IPPP2/4512-910/15-4/AO | Interpretacja indywidualna

W zakresie możliwości zmniejszenia obrotu oraz kwot podatku należnego zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę bez oryginału paragonu fiskalnego.
IPPP2/4512-910/15-4/AOinterpretacja indywidualna
  1. kasa rejestrująca
  2. korekta
  3. obrót
  4. paragon fiskalny
  5. zmniejszenie podatku należnego
  6. zwrot towarów
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z 16 września 2015 r. (data wpływu 21 września 2015 r.) uzupełnionym pismem z 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 11 grudnia 2015 r.) na wezwanie Organu z dnia 1 grudnia 2015 r. znak sprawy IPPP2/4512-910/15-2/AO (skutecznie doręczone 3 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zmniejszenia obrotu oraz kwot podatku należnego zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę bez oryginału paragonu fiskalnego - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2015 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zmniejszenia obrotu oraz kwot podatku należnego zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę bez oryginału paragonu fiskalnego. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 grudnia 2015 r. (data wpływu 11 grudnia 2015 r.) na wezwanie Organu z dnia 1 grudnia 2015 r. znak sprawy IPPP2/4512-910/15-2/AO (skutecznie doręczone 3 grudnia 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi sieć sklepów sprzedaży obuwia („Towary”). Nabywcami Towarów są głównie odbiorcy detaliczni („Klienci”). Wnioskodawca prowadzi również sprzedaż Towarów za pośrednictwem sklepu internetowego na rzecz Klientów.

Klienci którzy dokonują zakupu Towarów w placówkach prowadzonych przez Spółkę, korzystają z prawa przysługującego konsumentowi i zdarza się, że zwracają zakupione Towary.

Prawo konsumenckie nakłada na Spółkę obowiązek przyjęcia zwrotu towarów od klienta oraz zwrotu pieniędzy, jeśli klient jest w stanie udowodnić zakup dokonany w danym sklepie, nawet jeśli nie posiada paragonu fiskalnego.

W sytuacji braku przedłożenia paragonu fiskalnego przez Klienta, Spółka przyjmuje zwracane Towary przez Klienta pod warunkiem udowodnienia, iż Towary zostały zakupione w sklepie Wnioskodawcy.

Co do zasady, w przypadku braku paragonu fiskalnego, Klienci udowadniają nabycie Towarów poprzez:

  1. dowód zapłaty kartą kredytową, dowód dokonania przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala); albo
  2. przedłożenie karty gwarancyjnej Towarów potwierdzającej nabycie Towarów w danym sklepie Spółki; albo
  3. oświadczenie Klienta (zawierające datę transakcji, określające miejsce dokonania transakcji i rodzaju towaru), zaaprobowane przez Spółkę, potwierdzające, iż nabyty Towar został zakupiony w sklepie prowadzonym przez Spółkę.

Wnioskodawca podkreśla, że prowadzi dodatkową ewidencję dotyczącą zwrotów towarów i uznanych reklamacji, zgodnie z § 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (dalej: „Rozporządzenie MF”).

W piśmie uzupełniającym złożony wniosek Wnioskodawca wskazał, że:

  • W przypadku braku oryginału paragonu, w sytuacji dowodzenia przez Klienta przez oświadczenie nabycia towarów w sklepie, Spółka jest w posiadaniu następujących dowodów:
    1. w zakresie sprzedaży w oparciu o sklep internetowy dowodami są: (i) zamówienia klienta z jego danymi personalnymi, (ii) dokument wydania WZ (do każdego zamówienia przy jego realizacji wystawiany jest dokument WZ), (iii) kopia paragonu fiskalnego potwierdzającej sprzedaż oraz (iv) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności.
    2. w zakresie sprzedaży w sklepach stacjonarnych dowodami są: (i) dokument wydania towaru WZ, (ii) kopia paragonu fiskalnego potwierdzającej transakcję oraz (iii) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności (w sytuacji, gdy płatność była realizowana elektronicznie).
  • Każda sprzedaż dla klienta detalicznego jest rejestrowana na drukarce fiskalnej. Oryginał paragonu dostaje nabywca, kopia jest w pamięci fiskalnej drukarki. Ta kopia z pamięci fiskalnej drukarki staje się dowodem potwierdzającym nabycie towarów w Spółce, niezależnie czy Spółka ma do czynienia z zakupem w sklepie internetowym czy też tradycyjnej placówce handlowej.
  • Spółka dokonuje weryfikacji danych zawartych w oświadczeniu w następujący sposób:
    1. w sklepie internetowym następuje weryfikacja w panelu gdzie nabywca składa zamówienie (dane personalne zamawiającego), oraz w systemie magazynowym i handlowym (WZ, paragon fiskalny lub faktura). Na podstawie tych dokumentów wystawiany jest paragon będący podstawą korekty;
    2. w sklepach stacjonarnych personel weryfikuje zwrot na podstawie dokumentów magazynowych (WZ) i sprzedażowych (paragon fiskalny lub faktura) potwierdzających sprzedaż towaru.
  • Zarówno w zakresie sprzedaży poprzez sklep internetowy jak i sprzedaży stacjonarnej, Spółka sporządza protokół przyjęcia zwrotu towaru, który jest podpisywany zarówno przez sprzedawcę jak i nabywcę.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy jest możliwe, w świetle art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („Ustawa o VAT”) oraz przepisów paragrafu 3 ust. 4 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących, zmniejszenie obrotu oraz kwoty podatku należnego, zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej, w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę, gdy nie dysponuje on oryginałem paragonu fiskalnego...

Zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest dokonanie korekty kwoty należnej z tytułu sprzedaży towarów (obrotu) zaewidencjonowanej z zastosowaniem kasy rejestrującej o wartość zwróconych towarów również w wypadku, gdy nie posiada on oryginału paragonu fiskalnego wydanego nabywcy towarów.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 Ustawy o VAT, obrót (będący podstawą opodatkowania) zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów.

Z gramatycznego brzmienia cytowanego przepisu wynika więc, że możliwość pomniejszenia uzyskanego obrotu między innymi o kwoty odpowiadające wartości zwróconych towarów i uznanych reklamacji może nastąpić pod warunkiem, że zwrot towaru i reklamacja, co do zasady są prawnie dopuszczalne i zwroty te zostały udokumentowane.

Przepis art. 29 ust. 4 Ustawy o VAT nie uzależnia dopuszczalności pomniejszenia obrotu o kwoty odpowiadające wartości zwróconych towarów i kwoty zwrócone z tytułu uznanych reklamacji od posiadania przez podatnika oryginału paragonu z kasy fiskalnej, potwierdzającego zakup towaru. W związku z powyższym można tę okoliczność udokumentować każdym dowodem potwierdzającym zwrot towarów.

Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 Ustawy o VAT.

W myśl art. 111 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Należy zauważyć, że kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju formą ewidencji sprzedaży, zarejestrowaniu w niej podlegają transakcje opodatkowane wykonane przez podatnika. Ewidencja sprzedaży prowadzona przy zastosowaniu kasy rejestrującej spełnia wymogi zawarte w art. 109 ust. 3 Ustawy o VAT, w przypadku gdy zawiera dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, tj. dane odzwierciedlające rzeczywisty przebieg transakcji.

Jak wynika z § 2 pkt 11 Rozporządzenia MF, przez pamięć fiskalną rozumie się urządzenie zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające jednokrotny, niezmienialny zapis danych pod kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, oraz wielokrotny odczyt tych danych.

Powyższe wskazuje, że brak jest możliwości zarejestrowania przy zastosowaniu kasy fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów, co znajduje potwierdzenie w zapisie § 3 ust. 3 Rozporządzenia MF.

Zgodnie z zapisem § 3 ust. 1 Rozporządzenia MF, podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a Ustawy o VAT oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 Ustawy o VAT.

Na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia MF, nie ewidencjonuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.

Stosownie do zapisu § 3 ust. 4 Rozporządzenia MF, zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej:

  1. datę sprzedaży;
  2. nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
  3. termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
  4. wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
  5. zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
  6. dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży;
  7. protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.

Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia MF podatnicy, prowadząc ewidencję wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny.

Przez paragon fiskalny - stosownie do zapisu § 2 pkt 12 Rozporządzenia MF- rozumie się wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną sprzedaż.

Jak stanowi art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 10 Ustawy o VAT, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

  1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
  2. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;
  3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
  4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Z treści ww. przepisu wynika, że możliwość pomniejszenia obrotu m.in. o kwoty odpowiadające wartości zwróconych towarów istnieje pod warunkiem, że zwrot towaru jest prawnie dopuszczalny i zwroty te zostały udokumentowane. Obowiązkiem podatnika jest więc – w rozumieniu tego przepisu - odpowiednie udokumentowanie zwrotu towaru oraz jego wartości.

Trzeba w tym miejscu zauważyć, że paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu (z którym wiążą się m.in. uprawnienia rękojmi i gwarancji), natomiast dla sprzedawcy bezsporne potwierdzenie tożsamości towaru w przypadku np. jego zwrotu. W sytuacji dokonania zwrotu towaru sprzedawca powinien - stosownie do zapisu § 3 ust. 4 pkt 6 Rozporządzenia MF dysponować dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży.

Jednocześnie podkreślić należy, że paragon fiskalny nie jest jedynym dokumentem przesądzającym o stanie faktycznym, który znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Dowodzenie zwrotu towaru, będącego podstawą dokonania korekty, na podstawie innych dokumentów aniżeli paragon fiskalny, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego. W tym przypadku, ciężar dowodu znajduje się po stronie sprzedawcy, który w prowadzonej przez siebie dokumentacji powinien posiadać dowody potwierdzające stan rzeczywisty i w sposób niebudzący wątpliwości wykazać fakt, że zwracany towar został zakupiony właśnie u niego.

W praktyce podatnicy mogą mieć wątpliwości, co należy rozumieć pod pojęciem „dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży”. Bezsprzecznie dokumentem takim będzie paragon fiskalny otrzymany w chwili zakupu, ale w przypadku jego braku, dopuszczalne jest zastąpienie oryginału paragonu fiskalnego innym dokumentem potwierdzającym sprzedaż Towarów przez Spółkę.

W przypadku Spółki, w sytuacji braku paragonu fiskalnego, dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży jest:

  1. dowód zapłaty kartą kredytową, dowód dokonania przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala); albo
  2. karta gwarancyjna Towarów potwierdzająca nabycie Towarów w danym sklepie Spółki; albo
  3. oświadczenie Klienta (zawierające datę transakcji, określające miejsce dokonania transakcji i rodzaju towaru), zaaprobowane przez Spółkę, potwierdzające, iż nabyty Towar został zakupiony w sklepie prowadzonym przez Spółkę.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że w przypadku zwrotu towaru przez Klienta, który nie posiada paragonu fiskalnego dokumentującego dokonanie sprzedaży tego towaru, Wnioskodawca ma prawo wykorzystać wskazane powyżej dokumenty potwierdzające dokonanie sprzedaży.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że o ile Wnioskodawca - zgodnie z powołanym przepisem § 3 ust. 4 Rozporządzenia MF, prowadzi odpowiednią ewidencję, w której ujmuje zwrot uprzednio sprzedanego towaru i jednocześnie dysponuje - w przypadku braku oryginału paragonu fiskalnego przez klienta - innym dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży tego towaru, to może dokonać korekty obrotu i kwoty podatku należnego.

Powyższe stanowisko jest podzielane przez aparat skarbowy w licznych interpretacjach przepisów prawa podatkowego:

  • Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lipca 2014 r. (IPPP2/443-395/14-4/RR) stwierdza: „Jak wykazano powyżej, udowodnienie nabycia u Wnioskodawcy towaru zwracanego przez klienta (będące podstawą do dokonania korekty), na podstawie innych dokumentów aniżeli oryginał paragonu fiskalnego, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego.
    Jak wskazał sam Wnioskodawca, w przypadku braku oryginału paragonu fiskalnego dysponuje on innymi dokumentami potwierdzającymi dokonaną sprzedaż tj. kopią paragonu fiskalnego oraz oświadczeniem klienta, z którego wyraźnie będą wynikały: data, rodzaj zakupionego towaru oraz miejsce zakupu (market, w którym dokonano zakupów). (...) Analizując opis sprawy z przedstawionymi powyżej przepisami prawa podatkowego stwierdzić należy, że Wnioskodawca będzie miał prawo w sytuacji braku oryginału paragonu fiskalnego jako dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, o którym mowa w § 3 ust. 4 pkt 6 ww. rozporządzenia, wykorzystać kopie paragonu fiskalnego oraz oświadczenie klienta.”
  • Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 stycznia 2015 r. (ITPP1/443-1265/14/AJ) stwierdza: „Należy bowiem wskazać, że udowodnienie nabycia u Wnioskodawcy towaru zwracanego przez klienta (będące podstawą do dokonania korekty), na podstawie innych dokumentów aniżeli oryginał paragonu fiskalnego, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego.
  • Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 2 grudnia 2014 r. (IPTPP4/443-617/14-6/JM) stwierdza: „Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo w sytuacji braku oryginału paragonu fiskalnego jako dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, o którym mowa w § 3 ust. 4 pkt 6 ww. rozporządzenia, wykorzystać dokumenty takie jak: dowód zapłaty kartą kredytową, dowód przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala), wyciąg z rachunku bankowego, potwierdzenie zawarcia umowy sprzedaży przesłane za pomocą poczty e-mail.

W związku z powyższym Spółka wnioskuje jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 cyt. ustawy przez pojęcie sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 111 ust. 1 ww. ustawy podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Szczegółowe zasady dotyczące stosowania kas rejestrujących zostały określone w art. 111 ust. 3a pkt 1 i 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani:

  • dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy;
  • dokonywać wydruku emitowanych przez kasę rejestrującą dokumentów i ich kopii.

Sposób prowadzenia przez podatników ewidencji oraz warunki używania kas rejestrujących określono w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art . 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art . 111 ust. 9 ustawy.

W myśl § 6 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia podatnicy, prowadząc ewidencję wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny.

Przez paragon fiskalny rozumie się wydrukowany przez kasę dla nabywcy w momencie sprzedaży dokument potwierdzający dokonaną transakcję sprzedaży (§ 2 pkt 12 ww. rozporządzenia).

Stosownie do § 2 pkt 11 ww. rozporządzenia przez pamięć fiskalną rozumie się urządzenie zawierające elektroniczny nośnik danych, umożliwiające jednokrotny, niezmienialny zapis danych pod kontrolą programu pracy kasy, które są nieusuwalne bez zniszczenia samego urządzenia, oraz wielokrotny odczyt tych danych.

Ww. cecha pamięci fiskalnej powoduje brak możliwości zarejestrowania na kasie fiskalnej zwrotu bądź reklamacji towarów, co zostało również potwierdzone zapisem § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia, który stanowi, że nie ewidencjonuje się zwrotów towarów i uznanych reklamacji towarów i usług.

Skoro zatem kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu) to korekta taka powinna być dokonywana za pomocą innych urządzeń księgowych. W takim przypadku należy prowadzić odrębną ewidencję, o której mowa § 3 ust. 4 i ust. 5 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości lub części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zawierającej:

  1. datę sprzedaży;
  2. nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;
  3. termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;
  4. wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;
  5. zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;
  6. dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży;
  7. protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ww. ustawy podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Z treści ww. przepisu wynika, że możliwość pomniejszenia obrotu m.in. o kwoty odpowiadające wartości zwróconych towarów istnieje pod warunkiem, że zwrot towaru jest prawnie dopuszczalny i zwrot ten zostały udokumentowany. Obowiązkiem podatnika jest więc w rozumieniu tego przepisu odpowiednie udokumentowanie zwrotu towaru oraz jego wartości.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi sieć sklepów sprzedaży obuwia. Nabywcami Towarów są głównie odbiorcy detaliczni. Wnioskodawca prowadzi również sprzedaż Towarów za pośrednictwem sklepu internetowego na rzecz Klientów. Klienci, którzy dokonują zakupu Towarów w placówkach prowadzonych przez Spółkę korzystają z prawa przysługującego konsumentowi i zdarza się, że zwracają zakupione Towary. Prawo konsumenckie nakłada na Spółkę obowiązek przyjęcia zwrotu towarów od klienta oraz zwrotu pieniędzy, jeśli klient jest w stanie udowodnić zakup dokonany w danym sklepie, nawet jeśli nie posiada paragonu fiskalnego. W sytuacji braku przedłożenia paragonu fiskalnego przez Klienta Spółka przyjmuje zwracane Towary przez Klienta pod warunkiem udowodnienia, że Towary zostały zakupione w sklepie Wnioskodawcy.

Co do zasady, w przypadku braku paragonu fiskalnego, Klienci udowadniają nabycie Towarów poprzez: dowód zapłaty kartą kredytową, dowód dokonania przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala) albo przedłożenie karty gwarancyjnej Towarów potwierdzającej nabycie Towarów w danym sklepie Spółki lub też oświadczenie Klienta (zawierające datę transakcji, określające miejsce dokonania transakcji i rodzaju towaru), zaaprobowane przez Spółkę, potwierdzające, że nabyty Towar został zakupiony w sklepie prowadzonym przez Spółkę. W przypadku braku oryginału paragonu, w sytuacji dowodzenia przez Klienta przez oświadczenie nabycia towarów w sklepie, Spółka jest w posiadaniu następujących dowodów:

  • w zakresie sprzedaży w oparciu o sklep internetowy dowodami są: (i) zamówienia klienta z jego danymi personalnymi, (ii) dokument wydania WZ (do każdego zamówienia przy jego realizacji wystawiany jest dokument WZ), (iii) kopia paragonu fiskalnego potwierdzającej sprzedaż oraz (iv) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności.
  • w zakresie sprzedaży w sklepach stacjonarnych dowodami są: (i) dokument wydania towaru WZ, (ii) kopia paragonu fiskalnego potwierdzającej transakcję oraz (iii) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności (w sytuacji, gdy płatność była realizowana elektronicznie).

Każda sprzedaż dla klienta detalicznego jest rejestrowana na drukarce fiskalnej. Oryginał paragonu dostaje nabywca, kopia jest w pamięci fiskalnej drukarki. Ta kopia z pamięci fiskalnej drukarki staje się dowodem potwierdzającym nabycie towarów w Spółce, niezależnie czy Spółka ma do czynienia z zakupem w sklepie internetowym czy też tradycyjnej placówce handlowej. Spółka dokonuje weryfikacji danych zawartych w oświadczeniu w następujący sposób:

  • w sklepie internetowym następuje weryfikacja w panelu gdzie nabywca składa zamówienie (dane personalne zamawiającego), oraz w systemie magazynowym i handlowym (WZ, paragon fiskalny lub faktura). Na podstawie tych dokumentów wystawiany jest paragon będący podstawą korekty;
  • w sklepach stacjonarnych personel weryfikuje zwrot na podstawie dokumentów magazynowych (WZ) i sprzedażowych (paragon fiskalny lub faktura) potwierdzających sprzedaż towaru.

Wnioskodawca prowadzi dodatkową ewidencję dotyczącą zwrotów towarów i uznanych reklamacji, zgodnie z § 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących. Zarówno w zakresie sprzedaży poprzez sklep internetowy jak i sprzedaży stacjonarnej, Spółka sporządza protokół przyjęcia zwrotu towaru, który jest podpisywany zarówno przez sprzedawcę jak i nabywcę.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy możliwości zmniejszenia obrotu oraz kwoty podatku należnego, zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej, w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę, gdy nie dysponuje on oryginałem paragonu fiskalnego.

Należy zauważyć, że paragon fiskalny stanowi dla nabywcy dowód dokonania zakupu (z którym wiążą się m.in. uprawnienia rękojmi i gwarancji), natomiast dla sprzedawcy bezsporne potwierdzenie tożsamości towaru w przypadku np. jego zwrotu. Jednakże paragon fiskalny nie jest jedynym dokumentem przesądzającym o stanie faktycznym, który znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Dowodzenie zwrotu towaru, będącego podstawą dokonania korekty, na podstawie innych dokumentów aniżeli paragon fiskalny, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego. W tym przypadku, ciężar dowodu znajduje się po stronie sprzedawcy, który w prowadzonej przez siebie dokumentacji powinien posiadać dowody potwierdzające stan rzeczywisty i w sposób niebudzący wątpliwości wykazać to, że zwracany towar został zakupiony właśnie u niego.

W związku z tym, że kasa rejestrująca nie pozwala na korektę danych zapisanych w pamięci fiskalnej (tj. po wydrukowaniu paragonu) to w takim przypadku należy prowadzić odrębną ewidencję. Ewidencja ta zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. sprawie kas rejestrujących musi zawierać datę sprzedaży, nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy, termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi, wartość brutto zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży, zwracaną kwotę (brutto) oraz odpowiadającą jej wartość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży, dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę. Wśród elementów ww. ewidencji wymieniono zatem jako konieczne każdorazowe dołączenie do ww. ewidencji dokumentu potwierdzającego sprzedaż i protokołu przyjęcia zwrotu towaru podpisanego przez sprzedawcę i nabywcę.

W praktyce podatnicy mogą mieć wątpliwości, co należy rozumieć pod pojęciem „dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży”. Bezsprzecznie dokumentem takim będzie paragon fiskalny otrzymany w chwili zakupu, ale w przypadku jego braku, dopuszczalne jest np. odszukanie na rolce kasy (lub w pamięci fiskalnej) danych konkretnej operacji sprzedaży i ich czytelne wydrukowanie. Innym dopuszczalnym rozwiązaniem jest zastąpienie oryginału paragonu fiskalnego wydrukiem z terminala (w przypadku płatności bezgotówkowych), czy też przedstawieniem przez klienta dowodu zapłaty kartą kredytową, dowodu dokonania przelewu na konto sprzedawcy, bądź przedłożenie karty gwarancyjnej. Dowody te potwierdzają i dowodzą, że towar został zakupiony w danym dniu, u danego sprzedawcy.

Jak wykazano wyżej, udowodnienie nabycia u Wnioskodawcy towaru zwracanego przez klienta (będące podstawą do dokonania korekty), na podstawie innych dokumentów aniżeli oryginał paragonu fiskalnego, nie stoi w sprzeczności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa podatkowego. Jak wskazał Wnioskodawca w przypadku braku paragonu fiskalnego, Klienci udowadniają nabycie Towarów poprzez dowód zapłaty kartą kredytową, dowód dokonania przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala) albo przedłożenie karty gwarancyjnej Towarów potwierdzającej nabycie Towarów w danym sklepie Spółki lub też oświadczenie Klienta (zawierające datę transakcji, określające miejsce dokonania transakcji i rodzaju towaru) zaaprobowane przez Spółkę, potwierdzające, że nabyty Towar został zakupiony w sklepie prowadzonym przez Spółkę. W przypadku dowodzenia poprzez oświadczenie, w przypadku sprzedaży w sklepie internetowym, Wnioskodawca jest ponadto w posiadaniu (i) zamówienia klienta z jego danymi personalnymi, (ii) dokumentu wydania WZ (do każdego zamówienia przy jego realizacji wystawiany jest dokument WZ), (iii) kopii paragonu fiskalnego potwierdzającego sprzedaż oraz (iv) wydruku potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności. Natomiast w przypadku sprzedaży w sklepach stacjonarnych Wnioskodawca posiada (i) dokument wydania towaru WZ, (ii) kopię paragonu fiskalnego potwierdzającą transakcję oraz (iii) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności (w sytuacji, gdy płatność była realizowana elektronicznie).

W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, w sytuacji braku oryginału paragonu fiskalnego, ma prawo jako dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, o którym mowa w § 3 ust. 4 pkt 6 ww. rozporządzenia, wykorzystać dowód zapłaty kartą kredytową, dowód dokonania przelewu na konto sprzedawcy, potwierdzenie zapłaty za towar kartą płatniczą (wydruk z terminala) albo przedłożenie karty gwarancyjnej Towarów potwierdzającej nabycie Towarów w danym sklepie Spółki lub też oświadczenie Klienta (zawierające datę transakcji, określające miejsce dokonania transakcji i rodzaju towaru) zaaprobowane przez Spółkę, potwierdzające, że nabyty Towar został zakupiony w sklepie prowadzonym przez Spółkę. Dowodzenie poprzez oświadczenie poparte jest ponadto w zakresie sprzedaży w oparciu o sklep internetowy (i) zamówieniem klienta z jego danymi personalnymi, (ii) dokumentem wydania WZ (do każdego zamówienia przy jego realizacji wystawiany jest dokument WZ), (iii) kopią paragonu fiskalnego potwierdzającą sprzedaż oraz (iv) wydrukiem potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności. Natomiast w zakresie sprzedaży w sklepach stacjonarnych Wnioskodawca poza oświadczeniem posiada (i) dokument wydania towaru WZ, (ii) kopię paragonu fiskalnego potwierdzającego transakcję oraz (iii) wydruk potwierdzenia dokonania elektronicznej płatności (w sytuacji, gdy płatność była realizowana elektronicznie). Przy czym, aprobując oświadczenie klienta Wnioskodawca dokonuje weryfikacji danych zawartych w oświadczeniu.

W związku z tym posiadanie przez Wnioskodawcę ww. dokumentów potwierdzających dokonanie sprzedaży jak również prowadzenie odrębnej ewidencji, o której mowa w § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia zawierającej wszystkie wymagane tym przepisem dane oraz sporządzany protokół przyjęcia zwrotu towaru, który jest podpisywany zarówno przez sprzedawcę jak i nabywcę są wystarczające do obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a tym samym dokonania korekty podatku należnego. W konsekwencji, w analizowanych okolicznościach możliwe jest zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego, zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej, w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę, gdy nie dysponuje on oryginałem paragonu fiskalnego.

Organ zauważa, że z uwagi na to, że Wnioskodawca przedmiot wniosku określił jako stan faktyczny, w przepisach prawa podatkowego, pytaniu i stanowisku wskazał art. 29 ustawy o VAT to Organ na tej podstawie wydał niniejszą interpretację.

Jednocześnie Organ zauważa, że od dnia 1 stycznia 2014 r. obowiązuje art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 10 pkt 2 ww. ustawy podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12.

W konsekwencji, zmiana podstawy prawnej obniżenia obrotu o wartość zwróconych towarów nie wpływa w analizowanych okolicznościach na możliwość zmniejszenia przez Wnioskodawcę obrotu i kwoty podatku należnego, zaewidencjonowanych przy zastosowaniu kasy fiskalnej, w przypadku zwrotu towaru przez nabywcę, gdy nie dysponuje on oryginałem paragonu fiskalnego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.