IPPB4/4511-439/15-4/JK | Interpretacja indywidualna

Zwolnienie z opodatkowania odszkodowania
IPPB4/4511-439/15-4/JKinterpretacja indywidualna
  1. cel publiczny
  2. drogi
  3. odszkodowania
  4. wywłaszczenie
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2015 r. (data wpływu 9 kwietnia 2015 r.) uzupełnione pismem, które wpłynęło w dniu 15 maja 2015 r. (data nadania 13 maja 2015 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 6 maja 2015 r. Nr IPPB4/4511-439/15-2/JK (data nadania 6 maja 2015 r., data doręczenia 11 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 9 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 6 maja 2015 r. Nr IPPB4/4511-439/15-2/JK (data nadania 6 maja 2015 r., data doręczenia 11 maja 2015 r.) organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem, które wpłynęło w dniu 15 maja 2015 r. (data nadania 13 maja 2015 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z decyzją Wojewody z dnia 31 grudnia 2008 r. o przebudowie drogi polegającej na dostosowaniu jej do przyszłościowego dwupoziomowego skrzyżowania na terenie gminy miasta, przejęte zostały przez Urząd Miasta dwie działki będące współwłasnością licznych osób, tj. Wspólnoty Mieszkaniowej. W związku z przejęciem ww. gruntu pod inwestycję celu publicznego Wojewoda wydał decyzję o przyznaniu członkom Wspólnoty odszkodowania i określił jego wysokość. W przypadku Wnioskodawczyni jest to kwota 8.026 zł. Należność ta została Wnioskodawczyni wypłacona w roku 2014. Według informacji udzielonej przez Urząd Podatkowy przychód ten raczej zwolniony jest od podatku dochodowego. Tymczasem Wnioskodawczyni otrzymała od płatnika ww. odszkodowania, tj. Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych PIT-8C obligującej Ją (zdaniem Urzędu Skarbowego) do zapłaty podatku od dochodu. Urząd Skarbowy poinstruował Wnioskodawczynię, że w takim przypadku powinna domagać się korekty PIT-8C polegającego na wyzerowaniu kwoty przychodu. Jednakże w odpowiedzi na Jej prośbę Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych uchylił się od wydania ww. korekty argumentując, że nie ma możliwości ustalić, czy wypłacone odszkodowanie jest zwolnione z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym, na który Wnioskodawczyni się powoływała. Ponadto, stwierdził, że cyt. „podatnik sam musi ocenić, czy spełnia bądź nie spełnia warunki, do zwolnienia z podatku”. Urząd Skarbowy natomiast utrzymuje, że dopóki Wnioskodawczyni nie dostarczy korekty PIT-8C będzie się domagał zapłaty podatku sugerując, aby wystąpiła Ona do Izby Skarbowej z wnioskiem o indywidualną interpretację, co też niniejszym czyni.

Jednocześnie Wnioskodawczyni poinformowała, ze decyzję o ustaleniu i wysokości odszkodowania Wojewoda wydał na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w brzmieniu nadanym ww. ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy (Dz. U. Nr 154, poz. 958) oraz przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

W świetle powyższego, Wnioskodawczyni poprosiła o interpretację niniejszego zdarzenia tak, aby Urząd Skarbowy odstąpił od pobrania podatku dochodowego od przedmiotowego odszkodowania, pomimo posiadania przez Urząd PIT-8C.

W uzupełnieniu z dnia 15 maja 2015 r. (data nadania 13 maja 2015 r., data wpływu 15 maja 2015 r.) Wnioskodawczyni dodatkowo wskazała, że decyzją Wojewody z dnia 31 grudnia 2008 r. ustalającą lokalizację celu publicznego i wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego oraz decyzją Wojewody 31 grudnia 2010 r. o ustaleniu odszkodowania za przejęte nieruchomości (działki) zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe. Wnioskodawczyni nabyła wywłaszczone nieruchomości umową kupna – sprzedaży w dniu 26 kwietnia 1999 r. Nabycie udziałów w wywłaszczonej nieruchomości nastąpiło za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości odszkodowania, wynosiło bowiem 1.666 zł. Natomiast wartość udziałów Wnioskodawczyni na dzień przyznania odszkodowania równa jest wartości odszkodowania, tj. 8.026 zł. Nieruchomość (mieszkanie) wraz z udziałem we współwłasności działek gruntu Wnioskodawczyni nabyła w 1999 r., a więc w okresie ponad 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego. Wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości (dwie działki) ustalonej przez powołanego z ramienia Wojewody rzeczoznawcy majątkowego to 1.707.824 zł, udział Wnioskodawczyni we współwłasności działek gruntu to 0,0047 części, kwota odszkodowania Wnioskodawczyni to 8.026 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy przychód (odszkodowanie) jakie Wnioskodawczyni uzyskała tytułem przejęcia przez Urząd Miasta prawa własności gruntu na cel publiczny podlega opodatkowaniu, czy też nie... Wnioskodawczyni prosi o podanie podstawy prawnej.

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym zwalnia od podatku dochodowego przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami na cele uzasadniające wywłaszczenie. Przedmiotową nieruchomość (mieszkanie wraz z przynależną częścią gruntu Wnioskodawczyni nabyła w 1999 r., a więc w okresie dłuższym niż wymagane 2 lata przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego (2008 r.). Te dwa zasadnicze warunki zostały w tym przypadku spełnione. Wnioskodawczyni uważa, że powinna być zwolniona z zapłaty podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu zacytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskania przychodu między innymi z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 26 kwietnia 1999 r. umową kupna – sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła udział w nieruchomości będącej współwłasnością licznych osób, tj. Wspólnoty Mieszkaniowej. Decyzją Wojewody z dnia 31 grudnia 2008 r. ustalającą lokalizację celu publicznego i wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego oraz decyzją Wojewody 31 grudnia 2010 r. o ustaleniu odszkodowania za przejęte nieruchomości (działki) zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe. W związku z przejęciem ww. gruntu pod inwestycję celu publicznego (polegającej na dostosowaniu jej do przyszłościowego dwupoziomowego skrzyżowania na terenie gminy miasta) Wojewoda wydał decyzję o przyznaniu członkom Wspólnoty odszkodowania i określił jego wysokość. Decyzję o ustaleniu i wysokości odszkodowania wydano na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w brzmieniu nadanym ww. ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy (Dz. U. Nr 154, poz. 958) oraz przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.).

Wątpliwość Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy od uzyskanego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia udziałów w nieruchomościach powinna odprowadzić podatek do urzędu skarbowego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194, z późn. zm.), ustawa określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.), zwanych dalej „drogami”, a także organy właściwe w tych sprawach.

Stosownie do treści art. 11a ust. 1 ww. ustawy, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.

Zgodnie z treścią art. 11f ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

W myśl natomiast art. 12 ust. 4 wskazanej ustawy, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa:

  • własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
  • własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,

z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Natomiast decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej – art. 12 ust. 4a powyższej ustawy. Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe – art. 12 ust. 4f tejże ustawy.

Istotne znaczenie dla ustalenia skutków podatkowych otrzymania ww. odszkodowania ma treść art. 12 ust. 5 ww. ustawy, który stanowi, że do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.

Zgodnie natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania.

W myśl postanowień art. 23 ww. ustawy – w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale (tj. rozdziale zawierającym ww. przepisy) stosuje się przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, wymieniona jest w art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651), jako ustawa w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy, z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Z przepisu art. 98 ust. 1 ww. ustawy wynika, że działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. (...) Przepis stosuje się odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.

Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości (art. 98 ust. 3 ww. ustawy).

Na podstawie art. 128 ust. 1 powołanej ustawy, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.

Stosownie do art. 129 ust. 1 ww. ustawy, odszkodowanie ustala starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, z zastrzeżeniem ust. 5.

Zgodnie z art. 130 ust. 1 ww. ustawy, wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów należy uznać, że opisane we wniosku odszkodowanie zostało przyznane (wypłacone) stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Tym samym rozważyć należy, czy będzie miało do niego zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przysługuje, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

  • nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
  • cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia.

Z wniosku wynika, że przejęte pod skrzyżowanie udziały w nieruchomościach zostały przez Wnioskodawczynię zakupione w dniu 26 kwietnia 1999 r. Postępowanie wywłaszczeniowe zostało wszczęte w dniu 31 grudnia 2008 r. Zatem nie została spełniona pierwsza negatywna przesłanka, bowiem Wnioskodawczyni nabyła wywłaszczone nieruchomości w okresie dłuższym niż 2 lata przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego. Jednocześnie, Wnioskodawczyni wskazała, że nabycie udziałów w wywłaszczonej nieruchomości nastąpiło za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości odszkodowania, co wskazuje na spełnienie drugiej negatywnej przesłanki.

Podkreślić w tym miejscu należy, że w przypadku, gdy spełniony zostanie tylko jeden z warunków albo żadne z nich, wówczas uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia. W świetle art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, negatywne przesłanki zwolnienia przedmiotowego w nim wymienione nie zostały spełnione łącznie. Spełniona została bowiem jedynie jedna z dwóch wyszczególnionych przesłanek.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że odszkodowanie wypłacone stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami w zamian za przejęte udziały w nieruchomości pod skrzyżowanie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.