0115-KDIT2-2.4011.311.2018.2.MM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Rekompensata finansowa z tytułu utraconych dochodów wypłacana cyklicznie przez Wnioskodawcę Starszemu Cechu - osobie wchodzącej w skład zarządu Cechu, jako osoby prawnej w związku z pełnieniem przez niego funkcji w tym organie stanowi przychód w rozumieniu art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy.
Na Wnioskodawcy, jako płatniku dokonującym wypłaty rekompensaty finansowej Starszemu Cechu ciąży zatem obowiązek pobrania zaliczek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązek przesłania tych zaliczek - w terminie wskazanym w art. 42 tej ustawy - na konto właściwego urzędu skarbowego.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2018 r. (data wpływu 23 lipca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2018 r. (wpływ do tutejszego organu dnia 28 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej obowiązków płatnika. Z uwagi, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem znak 0115-KDIT2-2.4011.311.2018.1.MM z dnia 13 sierpnia 2018 r. wezwano Wnioskodawcę do usunięcia stwierdzonych braków formalnych. Ww. wniosek uzupełniony został pismem z dnia 22 sierpnia 2018 r.

We wniosku oraz w piśmie uzupełniającym przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Cech ... w .... zarejestrowany został w Sądzie Rejonowym w .... VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS ... do Rejestru Stowarzyszeń, Innych Organizacji Społecznych i Zawodowych, Fundacji oraz Samodzielnych Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej.

Cech jest korporacją zawodową zrzeszającą podmioty prowadzące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o Rzemiośle (Dz. U. z 2016 r., poz. 1285 i z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r., poz. 650). Zrzeszeni w Cechu rzemieślnicy wybierają spośród swojego grona – zgodnie z obowiązującym statutem Cechu – zarząd składający się ze Starszego Cechu, Podstarszych Cechu, Skarbnika, Sekretarza i członków zarządu. Łącznie zarząd liczy 9 osób. Dotychczas osoby te pełniły swoje funkcje społecznie, tj. nie otrzymywały z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.

W dniu 8 maja 2018 r. Walne Zgromadzenie Delegatów podjęło uchwałę o przyznaniu Starszemu Cechu rekompensaty finansowej z tytułu utraconych dochodów w okresie sprawowania funkcji publicznej (Starszego Cechu) w wysokości 1.500 zł. Dodatkowo uzasadniając to zwiększeniem obowiązków Starszego Cechu związanych z nadzorem nad Branżową Szkołą ... w ...., dla której Cech jest organem założycielskim oraz innymi podmiotami powołanymi przez Cech ... w .....

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma prawo nie naliczać podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty cyklicznie wypłacanej Starszemu Cechu, przyznanej zgodnie z uchwałą Walnego Zgromadzenia Delegatów z dnia 8 maja 2018 r., analogicznie jak dla diet oraz kwot stanowiących zwrot kosztów otrzymywanych przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich – do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3.000 zł, która zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolniona z opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, Starszego Cechu powołanego przez Walne Zgromadzenie Delegatów nie wiąże żadna umowa o pracę z Cechem ... w ..., stąd też wynagrodzenie z tytułu utraconych zarobków w czasie wykonywania przez niego funkcji społecznej ma charakter diety, która przysługuje osobom sprawującym funkcje społeczne, np. w stowarzyszeniach samorządu i innych organizacjach. Wnioskodawca – stosownie do powołanych we wniosku przepisów prawnych – uważa, że przyznanie i wypłacenie „diety” dla Starszego Cechu jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości 3.000 zł miesięcznie, w związku z pełnieniem ważnej funkcji społecznej istotnej dla społeczności lokalnej, a nie tylko związanej z funkcją wynikającą z przynależności do organizacji pozarządowej, jaką jest Stowarzyszenie Rzemieślników – Cech.

Dietę” Starszego Cechu wypłacono w wyżej określonej wysokości, uznając, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych korzysta ona ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż otrzymuje ją osoba wykonująca czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich – do wysokości nieprzekraczających miesięcznie kwoty 3.000 zł. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że przyznane i wypłacone wynagrodzenie/dieta jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych i w związku z tym nie należny od tego świadczenia naliczać podatku dochodowego, a co za tym idzie – odprowadzać tego podatku do urzędu skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1509), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów jest - stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 5 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Wyłączenie, o którym mowa w cytowanym przepisie, odnosi się do przychodów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Zgodnie z ukształtowanym przez doktrynę poglądem, za pełnienie obowiązków obywatelskich i społecznych uznaje się działalność posłów i senatorów, radnych i innych przedstawicieli samorządu terytorialnego, składów komisji wyborczych powołanych do przeprowadzenia wyborów do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, składów inspekcji Państwowej Komisji Wyborczej i inspekcji wojewódzkich komisarzy wyborczych powołanych do przeprowadzenia wyborów do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, Trybunału Stanu, ławników sądów powszechnych. Jak wynika z powyższego obowiązkami społecznymi i obywatelskimi w przypadku czynności i zadań związanych z pełnieniem funkcji publicznych i państwowych są obowiązki wynikające z funkcji np. radnego, posła czy senatora. Będą to przede wszystkim obowiązki związane z uczestniczeniem obywateli w sprawowaniu władzy publicznej (zarówno wykonawczej, sądowniczej, jak i ustawodawczej). Dotyczy to również określonych funkcji w ramach organizacji o charakterze społecznym (organizacje pozarządowe), w tym również w ramach wolontariatu. Powyższe oznacza, że pojęcie obowiązków społecznych i obywatelskich jest spełnione w przypadku czynności i zadań, związanych z pełnieniem funkcji publicznych i państwowych. Z pełnieniem obowiązków społecznych mamy do czynienia również wówczas, gdy dana osoba uczestniczy w pracach instytucji (w szczególności samorządu terytorialnego lub zawodowego) jako reprezentant pewnej społeczności, biorąc udział w rozwiązywaniu problemów tej społeczności w jej interesie (tego rodzaju funkcje należy odróżnić od usług świadczonych w celach zarobkowych).

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 3000 zł.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego Cech jest korporacją zawodową zrzeszającą podmioty prowadzące działalność gospodarczą na podstawie ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o Rzemiośle (Dz. U. z 2016 r., poz. 1285 i z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r., poz. 650). Zrzeszeni w Cechu rzemieślnicy wybierają spośród swojego grona – zgodnie z obowiązującym statutem Cechu – zarząd składający się ze Starszego Cechu, Podstarszych Cechu, Skarbnika, Sekretarza i członków zarządu. Łącznie zarząd liczy 9 osób. Dotychczas osoby te pełniły swoje funkcje społecznie, tj. nie otrzymywały z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.

W dniu 8 maja 2018 r. Walne Zgromadzenie Delegatów podjęło uchwałę o przyznaniu Starszemu Cechu rekompensaty finansowej z tytułu utraconych dochodów w okresie sprawowania funkcji publicznej (Starszego Cechu) w wysokości 1.500 zł Dodatkowo uzasadniając to zwiększeniem obowiązków Starszego Cechu związanych z nadzorem nad Branżową Szkołą ... w ...., dla której Cech jest organem założycielskim oraz innymi podmiotami powołanymi przez Cech ... w ....

Należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia w prawie podatkowym są nie tylko odstępstwem od zasady wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy lecz również stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą, co oznacza, że nie może być ani rozszerzająca, ani też zawężająca.

W związku z tym wskazać należy, że z treści art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że uregulowane w nim zwolnienie ma zastosowanie tylko i wyłącznie do przychodów stanowiących dietę i zwrot kosztów kwalifikowanych do źródła określonego w art. 13 pkt 5 tej ustawy. Przychody otrzymywane przez osoby wchodzące w skład organów o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych nie mogą natomiast być uznane za przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, w związku z tym nie mieszczą się w zakresie zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 1989 r. o Rzemiośle (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1267) wynika, że organizacjami samorządu gospodarczego rzemiosła są:

  1. cechy,
  2. (uchylony)
  3. izby rzemieślnicze,
  4. Związek Rzemiosła Polskiego,
  5. (uchylony).

Stosownie natomiast do art. 8 ww. ustawy, organizacje samorządu gospodarczego rzemiosła wymienione w art. 7 ust. 3 mają osobowość prawną.

Tym samym, rekompensata finansowa z tytułu utraconych dochodów wypłacana cyklicznie przez Wnioskodawcę Starszemu Cechu - osobie wchodzącej w skład zarządu Cechu, jako osoby prawnej w związku z pełnieniem przez niego funkcji w tym organie stanowi przychód w rozumieniu art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy.

Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie z podatku diet oraz wszelkich innych należności otrzymywanych przez osoby niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, to z całą pewnością dałby temu wyraz w przepisach prawa.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że na Wnioskodawcy, jako płatniku dokonującym wypłaty rekompensaty finansowej Starszemu Cechu ciąży obowiązek pobrania zaliczek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązek przesłania tych zaliczek - w terminie wskazanym w art. 42 tej ustawy - na konto właściwego urzędu skarbowego.

Stosownie bowiem do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.