1462-IPPP3.4512.806.2016.1.RD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
W zakresie opodatkowania dodatkowej opłaty za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 26 października 2016 r. (data wpływu 28 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dodatkowej opłaty za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dodatkowej opłaty za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

X Spółka Akcyjna (dalej zwana: „Sprzedawcą”) oraz Y Spółka Akcyjna (dalej zwana: „Odbiorcą”) zawarły umowę ramową sprzedaży paliwa gazowego (dalej zwaną: „Umową ramową”). Sprzedawca i Odbiorca są dalej zwani: „Wnioskodawcami”. Sprzedawca przy sprzedaży paliwa gazowego na rzecz Odbiorcy korzysta z usług Operatora Systemu Przesyłowego (dalej zwanego: „OSP”), w związku z czym Sprzedawca jest zobowiązany do zapłaty na rzecz OSP opłaty przesyłowej. Ponadto w przypadku m.in. odebrania przez Sprzedawcę ilości paliwa gazowego innej niż została zgłoszona do OSP (na podstawie nominacji, czyli oświadczenia Sprzedawcy przekazanego do OSP, dotyczącego ilości paliwa gazowego, która będzie dostarczona do systemu przesyłowego), OSP pobiera od Sprzedawcy dodatkową opłatę, która jest traktowana jako zwiększenie ceny za usługę przesyłu. Dodatkowe opłaty są pobierane przez OSP zgodnie z Taryfą dla usług przesyłania paliw gazowych zatwierdzoną przez Prezesa URE.

Z kolei zgodnie z dotychczasową Umową ramową, jeżeli Odbiorca odbierze paliwo gazowe w ilości mniejszej albo większej niż zaplanowana (na podstawie nominacji, z uwzględnieniem przedziału tolerancji), z przyczyn innych niż siła wyższa lub zawinione działanie lub zaniechanie Sprzedawcy, to wówczas niezależnie od zapłaty ceny zakupu za odebrane paliwo gazowe oraz opłat przesyłowych należnych OSP, Odbiorca dodatkowo zapłaci Sprzedawcy karę umowną obliczoną zgodnie z postanowieniami kontraktu indywidualnego (umowa wykonawcza do Umowy ramowej).

Ostatnio Sprzedawca i Odbiorca zawarli nową Umowę ramową, zgodnie z którą, jeżeli Odbiorca odbierze paliwo gazowe w ilości mniejszej albo większej niż zaplanowana (na podstawie nominacji, z uwzględnieniem przedziału tolerancji), z przyczyn innych niż siła wyższa lub zawinione działanie lub zaniechanie Sprzedawcy, to wówczas niezależnie od zapłaty ceny zakupu za odebrane paliwo gazowe oraz opłat przesyłowych należnych OSP lub opłat dystrybucyjnych należnych Operatorowi Systemu Dystrybucyjnego (dalej zwanego: „OSD”), Odbiorca dodatkowo zapłaci Sprzedawcy opłatę dodatkową obliczoną zgodnie z postanowieniami kontraktu indywidualnego (umowa wykonawcza do Umowy ramowej).

Kara umowna i opłata dodatkowa płacona przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana będą w dalszej części zwane łącznie: „Świadczeniami”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wskazana wyżej w stanie faktycznym dodatkowa opłata, określona we wcześniejszej Umowie ramowej również jako kara umowna, za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opłata dodatkowa jak również, określona we wcześniejszej Umowie ramowej, kara umowna za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana podlega opodatkowaniu VAT.

Kwoty dodatkowych opłat wypłacane na podstawie dotychczasowej Umowy ramowej, wynikające wprost z treści tej umowy - chociaż nazwane są karami umownymi, jak również opłaty dodatkowe wskazane w nowo zawartej Umowie ramowej - stanowią w istocie fragment rozliczenia z tytułu umowy na dostawę paliwa gazowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Odebranie przez nabywcę paliwa gazowego w ilości innej niż zgłoszona wiąże się ze zmianą parametrów przesyłu przez OSP. W związku z czym OSP musi wykonać dodatkowe czynności, w stosunku do standardowych czynności wykonywanych przy przesyle paliwa gazowego. Przy czym te dodatkowe czynności wykonywane przez OSP są związane z usługą przesyłu paliwa gazowego, tj. bez usługi przesyłu paliwa gazowego nie mogłyby wystąpić dodatkowe czynności, za które pobierane są dodatkowe opłaty.

Dodatkowe czynności wykonywane przez OSP nie stanowią dostawy towarów, więc jako odpłatne świadczenie wykonywane na rzecz nabywcy gazu stanowią usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taką kwalifikację dodatkowych czynności wykonywanych przez OSP na gruncie podatku od towarów i usług potwierdza m.in. interpretacja indywidualna nr IPPP1-443-1058/11-2/IGo wydana dla Sprzedawcy w dniu 12 września 2011 r. W interpretacji tej Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za prawidłowe stanowisko Sprzedawcy zgodnie z którym: „dodatkowe opłaty towarzyszące usłudze przesyłu bez wątpienia stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, które zostały wymienione w art. 5 tej ustawy stanowią one bowiem część składową wynagrodzenia za usługę przesyłu paliwa gazowego (z uwagi na zawieranie jednej głównej umowy przesyłu - bez zawierania umów dodatkowych) pozostają w związku ze świadczoną usługą przesyłu, stanowiąc jej element kalkulacyjny przy ustalaniu opłaty głównej i podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT wg właściwej stawki dla usługi przesyłu”.

Nie ulega wątpliwości, że Świadczenia płacone przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy są pochodną opłat dodatkowych płaconych przez Sprzedawcę na rzecz OSP. Jednocześnie Świadczenia te są związane ze sprzedażą gazu przez Sprzedawcę na rzecz Odbiorcy.

Charakter Świadczeń, płaconych przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, jest identyczny. W obu przypadkach płatność jest dokonywana za dodatkowe czynności wykonywane przez OSP, którymi obciążany jest Sprzedawca, a w dalszej kolejności Odbiorca. Zatem kwalifikacja podatkowa (fakt podlegania (bądź nie) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług) tych Świadczeń powinna być identyczna, niezależna od nazewnictwa, ale podyktowana ich charakterem.

Taki charakter tych opłat potwierdził już Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji nr IPPP3/443-924/11-2/JK z dnia 16 września 2011 r. uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „Obciążenie ZUP dodatkowymi kosztami nie jest w ocenie Spółki opłatą sankcyjną, gdyż Spółka obciąża ZUP za dodatkowe czynności jakie musi wykonać w związku z niedotrzymaniem nominacji czy przekroczeniem mocy”.

Z uwagi na fakt, iż Świadczenia płacone przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana są pochodną opłat dodatkowych płaconych przez Sprzedawcę na rzecz OSP, to ocena podatkowa tych płatności powinna być identyczna. Oznacza to, iż Świadczenia płacone przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana również podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Potwierdził to (poprzez wskazanie sposobu opodatkowania) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji nr IPPP1/4512-735/15-3/MP z dnia 25 sierpnia 2015 r. uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „opłaty naliczane w związku z nieznominowaniem oraz przekroczeniem mocy umownej, stanowią element wynagrodzenia za realizowane przez Spółkę m rzecz klientów dostawy gazu przewodowego i w związku z tym powinny podlegać ujęciu dla celów podatku VAT (a więc w szczególności, w zakresie momentu rozpoznania obowiązku podatkowego, stawki oraz obowiązku uzyskania od kontrahenta potwierdzenia otrzymania faktury korygującej) według zasad właściwych dla tego świadczenia”.

Podsumowanie

Podsumowując - zdaniem Wnioskodawców Świadczenia płatne przez Odbiorcę na rzecz Sprzedawcy za odebranie paliwa gazowego w ilości innej niż zaplanowana podlegają opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie oraz Zainteresowanemu niebędącym Stroną przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną” (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.