0112-KDIL1-2.4012.236.2018.1.AW | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu 13 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym pismami z dnia 22 maja 2018 r. (data wpływu 23 i 29 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)” – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu realizacji projektu pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)”. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 22 maja 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług (dalej: VAT lub podatek) jako podatnik VAT czynny.

Gmina w dniu 18 grudnia 2017 r. podpisała umowę o przyznaniu pomocy z Województwem, na realizację zadania pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)” (dalej także: Inwestycja, Projekt). Inwestycja będzie realizowana w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, w ramach działania „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER” objętego Programem Wspierania Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w zakresie rozwoju ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej.

Przedmiotowa Inwestycja polega na rozbudowie i przebudowie pomostu cumowniczego wraz budową pływającego hangaru dla łodzi WOPR z niezbędną infrastrukturą techniczną, oświetleniem zewnętrznym, dwoma punktami poboru wody i prądu oraz ogrodzeniem części przystani nad rzeką, lewy brzeg.

Projekt obejmuje:

  1. budowę platformy pływającej o wymiarach 6,0 x 12,0 m z trapem w formie łuku, o długości 5,0 m i szerokości 1,2 m;
  2. budowę hangaru dla łodzi WOPR o wymiarach 3,0 x 9,7 m i wysokości maksymalnej 3,31 m;
  3. budowę dwóch dalb cumowniczych, do których zamocowana będzie nowoprojektowana platforma pływająca;
  4. przebudowę istniejącego pomostu pływającego poprzez podwyższenie istniejących dalb cumowniczych o 1,0 m;
  5. budowę ogrodzenia projektowanej platformy i części istniejącego pomostu, o wysokości 1,8 m;
  6. budowę dwóch punktów poboru wody i prądu, na żetony, z możliwością demontażu;
  7. oświetlenie zewnętrzne pomostu istniejącego i nowoprojektowanej platformy;
  8. budowę przepustu na kabel elektryczny z rury DVK ø 110;
  9. wzmocnienie części skarpy kostką granitową – pow. 50,50 m2;
  10. wyrównanie części dna pod nowoprojektowaną platformą z materacy gabionowych – pow. 112 m2;
  11. zagospodarowanie terenu zielenią niską o szerokości 2,1 m;
  12. wykonanie pogłębienia dna rzeki – 280 m3, wykonanie 20,5 m ścianek szczelnych stalowych.

Efektem realizacji projektu będzie zagospodarowanie przestrzeni publicznej jako miejsca rekreacji, spotkań i integracji mieszkańców. Przyjęte rozwiązania techniczne i zakres projektu umożliwią bezpośrednie wodowanie jednostek pływających (motorówek).

W związku z realizacją Inwestycji, Gmina ponosi wydatki dokumentowane wystawianymi na Gminę fakturami VAT z wykazanym podatkiem VAT. Gmina nie dokonała odliczenia VAT naliczonego z faktur VAT, dokumentujących wydatki dotychczas poniesione przez nią w przedmiotowym zakresie.

Powstała w efekcie Inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna zarówno dla społeczności lokalnej, jak i podmiotów gospodarczych. Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z tej infrastruktury. Nie będzie również odpłatnie udostępniała nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z przystanią rzeczną. W konsekwencji, przedmiotowa Inwestycja nie będzie generowała po stronie Gminy dochodów.

Inwestycja jest realizowana w ramach wykonywania przez Gminę zadań własnych w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875).

W uzupełnieniu do wniosku Gmina potwierdziła informację, że powstała w efekcie Inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna zarówno dla społeczności lokalnej, jak i podmiotów gospodarczych. Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z tej infrastruktury. Nie będzie również odpłatnie udostępniała nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z przystanią rzeczną. W konsekwencji, przedmiotowa Inwestycja nie będzie generowała po stronie Gminy dochodów.

W związku z powyższym, zdaniem Gminy, nakłady poniesione na Inwestycję nie będą związane z działalnością opodatkowaną Gminy, niemniej jednak kwestię tę Gmina pozostawia do oceny Organowi, do którego kierowany jest wniosek, bowiem ustalenie tej kwestii ma istotne znaczenie dla udzielenia odpowiedzi na zadane przez Gminę we wniosku o interpretację pytanie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, należy uznać, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją Inwestycji. Jak bowiem Gmina wskazała w opisie sprawy powstała w efekcie Inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna zarówno dla społeczności lokalnej, jak i podmiotów gospodarczych. Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z tej infrastruktury. Nie będzie również odpłatnie udostępniała nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z przystanią rzeczną. Tym samym, przedmiotowa Inwestycja nie będzie generowała po stronie Gminy dochodów.

W konsekwencji zatem, w tym przypadku nie zostaną spełnione wskazane powyżej przesłanki warunkujące możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych wydatków. Gmina w tym przypadku nie występuje bowiem w charakterze podatnika VAT i brak jest związku nabywanych przez nią towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w podobnych sprawach przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS):

  • z dnia 1 lutego 2018 r. o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.5.2018.1.KSZ, gdzie DKIS stwierdził, że: „prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki: odliczenia dokonuje podatnik a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. (...) zakupione w ramach realizacji zadania towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Tym samym nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, uprawniający do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania. Gminie nie będzie zatem przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego”.
  • z dnia 10 stycznia 2018 r. o sygn. 0115-KDIT1-2.4012.902.2017.1.AJ, gdzie DKIS stwierdził, że: „Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ brak jest związku poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną (...), ponadto Gmina realizując tą część inwestycji występuje jako organ władzy publicznej wykonujący zadania własne nałożone odrębnymi przepisami i nie jest traktowana jako podatnik podatku od towarów i usług”.
  • z dnia 9 stycznia 2018 r. o sygn. 0114-KDIP4.4012.687.2017.2.MPE, gdzie DKIS stwierdził, że: „Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu nabywanych towarów i usług wynikających z faktur związanych z realizacją opisanej inwestycji »Urządzenie miejsca rekreacyjno integracyjnego«. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostały spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do obniżenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją inwestycji nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT”.
  • z dnia 12 grudnia 2017 r. o sygn. 0115-KDIT1-3.4012.778.2017.1.APR, gdzie DKIS uznał, że: „prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. (...) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu, na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nabywane w trakcie inwestycji towary i usługi nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi. Budowę przedmiotowej inwestycji Gmina wykonuje jako organ władzy publicznej, w zakresie której nie występuje w charakterze podatnika VAT”.

Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, że nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy).

Z treści wniosku wynika, że Gmina będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług podpisała umowę o przyznaniu pomocy na realizację zadania pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)”. Inwestycja będzie realizowana w ramach Programu Wspierania Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Inwestycja jest realizowana w ramach wykonywania przez Gminę zadań własnych w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

W związku z realizacją Inwestycji, Gmina ponosi wydatki dokumentowane wystawianymi na Gminę fakturami VAT z wykazanym podatkiem VAT.

Efektem realizacji projektu będzie zagospodarowanie przestrzeni publicznej jako miejsca rekreacji, spotkań i integracji mieszkańców. Przyjęte rozwiązania techniczne i zakres projektu umożliwią bezpośrednie wodowanie jednostek pływających (motorówek).

Powstała w efekcie Inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna zarówno dla społeczności lokalnej, jak i podmiotów gospodarczych. Gmina nie będzie pobierała jakichkolwiek opłat z tytułu korzystania z tej infrastruktury. Nie będzie również odpłatnie udostępniała nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z przystanią rzeczną. W konsekwencji, przedmiotowa Inwestycja nie będzie generowała po stronie Gminy dochodów.

W związku z powyższym, zdaniem Gminy, nakłady poniesione na Inwestycję nie będą związane z działalnością opodatkowaną Gminy.

Na tle powyższego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ opisany we wniosku projekt jest/będzie realizowany w związku z działalnością statutową Gminy (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym). Tym samym – jak wskazał Wnioskodawca – towary i usługi nabyte w ramach realizacji powyższego zadania nie służą/nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wobec tego, Gmina nabywając towary i usługi nie dokonuje/nie będzie dokonywała ich zakupu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co oznacza, że w tym przypadku nie działa/nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca nie ma/nie będzie miał – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn. „Rozbudowa przystani rzecznej (...)”.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym i opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

  • zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
  • zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.