IBPP3/443-618/13/AZ | Interpretacja indywidualna

Stawka podatku VAT przy sprzedaży sprzętu wymienionego w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT na rzecz jednostek samorządu terytorialnego
IBPP3/443-618/13/AZinterpretacja indywidualna
  1. gmina
  2. ochrona przeciwpożarowa
  3. stawki podatku
  4. straż pożarna
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/GI 553/11 (data wpływu do tut. organu prawomocnego wyroku 22 maja 2013 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2010 r. (data wpływu 30 września 2010 r.), uzupełniony pismem z dnia 16 listopada 2010 r. (data wpływu 19 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży sprzętu wymienionego w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT na rzecz jednostek samorządu terytorialnego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży sprzętu wymienionego w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT na rzecz jednostek samorządu terytorialnego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 listopada 2010 r. (data wpływu 19 listopada 2010 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP4/443-1423/10/AZ z dnia 12 listopada 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. dostawa sprzętu i urządzeń pożarniczych. Oferowany przez Wnioskodawcę sprzęt mieści się w katalogu towarów wymienionych w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Sprzedaży ww. sprzętu Wnioskodawca dokonuje na rzecz jednostek samorządu terytorialnego z przeznaczeniem dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej.

Fakt przeznaczenia towarów dla tych jednostek i na wskazane cele znajduje najczęściej potwierdzenie w umowie sprzedaży poprzez wskazanie określonej jednostki, dla której dokonywana jest dostawa, lub na fakturze dokumentującej sprzedaż poprzez wskazanie jednostki samorządu terytorialnego jako nabywcy wraz z informacją dla jakiej jednostki ochrony przeciwpożarowej przeznaczony jest towar.

W uzupełnieniu do wniosku wyjaśniono, iż stroną umowy zawieranej z Wnioskodawcą na dostawę sprzętu wymienionego w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT jest jednostka samorządu terytorialnego. Jako nabywca w fakturach dokumentujących sprzedaż ww. sprzętów figuruje jednostka samorządu terytorialnego z wskazaniem m.in. jej nazwy i NIP-u.

Wnioskodawca podkreśla, że sprzedaży tego sprzętu dokonuje na rzecz jednostek samorządu terytorialnego z przeznaczeniem dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej, a fakt przeznaczenia towarów dla tych jednostek i na wskazane cele znajduje potwierdzenie w umowie sprzedaży (stroną tychże umów są jednostki samorządu terytorialnego – o czym mowa powyżej) lub na fakturze dokumentującej sprzedaż poprzez wskazanie jednostki samorządu terytorialnego jako nabywcy wraz z informacją, dla jakiej jednostki ochrony przeciwpożarowej przeznaczony jest towar.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w okolicznościach wyżej opisanego stanu faktycznego zastosowanie znajdzie stawka podatku VAT, o której mowa w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, we wskazanych okolicznościach dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki VAT określonej w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie istota problemu sprowadza się do wykładni przepisu art. 41 ust. 10 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT (obecnie jest to stawka w wysokości 7%) stosuje się do dostaw na terytorium kraju towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej.

Z treści tego przepisu wynika, iż stanowi on podstawę do zastosowania stawki VAT, o której mowa w art. 41 ust. 2 wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieją łącznie dwie przesłanki:

  1. dostawa odbywa się dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej, oraz
  2. dotyczy towarów wymienionych w poz. 129 -134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

W przedmiotowym stanie faktycznym bezsporne jest, iż dostawa dotyczy towarów wymienionych w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Istotne jest zatem, aby nabywcami towarów były jednostki ochrony przeciwpożarowej. Takimi jednostkami, w myśl przepisu art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 178, poz. 1380 ze zm., dalej „u.o.p.”) są: jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jednostki organizacyjne Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej, zakładowa straż pożarna, zakładowa służba ratownicza, gminna zawodowa straż pożarna, powiatowa (miejska) straż pożarna, terenowa służba ratownicza, ochotnicza straż pożarna, związek ochotniczych straży pożarnych, inne jednostki ratownicze.

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, iż w jego ocenie brzmienie art. 41 ust. 10 ustawy o VAT umożliwia zastosowanie tego przepisu w sytuacji, gdy towary sprzedawane są innym podmiotom niż jednostki ochrony przeciwpożarowej. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, iż ma on zastosowanie do dostaw towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3, gdy towary te są przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele tejże ochrony, nawet wtedy, gdy stroną transakcji (nabywcą wskazanym na fakturze) jest inny podmiot.

Istotny jest fakt aby kupowane towary były przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele tej ochrony, nie zaś, aby jednostka ta była podmiotem kupującym wskazane towary. Za słusznością takiej interpretacji przemawia w szczególności użycie przez ustawodawcę przyimka „dla” w art. 41 ust 10 ustawy o VAT. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku poprawnej polszczyzny PWN” pod red. A Markowskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2007, str. 50) przyimek „dla” w konstrukcjach oznaczających przekazywanie, dawanie oznacza przekazywanie pośrednie, przez kogoś (kto w zdaniu nie jest wymieniony, ale o kim się wie, że jest), zastosowanie zaś celownika (bez przyimka) informuje o dawaniu bezpośrednim - w domyśle: przez ciebie, za twoim pośrednictwem. Niepoprawne jest używanie konstrukcji z przyimkiem „dla” wówczas, gdy chodzi o czynność dotyczącą kogoś bezpośrednio. Z powyższego wynika, że przedmiotowy przepis może mieć zastosowanie wówczas, gdy towar przeznaczony jest dla jednostek ochrony przeciwpożarowej (i na cele takiej ochrony) w sytuacji gdy dokonującym zakupu jest inny podmiot (na przykład gmina). Poprawność takiej interpretacji potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 27 maja 2010r. (sygn. I SA/Ol 259/10). Oznacza to, iż dostawy opisane w części wniosku dotyczącej stanu faktycznego podlegają opodatkowaniu według stawki wskazanej w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT (w tej chwili jest to stawka 7%).

Stanowisko, zgodnie z którym w omawianych okolicznościach zastosowanie ma stawka podatku określona w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 maja 2007r. (sygn. III S.A./GI 568/07), w oddalającym skargę kasacyjną od tego orzeczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2008r. (sygn. I FSK 1322/07), czy też w wyroku WSA w Krakowie z 7 maja 2010r. (sygn. I SA/Kr 358/10).

W powyższych orzeczeniach sądy zwróciły uwagę, iż przy rozpoznawaniu zagadnienia dotyczącego identyfikacji nabywcy przedmiotowych towarów nie można pominąć przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej: „u.s.g.”) oraz u.o.p. Na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 u.s.g. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej należą do zadań własnych gminy. Natomiast z treści art. 29 i 32 u.o.p. wynika, że koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z budżetów jednostek samorządu terytorialnego (art. 29 pkt 2), zaś koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina (art. 32 ust 2).

We wskazanym wyżej wyroku z 28 października 2008r. NSA wskazał m.in.: „Kluczową kwestią jest spełnienie 2 przesłanek:

  1. towar ma trafić do jednostki ochrony przeciwpożarowej,
  2. towar ma być przeznaczony na cele ochrony przeciwpożarowej.

W praktyce nie można wykluczyć, że postulat ścisłego trzymania się wykładni językowej uniemożliwiłby realizację dostaw na cele ochrony przeciwpożarowej. Gdyby bowiem ściśle przestrzegać proponowanej przez Dyrektora Izby Skarbowej sposobu wykładni, dostawa nie mogłaby mieć miejsca np. dla zakładowej straży pożarnej (art. 15 pkt 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej), która nie może być podmiotem stosunków cywilnoprawnych z dostawcą towarów. Przy proponowanej wykładni niemożliwe byłoby w niektórych przypadkach realizowanie celów ustawy o ochronie przeciwpożarowej z przyczyn podatkowych.

Sytuację taką (a w konsekwencji wykładnię) należy uznać za niedopuszczalną co prowadzi do wniosku o braku podstaw do uznania dokonanej przez Sąd I instancji wykładni za błędną.

Konsekwencją uznania za prawidłową wykładni art. 41 ust 2 i 10 ustawy o VAT nie jest bynajmniej uznanie gminy za jednostkę ochrony przeciwpożarowej. Sąd I instancji tego nie stwierdził. Uznał jedynie za niedopuszczalne opodatkowanie stawką 22% dostaw na cele ochrony przeciwpożarowej, gdy nabywcą jest gmina.

Jak to już wyżej wskazano rzeczą organów podatkowych będzie sprawdzenie czy dostawa (sfinansowana przez gminę) została dokonana na rzecz jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Z powyższego wyroku wynika jednoznacznie, iż stawka określona w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT nie jest uzależniona od tego, kto jest podmiotem dokonującym zakupu określonych w tym artykule towarów, lecz kto ma być jego docelowym odbiorcą i na jakie cele będzie on przeznaczony. Jeżeli zakupu dokonuje jednostka samorządu terytorialnego, lecz towar przeznaczony jest dla jednostki ochrony przeciwpożarowej i na cele takiej ochrony, wówczas dostawa podlega opodatkowaniu według stawki wskazanej w art. 41 ust 10 ustawy o VAT. Takie wnioski płyną bowiem z wykładni wskazanych przepisów ustawy o VAT oraz przepisów u.o.p. i u.s.g. Podobne konkluzje zawarte zostały w powołanym wyżej wyroku WSA w Olsztynie z 27 maja 2010 r. (sygn. I SA/Ol 259/10), którego fragment warto w tym miejscu przytoczyć: „Rozumienie przepisów prawnych powinno być w tej sytuacji wyznaczone nie tylko przez jego literalne brzmienie, lecz także przez treść innych przepisów prawa mających wpływ na rozumienie tego przepisu w ramach wykładni systemowej. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z takim przypadkiem. Niedopuszczalne jest bowiem odrywanie wykładni art. 41 ust 10 ustawy VAT od przepisów art. 29 i 32 u.o.p.. Pierwszy z tych przepisów stanowi, iż koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z budżetów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 2). Drugi z kolei stanowi, że koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina (ust. 2). Przepisy te systemowo określają zatem, że ciężar finansowania działalności jednostek ochrony przeciwpożarowej ochotniczych straży pożarnych spoczywa na samorządzie gminnym. Skoro z ustawy o ochronie przeciwpożarowej wynika, jakie jednostki organizacyjne są jednostkami ochrony przeciwpożarowej i kto ponosi koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, nie można, jak to uczynił organ podatkowy, dokonywać wykładni przepisu art. 41 ust. 10 ustawy VAT jedynie w oparciu o wykładnię językową i niepełną (z pominięciem art. 29 i 32 u.o.p.) wykładnię systemową. Dokonana przez organ podatkowy wykładnia doprowadza do sprzeczności w systemie prawa podatkowego, polegającą na tym, iż ignoruje się obligatoryjne nakazy finansowania jednostek ochrony przeciwpożarowej wynikające z ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Postulat ścisłego trzymania się wykładni językowej uniemożliwiłby realizację dostaw na cele ochrony przeciwpożarowej. Przy proponowanej wykładni niemożliwe byłoby w niektórych przypadkach realizowanie celów ustawy o ochronie przeciwpożarowej z przyczyn podatkowych.

Mając na uwadze analizę przytoczonych wyżej przepisów, jak również jednolitą linię orzeczniczą sądów administracyjnych, należy stwierdzić, iż w opisanym stanie faktycznym zastosowanie znajdzie stawka VAT określona w przepisie art. 41 ust. 10 ustawy o VAT.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, we wskazanych okolicznościach dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki VAT określonej w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT.

W dniu 8 grudnia 2010r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał dla Wnioskodawcy indywidualną interpretację znak: IBPP4/443-1423/10/AZ uznając, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie stawki podatku VAT przy sprzedaży sprzętu wymienionego w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT na rzecz jednostek samorządu terytorialnego jest nieprawidłowe.

Pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 24 grudnia 2010 r. złożonym na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Wnioskodawca wezwał tut. organ do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej z dnia 8 grudnia 2010 r. nr IBPP4/443-1423/10/AZ.

W odpowiedzi na ww. wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. znak: IBPP4/443W-28/10/AZ stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 8 grudnia 2010r. nr IBPP4/443-1423/10/AZ, a tym samym podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w ww. interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawca na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 8 grudnia 2010r. nr IBPP4/443-1423/10/AZ złożył skargę z dnia 22 lutego 2011r. (data wpływu 1 marca 2011r.), w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/GI 553/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

Od powyższego wyroku Minister Finansów reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

NSA postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2013r. sygn. akt I FSK 841/12, na wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego w imieniu Ministra Finansów, umorzył postępowanie kasacyjne w ww. sprawie.

Mając na uwadze rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 30 stycznia 2012r. sygn. akt III SA/GI 553/11, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania uchylonej interpretacji z dnia 8 grudnia 2010 r. nr IBPP4/443-1423/10/AZ (tj. w dniu 8 grudnia 2010 r.) gdyż we wniosku z dnia 27 września 2010r. (data wpływu 30 września 2010r.), Wnioskodawca wskazał, że sprawa dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, a niniejsza interpretacja została wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia tej sprawy i zastępuje uchyloną interpretację.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział jednak opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienia od podatku.

Stosownie do art. 41 ust. 2 ww. ustawy o VAT, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W załączniku nr 3 do ww. ustawy, w poz. 129-134, wymieniono towary pod ogólnym tytułem „Towary przeznaczone na cele ochrony przeciwpożarowej”.

Natomiast art. 41 ust. 10 ww. ustawy o VAT stanowi warunek ograniczający stosowanie stawki 7% dla dostawy towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 ww. ustawy.

Zgodnie z tym przepisem stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostaw na terytorium kraju towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej.

Stosowanie obniżonej - 7% stawki podatku - na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z ust. 10 ww. ustawy o VAT, przy dostawie towarów na cele ochrony przeciwpożarowej, jest uzależnione od spełnienia łącznie następujących warunków:

  1. towar będący przedmiotem dostawy musi być wymieniony w poz. 129-134 załącznika do ustawy o VAT,
  2. dostawa jest dokonana na terytorium kraju dla jednostek ochrony przeciwpożarowej,
  3. towary będące przedmiotem dostawy są przeznaczone na cele ochrony przeciwpożarowej.

Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2009r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.), jednostkami ochrony przeciwpożarowej są:

  • jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej;
  • jednostki organizacyjne Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej;
  • zakładowa straż pożarna;
  • zakładowa służba ratownicza;
  • gminna zawodowa straż pożarna;
  • powiatowa (miejska) zawodowa straż pożarna;
  • terenowa służba ratownicza;
  • ochotnicza straż pożarna;
  • związek ochotniczych straży pożarnych;
  • inne jednostki ratownicze.

W myśl art. 29 ww. ustawy o ochronie przeciwpożarowej, koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z:

  • budżetu państwa;
  • budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
  • dochodów instytucji ubezpieczeniowych, ubezpieczających osoby prawne i fizyczne;
  • środków własnych podmiotów, o których mowa w art. 17, które uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw wewnętrznych na utworzenie jednostki ochrony przeciwpożarowej.

Ponadto zgodnie z art. 32. ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w art. 15 pkt 1a-5 i 8, ponoszą podmioty tworzące te jednostki.

Koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina, z zastrzeżeniem art. 35 ust. 1.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. dostawa sprzętu i urządzeń pożarniczych. Oferowany przez Wnioskodawcę sprzęt mieści się w katalogu towarów wymienionych w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Sprzedaży ww. sprzętu Wnioskodawca dokonuje na rzecz jednostek samorządu terytorialnego z przeznaczeniem dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej. Fakt przeznaczenia towarów dla tych jednostek i na wskazane cele znajduje najczęściej potwierdzenie w umowie sprzedaży poprzez wskazanie określonej jednostki, dla której dokonywana jest dostawa, lub na fakturze dokumentującej sprzedaż poprzez wskazanie jednostki samorządu terytorialnego jako nabywcy wraz z informacją dla jakiej jednostki ochrony przeciwpożarowej przeznaczony jest towar.

Uchylając interpretację z dnia 8 grudnia 2010r. nr IBPP4/443-1423/10/AZ w wyroku z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 553/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wykładni art. 41 ust. 2 i ust. 10 ustawy o VAT nie można dokonywać z pominięciem przepisów art. 29 pkt 2 i art. 32 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Z pierwszego przepisu wynika, że koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z budżetów jednostek samorządu terytorialnego, natomiast art. 32 ust. 2 stanowi, że koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina. Wyrażenie „dla jednostek ochrony przeciwpożarowej” nie oznacza, że należy utożsamiać odbiorcę towaru z płatnikiem. Podstawowe znaczenie normatywne należy przyznać opisanej we wniosku o interpretację okoliczności przeznaczenia przedmiotowego towaru dla jednostek ochotniczej straży pożarnej i na cele ochrony przeciwpożarowej, o czym można wnosić z treści umów lub faktur. Reasumując stwierdzić trzeba, że kierując się względami natury celowościowej ust. 10 art. 41 ustawy o VAT rozumieć należy w ten sposób, że obniżoną (7%) stawkę podatkową należy stosować bez względu na to, kto nabywa towary wymienione w pozycjach 129 – 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT pod warunkiem, że są one przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej.

W stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę nie ma wątpliwości, że wszystkie niezbędne przesłanki zastosowania obniżonej stawki VAT zostały spełnione. Przedmiotowe towary zostały wymienione w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do ustawy o VAT „Towary przeznaczone na cele ochrony przeciwpożarowej”, a jednostki ochotniczej straży pożarnej są jednostkami ochrony przeciwpożarowej wymienionymi w art. 15 pkt 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej i towar zakupiony zostanie dla ich potrzeb. Nie ma też wątpliwości, że jest to towar przeznaczony na cele ochrony przeciwpożarowej.

Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku opis sprawy, treść powołanych przepisów oraz ocenę prawną wyrażoną w ww. orzeczeniu WSA w Gliwicach należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zostaną spełnione warunki, określone przez ustawodawcę w art. 41 ust. 2 w związku z ust. 10 ustawy o VAT, bowiem nastąpi dostawa towarów wymienionych w poz. 129 – 134 załącznika nr 3 do ww. ustawy o VAT na rzecz gminy z przeznaczeniem dla jednostek ochrony przeciwpożarowej.

Przedmiotowa dostawa winna więc zostać opodatkowana stawką podatku VAT 7%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym we wskazanych okolicznościach dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki VAT określonej w art. 41 ust. 10 ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania uchylonej przez WSA interpretacji z dnia 8 grudnia 2010r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty powiązane lub podobne:

IBPP4/443-1423/10/AZ | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.