IPPB4/4511-1208/15-2/MS2 | Interpretacja indywidualna

Skutki podatkowe otrzymanego odszkodowania
IPPB4/4511-1208/15-2/MS2interpretacja indywidualna
  1. dekret
  2. nieruchomości
  3. odszkodowania
  4. opodatkowanie
  5. spadek
  6. wyrok
  7. zwolnienie
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Zwolnienia przedmiotowe

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b ? 1 i ? 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz ? 5 pkt 5 rozporzadzenia Ministra Finansow z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upowaznienia do wydawania interpretacji przepisow prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie dzialajacy w imieniu Ministra Finansow stwierdza, ze stanowisko ? przedstawione we wniosku z dnia 14 pazdziernika 2015 r. (data wplywu 19 pazdziernika 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisow prawa podatkowego dotyczacej podatku dochodowego od osob fizycznych w zakresie skutkow podatkowych otrzymania odszkodowania ? jest prawidlowe.

UZASADNIENIE

W dniu 19 pazdziernika 2015 r. zostal zlozony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczacej podatku dochodowego od osob fizycznych w zakresie skutkow podatkowych otrzymania odszkodowania.

We wniosku przedstawiono nastepujacy stan faktyczny oraz zdarzenie przyszle.

Wnioskodawczyni wskazala, ze stanowiaca wspolwlasnosc Waclawa K. w 1/24 czesci i Jana G. w 23/24 czesci nieruchomosc polozona w Warszawie. zostala objeta zostala dzialaniem dekretu z dnia 26 pazdziernika 1946 r. o wlasnosci i uzytkowaniu gruntow na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Zgodnie z trescia tytulu wykonawczego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1949 r. Jan G. (wspolwlasciciel przedmiotowej nieruchomosci) zmarl w dniu 30 kwietnia 1945 r., zas prawa do spadku po zmarlym nabyli siostra Helena G. (z domu G.) w 1/2 czesci spadku oraz Zdzislaw G. w 1/2 czesci spadku.

W dniu 29 grudnia 1948 r., zgodnie z przepisami ww. dekretu, zlozony zostal przez Helene G., corke Michala G., siostre Jana G. (vide pkt 2.1) wniosek o przyznanie prawa wlasnosci czasowej do gruntu powyzszej nieruchomosci. Decyzja Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 27 pazdziernika 1953 r. oraz orzeczeniem uzupelniajacym Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 23 kwietnia 1956 r. odmowiono spadkobiercom dotychczasowego wlasciciela Jana G. przyznania prawa wlasnosci czasowej do nieruchomosci warszawskiej. Jako uzasadnienie powyzszej decyzji wskazano, ze zgodnie z opracowywanym planem zagospodarowania przestrzennego teren przedmiotowej nieruchomosci jest przeznaczony pod zabudowe przemyslowa.

Wnioskodawczyni wskazala, ze:

  • jak wskazano wyzej, na podstawie tytulu wykonawczego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lutego 1949 r. prawa do spadku po zmarlym w dniu 30 kwietnia 1945 r. Janie G. (wspolwlascicielu przedmiotowej nieruchomosci) nabyli siostra Helena G. (z d. G.) w 1/2 czesci spadku oraz Zdzislaw G. w 1/2 czesci spadku;
  • zgodnie z trescia odpisu skroconego aktu malzenstwa wydanego przez Urzad Stanu Cywilnego w dniu 27 stycznia 1951 r. zawarty zostal zwiazek malzenski pomiedzy Helena G. (zd. G.), a Dominikiem L.;
  • zgodnie z postanowieniem Sadu Rejonowego Wydzial II Cywilny z dnia 9 lutego 1983 r., spadek po zmarlej w dniu 18 pazdziernika 1982 r. Helenie L. nabyl Zdzislaw G. w calosci;
  • zgodnie z postanowieniem Sadu Rejonowego Wydzial II Cywilny z dnia 12 kwietnia 1988 r., spadek po zmarlym w dniu 12 stycznia 1988 r. Zdzislawie G. nabyli zona - Elzbieta J.-G. (Wnioskodawczyni) w 1/2 czesci spadku i syn Marcin G. w 1/2 czesci spadku;
  • zgodnie z postanowieniem Sadu Rejonowego Wydzial I Cywilny z dnia 25 wrzesnia 2003 r., spadek po Marcinie G. nabyla zona Barbara L. - G. w calosci.

Decyzja z dnia 20 lipca 2010 r., wydana w sprawie, na skutek wniosku (wplyw do Samorzadowego Kolegium Odwolawczego w dniu 2 lipca 2007 r.) zlozonego przez Elzbiete J. - G. (Wnioskodawczynie), Samorzadowe Kolegium Odwolawcze stwierdzilo niewaznosc powolanej wyzej decyzji Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 27 pazdziernika 1953 r. oraz orzeczenia uzupelniajacego Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 23 kwietnia 1956 r. W uzasadnieniu powyzszej decyzji Samorzadowe Kolegium Odwolawcze wskazalo, ze uzyte w przepisie art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 pazdziernika 1946 r. okreslenie ?plan zabudowy? (pozniej plan zagospodarowania przestrzennego) moglo oznaczac jedynie obowiazujacy, tj. zatwierdzony przez wlasciwy organ administracji plan zabudowy. Tylko bowiem plan posiadajacy klauzule zatwierdzajaca mogl stanowic podstawe do prowadzenia dzialalnosci inwestycyjnej (budowlanej). Majac natomiast na uwadze, ze decyzja Krajowej Rady Narodowej zawierala odwolanie do nieokreslonego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazujac wrecz na fakt jego opracowywania, organ stwierdzil, ze na date jej wydania brak bylo podstawy do uznania, ze plan taki istnial. Dodatkowo organ wskazal na naruszenie przez Krajowa Rade Narodowa obowiazku wnikliwego rozwazenia, czy istnieje mozliwosc realizowania nadal, przez dotychczasowych wlascicieli funkcji okreslonej w tym planie dla danej nieruchomosci, wynikajacego z przepisu art. 7 ust. 2 dekretu. W konsekwencji Samorzadowe Kolegium Odwolawcze stwierdzilo ze wzmiankowana wyzej decyzja KRN wraz z orzeczeniem uzupelniajacym nosila ceche dowolnosci i zostala wydana z razacym naruszeniem prawa, pozbawiajac w konsekwencji dotychczasowych wlascicieli prawa wlasnosci przedmiotowej nieruchomosci bez odszkodowania.

Decyzja z dnia 24 pazdziernika 2011 r., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 grudnia 1948 r. o przyznanie prawa wlasnosci czasowej Prezydent Miasta Stolecznego Warszawy odmowil Elzbiecie J. - G. (Wnioskodawczyni), Barbarze L. - G. oraz Waclawowi K. ustanowienia na ich rzecz prawa uzytkowania wieczystego do nieruchomosci, o ktorej mowa w pkt 1. W uzasadnieniu organ wskazal, ze oddanie powyzszego gruntu w uzytkowanie wieczyste na rzecz Spoldzielni Mieszkaniowej, a nastepnie przeniesienie tego prawa na rzecz osob trzecich spowodowalo trwale rozdysponowanie gruntu, co uniemozliwia ustanowienie prawa uzytkowania wieczystego na rzecz nastepcow prawnych dawnego wlasciciela hipotecznego.

Pozwem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Elzbieta J. - G. (Wnioskodawczyni) wystapila o zasadzenie na jej rzecz od Skarbu Panstwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy kwoty 300.000,- (trzysta tysiecy zlotych) jako czesci odszkodowania za szkode powstala w zwiazku z wydaniem, z razacym naruszeniem prawa, przez Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy decyzji z dnia 27 pazdziernika 1953 r. oraz orzeczenia uzupelniajacego Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy z dnia 23 kwietnia 1956 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa wlasnosci czasowej do nieruchomosci warszawskiej. W toku postepowania prowadzonego przez Sad Okregowy I Wydzial Cywilny sporzadzona zostala opinia bieglego ds. wyceny nieruchomosci, okreslajaca wartosc prawa uzytkowania wieczystego nieruchomosci, ktorej prawa wlasnosci czasowej odmowiono na skutek ww. wadliwych decyzji, okreslajaca wartosc tego prawa na kwote 2.127.000, - zl (dwa miliony sto dwadziescia siedem tysiecy zlotych).

Wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r. Sad Okregowy I Wydzial Cywilny w oparciu o przepis art. 160 k.p.a. (zgodnie z art. 5 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks cywilny, przepis art. 160 KPA stosuje sie do zdarzen i stanow prawnych powstalych przed dniem wejscia w zycie nowelizacji) zasadzil od Skarbu Panstwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz Elzbiety J.-G. (Wnioskodawczyni) kwote 300.000,- (trzysta tysiecy zlotych) jako czesc odszkodowania za szkode, o ktorej mowa wyzej. Powyzszy wyrok nie zostal zaskarzony i uprawomocnil sie z dniem 13 maja 2015 r.

Pozwem z dnia 20 lipca 2015 r. Elzbieta J.-G. (Wnioskodawczyni) wystapila o zasadzenie na jej rzecz od Skarbu Panstwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy kwoty 719.187,50 (siedemset dziewietnascie tysiecy sto osiemdziesiat siedem zlotych 50/100) stanowiacej pozostala czesc odszkodowania za szkode, o ktorej mowa wyzej. Postepowanie prowadzone jest przez Sad Okregowy do chwili obecnej nie zostalo zakonczone.

W zwiazku z powyzszym opisem zadano nastepujace pytania:

  1. Czy od wyplaconej w zwiazku z wykonaniem wyroku kwoty odszkodowania Wnioskodawczyni powinna oplacic podatek dochodowy od osob fizycznych, czy tez objeta bedzie ona zwolnieniem, o ktorym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych...
  2. Czy w przypadku zasadzenia (w toczacym sie postepowaniu) na rzecz Wnioskodawczyni dodatkowej kwoty odszkodowania w postepowaniu od wyplaconej w zwiazku z wykonaniem takiego wyroku, kwoty odszkodowania Wnioskodawczyni powinna oplacic podatek dochodowy od osob fizycznych, czy tez objeta bedzie ona zwolnieniem, o ktorym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, ze obowiazek zaplaty podatku dochodowego od osob fizycznych w odniesieniu do kwoty odszkodowania, o ktorej mowa w pytaniu pierwszym nie zaistnial, zas w przypadku kwoty odszkodowania, o ktorym mowa w pytaniu drugim nie zaistnieje, bowiem w obydwu tych przypadkach Wnioskodawczyni objeta bedzie zwolnieniem, o ktorym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych lub art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego sa m.in.: otrzymane odszkodowania lub zadoscuczynienia, jezeli ich wysokosc lub zasady ustalania wynikaja wprost z przepisow odrebnych ustaw lub przepisow wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadoscuczynienia, jezeli ich wysokosc lub zasady ustalania wynikaja wprost z postanowien ukladow zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumien zbiorowych, regulaminow lub statutow, o ktorych mowa w art. 9 ? 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, z pozn. zm.), z wyjatkiem przypadkow powolanych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Zgodnie z art. 160 KPA stronie, ktora poniosla szkode na skutek wydania decyzji z naruszeniem art. 156 ? 1 KPA albo na skutek stwierdzenia niewaznosci takiej decyzji, sluzy roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkode, chyba ze ponosi ona wine za powstanie okolicznosci wymienionych w tym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 160 ? 2 KPA do odszkodowan stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, z wyjatkiem art. 418 KC. Przedmiotowy przepis zostal uchylony z dniem 1 wrzesnia 2004 r., jednakze na podstawie art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r., Nr 162, poz. 1692) do zdarzen i stanow prawnych powstalych przed dniem wejscia wzycie nowelizacji stosuje sie art. 160 KPA w brzmieniu obowiazujacym do dnia wejscia w zycie nowelizacji.

Na mocy powolanego przepisu kompensacie podlega szkoda rzeczywista, bedaca skutkiem wydania badz stwierdzenia niewaznosci decyzji w oparciu o art. 156 ? 1 KPA. W dalszym badaniu, do ustalenia zakresu kompensowanej szkody, istnienia zwiazku przyczynowego pomiedzy wydaniem niezgodnej z prawem decyzji a szkoda, wysokosci szkody i wszelkich innych okolicznosci stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego.

W kwestii rekompensaty na podstawie art. 160 KPA uszczerbkow, powstalych w wyniku wydania niezgodnej z prawem decyzji dekretowej nie istnieja zadne szczegolne przepisy dotyczace ustalenia wysokosci naleznego odszkodowania. Z uwagi na fakt, ze szkoda bedzie rowna wartosci utraconego prawa uzytkowania wieczystego gruntu nieruchomosci, miarodajne sa tutaj przepisy dotyczace wyceny nieruchomosci, to jest Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomosciami (Dz. U. z 1997 r., Nr 115. poz. 741, z pozn, zm.) oraz Rozporzadzenie Rady Ministrow z dnia 21 wrzesnia 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomosci i sporzadzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r., Nr 207, poz. 2109, z pozn. zm.).

W mysl art. 160 ? 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z pozn. zm.) stronie, ktora poniosla szkode na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 ? 1 Kodeksu albo stwierdzenia niewaznosci takiej decyzji, sluzy roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkode, chyba ze ponosi ona wine za powstanie okolicznosci wymienionych w tym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 160 ? 2 Kodeksu postepowania administracyjnego do odszkodowan stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, z wylaczeniem art. 418 tego Kodeksu.

Odszkodowanie przysluguje od organu, ktory wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 ? 1, chyba ze wine za powstanie okolicznosci wymienionych w ww. przepisie ponosi inna strona postepowania dotyczacego tej decyzji; w tym ostatnim przypadku roszczenie o odszkodowanie sluzy w stosunku do strony winnej powstania tych okolicznosci, o czym stanowi art. 160 ? 3 Kodeksu postepowania administracyjnego.

Przepis art. 160 zostal uchylony z dniem 1 wrzesnia 2004 r. przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692). Jednoczesnie na mocy art. 5 ww. nowelizacji do zdarzen i stanow prawnych powstalych przed wejsciem w zycie nowelizacji stosuje sie przepis art. 160 kpa w brzmieniu obowiazujacym do dnia wejscia nowelizacji w zycie. Dodatkowo, w uchwale pelnego skladu izby Cywilnej z dnia 31 marca 2011 r. (III CZP 112/10, Lex nr 751460) Sad Najwyzszy stwierdzil, ze ?do roszczen o naprawienie szkody wyrzadzonej ostateczna decyzja administracyjna wydana przed dniem 1 wrzesnia 2004 r? ktorej niewaznosc lub wydanie z naruszeniem art. 156 ? 1 kpa stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 ? 1, 2, 3 i 6 k.p.a.?. W takim przypadku rozpoznanie sprawy nastepuje przed sadem powszechnym.

W mysl art. 417 ? 1 Kodeksu cywilnego, za szkode wyrzadzona przez niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy wykonywaniu wladzy publicznej ponosi odpowiedzialnosc Skarb Panstwa lub jednostka samorzadu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonujaca te wladze z mocy prawa.

Jezeli wykonywanie tych zadan z zakresu wladzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorzadu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarna odpowiedzialnosc za wyrzadzona szkode ponosi ich wykonawca oraz zlecajaca je jednostka samorzadu terytorialnego albo Skarb Panstwa (art. 417 ? 2 Kodeksu cywilnego). W niniejszej sprawie istotne jest, ze przepis art. 160 Kodeksu postepowania administracyjnego, na podstawie ktorego orzeczono o odszkodowaniu jest przepisem, ktory okresla zasady ustalania odszkodowania. Skoro tak, to odszkodowanie wyplacone na podstawie powolanych powyzej przepisow korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych.

Z uwagi na powyzsze, stwierdzic nalezy, ze przyznane wyrokiem sadu odszkodowanie zarowno na mocy juz wydanego wyroku, jak i ewentualnie wyroku, ktory wydany zostanie w postepowaniu, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osob fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zakres szkody podlegajacej kompensacie i sposob ustalenia odszkodowania za szkode w postaci utraty prawa uzytkowania wieczystego nieruchomosci w tym przypadku okreslony zostal na podstawie przepisow Kodeksu postepowania administracyjnego, Kodeksu cywilnego, oraz przepisow o gospodarce nieruchomosciami i o wycenie nieruchomosci. Nie ma w tym przypadku zastosowania zadne z wylaczen, przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Wnioskodawczyni podkresla, ze stanowisko analogiczne z prezentowanym przez nia zostalo wyrazone w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2015 r. Sygn IPPB4/4511-455/15-4/MZ2

Powyzsze stanowisko potwierdzone zostalo wydanymi w analogicznych stanach faktycznych wyrokami sadow administracyjnych, m.in. Wyrokiem Sadu Administracyjnego w Gdansku z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 801/07, Wojewodzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. III SA/Wa 2057/06 oraz z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. III SA/Wa 99/04.

Gdyby jednak nawet uznac powyzsze stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidlowe, odszkodowanie byloby zwolnione od podatku dochodowego od osob fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy, jako odszkodowanie wyplacone na podstawe wyroku sadu, nie zwiazane z dzialalnoscia gospodarcza i majace na celu pokrycie szkody rzeczywistej w postaci utraty prawa uzytkowania wieczystego gruntu przez dawnego wlasciciela nieruchomosci.

W swietle obowiazujacego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszlego jest prawidlowe.

Zgodnie z generalna zasada wyrazona w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osob fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z pozn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegaja wszelkiego rodzaju dochody, z wyjatkiem dochodow wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodow, od ktorych na podstawie przepisow Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W odniesieniu do skutkow podatkowych otrzymanego odszkodowania, wskazac nalezy, ze stanowi ono co do zasady przychod w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych. W mysl tego przepisu, przychodami, z zastrzezeniem art. 14 - 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikajacych z pochodnych instrumentow finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, sa otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniadze i wartosci pieniezne oraz wartosc otrzymanych swiadczen w naturze i innych nieodplatnych swiadczen.

Powyzsze nie oznacza, ze wszystkie odszkodowania podlegaja opodatkowaniu. Niektore z nich, wymienione w katalogu zwolnien przedmiotowych okreslonym w art. 21 ust. 1 ustawy, korzystaja ze zwolnienia od podatku. Jednakze nalezy podkreslic, ze korzystanie z kazdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest mozliwe wylacznie w sytuacji, gdy spelnione sa wszelkie przeslanki okreslone w przepisie stanowiacym podstawe prawna danej preferencji.

Zgodnie z aktualnie obowiazujaca trescia art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych, wolne od podatku dochodowego sa otrzymane odszkodowania lub zadoscuczynienia, jezeli ich wysokosc lub zasady ustalania wynikaja wprost z przepisow odrebnych ustaw lub przepisow wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadoscuczynienia, jezeli ich wysokosc lub zasady ustalania wynikaja wprost z postanowien ukladow zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumien zbiorowych, regulaminow lub statutow, o ktorych mowa w art. 9 ? 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z pozn. zm.), z wyjatkiem:

  1. okreslonych w prawie pracy odpraw i odszkodowan z tytulu skrocenia okresu wypowiedzenia umowy o prace,
  2. odpraw pienieznych wyplacanych na podstawie przepisow o szczegolnych zasadach rozwiazywania z pracownikami stosunkow pracy z przyczyn niedotyczacych pracownikow,
  3. odpraw i odszkodowan z tytulu skrocenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostajacym w stosunku sluzbowym,
  4. odszkodowan przyznanych na podstawie przepisow o zakazie konkurencji,
  5. odszkodowan za szkody dotyczace skladnikow majatku zwiazanych z prowadzona dzialalnoscia gospodarcza,
  6. odszkodowan za szkody dotyczace skladnikow majatku zwiazanych z prowadzeniem dzialow specjalnych produkcji rolnej, z ktorych dochody sa opodatkowane wedlug skali, o ktorej mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o ktorych mowa w art. 30c,
  7. odszkodowan wynikajacych z zawartych umow lub ugod innych niz ugody sadowe.

Natomiast w zakresie zwolnienia wynikajacego z powolanego art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, mieszcza sie tylko inne niz ww. wymienione odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sadowej do wysokosci okreslonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjatkiem odszkodowan lub zadoscuczynien:

  1. otrzymanych w zwiazku z prowadzona dzialalnosci gospodarcza,
  2. dotyczacych korzysci, ktore podatnik moglby osiagnac, gdyby mu szkody nie wyrzadzono.

Powolane uregulowania prawne wskazuja jednoznacznie, ze nie wszystkie odszkodowania otrzymane przez osoby fizyczne wolne sa od od podatku dochodowego. Ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, korzystaja jedynie te odszkodowania, ktorych wysokosc lub zasady ustalania wynikaja wprost z przepisow odrebnych ustaw lub przepisow wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw badz postanowien ukladow zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumien zbiorowych, regulaminow lub statutow, o ktorych mowa w art. 9 ? 1 Kodeksu pracy, z wyjatkiem wylaczonych ze zwolnienia wola ustawodawcy. Nie jest wiec wystarczajace, aby w przepisach prawa okreslone byly same tylko przeslanki powodujace powstanie roszczenia o odszkodowanie.

Natomiast w zakresie zwolnienia wynikajacego z powolanego art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, mieszcza sie tylko inne niz ww. wymienione odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sadowej, obejmujace tzw. szkode rzeczywista, czyli poniesione straty, a nie dotyczace korzysci.

Jak wynika z wniosku, wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r. Sad Okregowy I Wydzial Cywilny w oparciu o przepis art. 160 k.p.a. zasadzil od Skarbu Panstwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz Elzbiety J. - G. (Wnioskodawczyni) kwote 300.000 zl jako czesc odszkodowania za szkode z naruszeniem prawa decyzji w przedmiocie odmowy przyznania prawa wlasnosci czasowej do nieruchomosci warszawskiej. Wnioskodawczyni wystapila o przyznanie pozostalej czesci odszkodowania za ww. szkode.

W mysl art. 160 ? 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z pozn. zm.) stronie, ktora poniosla szkode na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 ? 1 Kodeksu albo stwierdzenia niewaznosci takiej decyzji, sluzy roszczenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkode, chyba ze ponosi ona wine za powstanie okolicznosci wymienionych w tym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 160 ? 2 Kodeksu postepowania administracyjnego do odszkodowan stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, z wylaczeniem art. 418 tego Kodeksu.

Odszkodowanie przysluguje od organu, ktory wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 ? 1, chyba ze wine za powstanie okolicznosci wymienionych w ww. przepisie ponosi inna strona postepowania dotyczacego tej decyzji; w tym ostatnim przypadku roszczenie o odszkodowanie sluzy w stosunku do strony winnej powstania tych okolicznosci, o czym stanowi art. 160 ? 3 Kodeksu postepowania administracyjnego.

Jednoczesnie zgodnie z ? 4 tego artykulu o odszkodowaniu przyslugujacym od organu wymienionego w ? 1 orzeka organ administracji publicznej, ktory stwierdzil niewaznosc decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 156 ? 1 albo stwierdzil - w mysl art. 158 ? 2 - ze decyzja zostala wydana z naruszeniem przepisu art. 156 ? 1. Dochodzenie odszkodowania od strony winnej powstania okolicznosci wymienionych w art. 156 ? 1 nastepuje w postepowaniu przed sadem powszechnym.

Przepis art. 160 zostal jednakze uchylony z dniem 1 wrzesnia 2004 r. przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692). Jednoczesnie na mocy art. 5 ww. nowelizacji stosuje sie go w tych sprawach, w ktorych decyzja niewaznosciowa (art. 156 ? 1 Kodeksu postepowania administracyjnego) stala sie ostateczna przed dniem 1 wrzesnia 2004 r. Natomiast wydanie w tym trybie decyzji po tej dacie skutkuje objeciem wniosku odszkodowawczego regulacja art. 417 ? 2 Kodeksu cywilnego, a zatem jego rozpoznanie nastepuje przed sadem powszechnym.

W mysl art. 417 ? 1 Kodeksu cywilnego, za szkode wyrzadzona przez niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy wykonywaniu wladzy publicznej ponosi odpowiedzialnosc Skarb Panstwa lub jednostka samorzadu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonujaca te wladze z mocy prawa.

Jezeli wykonywanie tych zadan z zakresu wladzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorzadu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarna odpowiedzialnosc za wyrzadzona szkode ponosi ich wykonawca oraz zlecajaca je jednostka samorzadu terytorialnego albo Skarb Panstwa (art. 417 ? 2 Kodeksu cywilnego).

W niniejszej sprawie istotne jest, ze przepis art. 160 Kodeksu postepowania administracyjnego, na podstawie ktorego orzeczono o odszkodowaniu jest przepisem, ktory okresla zasady ustalania odszkodowania. Z wniosku nie wynika, ze zachodzi jakakolwiek przeslanka negatywna wskazana w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. a)-g) ustawy. Skoro tak, to odszkodowanie wyplacone i te, ktore bedzie wyplacone na podstawie powolanych powyzej przepisow korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych.

Podsumowujac, nalezy zgodzic sie ze stanowiskiem Wnioskodawczyni, ze zarowno od wyplaconej kwoty odszkodowania, jak i w przypadku zasadzenia w toczacym sie postepowaniu dodatkowej kwoty odszkodowania, nie zaistnial oraz nie zaistnieje obowiazek zaplaty podatku dochodowego.

Z uwagi na fakt, ze w przedmiotowej sprawie do odszkodowania przyznanego, lub ktore zostanie przyznane, zastosowanie ma zwolnienie wynikajace z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych, zatem pytanie Wnioskodawczyni w czesci dotyczacej zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy jest bezprzedmiotowe.

Odnoszac sie natomiast do powolanej przez Wnioskodawczynie interpretacji indywidualnej nalezy stwierdzic, ze interpretacja ta zapadla w indywidualnej sprawie i nie jest wiazaca dla organu wydajacego przedmiotowa interpretacje.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszlego przedstawionego przez Wnioskodawczynie i stanu prawnego obowiazujacego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysluguje prawo do wniesienia skargi na niniejsza interpretacje przepisow prawa podatkowego z powodu jej niezgodnosci z prawem. Skarge wnosi sie do Wojewodzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na pismie organu, ktory wydal interpretacje - w terminie 14 dni od dnia, w ktorym skarzacy dowiedzial sie lub mogl sie dowiedziec o jej wydaniu - do usuniecia naruszenia prawa (art. 52 ? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z pozn. zm.). Skarge do WSA wnosi sie (w dwoch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doreczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usuniecia naruszenia prawa, a jezeli organ nie udzielil odpowiedzi na wezwanie, w terminie szescdziesieciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 ? 2ww. ustawy). Skarge wnosi sie za posrednictwem organu, ktorego dzialanie lub bezczynnosc sa przedmiotem skargi (art. 54 ? 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Plocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Plock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.