0112-KDIL4.4012.373.2018.1.NK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz z faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2018 r. (data wpływu 12 lipca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia – brak daty (data wpływu 10 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz z faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zakup towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz z faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Wniosek uzupełniono w dniu 10 września 2018 r. o wskazanie adresu elektronicznego Wnioskodawcy w systemie ePUAP.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wniosek dotyczy stanu faktycznego, jak i przeszłego w zakresie stosowania przez Gminę X (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z pózn. zm.), czyli możliwością odliczenia przez Gminę podatku VAT od zakupów związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)” oraz po zakończeniu inwestycji możliwości odliczania podatku VAT od faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem kanalizacji.

Gmina realizuje swoje zadania na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Jednym z obszarów działania i zadań gminy jest świadczenie usług kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych.

Wnioskodawcą oraz podmiotem realizującym powyższy projekt jest Gmina X, a przedmiotem projektu jest budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y i Z. Ścieki z wybudowanej kanalizacji sanitarnej będą odprowadzane do oczyszczalni ścieków A w miejscowości B. Dzięki wybudowaniu sieci kanalizacyjnej zostanie zwiększony dostęp mieszkańców do infrastruktury sieciowej. Planuje się, że po zrealizowaniu inwestycji ilość planowanych przyłączy kanalizacyjnych to 50 sztuk dla około 200 mieszkańców. Wskutek budowy sieci kanalizacji sanitarnej bezpośrednią grupą docelową będą mieszkańcy i przedsiębiorcy z obszaru miejscowości A i B.

Usługi związane z odbiorem ścieków świadczone będą na rzecz osób fizycznych, osób prawnych i stowarzyszenia, czyli „odbiorców zewnętrznych”, którzy rozliczani będą na podstawie wystawianych faktur VAT. Na obszarze realizacji inwestycji nie znajdują się jednostki budżetowe, znajdują się one w innych miejscowościach Gminy, ale będą one ujęte w kolejnych etapach inwestycji. Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana więc do świadczenia usług na rzecz jednostek budżetowych.

W związku ze świadczeniem usług odbioru ścieków Gmina będzie ponosić koszty eksploatacyjne związane z odbiorem ścieków oraz otrzymywać faktury za bieżące utrzymanie infrastruktury np.: koszty energii elektrycznej, koszty remontów itp.

Gmina stoi więc na stanowisku, że posiada prawo do pełnego (całego, tj. 100%) odliczania podatku naliczonego VAT w związku z prowadzoną inwestycją budowy sieci kanalizacyjnej oraz z faktur dotyczących zakupów bieżącego funkcjonowania i utrzymania infrastruktury, gdyż zakupione towary i usługi związane będą ze sprzedażą opodatkowaną, a więc realizowane będą na rzecz odbiorców zewnętrznych.

Gmina jest w stanie wyodrębnić faktury dokumentujące zakup towarów i usług wykorzystywanych do budowy sieci kanalizacyjno-sanitarnej, dla której następnie będą wystawiane faktury tylko na rzecz odbiorców zewnętrznych opodatkowane podatkiem VAT, w związku z tym ma możliwość w całości odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych.

Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana do dokonywania sprzedaży innej niż sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT, czyli sprzedaży jak już opisywano powyżej na rzecz jednostek budżetowych Gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie będzie przysługiwało pełne (tj. 100%) prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy poniesionych wydatkach od towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz od faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina X jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a więc nawiązując do ww. pytania, zdaniem Gminy, w przypadku gdy towary i usługi zakupione w ramach inwestycji w infrastrukturę kanalizacyjno-sanitarną, jak również faktury za bieżące utrzymanie wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, to Gminie przysługuje prawo do pełnego (całego, tj. 100%) obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z opisaną powyżej sytuacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy – w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy – należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wniosek dotyczy możliwości odliczenia przez Gminę podatku VAT od zakupów związanych z realizacją inwestycji pn. „(...)” oraz po zakończeniu inwestycji możliwości odliczania podatku VAT od faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem kanalizacji. Gmina realizuje swoje zadania na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Jednym z obszarów działania i zadań gminy jest świadczenie usług kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych. Wnioskodawcą oraz podmiotem realizującym powyższy projekt jest Gmina X, a przedmiotem projektu jest budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Y i Z. Ścieki z wybudowanej kanalizacji sanitarnej będą odprowadzane do oczyszczalni ścieków A w miejscowości B. Dzięki wybudowaniu sieci kanalizacyjnej zostanie zwiększony dostęp mieszkańców do infrastruktury sieciowej. Planuje się, że po zrealizowaniu inwestycji ilość planowanych przyłączy kanalizacyjnych to 50 sztuk dla około 200 mieszkańców. Wskutek budowy sieci kanalizacji sanitarnej bezpośrednią grupą docelową będą mieszkańcy i przedsiębiorcy z obszaru miejscowości Y i Z. Usługi związane z odbiorem ścieków świadczone będą na rzecz osób fizycznych, osób prawnych i stowarzyszenia, czyli „odbiorców zewnętrznych”, którzy rozliczani będą na podstawie wystawianych faktur VAT. Na obszarze realizacji inwestycji nie znajdują się jednostki budżetowe, znajdują się one w innych miejscowościach Gminy, ale będą one ujęte w kolejnych etapach inwestycji. Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana więc do świadczenia usług na rzecz jednostek budżetowych. W związku ze świadczeniem usług odbioru ścieków Gmina będzie ponosić koszty eksploatacyjne związane z odbiorem ścieków oraz otrzymywać faktury za bieżące utrzymanie infrastruktury np.: koszty energii elektrycznej, koszty remontów itp.

Gmina jest w stanie wyodrębnić faktury dokumentujące zakup towarów i usług wykorzystywanych do budowy sieci kanalizacyjno-sanitarnej, dla której następnie będą wystawiane faktury tylko na rzecz odbiorców zewnętrznych opodatkowane podatkiem VAT, w związku z tym ma możliwość w całości odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych. Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana do dokonywania sprzedaży innej niż sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT, czyli sprzedaży jak już opisywano powyżej na rzecz jednostek budżetowych Gminy.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą kwestii prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy poniesionych wydatkach od towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz od faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Podkreślić należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że świadczenie usług związanych z odbiorem ścieków na rzecz mieszkańców jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), zatem dla tych czynności Gmina występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, Gmina jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. Czynności wykonywane na podstawie zawartych przez Gminę umów cywilnoprawnych nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania na mocy powołanego wyżej art. 15 ust. 6 ustawy.

Zatem w rozpatrywanej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a wydatki poniesione na towary i usługi związane z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz zakupy związane z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT, tj. do świadczenia usług związanych z odbiorem ścieków na rzecz osób fizycznych, osób prawnych i stowarzyszenia, czyli „odbiorców zewnętrznych”, którzy rozliczani będą na podstawie wystawianych faktur VAT. Jak wskazał Wnioskodawca – „Na obszarze realizacji inwestycji nie znajdują się jednostki budżetowe, znajdują się one w innych miejscowościach Gminy, ale będą one ujęte w kolejnych etapach inwestycji. Infrastruktura ta nie będzie wykorzystywana więc do świadczenia usług na rzecz jednostek budżetowych”.

Zatem z uwagi na związek poniesionych ww. wydatków wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Gminę, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie w całości, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek wskazanych w art. 88 ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Gminie będzie przysługiwało pełne (tj. 100%) prawo do odliczenia podatku naliczonego przy poniesionych wydatkach od towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz z faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy, gdyż – jak wskazał Wnioskodawca – zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy poniesionych wydatkach od towarów i usług związanych z realizacją inwestycji kanalizacyjno-sanitarnej oraz od faktur dotyczących zakupów związanych z bieżącym funkcjonowaniem i utrzymaniem kanalizacji, jeżeli zakupione towary i usługi w całości wykorzystywane będą tylko do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Natomiast w kwestii dotyczącej stanu faktycznego w zakresie wskazania, czy przy realizacji projektu związanego z inwestycją budowy systemu kanalizacji sanitarnej podatek VAT będzie kosztem niekwalifikowalnym (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 11 września 2018 r. nr 0112-KDIL4.4012.488.2018.1.NK.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.