IPPP3/443-678/14-2/JK | Interpretacja indywidualna

Zwolnienie od akcyzy wyprodukowanego na terenie kraju alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji nr 3199/93.
IPPP3/443-678/14-2/JKinterpretacja indywidualna
  1. alkohol etylowy skażony
  2. podatek akcyzowy
  3. zwolnienie
  1. Podatek akcyzowy (AKC) [przepisy aktualne] -> Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych -> Zwolnienia -> Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyprodukowanego na terenie kraju alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji nr 3199/93 - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyprodukowanego na terenie kraju alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji nr 3199/93.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

E. Sp. z o.o. (dalej jako: E. lub Spółka) jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i obrotu wyrobami chemicznymi, w tym rozpuszczalnikami na bazie alkoholu etylowego.

Spółka będąca podmiotem prowadzącym skład podatkowy zamierza produkować alkohol etylowy całkowicie skażony, wykorzystując do skażenia alkoholu etylowego dowolną dodatkową procedurę skażenia wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (np. dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską).

Spółka pragnie potwierdzić, że wyprodukowany przez Spółkę alkohol etylowy całkowicie skażony według jednej z metod dodatkowych wskazanych w ww. rozporządzeniu Komisji będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku wyprodukowania przez Spółkę na terenie kraju alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji nr 3199/93 (np. skażenie dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską), przedmiotowy alkohol etylowy całkowicie skażony będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki, w przypadku wyprodukowania przez Spółkę na terenie kraju alkoholu etylowego całkowicie skażonego dowolną metodą dodatkową wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji nr 3199/93 (np. skażenie dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską), przedmiotowy alkohol etylowy całkowicie skażony będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

  1. Regulacje dotyczące alkoholu etylowego całkowicie skażonego:

Zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym alkoholu etylowego, reguluje na szczeblu wspólnotowym Dyrektywa Strukturalna. W świetle art. 19 ust. 1 przedmiotowej dyrektywy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega alkohol etylowy. Jednakże, prawodawca wspólnotowy przewidział w Dyrektywie Strukturalnej również zwolnienia z opodatkowania akcyzą dla alkoholu etylowego.

Dyrektywa Strukturalna zawiera również szeroki katalog napojów alkoholowych, w tym alkoholu etylowego, zwolnionych od akcyzy. Zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a.) Dyrektywy Strukturalnej, państwa członkowskie Unii Europejskiej:

  • są zobowiązane zwolnić z podatku akcyzowego alkohole, które zostały całkowicie skażone zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich,
  • pod warunkiem że wymogi te zostały należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z warunkami określonymi w ust. 3 i 4 tego artykułu.

W związku z koniecznością harmonizacji polskich regulacji z zakresu podatku akcyzowego z przepisami wspólnotowymi, polski ustawodawca implementował postanowienia art. 27 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Strukturalnej w art. 30 ust. 9 pkt 1 polskiej ustawy akcyzowej wprowadzając obligatoryjne zwolnienie z akcyzy całkowicie denaturowanego alkoholu etylowego.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej zwolniony jest od akcyzy alkohol etylowy importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, skażony wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Z dniem 1 lipca 2013 r. weszło w życie rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 162/2013 z dnia 21 lutego 2013 r., zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Powyższe rozporządzenie wprowadza możliwość stosowania wspólnej dla wszystkich członków Unii Europejskiej procedury całkowitego skażania alkoholu etylowego przy wykorzystaniu europejskiej substancji skażającej, tzw. euroskażalnika. Ponadto, załącznik przedmiotowego rozporządzenia zawiera również dodatkowe procedury całkowitego skażania alkoholu etylowego zgłoszone przez niektóre państwa członkowskie (analogicznie jak dotychczas).

  1. Konsekwencje zmiany załącznika rozporządzenia nr 3199/93:

(i)

W ocenie Spółki, zmiana załącznika rozporządzenia nr 3199/93 w drodze rozporządzenia nr 162/2013 nie wpływa na zmianę dotychczas stosowanej i akceptowanej przez organy podatkowe procedury całkowitego skażania alkoholu skażalnikami stosowanymi przez dowolne państwo członkowskie, które zostały wskazane w rozporządzeniu nr 3199/93. Mając na uwadze nowelizację załącznika przedmiotowego rozporządzenia, w przekonaniu Spółki zwolnieniu od akcyzy podlega alkohol etylowy skażony euroskażalnikiem, bądź skażony zgodnie z dowolną procedurą skażania wskazaną przez niektóre państwa członkowskie w załączniku do rozporządzenia nr 162/2013.

(ii)

Dyrektywa Strukturalna w art. 27 ust. 1 lit. a) zawiera zwolnienie od akcyzy dla alkoholu, który został całkowicie skażony zgodnie z wymogami któregokolwiek z państw członkowskich.

Analogicznie polska ustawa akcyzowa w art. 30 ust. 9 pkt 1 zwalnia bezwarunkowo od akcyzy alkohol skażony procedurami wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej (zawartymi w rozporządzeniu nr 3199/93).

Należy podkreślić, że zwolnienie od podatku akcyzowego skażonego całkowicie ma charakter obligatoryjny tj. państwa członkowskie mają obowiązek wprowadzić je do swojego porządku prawnego.

Tym samym, zgodnie z literalną wykładnią powyższych przepisów by alkohol etylowy podlegał zwolnieniu od akcyzy nie ma znaczenia, w którym państwie członkowskim do skażenia dojdzie, ważne by alkohol został skażony zgodnie z jedną z procedur wskazanych w załączniku do rozporządzenia nr 3199/93.

Zdaniem Spółki odmienna wykładnia powyższych regulacji stałaby w sprzeczności z art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej oraz art. 27 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Strukturalnej.

(iii)

Należy również wskazać, że rozporządzenie nr 162/2013 wprowadziło do katalogu procedur skażania tzw. procedurę całkowitego skażania alkoholu etylowego europejską substancją skażającą (euroskażalnikiem), jednak utrzymało poszczególne metody skażania zgłoszone przez poszczególne państwa członkowskie. W preambule rozporządzenia nr 162/2013 ukazany został cel ustanowienia wspólnej procedury całkowitego skażania alkoholu etylowego (euroskażalnika), którym jest zapobiegnięcie uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania i nadużyciom.

Prawodawca unijny ma zamiar eliminować procedury wskazane przez poszczególne państwa członkowskie na rzecz procedur wspólnych, ale cel ten ma zostać osiągnięty stopniowo. W konsekwencji rozporządzeniem nr 162/2013 wprowadzono już jeden z euroskażalników, jednak nadal utrzymano dotychczasowe procedury skażania wskazane przez poszczególne państwa.

W konsekwencji intencją europejskiego prawodawcy było ograniczenie zakresu metod całkowitego skażania nie zaś zmiana sposobu ich stosowania. Wskazuje na to zarówno treść rozporządzenia nr 3199/93, w którym oprócz dodania nowego euroskażalnika i usunięcia niektórych procedur skażenia nie zdecydowano się na istotne zmiany, jak i fakt (opisywany już powyżej) braku zmian przepisów merytorycznych zawartych w Dyrektywie Strukturalnej. Tak jak to bowiem zostało wskazane powyżej jedynie zmiana treści art. 27 ust. 1 lit. a) Dyrektywy Strukturalnej dałaby podstawę do zmiany zasad i zakresu stosowania zwolnień od akcyzy dla całkowitego skażania alkoholu etylowego.

Nawet wtedy, aby te zmiany miały miejsce w krajowym porządku prawnym niezbędna byłaby zmiana art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej. W związku z tym, że żadne z obydwu aktów prawnych nie zostały zmienione nie można mówić o zmianie zasad zwolnień od akcyzy całkowicie skażonego alkoholu etylowego tylko na podstawie nowelizacji załącznika do rozporządzenia wykonującego postanowienia Dyrektywy Strukturalnej.

(iv)

Zwolnienie od akcyzy alkoholu etylowego skażonego całkowicie procedurami wskazanym w załączniku do rozporządzenia nr 3199/99, niezależnie od państwa członkowskiego, w którym dokonano skażenia, zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 18 stycznia 2013 r., sygn. IPPP3/443-1083/12-2/KB Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazał, iż „(...) zgodnie z przepisem art. 30 ust. 9 pkt 1 Ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi”.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 25 października 2012 r. sygn. IPTPP3/443A-127/12-4/BJ doszedł do wniosku, iż „warunkiem zwolnienia alkoholu etylowego z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy jest jego skażenie środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93. Stosownie do art. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r., substancje skażające, które są wykorzystywane w każdym Państwie Członkowskim do celów całkowitego skażenia alkoholi, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG, są takie jak określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Należy dodać, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w przepisach zawartych w rozporządzeniach wykonawczych do ww. ustawy prawodawca nie zawarł dodatkowych warunków dla zastosowania zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy (podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 9 lutego 2011 r. sygn. ITPP3/443-181a/10/ZG).

(v)

Podsumowując, wobec powyższych argumentów oraz w obliczu braku zmian zarówno polskiej ustawy o podatku akcyzowym, jak i Dyrektywy Strukturalnej należy uznać, że produkowany na terenie kraju alkohol etylowy całkowicie skażony dowolną metodą wskazaną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 3199/93 (np. skażony dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską) będzie podlegał zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy akcyzowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), zwanej dalej „ustawą”, zwalnia się od akcyzy alkohol etylowy całkowicie skażony, importowany, nabywany wewnątrzwspólnotowo albo produkowany na terytorium kraju, wskazanymi przez dowolne państwo członkowskie Unii Europejskiej, środkami dopuszczonymi do skażania alkoholu etylowego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego, w tym zawarty w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi.

Powyższe zwolnienie jest implementacją przepisu art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz. Urz. UE L nr 316, str. 21, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają produkty objęte niniejszą dyrektywą z ujednoliconego podatku akcyzowego na warunkach, które zostaną przez nie określone w celu zagwarantowania prawidłowego i uczciwego stosowania takich zwolnień oraz zapobiegania wszelkim ewentualnym wypadkom uchylania się, omijania lub naruszania tych przepisów, gdy produkty te są rozprowadzane w postaci alkoholu całkowicie denaturowanego zgodnie z wymogami każdego Państwa członkowskiego, przy czym wymogi takie muszą być należycie podane do wiadomości i zaakceptowane zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu. Zwolnienie to uzależnione jest od stosowania przepisów dyrektywy 92/12/EWG, dotyczących handlowych przemieszczania się alkoholu całkowicie denaturowanego.

W Polsce, tak jak w innych państwach członkowskich UE w przypadku całkowitego skażania alkoholu etylowego obowiązuje Wykaz środków skażających zgłoszonych przez poszczególne państwa członkowskie, który został ujęty w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz. U. UE L Nr 288, str. 12, z późn. zm.).

Z opisu przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że Spółka jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i obrotu wyrobami chemicznymi, w tym rozpuszczalnikami na bazie alkoholu etylowego. Spółka będąca podmiotem prowadzącym skład podatkowy zamierza produkować alkohol etylowy całkowicie skażony, wykorzystując do skażenia alkoholu etylowego dowolną dodatkową procedurę skażenia wskazaną w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (np. dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską).

Spółka pragnie potwierdzić, że wyprodukowany przez Spółkę alkohol etylowy całkowicie skażony według jednej z metod dodatkowych wskazanych w ww. rozporządzeniu Komisji będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Należy zauważyć, że dnia 1 lipca 2013 r. zaczęło obowiązywać rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Przed wejściem w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 3199/93 stanowił, że w załączniku do niniejszego rozporządzenia określone zostały substancje skażające wykorzystywane w każdym państwie członkowskim do celów całkowitego skażania alkoholu etylowego, zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) dyrektywy 92/83/EWG. Po wejściu natomiast w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013, art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 3199/93 stanowi, że załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Nowy załącznik wskazuje euroskażalnik jako procedurę skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich oraz dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 wprowadziło więc:

  • procedurę skażania stosowaną we wszystkich państwach członkowskich (euroskażalnik),
  • dodatkowe procedury skażania stosowane w niektórych państwach członkowskich.

Dlatego też z uwagi na powyższe oraz mając na uwadze to, że w świetle art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej rozporządzenie unijne wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, staje się ono automatycznie częścią krajowego porządku prawnego, bez konieczności podejmowania dodatkowych działań legislacyjnych. Zatem do celów zwolnienia z podatku akcyzowego całkowicie skażonego alkoholu etylowego należy stosować przepisy art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 3199/93 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem wykonawczym Komisji nr 162/2013.

Do ustalenia właściwej treści normy prawnej powyższego przepisu wyjaśnienia wymaga kwestia środków skażających całkowicie alkohol etylowy, do celów zwolnienia od akcyzy, po wejściu w życie rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013.

Komisja Europejska jako organ, który wydał rozporządzenie wykonawcze nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 dokonała wykładni autentycznej tego rozporządzenia w dniu 12 czerwca br. na forum Komitetu Akcyzowego (CED Nr 848). Komisja Europejska stwierdziła, że:

  • państwo członkowskie jest uprawnione do stosowania na swoim terytorium, tylko metody skażenia uznanej w odniesieniu do tego państwa w załączniku do rozporządzenia 3199/93,
  • napoje alkoholowe, które zostały skażone zgodnie z metodą określoną w załączniku do rozporządzenia 3199/93 są zwolnione z podatku w całej Unii Europejskiej,
  • nie ma możliwości zwolnienia w państwie członkowskim, w którym importowane produkty są dopuszczone do swobodnego obrotu, alkoholu skażonego innymi metodami niż metody zatwierdzone dla tego państwa (przez co należy rozumieć również euroskażalnik) w załączniku do rozporządzenia 3199/93. Alkohol skażony w państwie trzecim zgodnie z metodą zatwierdzoną dla państwa członkowskiego innego niż państwo importu może być przemieszczony z państwa importu do państwa członkowskiego innego niż państwo importu w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i dopuszczony w tym państwie członkowskim do swobodnego obrotu (np. alkohol etylowy skażony całkowicie metodą niemiecką importowany do Polski, a następnie z Polski do Niemiec przemieszczany w procedurze zawieszenia poboru akcyzy).

Do celów zwolnienia od akcyzy określonego w art. 30 ust. 9 pkt 1 ustawy, za alkohol etylowy całkowicie skażony uważa się zatem alkohol skażony euroskażalnikiem lub metodą skażania dla Polski wskazaną w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji nr 162/2013 zmieniającego załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 z dnia 22 listopada 1993 r. w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażania alkoholu etylowego dla celów zwolnienia z podatku akcyzowego.

Oznacza to, że za alkohol całkowicie skażony produkowany w kraju uznaje się alkohol skażony euroskażalnikiem lub alkohol skażony metodami zgłoszonymi przez Polskę.

Zatem w opisanej sytuacji wyprodukowany przez Spółkę na terenie kraju alkohol etylowy całkowicie skażony dowolną dodatkową procedurą stosowaną w niektórych państwach członkowskich na podstawie załącznika do rozporządzenia Komisji nr 3199/93 (np. skażenie dodatkową procedurą węgierską, słoweńską lub łotewską), od dnia 1 lipca 2013 r. nie będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego. Ze zwolnienia od akcyzy korzystał będzie jedynie alkohol etylowy wyprodukowany w kraju przez Spółkę całkowicie skażony euroskażalnikiem lub metodą zgłoszoną przez Polskę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Spółkę interpretacji indywidualnych nr IPPP3/443-1083/12-2/KB z dnia 18 stycznia 2013 r., nr IPTPP3/443A-127/12-4/BJ z dnia 25 października 2012 r. oraz ITPP3/443-181a/10/ZG z dnia 9 lutego 2011 r. tut. Organ pragnie podkreślić, że w identycznym stanie prawnym i identycznym stanie faktycznym rozstrzygnięcia powinny być identyczne. Przywołane interpretacje rozstrzygają w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 czerwca 2013 r., tj. do dnia kiedy zaczęło obowiązywać rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Natomiast przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w oparciu o aktualny stan prawny, tj. od dnia kiedy zaczęło obowiązywać rozporządzenie wykonawcze Komisji nr 162/2013 zmieniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego. Dlatego powołane przez Spółkę interpretacje pozostają bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.