IPTPP2/443-617/14-4/DS | Interpretacja indywidualna

W zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT odpłatnych czynności użycia nośników danych elektronicznych oraz wysyłania materiałów pod wskazany adres.
IPTPP2/443-617/14-4/DSinterpretacja indywidualna
  1. czynności niepodlegające opodatkowaniu
  2. geodezja
  3. kartografia
  4. opłata
  5. organ władzy publicznej
  6. zadania publiczne
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Dostawa towarów i świadczenie usług -> Świadczenie usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 05 sierpnia 2014 r. (data wpływu 18 sierpnia 2014 r.), uzupełniony pismem z dnia 10 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT odpłatnych czynności użycia nośników danych elektronicznych oraz wysyłania materiałów pod wskazany adres – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT odpłatnych czynności użycia nośników danych elektronicznych oraz wysyłania materiałów pod wskazany adres.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 10 listopada 2014 r. (data wpływu 17 listopada 2014 r.) poprzez doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Ośrodek Geodezji jest gminną jednostką budżetową Miasta. Wykonuje zadania z zakresu geodezji i kartografii wynikające z przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy. Ośrodek Geodezji jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Oprócz realizacji zadań nałożonych ww. przepisami prawa Ośrodek Geodezji wykonuje czynności wynikające z zawieranych umów cywilnoprawnych, traktując je jako podlegające regulacjom VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przedmiotem działalności Ośrodka Geodezji jest prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym jego tworzenie, ewidencjonowanie i utrzymywanie oraz aktualizacja i udostępnianie danych.

W myśl art. 40a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie. Opłaty pobiera się również między innymi za wysłanie materiałów zasobu pod wskazany adres (art. 40b ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne).

Zgodnie z treścią art. 40d ust. 1 i 2 wspomnianej wyżej ustawy opłata za udostępnianie materiałów zasobu oraz za wykonanie czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1, jest iloczynem odpowiednich stawek podstawowych, liczby jednostek rozliczeniowych oraz współczynników korygujących lub sumą takich iloczynów. Wysokość stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych, wysokość współczynników korygujących oraz zasady ustalania tych współczynników, a także szczegółowe zasady obliczania wysokości opłaty określa natomiast załącznik do ustawy. Ustawodawca postanowił w ust. 10 i 11 Załącznika do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, że stawki podstawowe określone w tabelach nr 1-17 uwzględniają koszty elektronicznych nośników danych o pojemności do 4 GB oraz koszty nośników informacji nieelektronicznej. W przypadku, gdy w celu udostępniania materiałów zasobu niezbędne jest użycie nośników danych elektronicznych o pojemności 4-20 GB, za nośniki te pobiera się opłatę ryczałtową w wysokości 5 zł. Natomiast w ust. 14 załącznika ustalił wysokość opłat za wysłanie materiałów z zasobu pod wskazany adres.

Zgodnie z art. 40e ust.1 cytowanej ustawy wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty. Wzór Dokumentu Obliczenia Opłaty stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 lipca 2014 r. Należna opłata przyjmuje z reguły wartość równą sumie obliczonych opłat:

  • opłaty za udostępniane materiały państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
  • opłaty za użycie nośników danych elektronicznych,
  • opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres.

W przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów lub wysokości należnej opłaty wydaje się decyzję administracyjną (art. 40f ust. 1).

W piśmie z dnia 10 listopada 2014 r., stanowiącym uzupełnienia przedmiotowego wniosku Wnioskodawca wskazał, że opłaty za użycie nośników elektronicznych oraz wysyłanie materiałów pod wskazany adres nie są pobierane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zarówno obowiązek pobierania ww. opłat jak i ich wysokość wynika z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy. Opłata za ww. czynności jest zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych, daniną publiczną, bowiem obowiązek jej wniesienia wynika z przepisów o charakterze publicznoprawnym.

Wnioskodawca nie otrzymuje od Miasta wynagrodzenia za pobieranie ww. opłat. Wnioskodawca jest gminną jednostką budżetową Miasta powołaną do realizacji zadań należących do kompetencji starosty z zakresu m.in. udostępniania powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na podstawie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jako jednostka obsługująca organ władzy publicznej (Prezydenta Miasta), nie otrzymuje od Miasta wynagrodzenia za wykonywanie zadań nałożonych przepisami prawa, do realizacji których została powołana.

Ww. opłaty stanowią w całości dochód Miasta. Zgodnie z art. 41b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wpływy ze sprzedaży map, danych z ewidencji gruntów i budynków oraz innych materiałów i informacji z zasobów powiatowych, a także z opłat za czynności związane z prowadzeniem tych zasobów i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu są dochodami własnymi budżetu powiatu.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2007 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 tej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. W związku z powyższym, pobierane opłaty w całości stanowią dochody Miasta.

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty za użycie nośników danych elektronicznych oraz wysyłanie materiałów pod wskazany adres, podobnie jak dotychczasowe opłaty za reprodukcję materiałów geodezyjno-kartograficznych, nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Czynności polegające na udostępnianiu danych z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz czynności związane z udostępnianiem tych informacji (sporządzanie kopii, wydruków, skanowanie, nagrywanie na nośniki CD i DVD, wysyłanie na wskazany adres) na podstawie przepisów ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, mieszczą się w zadaniach z zakresu administracji rządowej. Wnioskodawca, w zakresie w jakim realizuje zadania z zakresu administracji publicznej nałożone odrębnymi przepisami prawa, jest objęty regulacją przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy pobieranie opłaty za użycie nośników danych elektronicznych, opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług ...

Zdaniem Wnioskodawcy, pobieranie opłat za użycie nośników danych elektronicznych, opłat za wysłanie materiałów pod wskazany adres nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 z późn.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z tego przepisu wynika, że organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie są płatnikami VAT w zakresie realizacji zadań związanych z udostępnianiem danych i materiałów z pzgik.

W zakresie wykonywania czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, udzielaniem informacji, a także wykonywaniem wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego, Wnioskodawca działając jako jednostka organizacyjna obsługująca organ władzy publicznej (Starostę) nie występuje jako podatnik podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy zarówno opłaty za użycie nośników danych elektronicznych jak i opłaty za wysłanie materiałów pod wskazany adres, podobnie jak opłaty za udostępniane materiały państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie są objęte podatkiem od towarów i usług. Wszystkie wymienione wyżej opłaty zostały określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, wszystkie zostają utrwalone w Dokumencie Obliczenia Opłaty, wszystkie będą uwzględnione w wydanej w razie sporu decyzji administracyjnej.

Opłaty określone w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne są opłatami o charakterze publicznoprawnym a nie cywilnoprawnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami - w świetle art. 2 pkt 6 ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 tego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Na mocy art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zatem wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo - przedmiotowego. Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

  • dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej lub urzędów obsługujących te organy,
  • odnosi się jedynie do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Generalnie zatem wyłączone od opodatkowania podatkiem od towarów i usług są czynności wykonywane przez podmioty prawa publicznego (organy władzy publicznej i urzędy obsługujące te organy) w ramach sprawowanego przez nie władztwa publicznego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia organu władzy publicznej, jak i urzędów obsługujących te organy odwołując się jedynie do odrębnych przepisów nakładających obowiązek realizacji zadań o charakterze publicznym na te organy.

W myśl zapisów art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 595, z późn. zm.) prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100 000 mieszkańców, a także miastom, które z tym dniem przestały być siedzibami wojewodów, chyba że na wniosek właściwej rady miejskiej odstąpiono od nadania miastu praw powiatu, oraz tym, którym nadano status miasta na prawach powiatu, przy dokonywaniu pierwszego podziału administracyjnego kraju na powiaty.

Przepis art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym stanowi, że funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje:

  1. rada miasta;
  2. prezydent miasta.

Z kolei w myśl ust. 2 tego przepisu Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

Natomiast zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym ustrój i działanie organów miasta na prawach powiatu, w tym nazwę, skład, liczebność oraz ich powoływanie i odwoływanie, a także zasady sprawowania nadzoru określa ustawa o samorządzie gminnym.

Z regulacji art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie powiatowym wynika, że powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. W ust. 4 ww. artykułu podano, że ustawy mogą określać niektóre sprawy należące do zakresu działania powiatu jako zadania z zakresu administracji rządowej, wykonywane przez powiat.

Na podstawie art. 4 ust. 1a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287, z późn. zm.) dla obszaru całego kraju zakłada się i prowadzi w systemie teleinformatycznym bazy danych, obejmujące zbiory danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej, dotyczące:

  1. państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych;
  2. ewidencji gruntów i budynków (katastru nieruchomości);
  3. geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;
  4. państwowego rejestru granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju;
  5. państwowego rejestru nazw geograficznych;
  6. ewidencji miejscowości, ulic i adresów;
  7. rejestru cen i wartości nieruchomości;
  8. obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:10 000-1:100 000, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
  9. obiektów ogólnogeograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:250 000 i mniejszych, w tym kartograficznych opracowań numerycznego modelu rzeźby terenu;
  10. szczegółowych osnów geodezyjnych;
  11. zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotomapy i numerycznego modelu terenu.

Zgodnie z art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Służbę Geodezyjną i Kartograficzną stanowią organy administracji geodezyjnej i kartograficznej, starosta wykonujący zadania przy pomocy geodety powiatowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.

Zadania organów określonych w ust. 1 pkt 2 wykonywane są jako zadania z zakresu administracji rządowej (ust. 3 ww. artykułu).

Zgodnie z art. 7d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne do zadań starosty należy w szczególności:

  1. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym:
    1. ewidencji gruntów i budynków, w tym baz danych, o której mowa w art. 4 ust 1a pkt 2,
    2. geodezyjnej sieci uzbrojenia terenu, w tym bazy danych, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 3, zwanej dalej „powiatową bazą GESUT”,
    3. gleboznawczej klasyfikacji gruntów,
  2. tworzenie, prowadzenie i udostępnianie baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 7 i 10 oraz ust. 1b,
  3. tworzenie i udostępnianie standardowych opracowań kartograficznych w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000, o których mowa w art. 4 ust. 1e pkt 1 i 2;
  4. koordynacja usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu;
  5. zakładanie osnów szczegółowych;
  6. (uchylony);
  7. przeprowadzanie powszechnej taksacji nieruchomości oraz opracowywanie i prowadzenie map i tabel taksacyjnych dotyczących nieruchomości;
  8. ochrona znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych.
  9. (uchylony).

Zgodnie z treścią art. 40 ust. 3 cyt. ustawy prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz weryfikacja opracowań przyjmowanych do zasobu należy do:

  1. Głównego Geodety Kraju - w zakresie centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
  2. marszałków województw - w zakresie wojewódzkich zasobów geodezyjnych i kartograficznych;
  3. starostów - w zakresie powiatowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych.

W myśl art. 40a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie.

Stosownie do art. 40b ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają opłaty pobiera się za wysłanie materiałów zasobu pod wskazany adres.

Zgodnie z treścią art. 40d ust. 1 ww. ustawy, opłata za udostępnianie materiałów zasobu oraz za wykonanie czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1, jest iloczynem odpowiednich stawek podstawowych, liczby jednostek rozliczeniowych oraz współczynników korygujących lub sumą takich iloczynów. Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, wysokość stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych, wysokość współczynników korygujących oraz zasady ustalania tych współczynników, a także szczegółowe zasady obliczania wysokości opłaty określa natomiast załącznik do ustawy.

Zgodnie z art. 40e ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty (...).

Przepis art. 40f ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że w przypadku sporu dotyczącego zakresu udostępnianych materiałów zasobu lub wysokości należnej opłaty, właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej wydaje decyzję administracyjną.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest gminną jednostką budżetową Miasta. Wykonuje zadania z zakresu geodezji i kartografii wynikające z przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy. Przedmiotem działalności Ośrodka Geodezji jest prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym jego tworzenie, ewidencjonowanie i utrzymywanie oraz aktualizacja i udostępnianie danych.

Jest to zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej. W myśl art. 40a ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny udostępniają materiały zasobu odpłatnie. Wnioskodawca zgodnie z art. 40b ust. 1 pkt 4 ww. ustawy pobiera opłaty za użycie nośników danych elektronicznych jak i opłaty za wysyłanie materiałów pod wskazany adres, których wysokość została ustalona w ust. 10 i 11 Załącznika do ustawy.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż opłaty za użycie nośników elektronicznych oraz wysyłanie materiałów pod wskazany adres nie są pobierane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zarówno obowiązek pobierania ww. opłat jak i ich wysokość wynika z ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy. Opłata za ww. czynności jest zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych, daniną publiczną, bowiem obowiązek jej wniesienia wynika z przepisów o charakterze publicznoprawnym.

Wnioskodawca nie otrzymuje od Miasta wynagrodzenia za pobieranie ww. opłat. Wnioskodawca jest gminną jednostką budżetową Miasta powołaną do realizacji zadań należących do kompetencji starosty z zakresu m.in. udostępniania powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na podstawie przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jako jednostka obsługująca organ władzy publicznej (Prezydenta Miasta), nie otrzymuje od Miasta wynagrodzenia za wykonywanie nałożonych przepisami prawa do realizacji których została powołana.

Ww. opłaty stanowią w całości dochód Miasta. Zgodnie z art. 41b ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne wpływy ze sprzedaży map, danych z ewidencji gruntów i budynków oraz innych materiałów i informacji z zasobów powiatowych, a także z opłat za czynności związane z prowadzeniem tych zasobów i uzgadnianiem usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu są dochodami własnymi budżetu powiatu.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 tej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. W związku z powyższym, pobierane opłaty w całości stanowią dochody Miasta.

W świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na użyciu nośników danych elektronicznych oraz na wysyłaniu materiałów pod wskazany adres, z tytułu których pobiera Wnioskodawca opłaty związane są z wykonywaniem zadań administracji rządowej. Zainteresowany, w zakresie w jakim realizuje zadania z zakresu administracji publicznej, nałożone odrębnymi przepisami prawa, jest adresatem normy prawnej, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem czynności wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na użyciu nośników danych elektronicznych oraz na wysyłaniu materiałów pod wskazany adres nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Reasumując, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na użyciu nośników danych elektronicznych oraz na wysłaniu materiałów na wskazany adres, z tytułu których pobiera się opłaty, stanowiące dochód Miasta, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.