IBPBI/1/4511-350/15/BK | Interpretacja indywidualna

W zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej
IBPBI/1/4511-350/15/BKinterpretacja indywidualna
  1. czynsz
  2. moment powstania przychodów
  3. okres rozliczeniowy
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 19 stycznia 2015 r.), uzupełnionym 1 i 9 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie ustalenia momentu uzyskania przychodu z tytułu wskazanej we wniosku umowy dzierżawy. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 27 marca 2015 r. Znak: IBPBI/1/4511-56/15/BK, IBPP2/4512-45/15/WN wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 1 i 9 kwietnia 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dzierżawy własnych nieruchomości. Przychód (winno być: dochód) z ww. dzierżawy opodatkowuje podatkiem liniowym w wysokości 19% podstawy opodatkowania (art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przedmiotem dzierżawy jest budynek handlowo-biurowy, a obowiązującą stawką VAT jest stawka podstawowa w wysokości 23%. Z dniem 1 stycznia 2015 r. podpisana została umowa dzierżawy nieruchomości na okres 15-stu lat. Usługa dzierżawy traktowana jest jako sprzedaż o charakterze ciągłym; określono, że okresem rozliczeniowym jest rok. Termin płatności określono na 31 grudnia danego roku. Wnioskodawca wystawi fakturę w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, tj. 31 grudnia danego roku.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 1 kwietnia 2015 r., wskazano m.in., że:

  • Wnioskodawca nie określił w zawartej umowie dzierżawy żadnych terminów wpłat zaliczek na poczet należności z tytułu dzierżawy,
  • wpłaty zaliczek będą dokonywane w trakcie danego roku, ale ich wartość będzie stanowiła część czynszu należnego za dany okres rozliczeniowy (rok),
  • w umowie dzierżawy określono, że terminem płatności jest 31 grudnia każdego roku, tj. 31 grudnia 2015 r., 31 grudnia 2016 r., 31 grudnia 2017 r. itd.
  • w umowie nie określono żadnych innych terminów płatności,
  • Wnioskodawca nie będzie wystawiał w trakcie roku żadnej faktury dotyczącej wpłacanych zaliczek, ani faktur za usługę dzierżawy; wystawi jedną fakturę w grudniu każdego roku za wykonaną usługę dzierżawy za okres obejmujący dany rok,
  • faktura wystawiona w grudniu 2015 r. z terminem płatności 31 grudnia 2015 r. będzie zawierała informację o okresie rozliczeniowym, którego dotyczy, tj. od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. W taki też sposób będą wystawiane kolejne faktury za następne okresy rozliczeniowe.
W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w przypadku wpłacania przez dzierżawcę w trakcie roku zaliczek na poczet ww. usługi (w umowie nie wskazano żadnego terminu płatności dla wpłacanych zaliczek) nie zmieni się moment podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, przy tak skonstruowanej umowie, w której określono roczny okres rozliczeniowy, ustalono jedyny termin płatności na 31 grudnia danego roku – wpłata zaliczek nie spowoduje zmiany momentu rozpoznania przychodu podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 14 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, moment uzyskania przychodu, rozpoznany będzie w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego określonego w umowie oraz na wystawionej fakturze, tj. 31 grudnia danego roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzyjnie określają moment powstania przychodu z ww. źródła przychodów.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h – 1j, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności.

Zgodnie z art. 14 ust. 1e cytowanej ustawy, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku. Z kolei w myśl art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika, że dochody uzyskiwane z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej m.in. w zakresie dzierżawy własnych nieruchomości Wnioskodawca opodatkowuje tzw. podatkiem liniowym. Z dniem 1 stycznia 2015 r. podpisał umowę dzierżawy budynku handlowo-biurowego, na okres 15-stu lat. Usługa dzierżawy traktowana jest jako usługa o charakterze ciągłym. Określono w niej, że okresem rozliczeniowym jest rok. Termin płatności określono na 31 grudnia danego roku. Wnioskodawca nie określił w zawartej umowie dzierżawy żadnych terminów wpłat zaliczek na poczet należności z tytułu dzierżawy. Wpłaty zaliczek będą dokonywane w trakcie danego roku, ale ich wartość będzie stanowiła część czynszu należnego za dany okres rozliczeniowy (rok). W umowie dzierżawy określono, że terminem płatności jest dzień 31 grudnia każdego roku. Wnioskodawca nie będzie wystawiał w trakcie roku żadnej faktury dotyczącej wpłacanych zaliczek, ani faktur za usługę dzierżawy; wystawi jedną fakturę w grudniu każdego roku za wykonaną usługę dzierżawy za okres obejmujący określony rok. Faktura wystawiona w grudniu 2015 r. z terminem płatności 31 grudnia 2015 r. będzie zawierała informację o okresie rozliczeniowym, którego dotyczy, tj. od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. W taki też sposób będą wystawiane kolejne faktury za następne okresy rozliczeniowe.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że umowa dzierżawy zawarta pomiędzy Wnioskodawcą, a dzierżawcą jest umową, która jest wykonywana stale, w określonym czasie (15 lat). Umowa przewiduje ponadto roczne okresy rozliczeniowe, co znajdzie również odzwierciedlenie na wystawionej przez Wnioskodawcę fakturze (fakturach). W konsekwencji w sytuacji przedstawionej we wniosku oraz jego uzupełnieniu, przychód należny z tytułu czynszu dzierżawnego powstanie zawsze w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego określonego w umowie, a więc w ostatnim dniu określonego roku podatkowego. Dokonywane przez dzierżawcę w trakcie roku podatkowego wpłaty, jako zaliczki, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będą generowały przychodu podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.