0111-KDIB1-3.4010.145.2018.1.MBD | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
Dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 uCIT, może zaliczyć pełne odpisy amortyzacyjne za dany rok podatkowy dokonane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 stycznia 2018 r. (data wpływu 31 stycznia 2018 r.), uzupełnionym 26 marca 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 uCIT, może zaliczyć pełne odpisy amortyzacyjne za dany rok podatkowy dokonane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane (pytanie we wniosku oznaczone nr 8) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 uCIT, może zaliczyć pełne odpisy amortyzacyjne za dany rok podatkowy dokonane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 marca 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.38.2018.1.MBD wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 26 marca 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, działający pod firmą S.A. (dalej również: „Spółka”), to wiodące polskie przedsiębiorstwo przetwórstwa rybnego. Firma powstała w 1992 r. W 1995 r. została przeniesiona do A. Nowoczesny zakład firmy ma obecnie powierzchnię 16 tys. m2. W ofercie S.A. jest ponad 200 pozycji asortymentowych w 17 kategoriach. Należą do nich marynaty, mrożonki, pasty, sałatki i konserwy przygotowywane głównie na bazie śledzia i makreli sprowadzanych z certyfikowanych łowisk Islandii, Norwegii, Danii, Niemiec i Kanady. Firmę cechuje innowacyjne podejście do konsumenta co prezentowane jest poprzez uwzględnianie aktualnych trendów żywieniowych w oferowanych produktach, uwzględnianie potrzeb konsumentów oraz zmian rynkowych. Wnioskodawca posiada system zarządzania jakością i bezpieczeństwem żywności potwierdzony licznymi certyfikatami.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca poszukuje nowych rozwiązań, w tym m.in. poprzez prowadzenie działalności w zakresie badań i rozwoju, co zostanie opisane poniżej. Wnioskodawca posiada strukturę odpowiadającą za prowadzenie działań w powyższym zakresie. Wnioskodawca wyodrębnia koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej określonej w art. 9 ust. 1b uCIT.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

W związku z wprowadzeniem od 1 stycznia 2016 r. nowej regulacji w zakresie ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową, Wnioskodawca zamierza skorzystać z ww. ulgi w związku z prowadzoną przez siebie działalnością badawczo-rozwojową.

I. Działalność B+R

  1. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nieustannie pracuje nad właściwościami, funkcjonalnością i designem swoich produktów. Dział Technologii prowadzi prace projektowe związane z wdrożeniem nowych wyrobów, a także modyfikacjami produktów będących w ofercie. W odpowiedzi na potrzeby rynku, prace projektowe dotyczą również produktów, które poprzez zmianę właściwości fizycznych lub chemicznych wyrobu przy jednoczesnym zachowaniu takiego samego smaku wyrobu, są produktami zupełnie nowymi lub zmodyfikowanymi. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca poszukuje zatem nowych rozwiązań, w tym m.in. poprzez prowadzenie działalności w zakresie badań i rozwoju. Wnioskodawca posiada strukturę odpowiadającą za prowadzenie działań w powyższym zakresie.
  2. Wnioskodawca prowadzi prace w zakresie badań i rozwoju, które dotyczą możliwości zastosowania dostępnych materiałów i surowców w nowy, innowacyjny sposób. Działania takie znacznie poprawiają właściwości produktu w porównaniu z podobnymi produktami produkowanymi przez firmy konkurencyjne (wprowadzanie nowych rozwiązań pod względem osiąganych właściwości produktu lub pod względem technologicznym procesu produkcyjnego oraz przeznaczenia produktu: Ryba do piekarnika, Sałatki warzywne, Karp w galarecie itp.).
  3. Inną częścią działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy są projekty wprowadzania nowych technologii (np. wdrożenie nowych systemów opakowań i nowych systemów zarządzania, optymalizacja procesu zgodnie z terminologią Lean Manufacturing, projekty mające za zadanie optymalizację procesu wytwórczego w każdej postaci), które znacznie poprawiają konkurencyjność Wnioskodawcy w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami w tej branży.
    Wnioskodawca wprowadził m.in.:
    • MULTIDRUMM - testowanie nowej maszyny Mulidrum do panierowania ryby, która zwiększa wydajność produkcji;
    • Ryba do piekarnika - stworzenie nowego produktu w grupie „Produkty pasteryzowane”, z wykorzystaniem folii do piekarnika;
    • Sałatki warzywne - modyfikacja majonezu przez eliminację substancji dodatkowych;
    • Karp w galarecie - nowy produkt, rozszerzenie linii produkcyjnej ryb w galarecie.
  4. Wnioskodawca prowadzi zatem działania w celu wprowadzania nowych pod względem technologicznym lub technicznym, a także znacznego ulepszania standardowych produktów (przede wszystkim w zakresie produkcji żywności) oraz nowych usług (przede wszystkim w dziedzinie technologii), mających na celu optymalizację, tj. usprawnienie procesu produkcji i realizacji dostaw.
  5. Wszelkie projekty prowadzone przez Wnioskodawcę posiadają jasno sprecyzowane cele, są w nich określone ryzyka projektu, a po zakończeniu projektu spisywane jest podsumowanie jego przebiegu i wnioski. Projekty są uważane za rozpoczęte od momentu prowadzenia wstępnych prac koncepcyjnych i trwają do momentu walidacji wyrobu poprzez odpowiednie badania (np. badania prowadzone na zlecenie Wnioskodawcy w celu określenia właściwości fizycznych lub chemicznych wyrobu), które wyjaśniają wszelkie ryzyka i nieścisłości występujące podczas wprowadzania nowych rozwiązań. Projekty mają jasno określony harmonogram działań i do każdego z projektów są przypisane odpowiednie zasoby osobowe. Jeżeli zachodzi taka potrzeba Wnioskodawca posiłkuje się wiedzą i sprzętem, którego nie posiada, poprzez wynajem lub zakup usług w postaci ekspertyz, analiz, szkoleń, certyfikacji czy walidacji itp. Wnioskodawca z przeprowadzonych projektów sporządza raporty i analizy. Tak prowadzona dokumentacja pozwala w sposób systematyczny zbierać, magazynować i dystrybuować nową wiedzę z prowadzonego projektu. Projekty prowadzone przez Wnioskodawcę są zatem projektami prowadzonymi w sposób systematyczny.
  6. Wnioskodawca ponadto wdraża innowacyjne na skalę przedsiębiorstwa oprogramowanie, które pozwala na prowadzenie bieżącego nadzoru nad procesem produkcyjnym. Takie działania w sposób znaczący wpływają na proces planowania i zarządzania produkcją oraz stanowią nabywanie i wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy do tworzenia zmienionych lub ulepszonych procesów planowania produkcji oraz procesów zarządczych w firmie, a także usług dla klientów, gdyż pozwalają na opracowanie ulepszonych procesów w dziedzinie logistyki i obsługi klienta.
  7. Należy również zauważyć, że pewna część projektów badawczo-rozwojowych prowadzona przez Wnioskodawcę zostaje przerwana przed ich zakończeniem. Jest to wynikiem natrafienia na problemy natury naukowo-technicznej dyskwalifikujące dane projekty z dalszego etapu badań bądź wdrożenia. Wnioskodawca zauważa, że jest to zgodne z zapisem w Podręczniku Frascati 2015 (OECD (2015), Frascati Manual 2015: Guidelines for Collecting and Reporting Data on Research and Experimental Development, The Measurement of Scientific, Technological and Innovation Activities, OECD Publishing, Paris. DOI: http://dx.doi.org/10.1787/9789264239012-en) „To be uncertain about the final outcome (uncertain)”.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 19 marca 2018 r. – data wpływu 26 marca 2018 r., wskazano m.in. uzupełniający opis projektów, które Wnioskodawca uznaje za działalność badawczo-rozwojową, a które zostały wymienione we wniosku wraz z wymienieniem ich cech wspólnych. Wnioskodawca wykorzystując i łącząc dostępną wiedzę z różnych dziedzin poszukuje nowych rozwiązań technicznych i technologicznych, które mógłby wykorzystać w celu rozwoju swoich produktów, procesów i usług. Celem prowadzonych działań jest wprowadzenie nowych lub ulepszonych pod względem technicznym/technologicznym produktów lub procesów. Projekty są realizowane systematycznie, do każdego projektu są przypisane odpowiednie zasoby, a powstała w nich wiedza jest zbierana i magazynowana.

Cechy te (opisane we wniosku i powyżej) występują przy wielu projektach, nie tylko tych wskazanych przykładowo we wniosku - przykłady zostały wskazane dla lepszego zobrazowania przedmiotu prac badawczo-rozwojowych.

Projekty wskazane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej:

  1. MULTIDRUM - testowanie i dostosowywanie technologii do potrzeb produkcji Wnioskodawcy. Jest to projekt wdrożenia zmienionego procesu.
    W celu wzrostu wydajności produkcji, Wnioskodawca nabył maszynę MULTIDRUM, służącą do zautomatyzowanego panierowania produktów. Jest to część strategii zwiększania wydajności produkcji, a tym samym konkurencyjności Wnioskodawcy w porównaniu do innych przedsiębiorstw w branży. W ramach projektu przeprowadzane są testy nowej maszyny do panierowania ryb, co ma na celu opracowanie zmienionego procesu wytwarzania produktu, tj. wytworzenie nowej wiedzy niezbędnej do zmiany procesu wytwórczego, który jest wykorzystywany do produkcji wielu różnych produktów. Spodziewany wzrost wydajności panierowania dzięki zastosowaniu odpowiednio dostosowanej maszyny ma wynieść około 50%. W wyniku testów, na podstawie dotychczas przenalizowanych danych, udało się zmniejszyć o 15% zużycie mąki oraz udało się zmniejszyć koszty pracownicze. Dalsze wyniki realizacji projektu będą ustalane po analizie kolejnych danych. W trakcie realizacji projektu została także wytworzona unikatowa na skalę przedsiębiorstwa dokumentacja techniczna i technologiczna pozwalająca na produkcję przy użyciu zmienionego procesu, opracowanego podczas projektu (pozwoli to na wykorzystanie zdobytej w wyniku przeprowadzenia testów wiedzy i stosowanie zmienionego, ulepszonego procesu w produkcji). Zmiana procesu produkcji ma wpływ na zmiany w procesie planowania produkcji.
  2. Ryba do piekarnika - stworzenie nowego produktu z grupy „Produkty pasteryzowane”, z wykorzystaniem folii do piekarnika.
    Celem projektu było wytworzenie wiedzy potrzebnej do wprowadzenia na rynek nowego produktu, jakim jest ryba do piekarnika z wykorzystaniem odpowiedniej folii. Podczas realizacji projektu została stworzona unikatowa na skalę przedsiębiorstwa receptura pozwalająca na produkcję nowego produktu w określony sposób. Projekt był realizowany we własnym zakresie przez Wnioskodawcę. Po przeprowadzeniu odpowiednich prób i badań konsumenckich produkt został zaakceptowany i planowane jest jego wprowadzenie na rynek w drugim kwartale 2018 r.
  3. Sałatki warzywne - modyfikacja majonezu przez eliminację substancji dodatkowych. Projekt ma na celu ulepszenie istniejącego produktu.
    Wnioskodawca przeprowadził badania mające na celu zmodyfikowanie majonezu, który jest wykorzystywany do produkcji wielu produktów, w celu usunięcia z niego substancji słodzących (wytworzenie nowej wiedzy niezbędnej do zmiany właściwości fizykochemicznych majonezu). W wyniku tych prac udało się otrzymać majonez o zmienionych właściwościach fizykochemicznych, co wpływa na zmianę wszystkich wyrobów, które zawierają go jako składnik. W wyniku prowadzenia projektu została stworzona unikatowa na skalę przedsiębiorstwa receptura pozwalająca na produkcję zmienionego majonezu. Obecnie zakończono etap modyfikacji majonezu i prób trwałościowych sałatek warzywnych z zastosowaniem zmienionego majonezu. W kolejnym etapie projektu próby zostaną poddane analizie sensorycznej, degustacji porównawczej i badaniom konsumenckim.

IV. 2. ODPISY AMORTYZACYJNE

Wnioskodawca wprowadza nowe technologie (np. wdrożenie nowych maszyn czy urządzeń i nowych systemów zarządzania, optymalizacja procesu zgodnie z terminologią Lean Manufacturing, projekty mające za zadanie optymalizację procesu wytwórczego w każdej postaci), które znacznie poprawiają konkurencyjność Wnioskodawcy w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami w tej branży.

Wnioskodawca wprowadził m.in.:

  1. STÓŁ LINIUJĄCY KLM-3-380-400-4-BB 20160745
    Stół został zaprojektowany dla produktów zgodnych z wzorcem przedstawionym przez zleceniodawcę. Urządzenie przeznaczone jest do pozycjonowania w ciągu technologicznym produktów o regularnym kształcie, określonej masie całkowitej i wymiarach gabarytowych. Stół liniujący składa się z dwóch segmentów: transportera rozdzielającego i transportera wyjściowego na którym zamontowane są blaszane bandy boczne. Na segmencie rozdzielającym odbywa się rozdzielenie formatek produktów na szeregi zgodne z przyjętym układem pozycjonowania. Zadaniem segmentu wyjściowego jest pozycjonowanie szeregów produktów w stosunku do osi wzdłużnej urządzenia odbiorczego. Uzyskuje się to dzięki zastosowaniu band bocznych i odpowiednio dobranej taśmy na transporterze wyjściowym. Opakowania podczas ruchu wzdłużnego trafiają na bandy boczne i przesuwają się do osi urządzenia.
  2. Automat dozujący typ 620.3 nr 011
    Automat dozujący jest przeznaczony do nalewania produktu do maszyny dwurzędowej służącej do pakowania sera z produktem cukrowym. Posiada elektryczną regulację objętości dozowanej porcji. Automat został zaprojektowany do współpracy z maszyną typ 23-1KSP nr 049.
    Pakowany produkt: ser z produktem cukrowym 0.5.2
    Automat dozujący jest wyposażony w następujące automatyczne funkcje: napełnianie kubków po otrzymaniu sygnału z maszyny współpracującej (SEALPAC 500); Nalewak dozujący: Funkcje nadzoru procesu dozowania.
  3. Automat dozujący typ 620.4 nr 012
    Automat dozujący typ 620.4 jest przeznaczony do dozowania produktów do maszyny czterorzędowej służącej do dozowania oleju lub sałatki warzywnej. Posiada elektryczną regulację objętości dozowanej porcji za pomocą serwonapędu, został zaprojektowany do współpracy z maszyną GEA Powerpack 420 oraz mobilną stacją CAP.
    Automat dozujący jest wyposażony w następujące automatyczne funkcje (urządzenia): - dozownik czterorzędowy napełniający kubki po otrzymaniu sygnału z maszyny współpracującej; - zbiornik pionowy z zsypem; - nalewak (dla oleju); - kurek (dla sałatki warzywnej); - funkcje nadzoru procesu dozowania i mycia CIP.
  4. Komory do rozmrażania typu LAMBDA-HL
    Przeznaczone są do rozmrażania produktów spożywczych a głównie tafli rybnych. Jednorazowo przy użyciu 8 sztuk wózków można w niej rozmrażać ponad 20.000 kg wsadu. Proces ten zajmuje w przybliżeniu 6 godzin dla makreli i 8 godzin dla fileta śledziowego (są to czasy dla bloków rozmrażanych bez folii). Przy rozmrażaniu bloków w folii czas wydłuży się o około godzinę. Temperatura powierzchni rozmrażanej tafli w procesie nie przekroczy 14°C. W związku z powyższym maksymalna wydajność dobowa może osiągnąć wielkość około 60.000 kg.
  5. Sterownik INDU WRC-2010H
    To urządzenie przeznaczone do sterowania procesami przemysłowymi, w których największe znaczenie ma temperatura, czyli np.: komory wędzarnicze, kotły parzelnicze, komory rozmrażalnicze itp. Sterowanie komorami wędzarniczymi to podstawowe zadanie, dla którego powstał ten sterownik, co przejawia się w: rodzaju prezentowanych danych, sposobie pracy sterownika itp. Sterownik zbudowany jest z modułów, których ilość i rodzaj można dostosować do własnych potrzeb.
    Podstawowym modułem jest „Panel sterowniczy”, jest on niezbędny w każdym sterowniku, pozwala on na:
    • konfigurację całego sterownika;
    • zadawanie parametrów sterujących procesem;
    • obserwację aktualnych pomiarów.
  6. Mieszałka łopatkowa MIX-450V
    Przeznaczona jest do mieszania farszów mięsnych przy produkcji wędlin, garmażerki, konserw, warzyw, owoców, sosów itp. Mieszanie farszu realizowane jest przez dwa krzyżujące się ze sobą mieszadła lamowe umieszczone na różnej wysokości, które posiadają zmienny kierunek obrotów jak również zmienną prędkość. Proces mieszania odbywa się w próżni lub przy ciśnieniu atmosferycznym.
  7. Formierka
    To maszyna do formowania, napełniania i zamykania opakowań lub tacek wgłębnie formowanych (opakowań). Z folii termoplastycznej formowane są tacki, w które pakowany produkt jest wkładany ręcznie lub automatycznymi urządzeniami do napełniania. Tacka jest zamykana drugą folią - odbywa się to przez termozgrzewanie obu pasów folii na stacji zgrzewania. Gotowe opakowania są oddzielane od pasa folii i odtransportowywane z maszyny.
  8. Maszyna zamykarka TRAVE 350 VG
    Została zaprojektowana i wyprodukowana w celu zamykania pojemników na produkty żywnościowe z wykorzystaniem odpowiedniej folii. Proces zamykania odbywa się w następującej kolejności:
    1. Umieszczenie pojemników na taśmie wejściowej poruszanej silnikiem.
    2. Ustawianie pojemników na taśmie wejściowej z wykorzystaniem siłowników.
    3. Pobieranie pojemników przez zespół dociskaczy i ich odkładanie w półmatrycy dolnej.
    4. Zamknięcie matrycy i zgrzewanie.
    5. Otwarcie matrycy.
    6. Pobieranie zamkniętych pojemników przez zespół dociskaczy i ich odkładanie na taśmie wyjściowej.
  9. Maszyna Hittpac AKH 019SE
    Przeznaczona wyłącznie do napełniania kubków sałatkami i pastami kanapkowymi.
  10. Zbiornik pionowy trójpłaszczowy ZPSS 0.6
    Służy do schładzania sosów oraz innych produktów spożywczych w warunkach zbliżonych do izotermicznych. Może on pracować indywidualnie lub jako bateria w linii technologicznej.
  11. Zmywarka JEROS 8150, 9130
    To urządzenie przemysłowe z przemyślaną konstrukcją oraz przystosowane do realiów zakładów produkcyjnych. Urządzenie te jest innowacyjne w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pod następującymi względami:
    • pozwala umyć drobny sprzęt typu tacki produkcyjne, narzędzia produkcyjne, wiadra używane do produkcji a także beczki po warzywach;
    • urządzenie wyposażone zostało w specjalne systemy prowadnic i wózków, by móc łatwo wsuwać i wysuwać myte oprzyrządowanie;
    • urządzenie zostało wyposażone w rozwiązanie, gdzie dysze oparte są o system ramowy przesuwny, co ułatwia mycie i dotarcie do wszystkich miejsc;
    • dzięki dwukomorowemu systemowi wodę w komorze roboczej można wykorzystywać kilkakrotnie gdyż uzupełniana jest ona o wodę z komory płuczącej. Powyższe rozwiązanie pozwala zmniejszyć zużycie wody oraz energii do jej podgrzewania;
    • dzięki urządzeniu Wnioskodawca zmniejszył zużycie wody oraz środków chemicznych, a także ograniczył liczbę osób potrzebnych do wykonywania tych czynności ręcznie.
  12. Sterylizator natryskowy
    Urządzenie innowacyjne w skali przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, które cechuje wyposażenie w następujące elementy:
    • izolowany właz przedni zmniejszający przenikanie ciepła na zewnątrz,
    • system łańcuchowego wciągania i wyciągania wózków transportowych ułatwiający pracę obsługi,
    • oprogramowanie sterylizatora zostało wyposażone w możliwość wpisywania i identyfikacji partii, daty, operatora danego procesu produkcyjnego, co pomogło w identyfikalności procesu.
  13. Skraplacze firmy GUTNER
    W przypadku Wnioskodawcy, wymiana pozwoliła zmniejszyć ilość wentylatorów w stosunku do poprzednich skraplaczy, co bezpośrednio przekłada się na zużycie energii.
    Wnioskodawca wdrożył powyżej opisane maszyny i urządzenia celem zastosowania nowych technologii i optymalizacji procesu produkcji (w tym także przed 1 stycznia 2016 r.). Od środków trwałych Wnioskodawca dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca wykorzystuje powyższe maszyny i urządzenia w celu wdrażania nowych produktów do produkcji (seria walidacyjna, produkcja testowa) czy zmiany technologii produkcji (wykorzystanie nowej wcześniej nieużywanej technologii w celu wyprodukowania istniejącego wyrobu) oraz innych działań związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, jak walidowanie wyrobów, testowanie rozwiązań technologicznych, optymalizowanie sposobu planowania produkcji. Wykorzystanie ww. środków trwałych w działalności badawczo-rozwojowej polega zatem w szczególności na wdrażaniu maszyn i urządzeń usprawniających procesy i usługi w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, co stanowi wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i technologii do planowania produkcji oraz tworzenia ulepszonych produktów, procesów i usług dla klientów. Wprowadzenie ww. maszyn i urządzeń stanowi wykorzystanie wcześniej nieużywanej technologii w celu wyprodukowania istniejącego wyrobu w zmienionym procesie. Są one też wykorzystywane do innych działań związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, jak walidowanie wyrobów, testowanie rozwiązań technologicznych, optymalizowanie sposobu planowania produkcji.
W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm., dalej: „uCIT”), może zaliczyć pełne odpisy amortyzacyjne za dany rok podatkowy dokonane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane? (pytanie we wniosku oznaczone nr 8)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zdaniem Wnioskodawcy, do kosztów kwalifikowanych opisanych w art. 18d ust. 3 uCIT, można zaliczyć odpisy amortyzacyjne dokonywane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wdrożeniem nowych i innowacyjnych urządzeń celem zastosowania nowych technologii i optymalizacji procesu produkcji, także w przypadku gdy ich wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., a odpisy amortyzacyjne nadal są dokonywane (opis w pkt IV.2. stanu faktycznego).

Wnioskodawca wdrożył (w tym także przed 1 stycznia 2016 r.) maszyny i urządzenia celem zastosowania nowych technologii i optymalizacji procesu produkcji. Od środków trwałych Wnioskodawca dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Wnioskodawca wykorzystuje środki trwałe w działalności badawczo-rozwojowej poprzez wdrożenie maszyn i urządzeń celem zastosowania nowych technologii i optymalizacji procesu produkcji. Ponadto, Wnioskodawca wykorzystuje powyższe w celu wdrażania nowych produktów do produkcji (seria walidacyjna, produkcja testowa), czy zmiany technologii produkcji (wykorzystanie nowej wcześniej nieużywanej technologii w celu wyprodukowania istniejącego wyrobu) oraz innych działań związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, jak walidowanie wyrobów, testowanie rozwiązań technologicznych, optymalizowanie sposobu planowania produkcji. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wdrożenie nowych maszyn czy urządzeń usprawnia procesy i usługi w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, co stanowi wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i technologii do planowania produkcji, a także tworzenia ulepszonych produktów, procesów i usług dla klientów.

Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy wyczerpuje przesłankę wykorzystania środków trwałych do działalności badawczo-rozwojowej, co pozwala na zaliczenie odpisów amortyzacyjnych od takich środków trwałych do kosztów kwalifikowanych.

Powyższą interpretację potwierdzają poniższe interpretacje:

  1. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 16 sierpnia 2016 r., znak: IPPB5/4510-640/16-2/MR;
  2. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 16 sierpnia 2016 r., znak: IPPB5/4510-641/16-3/MR;
  3. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 22 grudnia 2016 r., znak: 1462-IPPB5.4510.977.2016.1.MR;
  4. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu 26 stycznia 2017 r., znak: 3063-ILPB2.4510.263.2016.1.AO.
  5. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu 20 lutego 2017 r., znak: 3063-ILPB2.4510.255.2016.1.KS.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawą z dnia 25 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem innowacyjności (Dz.U. z 2015 r., poz. 1767) do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm., dalej: „uCIT”), zostały wprowadzone zmiany, które odnoszą się do tzw. ulgi badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z przepisami uCIT, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2017 r., od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi” (art. 18d ust. 1 uCIT).

Ustawą z dnia 9 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej, od 1 stycznia 2018 r. zmieniono brzmienie przepisów art. 18d uCIT.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 uCIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

W myśl art. 18d ust. 5 uCIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 uCIT).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie, art. 16 ust. 1 ustawy, zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

W myśl art. 15 ust. 6 uCIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 8 jest kwestia ustalenia, czy Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 uCIT, może zaliczyć pełne odpisy amortyzacyjne za dany rok podatkowy dokonane po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane.

Odnosząc się do treści pytania w pierwszej kolejności wskazać należy, że co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od dnia 1 stycznia 2016 r. od środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, również w przypadku ich wcześniejszego nabycia czy też wdrożenia, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 18d uCIT.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Wnioskodawca wykorzystuje powyższe maszyny i urządzenia w celu wdrażania nowych produktów do produkcji (seria walidacyjna, produkcja testowa) czy zmiany technologii produkcji (wykorzystanie nowej wcześniej nieużywanej technologii w celu wyprodukowania istniejącego wyrobu) oraz innych działań związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, jak walidowanie wyrobów, testowanie rozwiązań technologicznych, optymalizowanie sposobu planowania produkcji. Wykorzystanie ww. środków trwałych w działalności badawczo-rozwojowej polega zatem w szczególności na wdrażaniu maszyn i urządzeń usprawniających procesy i usługi w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, co stanowi wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i technologii do planowania produkcji oraz tworzenia ulepszonych produktów, procesów i usług dla klientów. Wprowadzenie ww. maszyn i urządzeń stanowi wykorzystanie wcześniej nieużywanej technologii w celu wyprodukowania istniejącego wyrobu w zmienionym procesie. Są one też wykorzystywane do innych działań związanych z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, jak walidowanie wyrobów, testowanie rozwiązań technologicznych, optymalizowanie sposobu planowania produkcji.

Zatem, podatnik może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 3 uCIT, w ramach limitów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą działalności innej niż badawczo-rozwojowa (np. działalności bieżącej), odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Kosztem kwalifikowanym nie mogą być ponadto koszty prac rozwojowych zdefiniowanych w art. 4a pkt 28 ww. ustawy, dotyczące prac obejmujących rutynowe, okresowe zmiany wprowadzone do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z uwagi na przytoczone regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy należy wskazać, że nie sposób uznać wskazanych w pkt IV.2. odpisów amortyzacyjnych za dany rok podatkowy dokonanych po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane, za wydatki kwalifikowane w oparciu o art. 18d ust. 3 uCIT. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 18d ust. 3 uCIT, kosztem kwalifikowanym są odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wskazane we wniosku maszyny i urządzenia nie służą tylko działalności badawczo-rozwojowej. Jak wskazała Spółka, celem wdrożenia powyżej opisanych maszyn i urządzeń było zastosowanie nowych technologii i optymalizacji procesu produkcji.

Samo wdrożenie maszyn i urządzeń, które usprawniają procesy czy usługi w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, nie stanowi o tym, że można wydatki związane z ich wdrożeniem uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 uCIT.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że norma wynikająca z art. 18d uCIT, stanowi formę ulg podatkowych, które naruszają zasadę równości i powszechności opodatkowania. Tym samym powinna być interpretowana ściśle. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

W świetle powyższego, Wnioskodawca do kosztów kwalifikowanych wymienionych rodzajowo w art. 18d ust. 3 uCIT, nie może zaliczyć pełnych odpisów amortyzacyjnych za dany rok podatkowy dokonanych po 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem środków trwałych opisanych w pkt IV.2. stanu faktycznego, w przypadku, gdy wdrożenie miało miejsce przed 1 stycznia 2016 r., natomiast odpisy amortyzacyjne są nadal dokonywane.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr od 1 do 7 i od nr 9 do 11 zostały/zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.