0111-KDIB2-3.4010.97.2018.1.LG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Zwolnienie z opodatkowania otrzymanego odszkodowania za wywłaszczenie

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego odszkodowania za wywłaszczenie – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego odszkodowania za wywłaszczenie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W związku z decyzjami Prezydenta Miasta z marca i kwietnia 2015 r. wydanymi w oparciu o ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz ustawę o gospodarce nieruchomościami przyznano Spółdzielni Mieszkaniowej odszkodowanie za wywłaszczenie z nieruchomości gruntowej w związku z przejęciem części działek pod realizację drogi powiatowej oraz przebudową dróg miejskich.

Odszkodowanie za wywłaszczenie Spółdzielnia otrzymała w marcu i czerwcu 2016 r. w części w jakiej jest współwłaścicielem gruntu.

Działki objęte wywłaszczeniem to grunty własne i grunty w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni Mieszkaniowej. Dwie działki były zabudowane budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi i jedna działka była zabudowana zespołem garaży. W budynkach mieszkalnych oraz zespole garaży znajdują się lokale o statusie spółdzielczych praw do lokali (lokatorskie i własnościowe) i odrębna własność do lokali, którymi Spółdzielnia administruje.

Wywłaszczone grunty stanowiły ciągi komunikacyjne piesze (chodniki) oraz był zagospodarowany trawnikami i nasadzeniami, z których korzystali mieszkańcy zasobów mieszkaniowych Spółdzielni, oni też pokrywali koszty budowy tej infrastruktury wnoszonymi wkładami budowlanymi i mieszkaniowymi.

Całe otrzymane odszkodowania uchwałą Walnego Zgromadzenia, które odbyło się w dniach od 22 maja 2017 r. do 26 maja 2017 r. zostały przeznaczone na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych czyli jest to związane z utrzymaniem tych zasobów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym w trybie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jeżeli dochód uzyskany z odszkodowania za wywłaszczenie za zajęte działki zgodnie z uchwałą Walnego Zgromadzenia został przeznaczony na fundusz remontowy i środki te zostały już wydatkowane na remonty budynków mieszkalnych i infrastruktury osiedlowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane odszkodowania w całości winny korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, ponieważ spełnione są dwa ustawowe warunki zwolnienia, a mianowicie:

  1. dochód jest uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowym,
  2. został przeznaczony i wydatkowany na utrzymanie tych zasobów.

Pod pojęciem „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne i garaże, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza min, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań (np. budynek administracji osiedlowej). Do zasobów mieszkaniowych zalicza się także urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się w/w budynki mieszkalne, budowle komunikacyjne (np. chodniki, drogi osiedlowe) i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. trawniki, parkingi). Wywłaszczone grunty stanowiące ciąg komunikacyjny (chodnik) oraz trawniki mieszczą się w pojęciu zasobu mieszkaniowego, a przyznane odszkodowanie za wywłaszczenie można by rzec jest „rekompensatą z tytułu powstałej szkody”.

Został spełniony także drugi warunek czyli otrzymane odszkodowanie zostało przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych tj. na fundusz remonty zgodnie z uchwałą Walnego Zgromadzenia.

Spółdzielnia w deklaracji CIT za 2016 r., aby nie narazić się na ewentualne odsetki wykazała przychód z otrzymanego odszkodowania jako przychód podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Działalność spółdzielni mieszkaniowej regulują przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo Spółdzielcze (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1560, ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 845, ze zm.).

Z punktu widzenia podatkowego, spółdzielnia mieszkaniowa podlega przepisom ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, zwanej dalej: ustawą ).

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z art. 7 ust. 2 tej ustawy wynika z kolei, że Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a i art. 24b, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku, czyli innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Jak wynika z treści tego przepisu, aby dochód podmiotów, o których w nim mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie:

  • dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
  • dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.

Powyższe oznacza, że nie podlegają zwolnieniu dochody inne niż uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, niezależnie od ich przeznaczenia oraz dochody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów.

W celu prawidłowej wykładni powyższego przepisu należy odwołać się do definicji gospodarki zasobami mieszkaniowymi i zasobów mieszkaniowych.

Na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi prowadzoną przez podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44, składają się wpływy z opłat (zaliczek) pobieranych od właścicieli oraz pokrywane z nich koszty. Uwzględniając charakter opłat (zaliczek) oraz pokrywanych z nich kosztów uzasadnione jest rozumienie pojęcia „zasoby mieszkaniowe” nie tylko jako lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego, lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie.

Przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy zatem rozumieć:

  1. budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże;
  2. pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe;
  3. urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo - kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).

Związane z wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy).

Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem tychże zasobów mieszkaniowych. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlegać będzie natomiast dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawcy (Spółdzielni Mieszkaniowej) na podstawie decyzji z marca i kwietnia 2015 r. Prezydenta Miasta X przyznano odszkodowanie za wywłaszczenie z nieruchomości gruntowej w związku z przejęciem części działek pod realizację drogi powiatowej oraz przebudowę dróg miejskich. Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie w marcu i czerwcu 2016 r. w części w jakiej jest współwłaścicielem gruntu. Działki objęte wywłaszczeniem to grunty własne i grunty w wieczystym użytkowaniu Spółdzielni Mieszkaniowej. Dwie działki były zabudowane budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi i jedna działka była zbudowana zespołem garaży. W budynkach mieszkalnych oraz zespole garaży znajdują się lokale o statusie spółdzielczych praw do lokali (lokatorskie i własnościowe) i odrębna własność do lokali, którymi Spółdzielnia administruje. Wywłaszczone grunty stanowiły ciągi komunikacyjne piesze (chodniki) oraz był zagospodarowany trawnikami i nasadzeniami, z których korzystali mieszkańcy zasobów mieszkaniowych Spółdzielni, oni też pokrywali koszty budowy tej infrastruktury wnoszonymi wkładami budowlanymi i mieszkaniowymi. Całe otrzymane odszkodowania uchwałą Walnego Zgromadzenia, które odbyło się w dniach od 22 maja 2017 r. do 26 maja 2017 r. zostały przeznaczone na fundusz remontowy zasobów mieszkaniowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zwolnienia uzyskanego dochodu z odszkodowania, który został przeznaczony na fundusz remontowy i środki te zostały już wydatkowane na remonty budynków mieszkalnych i infrastruktury osiedlowej.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania i przedstawiony opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że odszkodowanie, które zostało otrzymane przez spółdzielnię mieszkaniową stanowi przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Przychód ten więc ma wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, który stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części w jakiej został przeznaczony i wydatkowany na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a,
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.