IBPBI/1/415-625/13/AB | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach,
Obowiązki podatkowych ciążących na syndyku masy upadłościowej

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 27 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie obowiązków podatkowych ciążących na syndyku masy upadłościowej w tym obowiązku:

  • uiszczania zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych - jest prawidłowe,
  • składania rocznego zeznania podatkowego i wpłacania wynikającego z tego zeznania podatku dochodowego - jest nieprawidłowe,
  • uiszczania podatków, których powstanie datuje się na okres przed dniem ogłoszenia upadłości - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie obowiązków podatkowych ciążących na syndyku masy upadłościowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie :

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2011 r. Sąd Rejonowy ogłosił upadłość obejmująca likwidację majątku spółki jawnej, której wspólnikiem jest Wnioskodawca. Z chwilą ogłoszenia upadłości, zgodnie z art. 156 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze (dalej: „p.u.i.n.”), dla zarządu masą upadłości powołano syndyka. Z tą też chwilą spółka jawna z mocy prawa utraciła prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym w skład masy upadłości. Do obowiązków upadłego (de facto wspólników upadłej spółki uprawnionych do zarządzania i prowadzenia spraw spółki) należało, stosownie do art. 57 ust. 1 p.u.i.n., wskazanie i wydanie syndykowi nie tylko całego majątku upadłego przedsiębiorstwa, ale także wszystkich dokumentów dotyczących jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności ksiąg rachunkowych i innych ewidencji prowadzonych dla celów podatkowych. Zgodnie z powyższym, wszelkie dokumenty związane z bieżącą działalnością spółki oraz ewidencje, prowadzone dla celów podatkowych zostały przekazane syndykowi. Dzień ogłoszenia upadłości, wyznacza temporalną granicę dla określenia, któremu z podmiotów, czy upadłej spółce (poprzez oświadczenia woli, składane przez wspólników reprezentujących spółkę), czy syndykowi masy upadłości przysługuje możliwość skutecznego dokonywania zmian w majątku masy upadłości poprzez swoje czynności prawne. Od dnia 21 grudnia 2011 r. możliwość ta przysługuje wyłącznie syndykowi masy upadłości, przy czym środki zgromadzone w związku ze zdarzeniami gospodarczymi, które zaistniały po ogłoszeniu upadłości, bądź w związku z czynnościami dokonywanymi przez syndyka i odnoszącymi się do majątku upadłej spółki, wpływają do masy upadłości. Na chwilę obecną główny majątek spółki stanowią udziały jakie przysługują spółce jawnej w spółce z o.o. (95%). Syndyk masy upadłości poprzez podejmowane czynności dąży do uregulowania stanu prawnego tych udziałów, celem ich późniejszego zbycia (trwa oszacowanie wartości udziałów). Środki uzyskane ze sprzedaży udziałów spółki jawnej w spółce z o.o., wpłyną do masy upadłości i zgodnie z nadrzędnym celem postępowania upadłościowego, zostaną przeznaczone na spłatę wierzycieli spółki jawnej. Sprzedaży będą podlegać także inne składniki majątku spółki.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy na syndyku masy upadłości spółki jawnej, czy też na wspólniku tej spółki, wobec transparentności spółki jawnej na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ciążyć będzie obowiązek rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. obliczania i opłacania zaliczek na podatek, zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sporządzania wszelkich deklaracji podatkowych oraz dokonania rozliczenia rocznego i wpłaty podatku, od przychodu powstałego w związku ze sprzedażą składników majątku upadłej spółki (innych niż udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością)...

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 2

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”), podatnicy osiągający dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f), a więc także wspólnicy spółki jawnej, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy. Ponadto, w terminach płatności zaliczek, za miesiące od stycznia do listopada, podatnicy są obowiązani (winno być: „byli” zobowiązani do dnia 31 grudnia 2006 r.) składać urzędom skarbowym deklaracje według ustalonego wzoru o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku (art. 44 ust. 6 u.p.d.o.f. – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.). W myśl natomiast art. 45 ust. 1 u.p.d.o.f., w terminie do 30 kwietnia następnego roku podatnicy składają zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym; obowiązek ten, na podstawie art. 45 ust. 1a u.p.d.o.f., dotyczy także podatników składających odrębne, roczne zeznanie o wysokości osiągniętego przychodu (poniesionej straty) z kapitałów pieniężnych, ustalonego na zasadach określonych w art. 30b u.p.d.o.f. (dochód ze sprzedaży udziałów w spółce kapitałowej). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "podatnika", w tym zakresie należy posłużyć się definicją, określoną w art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Z powyższego wynika, że na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikami tego podatku są wspólnicy spółki jawnej.

W myśl art. 156 ust. 1 p.u.i.n. z chwilą ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego dla zarządu masą upadłości powołuje się syndyka. Z chwilą ogłoszenia upadłości, upadły z mocy prawa traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym w skład masy upadłości. Zdaniem Wnioskodawcy, okoliczność ta nie pozbawia wprawdzie statusu podatnika wspólników upadłej spółki jawnej (której jako takiej nie przysługuje status podatnika w podatkach dochodowych), jednakże w związku z brakiem możliwości zarządzania majątkiem upadłej spółki, odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków podatkowych, wynikających ze zdarzeń gospodarczych dotyczących majątku podmiotu, wobec którego ogłoszono upadłość i związanych z obliczaniem i wpłacaniem zaliczek na podatek dochodowy wspólników, składania deklaracji miesięcznych PIT-5, złożenia rocznych zeznań i zapłaty podatku z nich wynikających obciąża syndyka. W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w zakresie podatkowo-prawnym, działanie syndyka należy postrzegać jako działanie zastępcy pośredniego (wynika to także z art. 160 ust. 1 p.u.i.n., zgodnie z którym w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym). Dotyczy to wszelkich czynności o charakterze prawnym, w tym także rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych: składania deklaracji na zaliczki miesięczne (stosownie do dyspozycji art. 44 ust. 6 p.d.o.f.), wpłacania zaliczek na rachunek właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego, składania rocznych zeznań i zapłaty podatku.

W powyższym przekonaniu utwierdza treść art. 57 p.u.i.n., określającego podstawowe skutki ogłoszenia upadłości, obejmującej likwidację majątku upadłego podmiotu. Z przepisu tego wynika, że w przypadku ogłoszenia upadłości upadły (w przypadku upadłej spółki jawnej de facto wspólnicy tej spółki) winni wskazać i wydać syndykowi cały majątek wraz z wszelkimi dokumentami, dotyczącymi działalności upadłego podmiotu, jego majątku i rozliczeń oraz udzielać syndykowi wszelkich informacji związanych z tym majątkiem. Ogłoszenie upadłości nie pozbawia upadłej spółki podmiotowości prawnej, ani prawa do majątku, wywołuje jedynie sytuację, w której właściciel tego majątku pozbawiony jest możliwości korzystania i rozporządzania tym majątkiem.

Analogicznie, podmiotowość podatkowoprawna w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wspólników upadłej spółki jawnej, w obliczu jej transparentności podatkowej, nie ustaje, zmienia się jednak podmiot odpowiedzialny za realizacje obowiązków podatkowych podatnika w toku postępowania upadłościowego - odpowiedzialność ta przechodzi na syndyka. W przypadku ogłoszenia upadłości, w obliczu faktu, że wszelkie generujące zyski i w związku z tym przychód podatkowy, transakcje wiążą się z przekazaniem do masy upadłości środków uzyskanych za zbycie składników majątku upadłej spółki, zapłata podatków z nimi związanych, także gdy podatnikiem jest wspólnik upadłej spółki, a nie sama spółka winna nastąpić ze środków masy upadłości. Upadłość związana jest przede wszystkim z wadliwym funkcjonowaniem spółki jawnej, która prowadząc działalność gospodarczą w celach zarobkowych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., generuje przychód z tzw. pozarolniczej działalności gospodarczej. W ramach źródła pozarolniczej działalności gospodarczej przychód powstaje m.in. w związku ze sprzedażą składników majątku należących do spółki (w przypadku sprzedaży udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, których właścicielem jest spółka jawna, przychód, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f. zostanie rozpoznany jako przychód z kapitałów pieniężnych). Ogłoszenie upadłości oznacza de lege lata utratę kontroli nad źródłem przychodu po ogłoszeniu upadłości; sprzedaż np. składników majątku spółki dokonywana przez syndyka w istocie nie doprowadzi do osiągnięcia przez wspólników przychodu w sensie ekonomicznym, środki uzyskane ze sprzedaży wpłyną bowiem do masy upadłości.

Powoduje to jednocześnie, że ekonomiczny cel prowadzenia działalności gospodarczej, tj. osiąganie dochodu o charakterze realnym, a nie jedynie papierowym, nie jest spełniony (wspólnicy nie otrzymują niczego w związku ze spieniężeniem majątku spółki). Obowiązek realizacji wszystkich obowiązków podatkowych przez wspólnika upadłej spółki (w tym przede wszystkim zapłata podatku), pomimo ogłoszenia upadłości wobec podmiotu, w związku z którego funkcjonowaniem, podatnik rozpoznawał przychód, oznaczałby de facto opodatkowanie przychodu dla wspólnika "papierowego", co przeczy istocie opodatkowania w podatkach dochodowych. Zgodnie z definicją wyrażoną w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodem jest wyłącznie definitywne, realne przysporzenie majątkowe po stronie podatnika. Wspólnik spółki jawnej po ogłoszeniu jej upadłości pozostaje podatnikiem, jednakże w związku z faktem, że przychód, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie obowiązku podatkowego w całości spływa do masy upadłości, należne podatki winny być opłacane przez syndyka ze środków zgromadzonych w masie upadłości, w ramach kosztów postępowania upadłościowego. Obowiązek uiszczania należnych podatków (zaliczek na podatek) przez syndyka masy upadłości potwierdza analiza przepisów ustawy prawo upadłościowe i naprawcze. Dotyczy to w szczególności przepisów określających koszty tego postępowania (art. 230 p.u.i.n.) oraz kategorie należności i kolejność ich zaspokajanych z masy upadłości (art. 342 p.u.i.n.). Zgodnie z art. 230 ust 1 p.u.i.n. do kosztów postępowania upadłościowego zalicza się opłaty sądowe oraz wydatki niezbędne do osiągnięcia celu postępowania. Do wydatków, o których mowa należą, między innymi, przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości podatki i inne daniny publiczne. Na tej podstawie należy stwierdzić, że kosztem postępowania upadłościowego będą podatki (zaliczki na podatek) i inne daniny publiczne należne za okres po ogłoszeniu upadłości, niezależnie od tego, czy powstały one z tytułu opodatkowania konkretnych czynności podejmowanych w ramach likwidacji majątku upadłego, czy też nie. Wszelkie koszty postępowania upadłościowego stanowią natomiast wierzytelności (należności) powstałe w stosunku do masy upadłości i w związku z tym winny zostać pokryte z masy upadłości.

Ponadto z masy upadłości na podstawie art. 342 ust. 1 pkt 3 p.u.i.n., zaspokojeniu podlegają także podatki i inne daniny publiczne, których powstanie datuje się na okres przed dniem ogłoszenia upadłości i których powstanie wiązało się z działalnością prowadzoną przez upadłą spółkę. W orzecznictwie formułuje się tezę, że przepisy prawa upadłościowego mają charakter lex specialis w stosunku do przepisów podatkowych. Konsekwencją powyższego jest to, że należności z tytułu podatków, wymienione w przepisach regulujących kwestie zaspokajania należności z masy upadłości, tak jak i inne wierzytelności wymienione w tych przepisach muszą być w kwestii zaspokojenia z masy, poddane działaniu tych przepisów, z wyłączeniem przepisów prawa podatkowego i to bez wyjątku. W oparciu o tę tezę, odpowiedzialność syndyka za realizację (jako zastępcy pośredniego) obowiązków podatnika (wspólnika upadłej spółki), bez względu na czas ich powstania, o ile są to należności związane z prowadzoną przez wspólnika w formie transparentnej podatkowo spółki jawnej, jest w pełni uzasadniona.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy obowiązki podatnika (wspólnika spółki jawnej), wynikające z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym obowiązek składania deklaracji podatkowych i wpłacania zaliczek na tan podatek, składanie rocznych zeznań i zapłaty podatku, nie ustają w chwili ogłoszenia upadłości spółki, jednak to syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację tych obowiązków. Tym samym tylko na syndyku ciąży zobowiązanie do terminowego składania deklaracji i zeznań podatkowych, jak również obowiązek niezwłocznego regulowania należności podatkowych (obliczania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy i zapłaty podatku), w terminach wynikających z przepisów prawa podatkowego.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał:

-wyroki Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia:

  • 28 listopada 2001 r., sygn. akt I SA/Gd 541/99,
  • 7 grudnia 2005 r., sygn. akt I FSK 752/05,
  • 26 września 2007 r., sygn. akt II FSK 1078/07,

-interpretacje indywidualne wydane przez:

-postanowienie w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Cieszynie z dnia 21 kwietnia 2006 r., Znak: PDFD/415-16/06/67545.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), podatnicy osiągający dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej o której mowa w art. 14, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a. W myśl art. 44 ust. 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc lub odpowiednio kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 45. Z kolei z art. 45 ust. 1 tej ustawy wynika, że podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 7 i 8.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "podatnik" należy posiłkować się definicją zawartą w art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), w myśl którego podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Z powyższych przepisów wynika, że na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikami tego podatku są osoby fizyczne, tj. w przedmiotowej sprawie wspólnicy spółki jawnej.

Jak wynika ze złożonego wniosku, Sąd Rejonowy ogłosił upadłość obejmująca likwidację majątku spółki jawnej, której wspólnikiem jest Wnioskodawca. Z chwilą ogłoszenia upadłości dla zarządu masą upadłości powołano syndyka.

Zgodnie z art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.), syndyka powołuje się w razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego. W myśl art. 160 ust. 1 tej ustawy, w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk, zarządca oraz nadzorca sądowy dokonują czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym. Przepis art. 173 ww. ustawy stanowi, że syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.

W świetle cytowanych przepisów, upadły z mocy prawa traci zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, jednakże ta okoliczność nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych. We wszelkich postępowaniach, stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły, to on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach, jest on stroną w znaczeniu formalnym. W zakresie prawnopodatkowym działanie syndyka należy potraktować jako działanie przez pełnomocnika z wszystkimi prawnymi tego stanu rzeczy konsekwencjami.

Podmiotowość prawnopodatkowa w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę po ogłoszeniu upadłości nie ustaje, a syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację obowiązków podatnika. Syndyk masy upadłości ponosi również odpowiedzialność za rzetelność i niewadliwość prowadzonych ksiąg podatkowych.

Syndyk sprawujący zarząd nad majątkiem upadłego, w celu jego likwidacji poprzez sprzedaż, dokonuje szeregu czynności prawnych i faktycznych, które powodują powstanie określonych zobowiązań. Zgodnie z art. 230 ust. 1 ww. ustawy, do kosztów postępowania upadłościowego zalicza się opłaty sądowe oraz wydatki niezbędne do osiągnięcia celu postępowania. Stosownie do art. 230 ust. 2 tej ustawy, do wydatków, o których mowa w ust. 1, należą m.in. podatki i inne daniny publiczne, należne za okres po ogłoszeniu upadłości. Koszty postępowania upadłościowego pokrywane są z masy upadłości (art. 231 ust. 1 ww. ustawy).

Zatem w sytuacji gdy syndyk w toku likwidacji masy upadłości uzyska dochód do opodatkowania, jako zarządzający majątkiem masy upadłości zobligowany jest do obliczenia zaliczki na podatek dochodowy. Ma on również obowiązek niezwłocznego regulowania należności podatkowych z tego tytułu, z tym, że obowiązek ten aktualizuje się jedynie wtedy, gdy syndyk posiada środki potrzebne do zapłaty podatku. Jednakże należy jednoznacznie zaznaczyć, że zgodnie z cyt. powyżej z art. 230 ust. 1 ww. ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, syndyk jest zobowiązany do uiszczania zaliczki na podatek dochodowy należne za okres po ogłoszeniu upadłości. Z treści art. 342 ust. 1 pkt 3 tej ustawy (na który powołuje się Wnioskodawca) wynika, że trzecią kategorią należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłości są podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, wraz z odsetkami i kosztami egzekucji. Zatem bezpodstawne jest stwierdzenie Wnioskodawcy, że na podstawie art. 342 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, z masy upadłości zaspokojeniu podlegają także podatki i inne daniny publiczne, których powstanie datuje się na okres przed dniem ogłoszenia upadłości i których powstanie wiązało się z działalnością prowadzoną przez upadłą spółkę.

Jeśli natomiast chodzi o obowiązek składania zeznań rocznych, to przepis art. 45 ust.1 cyt. wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru. Żaden przepis ustawy nie dopuszcza złożenia zeznania przez inną osobę niż podatnik. Do obowiązków syndyka nie należy weryfikacja otrzymanych od upadłego podatnika dokumentów i udzielonych wyjaśnień w kwestii przychodów (dochodów) nie dotyczących działalności gospodarczej zarządzanej przez syndyka. Syndyk masy upadłościowej ponosi odpowiedzialność wyłącznie za rzetelność i niewadliwość ksiąg podatkowych. Z uwagi na fakt, iż w zeznaniu podatkowym, podatnik jest zobowiązany do wykazania wszystkich uzyskanych w danym roku podatkowym osobistych dochodów, co wymaga jego osobistego działania, zeznanie podatkowe winien składać podatnik. Przedmiotowe zeznania należy sporządzić – biorąc pod uwagę całokształt zanalizowanych wyżej przepisów prawa - w oparciu o informacje o dochodach/stratach otrzymane od syndyka masy upadłości (PIT/B), któremu to upadły przekazał całą dokumentację podatkową, działając zgodnie z regulacjami ustawy prawo upadłościowe i naprawcze. W przypadku wystąpienia kwoty do zapłaty to podatnik winien dokonać jej wpłaty. Zauważyć również należy, iż od dnia 1 stycznia 2007 r. podatnicy nie są obowiązani składać deklaracji miesięcznych w związku z uzyskaniem dochodu z działalności gospodarczej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązków podatkowych ciążących na syndyku masy upadłościowej w tym obowiązku:

  • uiszczania zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy od osób fizycznych - jest prawidłowe,
  • składania rocznego zeznania podatkowego i wpłacania wynikającego z tego zeznania podatku dochodowego - jest nieprawidłowe,
  • uiszczania podatków, których powstanie datuje się na okres przed dniem ogłoszenia upadłości - jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydając niniejszą interpretację indywidualną tut. Organ zapoznał się z powołanymi przez Wnioskodawcę orzeczeniami. Podkreślić jednak należy, iż postępowanie o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych jest postępowaniem odrębnym, szczególnym w stosunku do innych postępowań podatkowych. W postępowaniu tym nie przeprowadza się postępowania dowodowego, nie dokonuje się zatem analizy dokumentów, przesłuchania świadków ani oględzin. W postępowaniu tym nie obowiązuje zatem zasada, iż za dowód należy dopuścić wszystko co może mieć znaczenie w sprawie. Nie dokonuje się także polemiki z poglądami judykatury, czy orzecznictwa sądowego. Wydanie interpretacji indywidualnej polega na ocenie stanowiska wnioskodawcy dotyczącego skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego. W przypadku uznania stanowiska wnioskodawcy za nieprawidłowe, wydanie interpretacji indywidualnej sprowadza się w istocie do wskazania przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie oraz do oceny skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego w świetle tych przepisów.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji podatkowych wskazać należy, iż orzeczenie to dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, podatników w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i nie wiążą ono tut. Organu. Jednakże należy zauważyć, iż przedstawione w nich stanowisko Organu jest tożsame ze stanowiskiem przedstawionym w niniejszej interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.