0112-KDIL2-3.4012.538.2017.1.IP | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Podatek od towarów i usług w zakresie prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 listopada 2017 r. (data wpływu 6 grudnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, powołana jest dla organizacji życia publicznego na swoim terytorium, tj. zaspokojenie zbiorowej potrzeby społeczności jaką jest poprawa jakości życia i bezpieczeństwo mieszkańców.

Realizując zadania własne, Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operacje z zakresu Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, typ projektu nr 8 Projekty z zakresu infrastruktury społecznej, oś priorytetowa VIII: Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej, działanie 8.6. Inwestycje na rzecz rozwoju lokalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)” , na działkach nr: 1346/5, 1346/2, 1346/4.

Inwestycja prowadzona będzie tylko wewnątrz budynku, a przebudowa pomieszczenia świetlicy polegać będzie na adaptacji istniejącej sali świetlicy wiejskiej na środowiskową poprzez wyodrębnienie pomieszczeń: sali świetlicy środowiskowej, pomieszczenia dla psychologa/terapeuty, pomieszczenia dla opiekunów oraz pomieszczenia socjalno- magazynowego.

Remontowi poddane zostaną ściany, sufity pomieszczeń i posadzki, wymianie na nowe podlegać będą drzwi wejściowe do świetlicy, pomieszczenia wyposażone zostaną w niezbędne meble i inne sprzęty.

Prace polegać będą na:

  • usunięciu starych malatur,
  • wykonaniu nowych ścianek działowych w istniejącej świetlicy do wydzielenia pomieszczeń dla psychologa/terapeuty, pom. dla opiekunów i pom. socjalno-magazynowego,
  • wykonanie tynków cementowo-wapiennych na nowych ścianach,
  • montaż w nowo powstałych pomieszczeniach stolarki drzwiowej wewnętrznej jednoskrzydłowej drewnianej wykończone ćwierćwałkiem,
  • wymiana istniejących drzwi wejściowych wewnętrznych,
  • wykonanie nowej gładzi gipsowej na ścianach,
  • montaż sufitów podwieszanych ogniochronnych,
  • malowanie ścian i sufitów farbami emulsyjnymi,
  • okładziny płytkami ceramicznymi części ścian w pom. socjalno-magazynowym,
  • wymiana posadzki - gres,
  • wymiana instalacji elektrycznej i wykonanie nowej w nowych pomieszczeniach,
  • wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej w pom. socjalno-magazynowym oraz montaż armatury i urządzeń sanitarnych,
  • wykonanie instalacji komputerowej,
  • wyposażenie pomieszczeń w meble i sprzęt komputerowy i multimedialny:
    1. wyposażenie sali świetlicy: stoliki, krzesła, sprzęt audiowizualny i komputerowy,
    2. wyposażenie pom. psychologa/terapeuty i opiekunów: biurka, krzesła, szafki, sprzęt komputerowy,
    3. wyposażenie pom. socjalno-magazynowego: zlewozmywak, stoły, krzesła, szafki, regały.

W świetlicy wykorzystane zostaną również stoły i krzesła z istniejącej dotychczas świetlicy wiejskiej.

Ze świetlicy środowiskowej nieodpłatnie będą mogli korzystać mieszkańcy z całej Gminy w różnym wieku. Dzieci i młodzież uzyskają profesjonalną pomoc, będą mogli odrabiać lekcje czy miło spędzać czas z rówieśnikami. Osoby dorosłe pochodzące ze środowisk defaworyzowanych, potrzebujące wsparcia będą mogły skorzystać z pomocy psychologa i terapeuty, a także rozwijać swoje indywidualne zainteresowania i zdolności. Na terenie Gminy nie istnieje tego typu obiekt. Jego stworzenie przyczyni się do uaktywnienia mieszkańców, podniesienia standardu ich życia, zaspokojenia potrzeb społecznych oraz wspierania lokalnego rozwoju miejscowości.

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Powyższą inwestycję zamierza zrealizować w 2018 r. w 15% ze środków własnych i 85% z dofinansowania.

Poniesione wydatki na realizację inwestycji nie będą służyć czynnościom opodatkowanym, dlatego też Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT z tytułu realizacji ww. przedsięwzięcia – VAT będzie kosztem kwalifikowanym.

Aktualnie wniosek o przyznanie pomocy złożony przez Gminę jest w trakcie weryfikacji przez Urząd Marszałkowski. Przed podpisaniem umowy o przyznaniu pomocy Beneficjent (Gmina) zobowiązany jest dostarczyć indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego wskazującą czy może odzyskać uiszczony w związku z realizacją inwestycji podatek od towarów i usług (VAT). W kolejnym etapie gdy wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie i po wykonaniu ww. inwestycji Gmina wystąpi do Urzędu Marszałkowskiego z wnioskiem o płatność końcową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie w związku z realizacją inwestycji pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)” przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości wynikającej z faktur dokumentujących poniesione nakłady na realizację powyższej inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odliczenia kwot podatku VAT, wynikających z faktur dokumentujących wydatki związane z wykonaniem powyższej inwestycji ze względu na fakt, że wydatki na realizację ww. inwestycji nie będą związane z czynnościami Gminy opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z treści przepisu wynika, aby móc skorzystać z prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, odliczenia tego musi dokonać podatnik VAT, a towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organy władzy publicznej, w związku z realizacją nałożonych na nie zadań, do których zostały powołane nie występują jako podatnicy VAT, chyba, że wykonując czynności mieszczące się w ramach ich zadań czynią to, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875) do zadań własnych Gminy należą sprawy w zakresie pomocy społecznej, wspierania rodziny, porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli.

W związku z powyższym, uwzględniając treść ww. przepisów inwestycja pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)” będzie wykorzystywana do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb jej mieszkańców, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca nie będzie również wykorzystywał realizowanej inwestycji do czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Reasumując, Gmina nabywając towary i usługi w związku z realizacją ww. przedsięwzięcia nie będzie występowała w charakterze podatnika VAT oraz nie będzie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

  1. nabycia towarów i usług,
  2. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyżej przedstawionego stanu prawnego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powyższej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). Zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operacje z zakresu Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)”. Inwestycja prowadzona będzie tylko wewnątrz budynku, a przebudowa pomieszczenia świetlicy polegać będzie na adaptacji istniejącej sali świetlicy wiejskiej na środowiskową poprzez wyodrębnienie pomieszczeń: sali świetlicy środowiskowej, pomieszczenia dla psychologa/terapeuty, pomieszczenia dla opiekunów oraz pomieszczenia socjalno-magazynowego. Remontowi poddane zostaną ściany, sufity pomieszczeń i posadzki, wymianie na nowe podlegać będą drzwi wejściowe do świetlicy, pomieszczenia wyposażone zostaną w niezbędne meble i inne sprzęty. Ze świetlicy środowiskowej nieodpłatnie będą mogli korzystać mieszkańcy z całej Gminy w różnym wieku. Dzieci i młodzież uzyskają profesjonalną pomoc, będą mogli odrabiać lekcje czy miło spędzać czas z rówieśnikami. Osoby dorosłe pochodzące ze środowisk defaworyzowanych, potrzebujące wsparcia będą mogły skorzystać z pomocy psychologa i terapeuty, a także rozwijać swoje indywidualne zainteresowania i zdolności. Na terenie Gminy nie istnieje tego typu obiekt. Jego stworzenie przyczyni się do uaktywnienia mieszkańców, podniesienia standardu ich życia, zaspokojenia potrzeb społecznych oraz wspierania lokalnego rozwoju miejscowości. Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Powyższą inwestycję zamierza zrealizować w 2018 r. w 15% ze środków własnych i 85% z dofinansowania. Poniesione wydatki na realizację inwestycji nie będą służyć czynnościom opodatkowanym, dlatego też Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odzyskania naliczonego podatku VAT z tytułu realizacji ww. przedsięwzięcia – VAT będzie kosztem kwalifikowanym.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy będzie miał on możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości wynikającej z faktur dokumentujących poniesione nakłady na realizację inwestycji pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)”.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie będzie występował. Gmina bowiem nie będzie nabywać towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym dokonując zakupów nie będzie działać w charakterze podatnika VAT.

Zatem, w analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizowanej inwestycji nie będą służyć czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca realizując przedmiotową inwestycję nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji inwestycji nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem Zainteresowany nie będzie mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Podsumowując, w okolicznościach niniejszej sprawy w związku z realizacją inwestycji pn.: „Przebudowa świetlicy wiejskiej (...)”, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie będzie działać jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją inwestycji nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z tym tutejszy organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii możliwości odzyskania podatku od towarów i usług uiszczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.

Jednocześnie należy podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.