IPPP3/4512-387/16-2/KT | Interpretacja indywidualna

Brak opodatkowania kwoty uiszczonej przez nabywcę towaru na pokrycie kosztów przesyłki w przypadku posiadania pełnomocnictwa do zawarcia umowy o świadczenie usług pocztowych w imieniu i na rachunek kupującego
IPPP3/4512-387/16-2/KTinterpretacja indywidualna
  1. koszt przesyłki
  2. pełnomocnictwo
  3. usługi pocztowe
  4. zwrot kosztów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2016 r. (data wpływu 25 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania kwoty uiszczonej przez nabywcę towaru na pokrycie kosztów przesyłki w przypadku posiadania pełnomocnictwa do zawarcia umowy o świadczenie usług pocztowych w imieniu i na rachunek kupującego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania kwoty uiszczonej przez nabywcę towaru na pokrycie kosztów przesyłki w przypadku posiadania pełnomocnictwa do zawarcia umowy o świadczenie usług pocztowych w imieniu i na rachunek kupującego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT oraz podatku dochodowego na zasadach ogólnych. Wnioskodawca posiada kasę fiskalną. Firma Wnioskodawcy zajmuje się od 2015 roku internetową sprzedażą książek i płyt. W działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży towarów w internecie przez aukcję, niezbędna jest wysyłka sprzedanych towarów. Zakupione przez klientów produkty dostarczane są za pośrednictwem Poczty oraz firmy X., Y. Kupujący ponosi koszt zakupionego towaru oraz koszt przesyłki (ściśle według cenników operatorów pocztowych), a więc firma, poza otrzymaną zapłatą za zakupiony towar, otrzymuje łącznie również środki pieniężne na pokrycie kosztów przesyłki towaru. Do chwili obecnej koszty przesyłki ewidencjonowane są jako przychód z wykonywanej działalności, a więc Wnioskodawca płaci od niego podatek dochodowy oraz podatek VAT.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że pełnomocnictwo pomiędzy sprzedającym a kupującym zawarte będzie na podstawie informacji, którą Wnioskodawca umieści w każdej aukcji oraz w regulaminie: „Kupując na naszej aukcji udzielasz nam jednorazowego pełnomocnictwa na zawarcie umowy o świadczenie usług w Twoim imieniu i na Twój rachunek z dostawcą - w celu przesłania za jej pośrednictwem zakupionego towaru. Przekazane na ten cel środki pieniężne są ustalane wg cenników operatorów pocztowych i nie stanowią dodatkowego dochodu sprzedającego, a więc nie będą uwzględnione na paragonie, ani na fakturze VAT. Pełnomocnictwo w żaden sposób nie obciąża dodatkowo kupującego.” W książce nadawczej przy imieniu i nazwisku odbiorcy przesyłki Wnioskodawca umieści dopisek: „Nadano w imieniu i na rzecz odbiorcy, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku posiadania stosownego upoważnienia (pełnomocnictwa) do zawarcia umowy w imieniu i na rachunek kupującego, nie będzie występował obowiązek uznania kwoty uiszczonej na poczet usługi pocztowej za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT oraz podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych ani też obowiązek ujmowania tej kwoty w ewidencjach podatkowych...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Po zapoznaniu się z kilkoma interpretacjami podatkowymi dotyczącymi podobnych spraw (między innymi: Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi IPTPP4/443-788/12-4/UNR z 19 lutego 2013r.) Wnioskodawca uważa, że po uzyskaniu stosownego upoważnienia (pełnomocnictwa) do zawarcia umowy o usługi pocztowe w imieniu i na rachunek kupującego, kwoty uzyskane przez pełnomocnika (w tym wypadku jednoosobowa działalność gospodarczą Wnioskodawcy) na potrzeby wykonania czynności prawnej objętej pełnomocnictwem, nie będą stanowiły dla Wnioskodawcy obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT.

Również według art. 79 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. W sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347, s. 1 ze zm), podstawa opodatkowania (art. 10 ust. 1 p. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych) nie obejmuje m.in. kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy.

Wobec tego kwoty uzyskane przez pełnomocnika na potrzeby wykonania czynności prawnej objętej pełnomocnictwem nie stanowią podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

W konsekwencji nie stanowią również podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym, z tych samych powodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

  1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
  2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
  3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przepis art. 8 ust. 2a ustawy wskazuje, że w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Jak stanowi art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

  1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
  2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z kolei w art. 29a ust. 7 ustawy zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z podstawy opodatkowania, która – w myśl tego przepisu - nie obejmuje kwot:

  1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
  2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
  3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Należy zauważyć, że również na podstawie art. 79 pkt c) Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, z późn. zm.), podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy, a zaksięgowanych przez podatnika na koncie przejściowym. Przy czym, podatnik musi przedstawić dowód na rzeczywistą kwotę kosztów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), i nie może odliczyć VAT, który w danym przypadku mógł zostać naliczony.

Kwestia pełnomocnictwa została uregulowana w przepisach art. 98 - art. 109 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380, z późn. zm.), natomiast kwestia przedstawicielstwa w art. 95 – art. 97 ww. ustawy.

Stosownie do art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Zatem przedstawicielstwo polega na dokonywaniu czynności prawnej przez osobę fizyczną lub prawną (przedstawiciela) w imieniu innej osoby fizycznej lub prawnej (reprezentowanego) ze skutkiem prawnym dla tej innej osoby, o ile przedstawiciel działa w granicach umocowania, rozumianego jako uprawnienie do dokonania czynności prawnych z bezpośrednim skutkiem dla reprezentowanego.

Przepis art. 96 cyt. ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Pełnomocnictwo udzielone do określonego rodzaju czynności będzie pełnomocnictwem rodzajowym, charakteryzującym się tym, iż w jego treści określony jest rodzaj i przedmiot czynności, do których umocowany został pełnomocnik. Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, forma pełnomocnictwa może być dowolna. Pełnomocnictwo to nie może być jednak domniemane.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem VAT i zajmuje się internetową sprzedażą książek i płyt. W takiej działalności niezbędna jest wysyłka sprzedanych towarów. Zakupione przez klientów produkty dostarczane są za pośrednictwem Poczty oraz firm X. i Y. Kupujący ponosi koszt zakupionego towaru oraz koszt przesyłki, określony ściśle według cenników operatorów pocztowych. Tak więc Wnioskodawca, poza zapłatą za zakupiony towar, otrzymuje również środki pieniężne na pokrycie kosztów przesyłki towaru. Do chwili obecnej koszty przesyłki ewidencjonowane są jako przychód z wykonywanej działalności, a więc Wnioskodawca płaci od niego podatek dochodowy oraz podatek VAT.

Z wniosku wynika również, że Wnioskodawca będzie posiadał stosowne upoważnienie (pełnomocnictwo) do zawarcia umowy o świadczenie usług pocztowych w imieniu i na rachunek kupującego. Pełnomocnictwo pomiędzy sprzedającym a kupującym zawarte będzie na podstawie informacji, którą Wnioskodawca umieści w każdej aukcji oraz w regulaminie: „Kupując na naszej aukcji udzielasz nam jednorazowego pełnomocnictwa na zawarcie umowy o świadczenie usług w Twoim imieniu i na Twój rachunek z dostawcą - w celu przesłania za jej pośrednictwem zakupionego towaru. Przekazane na ten cel środki pieniężne są ustalane wg cenników operatorów pocztowych i nie stanowią dodatkowego dochodu sprzedającego, a więc nie będą uwzględnione na paragonie ani na fakturze VAT. Pełnomocnictwo w żaden sposób nie obciąża dodatkowo kupującego”. W książce nadawczej przy imieniu i nazwisku odbiorcy przesyłki Wnioskodawca umieści dopisek: „Nadano w imieniu i na rzecz odbiorcy, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa”.

W świetle opisanych okoliczności sprawy oraz powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że w przypadku, gdy Wnioskodawca posiada ww. pełnomocnictwo do zawarcia umowy o świadczenie usług pocztowych w imieniu i na rachunek kupującego i otrzymuje od nabywcy, oprócz zapłaty za towar, również środki pieniężne na pokrycie kosztów przesyłki tego towaru - mamy do czynienia ze zwrotem kosztów i kwota ta nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy. W takim przypadku Wnioskodawca nie świadczy usługi związanej z przesyłką towarów, lecz nabywa ją od Poczty Polskiej lub innej firmy bezpośrednio kupujący. W przedmiotowej sprawie następuje jedynie zwrot kosztów, który nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot otrzymanych przez podatnika od nabywcy jako zwrot wydatków poniesionych w imieniu i na rachunek tego klienta.

Zatem, środki pieniężne przekazywane Wnioskodawcy na pokrycie zobowiązań kupującego względem operatora pocztowego, w wysokości wynikającej z cennika operatora (tj. kwocie stanowiącej zwrot kosztów przesyłki) - nie stanowią dla Wnioskodawcy podstawy opodatkowania i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma więc obowiązku ujmowania ww. opłat w ewidencji prowadzonej dla celów podatku VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Organ podatkowy zaznacza, że od dnia 1 styczna 2014 r. obowiązuje art. 29a ustawy o VAT, a nie powołany przez Wnioskodawcę art. 29 ustawy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych sprawa została rozpatrzona odrębnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.