IPTPB1/415-208/14-2/MD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Płatnik – program motywacyjny

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2014 r. (data wpływu 9 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka”, „Wnioskodawca”) wprowadziła program motywacyjny dla Członków Zarządu Spółki („Osoby Uprawnione”). Osoby Uprawnione są zatrudnione w Spółce na podstawie umowy o pracę.

Program ma na celu zwiększenie motywacji Osób Uprawnionych do osiągania coraz lepszych wyników finansowych Spółki. W tym celu Spółka przyznała Osobom Uprawnionym pochodny instrument finansowy („Pochodny Instrument Finansowy”).

Pochodny Instrument Finansowy jest warunkowym prawem do otrzymania w przyszłości wypłaty pieniężnej („Rozliczenia Pieniężnego”), wynikającej z realizacji tego prawa. Kwota Rozliczenia Pieniężnego będzie uzależniona od wartości dwóch wskaźników finansowych osiągniętych przez Spółkę w danym roku obrotowym: wskaźnika finansowego EBIDTA („Wskaźnik EBIDTA”) oraz wskaźnika External Revenue, czyli przychodów ze sprzedaży osiągniętych przez Spółkę z wyłączeniem przychodów grupowych („Wskaźnik ER”) i będzie wyliczana zgodnie z formułami opisanymi szczegółowo poniżej. Prawo to wynika z podpisanych między Spółką a Osobami Uprawnionymi umów dotyczących Pochodnego Instrumentu Finansowego („Umowy”). Umowy te są umowami odrębnymi i niezwiązanymi z umowami o pracę zawartymi między Osobami Uprawnionymi a Spółką.

Umowa zakłada, że Osoba Uprawniona otrzyma w przyszłości kwotę Rozliczenia Pieniężnego, obliczoną za poszczególne lata obrotowe, po zatwierdzeniu przez biegłego rewidenta rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki za dany rok finansowy.

Zgodnie z zasadami obowiązującego w Spółce programu, należna do wypłaty kwota Rozliczenia Pieniężnego, będzie kalkulowana oddzielnie dla każdego ze wskaźników finansowych w poniższy sposób:

  1. Wypłata EBITDA

Zgodnie z zasadami programu, wysokość Wypłaty EBITDA jest uzależniona od wartości wskaźnika finansowego EBITDA, wykazywanego w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Wnioskodawcy za każdy rok obrotowy, którego dotyczy program.

Planowana wartość wskaźnika finansowego EBITDA będzie określana przez Spółkę za każdy rok obrotowy odrębnie („Planowany EBITDA”).

  1. Jeżeli wartość wskaźnika EBITDA osiągnięta przez Spółkę za dany rok finansowy, będzie równa lub wyższa niż określona na dany rok obrotowy wartość procentowa Planowany EBITDA („Docelowy EBITDA”), ale niższa lub równa 100% wartości wskaźnika Planowany EBITDA, wartość Wypłaty EBITDA będzie wyliczana w oparciu następującą formułę:

Wypłata EBITDA= (Planowany EBITDA x %/ Planowany EBITDA - Docelowy EBITDA) x (Osiągnięty EBITDA - Docelowy EBITDA),

gdzie :

  • Planowany EBITDA - planowana wartość wskaźnika finansowego EBITDA na dany rok obrotowy;
  • % - wartość procentowa określana w indywidualnej umowie zawartej pomiędzy Osobą Uprawnioną a Spółką;
  • Docelowy EBITDA - wartość procentowa wskaźnika Planowany EBITDA określona przez Spółkę na dany rok obrotowy, uprawniająca Osoby Uprawnione do otrzymania Wypłaty EBITDA;
  • Osiągnięty EBITDA - wartość wskaźnika EBITDA wynikająca z rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki zatwierdzonego przez biegłego rewidenta.

Wszystkie elementy powyższego wzoru, z wyjątkiem wskaźnika Osiągnięty EBIDTA, są z góry ustalone na dany rok obrotowy, w szczególności wskaźnik Docelowy EBITDA, którego osiągnięcie będzie uprawniało do otrzymania Wypłaty EBITDA oraz wartość procentowa (%), która jest ustalona odrębnie dla każdej Osoby Uprawnionej w indywidualnej Umowie zawartej pomiędzy tą osobą, a Spółką.

  1. Jeżeli wartość wskaźnika EBITDA osiągnięta przez Spółkę za dany rok finansowy będzie wyższa niż 100% wartość wskaźnika Planowany EBITDA, wartość Wypłaty EBITDA będzie wyliczana w oparciu o następującą formułę:

Wypłata EBITDA = Planowany EBITDA x % + (Osiągnięty EBITDA - Planowany EBITDA) x 3%

gdzie:

  • Planowany EBITDA - planowana wartość wskaźnika finansowego EBITDA na dany rok obrotowy;
  • % - wartość procentowa określona w indywidualnej umowie zawartej pomiędzy Osobą Uprawnioną, a Spółką;
  • Osiągnięty EBITDA - wartość wskaźnik EBITDA wynikająca z rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki zatwierdzonego przez biegłego rewidenta.

Wszystkie elementy powyższego wzoru z wyjątkiem Osiągnięty EBITDA, będą uprzednio z góry ustalone, w szczególności wartość procentowa (%), która jest ustalona odrębnie dla każdej Osoby Uprawnionej w indywidualnej Umowie zawartej pomiędzy tą osobą a Spółką.

  1. Wypłata ER

Zgodnie z zasadami programu, Wysokość Wypłaty ER jest uzależniona od wartości wskaźnika finansowego ER, wykazywanego w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Wnioskodawcy za każdy rok obrotowy, którego dotyczy program.

Planowana wartość wskaźnika finansowego ER będzie określana przez Spółkę za każdy rok obrotowy odrębnie („Planowany ER”).

  1. Jeżeli wartość wskaźnika ER osiągnięta przez Spółkę za dany rok finansowy będzie równa lub wyższa niż określona na dany rok obrotowy wartość procentowa Planowany ER („Docelowy ER-1”), ale niższa lub równa niż określona na dany rok obrotowy druga wartość procentowa Planowany ER, wysokość Wypłaty ER będzie wyliczana w oparciu o następującą formułę:

Wypłata ER= (Planowany ER x %/ Planowany ER - Docelowy ER-1) x (Osiągnięty ER - Docelowy ER-1),

gdzie:

  • Planowany ER - planowana wartość wskaźnika finansowego ER na dany rok obrotowy;
  • % - wartość procentowa określana w indywidualnej umowie zawartej pomiędzy Osobą Uprawnioną a Spółką;
  • Docelowy ER-1 - wartość procentowa Planowany ER określona przez Spółkę na dany rok obrotowy, uprawniająca Osoby Uprawnione do otrzymania Wypłaty ER;
  • Osiągnięty ER - wartość wskaźnika ER wynikająca z rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki zatwierdzonego przez biegłego rewidenta.

Wszystkie elementy powyższego wzoru, z wyjątkiem Osiągnięty ER, są z góry ustalone na dany rok obrotowy, w szczególności Docelowy ER-1, którego osiągnięcie będzie uprawniało do otrzymania Wypłaty ER oraz wartość procentowa (%), która jest ustalona odrębnie dla każdej Osoby Uprawnionej w indywidualnej Umowę zawartej pomiędzy tą osobą a Spółką.

  1. Jeżeli wartość wskaźnika ER osiągnięta przez Spółkę za dany rok finansowy będzie wyższa niż określona na dany rok obrotowy wartość procentowa Planowany ER („Docelowy ER-2”), wysokość Wypłaty ER będzie wyliczana w oparciu o następującą formułę:

Wypłata ER = (Planowany ER x %) x 2) + (Osiągnięty ER - Docelowy ER-2) x 2,5%),

gdzie:

  • Planowany ER - planowana wartość wskaźnika finansowego ER na dany rok obrotowy;
  • % - wartość procentowa określana w indywidualnej umowie zawartej pomiędzy Osobą Uprawnioną a Spółką;
  • Docelowy ER-2 - wartość procentowa wskaźnika Planowany ER określona przez Spółkę na dany rok obrotowy;
  • Osiągnięty ER - wartość wskaźnika ER wynikająca z rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego Spółki zatwierdzonego przez biegłego rewidenta.

Wszystkie elementy powyższego wzoru, z wyjątkiem wskaźnika Osiągnięty ER, są z góry ustalone na dany rok obrotowy, w szczególności Docelowy ER-2 oraz wartość procentowa (%), która jest ustalona odrębnie dla każdej Osoby Uprawnionej w indywidualnej Umowie zawartej pomiędzy tą osobą a Spółką.

Ponadto, Umowa zawarta między Spółką a Osobą Uprawnioną wskazuje również, że warunkiem przyznania wypłaty pieniężnej za dany rok obrotowy jest pozostawanie w stosunku pracy ze Spółką w dniu wypłaty Rozliczenia Pieniężnego.

W przypadku, gdy Osoba Uprawniona do wypłaty Rozliczenia Pieniężnego opuści Spółkę w czasie trwania Umowy, roczne wartości wskaźników finansowych Spółki stanowiące podstawę do wypłaty Rozliczenia Pieniężnego za dany rok obrotowy będą brane pod uwagę przy wyliczeniu proporcjonalnej wartości Rozliczenia Pieniężnego dotyczącej pełnych miesięcy, w których Osoba Uprawniona pozostawała w stosunku pracy ze Spółką w danym roku obrotowym.

Dodatkowo, zgodnie z postanowieniami programu, Pochodny Instrument Finansowy, czyli warunkowe prawo do wypłaty Rozliczenia Pieniężnego, przysługuje Osobie Uprawnionej odpłatnie za zapłatą Spółce kwoty l zł. Zasady programu wskazują również, że do momentu, w którym realizacja Pochodnego Instrumentu Finansowego nie stanie się możliwa, warunkowe prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego jest niezbywalne.

Spółka planuje kontynuować prowadzenie programu motywacyjnego w kolejnych latach obrotowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Osób Uprawnionych z tytułu nabycia i realizacji Pochodnego Instrumentu Finansowego powstanie dopiero w momencie jego realizacji (tj. w momencie, kiedy kwota Rozliczenia Pieniężnego stanie się należna) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 tej ustawy i czy w związku z tym na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego, natomiast w zakresie zdarzenia przyszłego zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Osób Uprawnionych z tytułu nabycia i realizacji Pochodnego Instrumentu Finansowego powstanie dopiero w momencie jego realizacji (tj. w momencie, gdy Rozliczenie Pieniężne stanie się należne) i będzie on stanowić przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej, zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jednak zobowiązana ona będzie do sporządzenia i przesłania do urzędów skarbowych i Osób Uprawnionych imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z zastrzeżeniem art. 14-16 oraz art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 - są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Mając na uwadze powyższy przepis, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychód po stronie Osób Uprawnionych nie powstanie w momencie nabycia przez nich Pochodnego Instrumentu Finansowego, gdyż na tym etapie nie otrzymują oni jeszcze środków pieniężnych.

Zawarcie Umów i nabycie Pochodnego Instrumentu Finansowego stanowi jedynie uzyskanie uprawnienia do „potencjalnego” otrzymania Rozliczenia Pieniężnego w przyszłości (po spełnieniu określonych warunków, w szczególności po osiągnięciu określonego poziomu wskaźników finansowych EBIDTA i ER). W związku z tym, że Pochodny Instrument Finansowy jest w powyższym znaczeniu warunkowy, brak jest jakiejkolwiek gwarancji, że Osoby Uprawnione otrzymają kwotę Rozliczenia Pieniężnego. Co więcej w przypadku nieotrzymania jakiejkolwiek kwoty Rozliczenia Pieniężnego Osoby Uprawnione mogą nawet ponieść stratę na tej transakcji, gdyż płacą za nabycie Pochodnego Instrumentu Finansowego l zł. Ponadto, Osoby Uprawnione nie mogą rozporządzać nabytym Pochodnym Instrumentem Finansowym, aż do momentu nabycia uprawnienia do jego realizacji.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Ministra Finansów, w interpretacjach wydanych w podobnych stanach faktycznych, np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 grudnia 2013 r., sygn. IPPB2/415-697/13-2/MK1, stwierdzono, że: „Tym samym stwierdzić należy, że samo przyznanie pracownikom Jednostek Programu (akcji fantomowych) nie rodzi skutku w postaci powstania przychodu. Przyznanie Jednostek Programu (akcji fantomowych) w ramach programu motywacyjnego nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest bowiem związane z jakimkolwiek przysporzeniem w majątku osoby nabywającej Jednostek Programu (akcji fantomowych). W konsekwencji, w momencie nabycia przez uczestników niezbywalnego prawa w postaci Jednostek Programu (akcji fantomowych) stanowiącego pochodny instrument finansowy uprawniającego do otrzymania w przyszłości wypłaty pieniężnej (uzależnionej od wartości akcji), nie będzie ciążyć na Spółce obowiązek płatnika, czy też obowiązek informacyjny”.

Z kolei w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. IPPB2/415-77/13-2/MK, stwierdzono, że: „Przyznanie pracownikom w ramach programu motywacyjnego odroczonych pochodnych instrumentów finansowych w postaci jednostek instrumentów finansowych powoduje powstanie po ich stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji praw wynikających z jednostek instrumentów finansowych (a nie na żadnym wcześniejszym etapie), który w konsekwencji, stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej, zgodnie z art. 30b ust l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym na Spółce nie ciążą obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani w momencie przyznania jednostek instrumentów finansowych, ani w chwili realizacji praw z nich wynikających przez uprawnionego. Na Spółce będą jednak ciążyć obowiązki informacyjne w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako podmiocie wypłacającym świadczenie z tytułu realizacji przez uprawnionego praw wynikających z jednostek instrumentów finansowych”.

W związku z powyższym, biorąc pod uwagę, że po stronie Osób Uprawnionych nie powstanie przychód w chwili nabycia przez nich Pochodnego Instrumentu Finansowego, Spółka nie będzie miała w tym momencie obowiązków płatnika ani obowiązków informacyjnych, o których mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dopiero w momencie realizacji nabytego Pochodnego Instrumentu Finansowego, możliwe będzie określenie konkretnej wielkości przysporzenia.

Jednocześnie, przychód uzyskany z tytułu realizacji nabytego Pochodnego Instrumentu Finansowego powinien zostać zaliczony do kategorii kapitałów pieniężnych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż: nieruchomości lub ich części oraz udział w nieruchomości, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, a także prawo wieczystego użytkowania gruntów.

Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami z kapitałów pieniężnych są m.in. przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz w realizacji praw z nich wynikających.

Natomiast pochodne instrumenty finansowe zostały zdefiniowane w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią, pochodnymi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r., Nr 211, poz. 1384, z późn. zm.). Pojawiające się w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi pojęcia „prawo”, „umowa” i „instrument” - to określenia mające w zasadzie to samo znaczenie. Powyższe oznacza, że umowy cywilnoprawne, w tym Umowy z Osobami Uprawnionymi, mogą być, po spełnieniu warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, kwalifikowane jako instrumenty finansowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 c) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, instrumentami finansowymi są m.in. niebędące papierami wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne.

Natomiast, zgodnie z art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, przez instrumenty pochodne należy rozumieć opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników (instrumentów bazowych) oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Pochodny Instrument Finansowy, czyli prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego przez Osoby Uprawnione, kwalifikuje się jako instrument pochodny w rozumieniu art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ze względu na to, że stanowi on prawo majątkowe, którego cena (tj. wartość wypłaty pieniężnej) zależy bezpośrednio od wartości wskaźników finansowych Spółki (tj. wartości wskaźnika finansowego EBITDA i wskaźnika finansowego ER).

Ponadto, Pochody Instrument Finansowy, czyli prawo do otrzymania Rozliczenia Pieniężnego przez Osoby Uprawnione, kwalifikuje się jako instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2c) ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, gdyż jest instrumentem pochodnym, którego instrumentami bazowymi są wskaźniki finansowe Spółki i jest wykonywany przez wypłatę pieniężną.

W związku z powyższym, Pochodny Instrument Finansowy, który Osoby Uprawnione nabyły i będą mogły nabywać w przyszłości zgodnie z zasadami programu, należy uznać za instrument finansowy zgodnie z ustawą o obrocie instrumentami finansowymi. W rezultacie, wypełnia on definicję pochodnego instrumentu finansowego z art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że realizacja Pochodnego Instrumentu Finansowego dokonywana na rzecz Osób Uprawnionych stanowi realizację pochodnych instrumentów finansowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będąc przychodem z kapitałów pieniężnych. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w treści interpretacji wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 11 października 2013 r. (sygn. IPPB2/415-564/13-2/AK) oraz w dniu 20 grudnia 2013 r. (sygn. IPPB2/415-749/13-4/AS), a także w treści interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 17 stycznia 2014 r. (sygn. IBPBII/2/415-1050/13/NG).

Zgodnie z treścią art. 30b ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych m.in. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Uzyskane w roku podatkowym dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających, zgodnie z treścią art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik obowiązany jest wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. la pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych po zakończeniu roku podatkowego, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał przychód podatkowy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że również w chwili realizacji Pochodnego Instrumentu Finansowego przez Osoby Uprawnione, Spółka nie będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Niemniej jednak, zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka będzie zobligowana do sporządzenia dla każdej Osoby Uprawnionej imiennej informacji o wysokości dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) w terminie do końca lutego następnego roku i przesłania jej do Osoby Uprawnionej i właściwych urzędów skarbowych.

Podsumowując, Spółka stoi na stanowisku, że przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Osób Uprawnionych z tytułu nabycia i realizacji Pochodnego Instrumentu Finansowego powstanie dopiero w momencie realizacji nabytego Pochodnego Instrumentu Finansowego (a nie żadnym wcześniejszym etapie). W rezultacie będzie on stanowić przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast będzie na Niej ciążył obowiązek wystawienia informacji o wysokości osiągniętego dochodu z kapitałów pieniężnych (PIT-8C).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych - wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.