0115-KDIT1-1.4012.53.2018.1.EA | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
1) Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, opłata parkingowa pobierana przez Operatora w imieniu Gminy, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT?
2) Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji projektu towary i usługi?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2018 r. (data wpływu 31 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłat za parkowanie pojazdów w strefie płatnego parkowania powstałych po realizacji projektu pn. „P” oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację ww. projektu – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania opłat za parkowanie pojazdów w strefie płatnego parkowania powstałych po realizacji projektu pn. „P” oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na realizację ww. projektu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina Miasto (zwana dalej: „Gminą”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, realizuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla których realizacji została powołana. Do zadań własnych Gminy, zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 z późn. zm.), należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym spraw dotyczących: gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Gmina podpisała umowę o dofinansowanie projektu: „P”. Gmina powyższe zadania realizować będzie z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa X na lata 2014-2020 poddziałanie 8.3 „Materialne i niematerialne dziedzictwo kulturowe”.

W ramach realizacji Inwestycji przewiduje się m.in: przebudowę dróg (m.in. ulicy X) w celu dostosowania do historycznej architektury S.

Zakres robót obejmuje: roboty rozbiórkowe - rozbiórka nawierzchni z płyt drogowych i płytek chodnikowych betonowych - 2 526,49 m2; roboty drogowe - koryto, podbudowa, nawierzchnia z kostki granitowej płomieniowanej, elementów betonowych ze strukturą, ściek uliczny, krawężniki i obrzeża; długość drogi - 176,07 m; roboty sanitarne - montaż wpustów ulicznych wraz z przyłączami – 10 szt.

Na ulicy X, zgodnie z podjętą Uchwałą Rady Miasta ... z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie ustalenia Stref Płatnego Parkowania na drogach publicznych, została ustalona Strefa Płatnego Parkowania. Przed realizacją inwestycji wyznaczonych było na ww. ulicy 19 miejsc parkingowych. Po realizacji inwestycji zostanie wyznaczonych 10 miejsc postojowych, w tym dwa dla osób niepełnosprawnych. W wyniku przetargu nieograniczonego, Gmina zleciła na podstawie umowy cywilnoprawnej organizację i prowadzenie Strefy Płatnego Parkowania, w tym pobieranie opłaty parkingowej (za parkowanie na drodze publicznej), firmie zewnętrznej (dalej jako: „Operator”). Operator będzie pobierał w imieniu Gminy opłaty parkingowe na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2222). Całość opłaty parkingowej z parkometrów będzie przekazywana do Gminy. Zgodnie z umową Gmina będzie płacić za usługę na podstawie wystawionej przez tą firmę faktury VAT. Kwota ustalana będzie procentowo na podstawie wysokości pobranej opłaty parkingowej uiszczanej w parkometrach przez osoby korzystające z parkingu. Ponadto, Gmina podaje do informacji, że również za zakupione abonamenty i wykupione w parkometrze bilety parkingowe Gmina nie będzie wystawiała faktur VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.
  1. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, opłata parkingowa pobierana przez Operatora w imieniu Gminy, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT?
  2. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji projektu towary i usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1), w świetle opisanego stanu faktycznego, opłata parkingowa pobierana przez Operatora w imieniu Gminy, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych, korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Opłatę tę pobiera się zgodnie z art. 13b ust. 1 ustawy o drogach publicznych za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo.

Z kolei artykuł 13b ust. 3 i 4 ustawy o drogach publicznych nakłada na radę gminy (radę miasta) obowiązek ustalenia stref płatnego parkowania, ustalenia wysokości opłaty za parkowanie w wyznaczonych strefach oraz trybu poboru tej opłaty.

Dodatkowo, wymaga zaznaczenia, że opłata parkingowa za parkowanie na drogach publicznych stanowi dochód gminy i mieści się w dochodach własnych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.).

Fakt, że opłaty parkingowe są daniną publiczną, potwierdził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 10 grudnia 2002 r. (P 6/02, OTK-A 2002, nr 7. poz. 91), a także Naczelny Sąd Administracyjny O/Z we Wrocławiu w wyroku z 10 lipca 2003 r. (I SA/Wr 1975/02).

Z powyższego wynika, że pobór opłat, w strefach płatnego parkowania wyznaczonych w pasie drogowym, jest zadaniem Gminy nałożonym przez ustawę o drogach publicznych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż niewątpliwie mamy do czynienia z sytuacją, w której pobór opłaty parkingowej stanowi czynność związaną z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami (przepisami ustawy o drogach publicznych).

W konsekwencji, opłaty parkingowe, które stanowią w 100% dochody własne Gminy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, Gmina nie będzie występowała w tym zakresie w charakterze podatnika VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, krajowych sądów administracyjnych oraz interpretacjach indywidualnych organów skarbowych.

Dla przykładu, w wyroku z dnia 14 grudnia 2000 r. o sygn. C-446/98 w sprawie Fazenda Publica vs. Cśmara Municipal do Porto, Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił, że „najem miejsc parkingowych dla pojazdów jest działalnością władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, jeżeli jest ona wykonywana według szczególnego reżimu prawnego mającego zastosowanie do podmiotów prawa publicznego. Następuje to w przypadku, gdy prowadzenie tej działalności pociąga za sobą wykorzystanie uprawnień publicznych”.

Z kolei w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2010 r., sygn. I FSK 761/09, NSA uznał, że „mając na uwadze powyższe przepisy uznać należy zatem, że gmina, w zakresie w jakim realizuje swoje zadania z zakresu władzy publicznej, będzie spełniała obie przesłanki wskazane w art. 15 ust. 6 u.p.t.u. Niewątpliwie pobieranie opłat (a więc danin publicznych) za korzystanie z dróg publicznych jest formą sprawowania władztwa publicznego.

Dodatkowo, zaprezentowane przez Wnioskodawcę podejście jest powszechnie akceptowane przez organy podatkowe. Jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 28 stycznia 2013 r., znak: IPTPP1/443-885/12-4/MG.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której pobór opłaty parkingowej stanowi czynność związaną z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami (przepisami ustawy o drogach publicznych), zatem Wnioskodawca, który wykonuje te czynności jako organ władzy publicznej, nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Reasumując, opłaty parkingowe pobierane przez Gminę, w ramach stref płatnego parkowania, które znajdują się w pasie drogowym należącym do Gminy, nie podlegają przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Gmina pragnie zaznaczyć, że na powyższe nie ma wpływu fakt, że opłaty parkingowe pobierane będą przez Operatora (niezależnego od Gminy przedsiębiorcę) i następnie przekazywane w całości na rachunek Gminy. Znajduje to potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów skarbowych, np. interpretacji indywidualnej z dnia z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. IBPP3/4512-123/16/BJ, w której DIS w Katowicach stwierdził że: „Stąd też, bez względu na formę w jakiej są pobierane opłaty za parkowanie (tekst jedn.: „Abonament Mieszkańca”, opłat zryczałtowanych z tytułu „Ryczałtu wielodniowego”, opłat dodatkowych wnoszonych w terminie 7 dni od dnia nie uiszczenia opłaty parkingowej, opłat abonamentowych za wydzielone stanowisko postojowe zastrzeżone kopertą, opłat za parkowanie w Strefie Płatnego Parkowania za pośrednictwem modułu parkomatu PIAP), a także bez względu na to czy pobór tych opłat następuje za pośrednictwem odrębnego podmiotu, jeśli pobrane kwoty stanowią w całości dochód Gminy, w sytuacji, gdy pobór ten stanowi czynność związaną z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami (w przedmiotowej sprawie przepisami ustawy o drogach publicznych). Wnioskodawca jako organ władzy publicznej nie może być uznany za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.”

Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2.

W świetle opisanego stanu faktycznego, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur otrzymanych za zakupione w ramach realizacji projektu towary i usługi.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie będzie miała możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w związku z realizacją projektu pn. „P”. Gmina pragnie zaznaczyć, że wydatki poniesione w związku z realizacją projektu nie mają i nie będą miały żadnego związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Realizacja ww. projektu związana będzie natomiast wyłącznie z wykonywaniem zadań własnych nałożonych na gminę ustawą o samorządzie gminnym, w zakresie: gminnych dróg, ulic, placów oraz organizacji ruchu drogowego.

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, brak jest podstaw do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.