0111-KDIB3-2.4012.65.2018.2.MN | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
– brak prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 stycznia 2018 r. (data wpływu 31 stycznia 2018 r.) uzupełnionym pismem z 3 kwietnia 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.) oraz pismem z 12 kwietnia 2018 r. (data wpływu 18 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków. Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 3 kwietnia 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 22 marca 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.65.2018.1.MN oraz pismem z 12 kwietnia 2018 r. (data wpływu 18 kwietnia 2018 r.).

We wniosku, uzupełnionym pismami z 3 kwietnia 2018 r. oraz 12 kwietnia 2018 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – Gmina Miejska Uchwałą Nr xxx Rady Miejskiej w L. z dnia 28 maja 2013 r. zadania wynikające z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wykonuje we współpracy z Miejskim Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w L., zwanym dalej Zakładem.

Zakład jest gminną jednostką organizacyjną i budżetową Gminy Miejskiej L. nie posiadającą osobowości prawnej, finansowaną z budżetu Gminy Miejskiej L., a terenem jego działalności jest miasto L..

W zakresie infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej, która pozostaje na majątku gminy zakład administruje oraz obsługuje miejską sieć wodociągową i kanalizacyjną.

W zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków zakład:

  • zaspokaja potrzeby zbiorowe w zakresie zaopatrzenia w wodę, prowadzi w imieniu Gminy eksploatację sieci wodociągowej na terenie miasta, dba o całodobową bezawaryjną dostawę wody dla odbiorców indywidualnych i zbiorowych.
  • prowadzi dokumentację eksploatowanej sieci, zawiera umowy w imieniu Gminy Miejskiej w L.na dostawę wody z odbiorcami indywidualnymi i zbiorowymi,
  • pobiera należności od odbiorców za dostarczona wodę po cenach określonych uchwałą Rady Miejskiej, oraz ponosi wszelkie koszty związane z eksploatacją sieci wodociągowej, opłaty za badanie wody, opłaty za legalizację wodomierzy w przypadku podejrzenia złych wskazań lub upływu terminu ważności,
  • określa warunki techniczne i udziela w porozumieniu z Gminą zgody na podłączenie do sieci wodociągowej, zapewnia zdolność urządzeń wodociągowych do realizacji dostaw wody w wymaganej ilości i pod odpowiednim ciśnieniem oraz dostaw wody w sposób ciągły i niezawodny, a także zapewnia należytą jakość dostarczanej wody zgodnej zobowiązującymi normami,
  • prowadzi ewidencję użytkowanych wodomierzy, prowadzi ewidencję odbiorców indywidualnych i grupowych, reaguje na nielegalny pobór wody i prowadzi wspólne działania z Gminą w celu ich eliminowania,
  • przyjmuje do eksploatacji nowo wybudowane sieci i przechowuje dokumentację projektowo-wykonawczą sieci wodociągowej oraz obiektów technicznych na niej zabudowanych,
  • wydaje warunki techniczne podłączenia do sieci wodociągowej dla jednostek gospodarczych prowadzących działalność projektową oraz dla osób prawnych, sprawuje nadzór techniczny nad realizacją wydanych warunków technicznych, opiniuje i uzgadnia opracowania projektowe,
  • dokonuje uzgodnień technicznych z właścicielami innych urządzeń i sieci, sprawuje nadzór techniczny nad eksploatacją sieci wodociągowej, bierze udział w odbiorach robót zanikowych, końcowych i gwarancyjnych, wykonuje analizy fizyko-chemiczne i bakteriologiczne wg potrzeb,
  • kontroluje prawidłowości wykonania połączenia przyłączy domowych z instalacją wewnętrzną, prowadzi całodobowe pogotowie wodociągowe, dokonuje przeglądu sieci i uzbrojenia hydrantów w obecności przedstawiciela użytkownika i Straży Pożarnej.

Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina Miejska L.dokonała centralizacji rozliczeń VAT ze wszystkimi swoimi jednostkami organizacyjnymi, w tym z zakładem. Od momentu centralizacji, zakład nie działa w charakterze odrębnego podatnika VAT, co ma skutek taki, że jedynie dostawy dokonane na rzecz odbiorców zewnętrznych (mieszkańcy, przedsiębiorstwa oraz inne instytucje z terenu gminy), są opodatkowane VAT i dokumentowane fakturami VAT, podczas gdy odbiorcy wewnętrzni (podległe Gminie jednostki organizacyjne), są obciążane notami księgowymi za dostarczoną wodę i odbiór ścieków, jako świadczenia niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ w związku z centralizacją obroty z tytułu czynności wykonywanych między gminą i jej jednostkami organizacyjnymi dotyczą czynności dokonywanych w ramach jednego podatnika, zatem czynności te pozostają poza zakresem ustawy o VAT.

Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w L. w trakcie 2017 roku w odniesieniu do zakupów, usług i zrealizowanych inwestycji związanych wyłącznie z działalnością polegającą na dostawie wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków dokonywał pełnego odliczenia podatku VAT na podstawie tzw. wstępnego prewspółczynnika (99,89 %) ustalonego na podstawie danych z roku poprzedniego (2016). W miesiącu styczniu 2018 roku zakład dokonał przeliczenia rocznego obrotu z działalności gospodarczej w stosunku do dochodów wykonanych wynikających ze sprawozdania rocznego za 2017 roku i ostateczny prewspółczynnik ustalany na podstawie tych danych wynosi 90,89 %. W oparciu o ostateczny prewspółczynnik (91,00 %) Zakład dokona korekty rocznej podatku VAT w rozliczeniu za miesiąc styczeń 2018 roku.

w piśmie z 3 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że jego pytanie dotyczy zakupów dokonywanych w celu świadczenia usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków zarówno dla podmiotów zewnętrznych (osoby fizyczne i prawne z terenu gminy na podstawie umów cywilnoprawnych) jak i dla budynków gminy i jej jednostek organizacyjnych (budynek szkoły, budynek urzędu gminy, budynek przedszkola, budynek ośrodka pomocy społecznej, budynek zakładu gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, budynek sportu i rekreacji).

Towary i usługi nabywane w związku z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków są wykorzystywane przez Wnioskodawcę zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz do wykonywania działalności innej niż gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (czynności niepodlegające opodatkowaniu).

W obrębie towarów i usług nabywanych w związku z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków, Gmina nie jest w stanie przypisać tych zakupów w całości do działalności gospodarczej.

Infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa przy użyciu której Wnioskodawca świadczy ww. usługi jest wykorzystywana do dostarczania wody i odprowadzania ścieków zarówno dla podmiotów zewnętrznych (na podstawie umów cywilnoprawnych) jak i dla budynków gminy i jej jednostek organizacyjnych (budynek szkoły, budynek urzędu gminy, budynek przedszkola, budynek ośrodka pomocy społecznej, budynek zakładu gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, budynek sportu i rekreacji).

W budynkach jednostek organizacyjnych Gminy Miejskiej L. do/z których jest dostarczana wody i są odprowadzane ścieki wykonywana jest działalność gospodarcza oraz działalność inna niż inna niż gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W piśmie z 12 kwietnia 2018 r. Wnioskodawca doprecyzował opis stanu faktycznego wskazując, że w budynkach jednostek organizacyjnych Gminy Miejskiej L. do/z których jest dostarczana wody i są odprowadzane ścieki wykonywana jest działalność gospodarcza (czynności opodatkowane, czynności zwolnione od podatku VAT) oraz działalność inna niż gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (czynności niepodlegające opodatkowaniu).

Gmina nie będzie w stanie przyporządkować wydatków (zakupów) związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków (wydatki których dotyczy pytanie Wnioskodawcy) wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (przedstawione w piśmie z 3 kwietnia 2018 r.):

Czy w odniesieniu do wydatków związanych z dostarczaniem wody i doprowadzaniem ścieków Gminie będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego (tj. 100% podatku naliczonego)?

Stanowisko Wnioskodawcy (przedstawione w piśmie z 12 kwietnia 2018 r.):

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do wydatków (zakupów) związanych z dostarczaniem wody i doprowadzaniem ścieków, które będą wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czynności zwolnionych od podatku, jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem, Gminie będzie przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

  1. zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
  2. obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności te muszą być wykonywane przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, w związku z czym przyznano jej na podstawie ust. 2 powołanego przepisu osobowość prawną. Stosownie do art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty.

W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina we współpracy z Miejskim Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w L. (jednostka organizacyjna gminy – zakład budżetowy) wykonuje zadania wynikające z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zakład świadczy usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków zarówno dla podmiotów zewnętrznych (osoby fizyczne i prawne z terenu gminy na podstawie umów cywilnoprawnych) jak i dla budynków gminy i jej jednostek organizacyjnych (budynek szkoły, budynek urzędu gminy, budynek przedszkola, budynek ośrodka pomocy społecznej, budynek zakładu gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, budynek sportu i rekreacji). Towary i usługi nabywane w związku z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków są wykorzystywane przez Wnioskodawcę zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz do wykonywania działalności innej niż gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (czynności niepodlegające opodatkowaniu). W obrębie towarów i usług nabywanych w związku z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków, Gmina nie jest w stanie przypisać tych zakupów w całości do działalności gospodarczej. Infrastruktura kanalizacyjna i wodociągowa przy użyciu której Wnioskodawca świadczy ww. usługi jest wykorzystywana do dostarczania wody i odprowadzania ścieków zarówno dla podmiotów zewnętrznych (na podstawie umów cywilnoprawnych) jak i dla budynków gminy i jej jednostek organizacyjnych (budynek szkoły, budynek urzędu gminy, budynek przedszkola, budynek ośrodka pomocy społecznej, budynek zakładu gospodarki komunalnej i mieszkaniowej, budynek sportu i rekreacji). W budynkach jednostek organizacyjnych Gminy Miejskiej L. do/z których jest dostarczana wody i są odprowadzane ścieki wykonywana jest działalność gospodarcza (czynności opodatkowane, czynności zwolnione od podatku VAT) oraz działalność inna niż gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (czynności niepodlegające opodatkowaniu).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy w odniesieniu do wydatków (zakupów) związanych z dostarczaniem wody i doprowadzaniem ścieków, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT naliczonego czy też powinien dokonać odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Należy wskazać, że od dnia dokonania centralizacji rozliczeń podatku VAT Gminy z podległymi jej jednostkami (tj. 1 stycznia 2017 r.) wszelkie czynności dokonywane pomiędzy jednostkami organizacyjnymi Gminy, będą miały charakter wewnętrzny.

Natomiast czynności, które będą wykonywane przez jednostki budżetowe będą czynnościami Gminy, bowiem od momentu „centralizacji” Gmina, nie działa w charakterze odrębnego od swoich jednostek organizacyjnych podatnika podatku VAT.

To, że Gmina oraz jej jednostki po dokonaniu centralizacji będą działały w ramach jednego podatnika, nie zmienia faktu, że działania w ramach reżimu publicznoprawnego (tj. świadczenia nieodpłatnych usług w ramach zadań statutowych przez jednostki organizacyjne Gminy) nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy podkreślić, że o kwalifikacji wydatków związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków (tzn. ustalenia czy związane są one z działalnością gospodarczą Gminy, czy też z inną jej działalnością), nie przesądza wewnętrzny charakter rozliczeń pomiędzy Gminą, a jednostkami z tytułu świadczenia usług w zakresie dostarczania wody, odprowadzana ścieków i oczyszczania ścieków. Kwalifikacja tych wydatków zależy bowiem od tego, jakiej działalności prowadzonej przez Gminę (za pośrednictwem jej jednostek organizacyjnych) służy infrastruktura wodna i kanalizacyjna. W przedmiotowej sprawie służy ona, poza działalnością gospodarczą, także działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT oraz w ramach działalności gospodarczej również działalności zwolnionej z podatku VAT.

Zatem wydatki związane z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków dotyczą działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę i jej jednostki budżetowe, jak również innej działalności, tj. wykonywanej poza zakresem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, jak również powołane przepisy, należy wskazać, że w sytuacji, gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do działalności gospodarczej i do działalności innej niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi służą do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych.

W tym miejscu należy podkreślić, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym bowiem warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Jeżeli podatnik jest w stanie przyporządkować zakupy w całości do działalności opodatkowanej, to odliczenie z tytułu tych zakupów przysługuje mu w całości. Z kolei jeżeli jest w stanie przyporządkować zakupy wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających opodatkowaniu – to odliczenie podatku naliczonego od tych zakupów nie przysługuje mu w ogóle. Natomiast w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokonuje nabycia towarów i usług, które wykorzystywane będą zarówno do celów prowadzonej przez niego działalności gospodarczej (czynności opodatkowane i zwolnione z podatku VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegające opodatkowaniu) i nie jest w stanie dokonać przypisania zakupów do poszczególnych kategorii czynności tj. przyporządkowania do poszczególnych kategorii działalności – opodatkowanej, zwolnionej, niepodlegającej w pierwszej kolejności jego obowiązkiem jest przypisanie kwoty podatku naliczonego do celów działalności gospodarczej z zastosowaniem art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, że w sytuacji gdy u Wnioskodawcy w ramach działalności gospodarczej, oprócz czynności opodatkowanych, występują także czynności zwolnione od podatku, celem obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zastosowanie znajdzie również proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności, na tle powołanych przepisów należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków związanych z dostarczaniem wody i doprowadzaniem ścieków, których Gmina nie będzie w stanie przyporządkować wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z tym że dokonując obliczenia podatku naliczonego, którego odliczenie przysługuje Wnioskodawcy najpierw stosuje on prewspółczynnik zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, a następnie stosuje współczynnik proporcji zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.