sytuacji.

Odpłatny wynajem autobusów z kierowcą jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Nieodpłatne świadczenie przez gminę usług przewozowych uczniów do szkół wykonywane jest w ramach reżimu publicznoprawnego, w związku z tym nie podlega ustawie o VAT.

W konsekwencji autobusy są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu, jak i czynności nie objętych regulacjami VAT. Art. 90 ustawy reguluje kwestie związane z proporcjonalnym, częściowym odliczeniem podatku od czynności związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną z podatku.

Natomiast w świetle uchwały 7 sędziów NSA z 24 października 2011 r. sygn. I FPS 9/10 - czynnością w związku z którą nie przysługuje prawo do odliczenia podatku jest czynność zwolniona z opodatkowania, a nie czynność pozostająca poza zakresem ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze oraz biorąc pod uwagę rozstrzygnięcia Dyrektorów Izb Skarbowych w podobnych sytuacjach, np. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (interpretacja indywidualna z dnia 17 maja 2012r. sygn. IPTPP1/443-138/12-8/MW), Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2012r. sygn. ITPP2/443-616/12/EK), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2012r. sygn. ILTPP1/443-1531/n-7/AI), w których stwierdza się min., że „w sytuacji gdy dany zakup jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę zarówno do działalności opodatkowanej VAT, jak i do działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT i nie jest wykorzystywany do działalności zwolnionej z opodatkowania VAT, a ponadto nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania dokonywanych zakupów do jednego konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu zakupów”, Gmina stoi na stanowisku, że posiada prawo do pełnego odliczania VAT od wydatków ponoszonych w związku z bieżącym utrzymaniem (zakup paliwa, części zamienne, naprawy) jak i wydatków związanych zakupem autobusów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego w pełnej wysokości od wydatków ponoszonych na bieżące koszty związane z utrzymaniem autobusów oraz od zakupu nowego autobusu w sytuacji, gdy te same autobusy służą czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom niepodlegającym przepisom ustawy o VAT.

Natomiast w zakresie sposobu wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną stosując właściwy klucz, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

  1. z tytułu nabycia towarów i usług,
  2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
  3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. czynnościom, które generują podatek należny. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Wskazana powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych czyli w sytuacji świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) nie są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych VAT.

Wyrażoną wyżej generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają w sposób technicznoprawny regulacje zawarte w art. 90 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, iż jeśli Wnioskodawca ponosi wydatki, w związku z którymi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, to zgodnie z cytowanym przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy, będącemu podatnikiem VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w części w jakiej poniesione wydatki służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W przypadkach gdy podatnik wykonuje czynności uprawniające do odliczenia podatku VAT i nieuprawniające do tego odliczenia i nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków do czynności opodatkowanych lub nieopodatkowanych, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ustawy o VAT, który ma na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 – art. 90 ust. 2 ustawy.

Dokonując analizy cyt. wyżej przepisów stwierdzić należy, iż na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Ponadto należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Fakt ten nie stanowi jednakże przesłanki do przyznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu. Oznacza to jedynie, że czynności te znajdują się poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług oraz ich wykonywanie, nie może stanowić podstawy do realizowania przewidzianych w niej praw.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z 24 października 2011r. sygn. I FPS 9/10, gdzie Sąd wskazał: „(...) w świetle przepisów art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 powołanej wyżej ustawy”.

Wskazać również należy, iż art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 1977r., Nr 145, poz. 1) oraz art. 173 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L z 2006 r., Nr 347, poz. 1) przewiduje, że ustalenie metody odliczenia podatku VAT naliczonego w przypadku zakupu towarów i usług wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, jak również wyłączonych z zakresu opodatkowania, pozostawione zostało uznaniu państw członkowskich.

Z powyższego wynika, że podatnikowi co do zasady przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w takim zakresie w jakim zakupy służą czynnościom opodatkowanym. W istocie jest to prawo, które podatnikowi przysługuje i nie może być ograniczane bardziej niż wynika to wprost z przepisów podatkowych, które winny być spójne z ustawodawstwem europejskim. Zatem, jeżeli jest możliwe przyporządkowanie zakupów do poszczególnych rodzajów działalności, to Wnioskodawcy będącemu podatnikiem VAT, zgodnie z cytowanym przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w części, w jakiej poniesione wydatki służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zasadą jest jednak także to, że podatnik jest zobowiązany w pierwszej kolejności dołożyć należytych starań, aby odpowiednio przyporządkować podatek naliczony do poszczególnych czynności, aby prawa do odliczenia nie nadużyć. Nie można również rozszerzająco przyjmować braku możliwości dokonania takiego przyporządkowania.

Z treści wniosku wynika, że Gmina jest właścicielem autobusów, które są i będą wykorzystywane w dwojaki sposób:

  1. nieodpłatnie do przewozu uczniów do szkół podstawowych i gimnazjum,
  2. odpłatnego wynajmu autobusu z kierowcą na rzecz osób fizycznych, stowarzyszeń i innych jednostek (w tym własnych) do przewozów niezwiązanych z realizacją obligatoryjnych, nałożonych ustawą zadań.

Przewóz uczniów realizowany jest nieodpłatnie, gdyż jest zadaniem własnym gminy, obowiązek ten nakłada ustawa o samorządzie gminnym i ustawa o systemie oświaty. Z tytułu komercyjnego wynajmu autobusów z kierowcą, które następuje w nieregularnych odstępach czasu, na podstawie zleceń, wystawiane są faktury VAT opodatkowane 8% stawką VAT. Autobusy wykorzystywane są zarówno do czynności wykonywanych nieodpłatnie w związku z prowadzoną przez gminę działalnością (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych), jak i odpłatnie na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z bieżącym utrzymaniem autobusów tj. zakupem paliwa i niezbędnych remontów, a także z zakupem nowego autobusu, w sytuacji gdy te autobusy służą czynnościom opodatkowanym i wyłączonym z ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.

W odniesieniu do stosowanej metody wyodrębnienia podatku wskazać należy, że sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, winien mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami sprawy. Wybór metody wyodrębnienia kwot podatku naliczonego należy wyłącznie do obowiązków Wnioskodawcy. Ważne jest jedynie by przyjęta metoda stanowiła właściwe odzwierciedlenie odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Jednakże należy podkreślić, iż wyłącznie Wnioskodawca znający specyfikę, organizację i podział pracy w swojej jednostce jest w stanie wyodrębnić część podatku naliczonego, związaną z czynnościami opodatkowanymi. Warto nadmienić iż metody, czy też sposoby, na podstawie których Wnioskodawca dokona wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia jaka część realizowanej inwestycji związana będzie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a jaka część wykorzystywana do czynności niedających prawa do odliczenia, spoczywa zawsze na Wnioskodawcy. W związku z tym, iż ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia tych części można przyjąć różne rozwiązania. Każda metoda, o ile odzwierciedla stan faktyczny jest właściwa..

Stosownie do powołanego na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje pełne prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast w sytuacji gdy wydatki będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu i nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania, a faktycznie nie będzie obiektywnej możliwości odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług i związanego z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to - w świetle uchwały siedmiu sędziów (sygn. akt I FPS 9/10) - podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przy czym prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Zatem pełne odliczenie przysługuje wyłącznie w sytuacji, gdy istnieje obiektywna możliwość dokonania bezpośredniej alokacji kwoty podatku naliczonego związanego wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi oraz wyłącznie z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.

Odnosząc się do zakupów wskazanych przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że w ocenie tut. organu możliwe jest bezpośrednie przyporządkowanie zakupionego paliwa do poszczególnych rodzajów działalności. Zakup paliwa zużytego do przewozów na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, będzie związany wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, dającymi prawo do pełnego odliczenia, natomiast zakup paliwa zużytego do przewozów wyłączonych z ustawy o VAT, będzie związany wyłącznie z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia. Zaznaczenia wymaga, że z treści wniosku nie wynika, aby wystąpiła sytuacja, w której jednocześnie autobus wykorzystywany jest do przewozów nieodpłatnych i odpłatnych. Tym samym nie wystąpi sytuacja gdy nie można przyporządkować wydatków na zakup paliwa do konkretnej czynności.

Wnioskodawca niewątpliwie ma możliwość ustalenia ilości kilometrów, jakie pokonuje autobus dowożący dzieci do szkół. Kierowca autobusu na podstawie odczytu liczników zamontowanych w pojeździe może każdorazowo dokonywać odczytu ilości przejechanych kilometrów. Zatem możliwie jest dokładne (faktyczne) ustalenie ilości kilometrów, które przejeżdża autobus świadcząc poszczególne kategorie usług, a to może już stanowić podstawę do ustalenia relacji pomiędzy wykorzystaniem autobusów do przewozu dzieci do szkół oraz do przewozów „komercyjnych”.

W konsekwencji powyższego, wypada zauważyć, że na podstawie ustalanych na bieżąco kwot wydatków związanych z eksploatacją autobusu, od których przysługuje odliczenie podatku naliczonego i od których odliczenie nie przysługuje, istnieje możliwość ustalenia kwoty podatku naliczonego z tyt. zakupu nowego autobusu podlegającej odliczeniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie tut. organu w przedstawionym stanie faktycznym nie można jednoznacznie stwierdzić, że nie da się wydzielić zakupów związanych z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu oraz opodatkowanymi. Wręcz przeciwnie, dokonanie takiego wydzielenia jest możliwe i konieczne, bowiem w przeciwnym razie doszłoby do naruszenia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Jak wskazano powyżej wybór metody ustalenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy.

Podsumowując, w ocenie tut. organu Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokładnego wydzielenia i przyporządkowania dokonywanych zakupów do działalności niepodlegającej opodatkowaniu, opodatkowanej podatkiem VAT, a także wydzielenia tej części zakupów , której nie można jednoznacznie przypisać do poszczególnych rodzajów działalności. Takiego dokładnego przyporządkowania Wnioskodawca winien dokonać w odniesieniu do każdego zakupu, bowiem w ocenie tut. organu nie można mówić o całkowitym braku możliwości przyporządkowania zakupów do poszczególnych rodzajów działalności.

W konsekwencji, od zakupów związanych z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia, bowiem w ocenie tut. organu w odniesieniu do zakupów wskazanych przez Wnioskodawcę wydzielenie tych zakupów jest możliwe, gdyż przykładowo pomiędzy zakupem paliwa zużytego do przewozu dzieci do szkół, a czynnościami opodatkowanymi nie występuje nawet pośredni związek.

Odliczenia Wnioskodawca będzie mógł natomiast dokonać wyłącznie od takich zakupów, które rzeczywiście będą służyły wykonywaniu czynności opodatkowanych lub opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu, których faktycznie nie będzie można wydzielić.

Reasumując, Wnioskodawcy zgodnie z cytowanym przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z bieżącą eksploatacją autobusów oraz od zakupu autobusu w części, w jakiej zakupione towary i usługi służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących autobusów tj. zakupu paliwa, niezbędnych remontów itp. oraz do pełnego odliczenia podatku VAT w przypadku nabycia autobusu służącego celom, o których mowa we wniosku, należało uznać za nieprawidłowe.

Na marginesie należy zauważyć, że powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach, w których indywidualnie oceniano stan faktyczny i stanowisko wnioskodawcy. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa i tut. organ nie jest nimi związany.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

podatek naliczony
IPPP3/443-1178/14-2/RD | Interpretacja indywidualna

prawo do odliczenia
ITPP1/443-1580/EK | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.