ITPB2/4511-714/16-1/ENB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Ustalenie kto jest płatnikiem.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2016 r. (data wpływu 18 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia płatnika - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia płatnika.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od września 2009 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą P. Ma nadany odpowiednio NIP i REGON i to są dwa numery wykorzystywane do identyfikacji Wnioskodawczyni - jako płatnika podatku PIT-5 i PIT-4. Główne PKD to 85.60.Z. Od 2013 r. Wnioskodawczyni rozszerzyła działalność gospodarczą i otworzyła na mocy ustawy o systemie oświaty przedszkole niepubliczne. Uzyskała wpis do rejestru prowadzonego przez Burmistrza, który zawierał dane: nazwa, adres siedziby oraz dane organu prowadzącego, czyli A. C. Przedszkole nie jest instytucją samodzielną i w związku z tym nie posiada (jako przedszkole) zdolności zaciągania zobowiązań. Zgodnie z zapisem w statucie niepublicznego przedszkola, osobą prowadzącą jest Wnioskodawczyni, nadzór pedagogiczny sprawuje właściwy kurator oświaty, a nadzór nad prawidłowością wydatkowania dotacji oświatowej sprawuje Urząd Gminy K. P. Wszystkie sprawy finansowe, organizacyjne, gospodarcze i kadrowo-płacowe Wnioskodawczyni prowadzi sama jako właściciel i dyrektor przedszkola oraz całej firmy, której integralną częścią jest placówka.

W swojej firmie Wnioskodawczyni zatrudnia kilkunastu pracowników. Umowy o pracę zawarte są między Wnioskodawczynią, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P., a określonymi pracownikami. Pracownicy, którzy świadczą pracę na rzecz przedszkola mają w treści umowy zawarte postanowienia, że miejsce pracy to przedszkole, a stanowiska pracy to na przykład nauczyciel wychowania przedszkolnego, co zgodne jest z przepisami regulującymi sposób działania placówki oświatowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Kto jest płatnikiem podatku dochodowego od pracowników w sytuacji opisanej we wniosku, czy P. czy Przedszkole (które musiałoby stać się oddzielnym od działalności gospodarczej płatnikiem)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późń. zm.) ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o szkole - należy przez to rozumieć także przedszkole. Jak wynika z art. 5 ust. l tej ustawy, szkoła i placówka może być szkołą i placówką publiczną lub niepubliczną. Osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek (art. 82 ust. 1 powołanej ustawy).

Jak wynika więc z powołanych przepisów nie ma formalnych przeszkód, aby przedszkole utworzyła osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z tym skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jako osoba fizyczna - na podstawie wpisu do ewidencji placówek niepublicznych – Wnioskodawczyni założyła i prowadzi przedszkole niepubliczne, którego jest organizatorem i założycielem, to w tym przypadku przedsiębiorcą nie jest przedszkole. Jako przedsiębiorca może się zatem zarejestrować organizator niepublicznego przedszkola, nie ma natomiast formalnej możliwości zarejestrowania jako przedsiębiorcy samej palcówki.

Na podstawie art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Jak stanowi art. 7 § 2 Ordynacji podatkowej, ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1 . Zgodnie z art. 8 ww. ustawy, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania podatku i wpłacenia do we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Po analizie stanu faktycznego sprawy w kontekście wyżej powołanych przepisów można stwierdzić, że utworzone przez Wnioskodawczynię przedszkole niepubliczne nie jest wyodrębnionym podmiotem charakteryzującym się cechami istotnymi dla jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, a stanowi jednostkę organizacyjną w strukturze działalności gospodarczej, którą prowadzi jako osoba fizyczna.

Oznacza to, że utworzone przedszkole nie podlega obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Nie występuje bowiem jako odrębny od Wnioskodawczyni podatnik, płatnik podatków bądź płatnik składek ubezpieczeniowych.

Wnioskodawczyni wskazuje również, że zgodnie z art. 431 ustawy z dnia 23 kwietnia 1694 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późń. zm.) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. Art. 432 § 1 Kodeksu Cywilnego stanowi natomiast, że przedsiębiorca działa pod firmą. Stosownie do art. 434 Kodeksy Cywilnego, firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. 2013 r., poz. 672, z późń. zm.) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną -wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w KRS. Zgodnie z art. 14 ust. 2 cyt. ustawy, wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.

W świetle powyższych przepisów, w opisanej sytuacji, przedszkole nie może być odrębnym, samodzielnym płatnikiem podatku dochodowego, a jest nim, zgodnie z zasadami ewidencji płatników osoba prowadząca działalność gospodarczą - czyli P.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni od września 2009 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą P. Ma nadany odpowiednio NIP i REGON i to są dwa numery wykorzystywane do identyfikacji Wnioskodawczyni - jako płatnika podatku PIT-5 i PIT-4. Główne PKD to 85.60.Z. Od 2013 r. Wnioskodawczyni rozszerzyła działalność gospodarczą i otworzyła na mocy ustawy o systemie oświaty przedszkole niepubliczne. Uzyskała wpis do rejestru prowadzonego przez Burmistrza, który zawierał dane: nazwa, adres siedziby oraz dane organu prowadzącego, czyli A. C. Przedszkole nie jest instytucją samodzielną i w związku z tym nie posiada (jako przedszkole) zdolności zaciągania zobowiązań. Zgodnie z zapisem w statucie niepublicznego przedszkola, osobą prowadzącą jest Wnioskodawczyni, nadzór pedagogiczny sprawuje właściwy kurator oświaty, a nadzór nad prawidłowością wydatkowania dotacji oświatowej sprawuje Urząd Gminy K. P. Wszystkie sprawy finansowe, organizacyjne, gospodarcze i kadrowo-płacowe Wnioskodawczyni prowadzi sama jako właściciel i dyrektor przedszkola oraz całej firmy, której integralną częścią jest placówka.

W swojej firmie Wnioskodawczyni zatrudnia kilkunastu pracowników. Umowy o pracę zawarte są między Wnioskodawczynią, prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P., a określonymi pracownikami. Pracownicy, którzy świadczą pracę na rzecz przedszkola mają w treści umowy zawarte postanowienia, że miejsce pracy to przedszkole, a stanowiska pracy to na przykład nauczyciel wychowania przedszkolnego, co zgodne jest z przepisami regulującymi sposób działania placówki oświatowej.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe uregulowania prawne, oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku, z którego wynika, że umowy o pracę są zawierane przez Wnioskodawczynię, która prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą P., uznać należy, że to Wnioskodawczyni – jako osoba prowadząca wskazaną działalność jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, i to na Niej, ciąży obowiązek o którym mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. obowiązek obliczenia i pobrania podatku dochodowego od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.