0111-KDIB2-2.4015.6.2018.3.SK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowania.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z 20 lutego 2018 r., złożonym osobiście 21 lutego 2018 r., uzupełnionym 23 marca 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowania - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2018 r. złożono osobiście do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wypłaty odszkodowania. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z 16 marca 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4015.6.2018.2.SK wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych, co też nastąpiło 23 marca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia 20 grudnia 2017 r. Prezydent Miasta X ustalił odszkodowanie należne stronom postępowania za udziały w zabudowanej nieruchomości położonej w X, która przeszła na rzecz Miasta X w związku z decyzją Prezydenta Miasta X z dnia 10 maja 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. „...”. Decyzja została wydana na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, ust. 5, art. 18 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, art. 130 ust. 2, art. 132 ust. 1a i ust. 2, art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 3 ust. 3 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego. Jedną ze stron postępowania, na rzecz której zostało ustalone odszkodowanie jest Wnioskodawczyni. W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta X wskazał, że z dniem 8 kwietnia 2013 r. Miasto X nabyło z mocy prawa opisaną wyżej nieruchomość na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych za przejęte nieruchomości przysługuje odszkodowanie dotychczasowym właścicielom. W dacie ostateczności decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr 3/4/2012 z dnia 10 maja 2012 r., na podstawie wpisu w dziale II księgi wieczystej udział w wysokości 12/720 części przysługiwał J.K. – dziadkowi Wnioskodawczyni. J.K. zmarł 17 marca 1979 r. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Y z dnia 29 września 2014 r. spadek po nim na podstawie ustawy nabyły wdowa C.K. (zmarła 24 maja 1999 r.), córka Z.K. (zmarła 18 września 2003 r.) oraz wnuczka M.K. –Wnioskodawczyni po 1/3 każda. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Y z dnia 24 stycznia 2000 r. spadek po C.K. nabyła córka Z.K oraz wnuczka M.K. – Wnioskodawczyni. Na podstawie zaś postanowienia Sądu Rejonowego w Y z dnia 27 października 2003 r. spadek po Z.K. nabyła bratanica M.K. – Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie zaskarżyła decyzji ustalającej odszkodowanie. Odwołanie natomiast wniosła inna strona postępowania. W styczniu 2018 r. na rachunek bankowy Wnioskodawczyni wpłynęła zaliczka w wysokości 70% kwoty odszkodowania.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy od odszkodowania Wnioskodawczyni zobowiązana jest zapłacić podatek od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem dziedziczenia. W chwili śmierci spadkodawcy odszkodowanie nie istniało, a zatem nie zostało nabyte przez Wnioskodawczynię w drodze spadku. Beneficjentem odszkodowania jest Wnioskodawczyni. Stąd zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu nabytego odszkodowania nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawczyni na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 644), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem:

  1. dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
  2. darowizny, polecenia darczyńcy;
  3. zasiedzenia;
  4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
  5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
  6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 ww. ustawy).

Jak z powyższego wynika, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Zatem opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, należy w tym zakresie odwołać się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.). W myśl art. 922 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast, stosownie do przepisu art. 925 Kodeksu cywilnego, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Prawomocne postanowienie sądu ma natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego). Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.

Zgodnie z treścią art. 1015 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Brak oświadczenia spadkobiercy w terminie określonym w powyższym terminie jest jednoznaczny z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

Z treści wniosku wynika, że decyzją z dnia 20 grudnia 2017 r. Prezydent Miasta X ustalił na rzecz m.in. Wnioskodawczyni odszkodowanie należne za udziały w zabudowanej nieruchomości położonej w X, która przeszła na rzecz Miasta X w związku z decyzją Prezydenta Miasta X z dnia 10 maja 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Decyzja została wydana na podstawie art. 12 ust. 4a, 4f, ust. 5, art. 18 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, art. 130 ust. 2, art. 132 ust. 1a i ust. 2, art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, art. 3 ust. 3 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego. W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta X wskazał, że z dniem 8 kwietnia 2013 r. Miasto X nabyło z mocy prawa opisaną wyżej nieruchomość na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych za przejęte nieruchomości przysługuje odszkodowanie dotychczasowym właścicielom. W dacie ostateczności decyzji zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr 3/4/2012 z dnia 10 maja 2012 r., na podstawie wpisu w dziale II księgi wieczystej udział w wysokości 12/720 części przysługiwał J.K. – dziadkowi Wnioskodawczyni, który zmarł 17 marca 1979 r. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Y z dnia 29 września 2014 r. spadek po nim na podstawie ustawy nabyły: wdowa C.K. (zmarła 24 maja 1999 r.) córka Z.K. (zmarła 18 września 2003 r.) oraz wnuczka M.K. – Wnioskodawczyni po 1/3 każda. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Y z dnia 24 stycznia 2000 r. spadek po C.K. nabyła córka Z.K oraz wnuczka M.K. – Wnioskodawczyni. Na podstawie zaś postanowienia Sądu Rejonowego w Y z dnia 27 października 2003 r. spadek po Z.K. nabyła bratanica M.K. – Wnioskodawczyni.

W styczniu 2018 r. na rachunek bankowy Wnioskodawczyni wpłynęła zaliczka w wysokości 70% kwoty odszkodowania.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przyznane na podstawie decyzji Prezydenta Miasta X z dnia 20 grudnia 2017 r. i otrzymane przez Wnioskodawczynię w 2018 r. odszkodowanie nie zostało nabyte w drodze spadku, ponieważ w dacie jego nabycia odszkodowanie to nie istniało. Jak wynika z treści wniosku to Wnioskodawczyni jest beneficjentem zasądzonego odszkodowania, a nie jej spadkodawcy. Zatem, wypłacone odszkodowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn i w związku z jego otrzymaniem Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.