1061-IPTPB3.4511.422.2016.1.KJ | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Obowiązki płatnika w związku z wykupieniem polisy odpowiedzialności cywilnej prokurentów Spółki.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 maja 2016 r. (data wpływu 5 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wykupieniem polisy odpowiedzialności cywilnej prokurentów Spółki (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Szpital ... Sp. z o.o. prowadzi działalność szpitalną i ambulatoryjną (w przeważającej części jest to działność gospodarcza mieszcząca się w PKD z grupy 86 – opieka zdrowotna). Spółka prowadzi działalność leczniczą będącą działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Spółka będąc podmiotem leczniczym prowadzi dwa przedsiębiorstwa szpital ... (udzielający świadczeń szpitalnych) i ... Ośrodek Zdrowia (udzielający świadczeń ambulatoryjnych).

Szpital ... Sp. z o.o. wykupił polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów (zarząd i rada nadzorcza) oraz prokurentów (zwana dalej polisą lub ubezpieczeniem). Polisa została zawarta w dniu 5 października 2015 r. na okres ubezpieczenia od dnia 1 października 2015 r. do 30 września 2016 r. Jednocześnie w polisie przewidziano okres dodatkowy dla ubezpieczonego – wynoszący 36 miesięcy – przez który zgodnie z ogólnymi warunkami ubezpieczenia, należy rozumieć okres następujący bezpośrednio po wygaśnięciu okresu ubezpieczenia, w którym może zostać ubezpieczycielowi przedstawione pisemne zgłoszenie roszczenia dotyczące nieprawidłowego działania, które miało miejsce przed zakończeniem okresu ubezpieczenia lub w przypadku postępowań, które zostały zainicjowane przed zakończeniem okresu ubezpieczenia.

Umowa ubezpieczenia została zawarta na następujących warunkach:

  1. umowa ubezpieczenia obejmuje członków zarządu, rady nadzorczej oraz prokurentów, którzy pozostają w następujących relacjach ze Spółką – członkowie zarządu i rady nadzorczej pozostają ze Spółką w stosunku organizacyjnym i za pełnienie funkcji pobierają wynagrodzenie. Nie została z nimi zawarta umowa o pracę ani umowa cywilnoprawna dotycząca pełnienia funkcji w organie. Prokurenci wykonują swoje obowiązki odpłatnie. Z prokurentami, którym zarząd udzielił prokury nie jest zawierana umowa o pracę ani umowa cywilnoprawna;
  2. ubezpieczenie dotyczy odpowiedzialności z tytułu – „roszczeń” czyli zasądzonych wyrokiem lub ugodą kwot w postępowaniu cywilnym, karnym, administracyjnym, sądowo-administracyjnym regulacyjnym lub arbitrażowym, kosztów obrony, kosztów postępowania przygotowawczego, grzywien, z wyjątkiem grzywien o charakterze karnym i podatkowym, naruszenia praw pracowniczych związanych z wykonywaniem czynności zawodowych;
  3. umowa ubezpieczenia obejmuje byłych, obecnych oraz przyszłych członków organów Spółki i prokurentów. Polisa ma charakter bezimienny, w związku z tym Spółka nie musi informować ubezpieczyciela o zmianach w składzie zarządu, rady nadzorczej lub prokurentów. Ubezpieczenie nie dotyczy bowiem konkretnych, imiennie wskazanych osób, tylko osób, które w okresie ubezpieczenia pełnią konkretne funkcje;
  4. wysokość składki nie jest uzależniona od ilości osób objętych polisą, wynika natomiast z oceny ryzyka przeprowadzonej przez ubezpieczyciela;
  5. ubezpieczenie ma charakter otwarty, to znaczy obejmuje wszystkie roszczenia związane z zarządzeniem Spółką, w tym koszty, do których poniesienia zobowiązana jest Spółka.

Ochrona ubezpieczeniowa obejmuje osoby wchodzące w skład organów bądź będące prokurentami w określonym w polisie czasie. Spółka zna bowiem krąg osób objętych ubezpieczeniem na moment zapłaty składki, jednakże konstrukcja ubezpieczenia jest taka, że krąg ten nie jest kręgiem zamkniętym. Wraz ze zmianami osobowymi w organach Spółki zmieni się liczba osób objętych ubezpieczeniem w danym okresie, za który składka została uiszczona. Opodatkowanie tych świadczeń na moment zapłaty składki oznaczałoby, że osoby, którym ustalono przychód być może płacą podatek za osoby, które dopiero wejdą w skład organów.

Spółka wskazuje, że przedmiotowe ubezpieczenie ma charakter chroniący przede wszystkim Spółkę, gdyż odpowiedzialność cywilna osób ubezpieczonych będzie co do zasady odpowiedzialnością subsydiarną względem osób trzecich, a roszczenia Spółki składane są względem osób ubezpieczonych – członków zarządu, rady nadzorczej, prokurentów – mają charakter reparacyjny dla już poniesionych i zaksięgowanych strat, które w inny sposób nie mogły być zaspokojone z uwagi na ograniczony majątek ww. osób ubezpieczonych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy Szpital ... Sp. z o.o., który wykupił polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów (zarząd i rada nadzorcza) i prokurentów ma – jako płatnik – doliczyć do przychodów ubezpieczonego – osoby fizycznej pełniącej funkcję w zarządzie lub radzie nadzorczej przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, jakim jest opłacenie składki na ubezpieczenie członków tych organów oraz pobrać z tego tytułu zaliczkę na podatek...
  2. Czy Szpital ... Sp. z o.o., który wykupił polisę ubezpieczenia szkód powstałych w następstwie roszczeń z tytułu odpowiedzialności członków organów (zarząd i rada nadzorcza) i prokurentów ma jako płatnik sporządzić i wystawić ubezpieczonemu prokurentowi – osobie fizycznej PIT-8C z tytułu przychodów ubezpieczonego prokurenta z tytułu nieodpłatnego świadczenia...

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2, natomiast wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma On obowiązku w stosunku do prokurentów wystawienia informacji zgodnie z ustalonym wzorem – PIT-8C z uwagi na fakt, że nie jest możliwe ustalenie i indywidualizacja przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń przez poszczególnych ubezpieczonych.

Stanowisko Wnioskodawcy i przedstawiona argumentacja jest wspólna dla obu pytań, ponieważ istota pytania sprowadza się do oceny, czy Spółka, na której ciążą obowiązki płatnika i obowiązki związane z wystawianiem PIT-8C, powinna zakwalifikować zakup polisy jako przychód odpowiednio członka organu lub prokurenta podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy wynika z faktu, że brak jest podstaw do określenia wysokości osiągniętego przez prokurentów przychodu. Nie jest możliwe przyjęcie rozwiązania, że osoba będąca prokurentem będzie nim w chwili zajścia objętego zakresem ubezpieczenia zdarzenia.

Ponadto, należy dodać, że każda z osób ubezpieczonych będąca prokurentem jest ubezpieczona wraz ze Spółką, tj. Spółka ubezpieczając, a tym samym opłacając składkę na to ubezpieczenie zabezpiecza swój własny interes ubezpieczeniowy, jak i każdej z ww. osób. Podział składki na wszystkie podmioty jest niemożliwy.

Tym samym, Spółka dokonując zakupu polisy obejmującej działania prokurentów – nie ma obowiązku wystawić – na podstawie art. 11 ust. 1 i 2a pkt 2 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – informacji PIT-8C o osiągniętych przychodach zgodnie z art. 42a ww. ustawy, gdyż takie przypisanie i określenie wysokości przychodu, z uwagi na treść zawartej umowy ubezpieczenia nie jest możliwe.

Kluczowe dla odpowiedzi na zadane pytanie jest ustalenie, czy zakup przez Wnioskodawcę opisanej polisy stanowi przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegający opodatkowaniu zgodnie z przepisami art. 11 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawcy, przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia musi być przypisany do danej osoby, która wyraziła zgodę na jego przyjęcie. Ponadto, warunkiem ustalenia przychodu podlegającego opodatkowaniu z tytułu nieodpłatnego świadczenia jest istnienie możliwości ustalenia wartości świadczenia przypadającego na daną osobę.

Jak wynika ze wskazanego przepisu art. 11 ust. 1 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem jest każda forma przysporzenia majątkowego, tzn. zarówno pieniężna, jak i niepieniężna. Ustawodawca we wskazanym przepisie wyraźnie przyjmuje, że aby uznać nieodpłatne świadczenie za przychód musi nastąpić jego faktyczne otrzymanie. Nie stanowi zaś przychodu możliwość otrzymania. Aby objęta ubezpieczeniem osoba – prokurent osiągnęła przychód, jego wartość musi być znana lub możliwa do ustalenia w oparciu o art. 11 ustawy.

Osoby, dla których Szpital zakupił polisę ubezpieczenia, nie otrzymują świadczenia, które można byłoby zindywidualizować w sposób pozwalający przypisać każdej osobie objętej polisą konkretną wartość, ponieważ każda z osób – z uwagi na udzieloną prokurę – odpowiada i ponosi ryzyko w różnym stopniu, a wysokość składki ubezpieczeniowej jest wspólna dla wszystkich – Szpital płaci jedną składkę obejmującą wszystkich ubezpieczonych.

Co więcej zdaniem Wnioskodawcy, podkreślić należy, że w analizowanej sytuacji nie jest możliwe ustalenie w momencie zawierania umowy ubezpieczenia oraz zapłaty składki ilości osób objętych ochroną ubezpieczeniową, ponieważ polisa będzie obejmowała nieznaną w dacie jej zakupu liczbę osób, która zostanie powołana do pełnienia funkcji prokurenta. Ponadto, nie było możliwe ustalenie w momencie zawierania umowy ubezpieczenia przez jaki czas ww. osoby będą z ochrony tej korzystać. Polisa obejmuje bowiem byłych, obecnych i przyszłych prokurentów.

Ponadto wysokość składki nie jest zależna od ilości osób ubezpieczonych i nie można dokonać jej podziału, tak aby określić, w jakiej części przypada ona konkretnej osobie. stąd też świadczenia tego nie można wycenić zgodnie z przepisem art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, składka ubezpieczeniowa nie będzie stanowiła przychodu osób ubezpieczonych, a na Wnioskodawcy – jako płatniku – nie będzie ciążył obowiązek wystawienia informacji PIT-8C o wysokości osiągniętych przychodów – w stosunku do prokurentów.

Powyższą argumentację potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2984/14. Dodatkowo, Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13), w którym wskazano, że art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w zw. z art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiujący „inne nieodpłatne świadczenie” oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika.

Naczelny Sąd Administracyjny przywołał również analizę przeprowadzoną przez Trybunał Konstytucyjny, zgodnie z którą istotnymi cechami „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest fakt, że świadczenia:

  • zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
  • zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
  • korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Powołana przez Naczelny Sąd Administracyjny argumentacja jest w pełni zasadna w ocenie Wnioskodawcy. Przedstawione przez Sąd poglądy, w pełni znajdują potwierdzenie w przyjmowanych przez doktrynę stanowiskach.

Jednocześnie, podobne stanowisko co do uznawania kosztów polisy dla członków organów – zarządu i rady nadzorczej zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 kwietnia 2014 r., nr ILPB2/415-51/14-2/TR oraz z dnia 5 maja 2014 r., nr ILPB1/415-132/14-2/TW. W obu interpretacjach indywidualnych przyjęto taką samą argumentację, wskazującą, że nie będzie możliwe zidentyfikowanie kręgu osób objętych ubezpieczeniem, a wartość zapłaconej przez spółkę składki ubezpieczeniowej nie stanowi przychodu dla osób objętych zakresem ubezpieczenia.

Przyjmując, że zakup polisy nie stanowi dla ubezpieczonych przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jako płatnik nie jest zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C dla prokurenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w cytowanej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy, wartość pieniężna świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Źródłami przychodów są m.in.:

  • stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy);
  • działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy);
  • inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne świadczenie; to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu świadczenie; przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Na podstawie art. 11 ust. 2a ww. ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala sie:

  1. jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
  2. jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
  3. jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
  4. w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególnosci ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Jak wynika z treści art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustalona według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczen w naturze badź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Na mocy zaś art. 13 pkt 9 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Z kolei, z przepisu art. 20 ust. 1 ww. ustawy wynika, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniezne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17.

Do kategorii przychodów określonych w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy zalicza się wszystkie te przychody, które nie zostały enumeratywnie wymienione jako źródła przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 powołanej ustawy.

Na podstawie art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia. Jednocześnie zgodnie z § 2 ww. artykułu, roszczenie o zapłatę składki przysługuje ubezpieczycielowi wyłącznie przeciwko ubezpieczającemu. Zarzut mający wpływ na odpowiedzialność ubezpieczyciela może on podnieść również przeciwko ubezpieczonemu.

Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji, opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego w umowie ubezpieczenia.

Jednakże, z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko przychód ze świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej beneficjentem świadczenia.

Natomiast, zgodnie z art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że polisa ubezpieczeniowa nie wskazuje imiennie osób objętych ubezpieczeniem (ubezpieczonych); wskazuje jedynie poszczególne grupy osób objętych ubezpieczeniem w okresie ubezpieczeniowym. Krąg osób ubezpieczonych jest bez wątpienia otwarty; podlegać może zmianom osobowym oraz ilościowym w trakcie trwania ubezpieczenia.

Zatem, w przypadku, gdy osoby ubezpieczone nie zostały z góry określone w umowie (ewentualnie w załączniku do umowy, aneksie lub innym dokumencie) w sposób pozwalający na ich jednoznaczną identyfikację, jako osób ubezpieczonych od odpowiedzialności cywilnej, nie jest możliwe ustalenie przychodu w postaci otrzymania nieodpłatnych świadczeń przez poszczególnych ubezpieczonych, ponieważ brak jest podstaw do przyporządkowania im składek w dacie zawarcia umowy i opłacenia ich przez Wnioskodawcę.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie koszt związany z wykupieniem polisy odpowiedzialności prokurentów nie stanowi dla ubezpieczonych przychodu – w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, nie powstaje po stronie Wnioskodawcy obowiazek płatnika sporządzenia ubezpieczonemu prokurentowi „Informacji o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych – PIT-8C” z powyższego tytułu, na podstawie art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.