ITPP1/4512-618/15/AP | Interpretacja indywidualna

Czy sprzedaż gruntów kopalnianych, na których odbywała się eksploatacja kruszyw metodą odkrywkową, gdzie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że są to grunty przeznaczone na cele eksploatacji kruszywa naturalnego, podlega opodatkowaniu stawką VAT 23%?
ITPP1/4512-618/15/APinterpretacja indywidualna
  1. działki
  2. grunty
  3. nieruchomości
  4. plan zagospodarowania przestrzennego
  5. sprzedaż gruntów
  6. stawki podatku
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Przepisy ogólne -> Definicje legalne
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku
  4. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2015 r. (data wpływu 16 czerwca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 27 sierpnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowej - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 27 sierpnia 2015 r., o wydanie indywidualnej interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka będąca czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, dokonała sprzedaży aktem notarialnym niezabudowanej działki o pow. ok. 5,69 ha. Dla przedmiotowej nieruchomości uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działka ta położona jest w obrębie ewidencyjnym, na którym znajduje się plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy. W ww. planie zagospodarowania przestrzennego przeznacza się na cele eksploatacji kruszywa naturalnego grunty orne klasy VI z gleb pochodzenia mineralnego. Grunt zakupiono w kwietniu 2007 r. a po nakładach inwestycyjnych przekraczających 30% wartości zakupu złoże było od roku 2008 przedmiotem eksploatacji – zgodnie z wydaną koncesją, dla której to ustanowiony został obszar górniczy. Koncesja wydana przez Marszałka Województwa wyznacza obszar i teren górniczy obejmujący wydobywanie metodą odkrywkową kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego. Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych eksploatacje złóż naturalnych – żwirowni zakwalifikowane są do „Budowli dla górnictwa i kopalnictwa”. Spółka powzięła więc wątpliwość, czy można uznać że przeznaczenie terenu na takie wyrobisko jest przeznaczeniem na tereny budowlane.

Spółka za ww. teren była zobowiązana płacić podatek od nieruchomości, a nie podatek rolny, gdyż tereny te przeznaczone były pod działalność gospodarczą, w związku z tym sprzedawany grunt nie był gruntem rolnym. Zatem jego dostawa nie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W przepisach podatkowych brak jest definicji gruntu przeznaczonego pod zabudowę, albo wytycznych, jakimi należy kierować się przy ocenie danego gruntu. W związku z powyższym charakter gruntu ustalić należy w oparciu o przepisy prawa miejscowego. Przepisem takim jest zmiana miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Gminy uchwałą nr .... W planie tym nie ma mowy o tym, że są to grunty rolne bez prawa do zabudowy (tak opisane grunty w planie zagospodarowania przestrzennego Spółka otrzymała z innych gmin i w takich przypadkach Spółka nie ma wątpliwości, że sprzedaż takich gruntów korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9).

Ponadto Spółka dodała, że z Uchwały nr ... Rady Gminy z dnia 9 marca 2001 r. wynika wg § 6 pkt 1, że „ustala się leśny kierunek rekultywacji całego obszaru objętego uchwałą...”. Do kopalni przez tereny leśne prowadzi droga szutrowa.

W związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwość, czy przy sprzedaży tej nieruchomości słusznie zastosowano stawkę podatku VAT w wysokości 23%, czy należało zastosować stawkę zwolnioną od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 27 sierpnia 2015 r.

Czy sprzedaż gruntów kopalnianych, na których odbywała się eksploatacja kruszyw metodą odkrywkową, gdzie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że są to grunty przeznaczone na cele eksploatacji kruszywa naturalnego, podlega opodatkowaniu stawką VAT 23%...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z nową definicją od dnia 1 kwietnia 2013 r. przez tereny budowlane należy rozumieć tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Od 1 kwietnia 2013 r. zwolnieniu podlegają tereny niezabudowane, które nie są gruntami budowlanymi. Z uwagi na fakt, że grunt objęty jest planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że tereny te są przeznaczone na cele eksploatacji kruszywa naturalnego, a tereny te były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej i sklasyfikowane w Klasyfikacji Środków Trwałych jako budowla oraz że kupujący nabył ten grunt również na cele prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, sprzedaż tego gruntu należało opodatkować stawką VAT 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r, poz. 121 z późn. zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Z kolei w myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stawka podatku, jak wynika z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże stosownie do art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 w zgodny sposób odpowiada zatem także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższej analizy wynika, że nowelizacja ustawy o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości. Bez znaczenia zatem pozostaje klasyfikacja według ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi – są zwolnione od podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka będąca czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, dokonała sprzedaży aktem notarialnym niezabudowanej działki o pow. ok. 5,69 ha. Dla przedmiotowej nieruchomości uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działka ta położona jest w obrębie ewidencyjnym, na którym znajduje się plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy. W ww. planie zagospodarowania przestrzennego przeznacza się na cele eksploatacji kruszywa naturalnego grunty orne klasy VI z gleb pochodzenia mineralnego. Jednocześnie w treści uchwały wskazano, że po wyeksploatowaniu złoża kruszywa ustala się leśny kierunek rekultywacji całego obszaru objętego uchwałą.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dostawa nieruchomości – niezabudowanej działki gruntu, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że grunty orne klasy VI z gleb pochodzenia mineralnego przeznacza się na cele eksploatacji kruszywa naturalnego, a po zakończeniu eksploatacji złoża ustala się leśny kierunek rekultywacji dla całego obszaru, wbrew twierdzeniu Spółki, korzysta ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9, w związku z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika przeznaczenie pod zabudowę tej działki.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za nieprawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisanego stanu faktycznego, w szczególności zmiany przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości w planie zagospodarowania przestrzennego – udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.