ITPP1/4512-81/16/EA | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy,
Czy w przypadku zbycia przez Wnioskodawcę opisanej w zdarzeniu przyszłym nieruchomości – do tej czynności będzie miało zastosowanie zwolnienie opisane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia ... stycznia 2016 r. (data wpływu dnia ... stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu ... stycznia 2016 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W pierwszej połowie lat 90-tych XX wieku Okręgowa Izba Lekarska (dalej „izba” lub „podatnik”) nabyła od gminy na działalność statutową zabudowaną nieruchomość, tj. użytkowanie wieczyste gruntu oraz własność przedwojennego budynku przy ul. C. w ... . Nabycie nastąpiło już pod rządem obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże podatek VAT nie został naliczony przy nabyciu nieruchomości.

W kolejnych latach Izba co prawda ponosiła nakłady na remonty budynku, jednakże nie rozliczała podatku VAT od zakupów (towarów i usług) dokonanych celem wykonania remontów, ponieważ w ogóle nie była wówczas podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy, tj. nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W grudniu 2013 roku Izba przeniosła się do obecnej siedziby przy ul. D. w ..., natomiast ww. obiekt przy ul. C. stoi od tej pory pusty (ponad 2 lata).

Wnioskodawca wskazał, że ze względu na trudności związane z wynajmem obiektu przy ul. C., obecnie rozważa ewentualną sprzedaż całej w/w nieruchomości, tj. prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz ze wszystkimi posadowionymi na niej obiektami i infrastrukturą, w tym z budynkiem użytkowym.

Wnioskodawca chciałby mieć pewność co do zwolnienia opisanej powyżej transakcji z podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku zbycia przez Wnioskodawcę opisanej w zdarzeniu przyszłym nieruchomości – do tej czynności będzie miało zastosowanie zwolnienie opisane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana w zdarzeniu przyszłym transakcja (dostawa) będzie zwolniona od podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jeżeli uznać zasiedlenie budynku przez Izbę (w pierwszej połowie lat 90-tych) za pierwsze zasiedlenie (a wg interpretacji organów podatkowych takich zasiedleń może być kilka), to zastosowanie będzie miało zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Jeśli jednak w/w stanowisko jest nieprawidłowe, to i tak zastosowanie będzie miało zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ zostaną spełnione łącznie dwa warunki wymienione w tym przepisie, tj. w stosunku do budynku nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (ponieważ Wnioskodawca nie był podatnikiem VAT), dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie budynku, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (Wnioskodawca nie miał prawa do takiego obniżenia, bo nie był podatnikiem VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. Oznacza to, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.