0114-KDIP1-2.4012.580.2018.2.RM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
- uznanie transakcji za WNT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, które podlega opodatkowaniu na terytorium kraju na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy, - obowiązek podatkowy z tytułu dokonanego WNT, powstanie nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru na terytorium kraju ;- przeliczenia na złote kwoty stanowiącej podstawę opodatkowania wyrażonej w walucie obcej należy dokonać na podstawie art. 31a ust. 1 ustawy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2018 r. (data wpływu 13 września 2018 r.), uzupełnionym w dniu 5 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25 października 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 29 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji nabycia towarów od kontrahenta z Chin – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji nabycia towarów od kontrahenta z Chin.

Wniosek uzupełniony został w dniu w dniu 5 listopada 2018 r. (data wpływu 13 listopada 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 25 października 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny, uzupełniony pismem z dnia 5 listopada 2018 r.:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca składa zamówienia do producenta z Chin na dostawę towarów - lamp LED.
Producent ten nie posiada siedziby ani miejsca prowadzenia działalności na terenie Unii Europejskiej i nie jest podatnikiem VAT UE.

Z chwilą złożenia zamówienia, Wnioskodawca dokonuje płatności ceny za zamówiony towar, za pośrednictwem systemu PayPal lub przelewem zwykłym, bezpośrednio na rzecz sprzedawcy (producenta) w banku z siedzibą w Hong Kongu.

Zamówiony towar jest importowany z Chin do portu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii). Sprzedawca z Chin działa za pośrednictwem firmy spedycyjnej na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii), która to firma spedycyjna wprowadza towar do obrotu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii), dokonując tam stosownych rozliczeń celnych i VAT z tytułu importu. Zamawiany towar posiada znaki CE potwierdzające dopuszczenie do obrotu na terytorium Unii Europejskiej.

Następnie, zamówiony towar jest dostarczany za pośrednictwem firmy kurierskiej - działającej na zlecenie firmy spedycyjnej - z Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski do dyspozycji Wnioskodawcy. Każdorazowo zamówieniu towarzyszy faktura (rachunek) wystawiony przez producenta z Chin, określający ilość i wartość sprzedawanego towaru.

Wartość określona w walucie obcej jest przeliczana przez Wnioskodawcę na PLN według kursu średniego ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy, poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Sprzedawca z Chin nie jest jednak podatnikiem VAT UE i siłą rzeczy otrzymywany dokument nie zawiera żadnych danych w tym zakresie.

W tym stanie faktycznym Wnioskodawca rozpoznaje i rozlicza dla potrzeb podatku VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, bezpośrednio na podstawie rachunku otrzymanego przez producenta z Chin.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania Organu dotyczące wskazania kiedy dochodzi do przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel oraz gdzie (na terytorium jakiego państwa) znajduje się towar w momencie przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, Wnioskodawca wskazał, że przeniesienie na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel następuje z chwilą wydania towaru przewoźnikowi realizującemu dostawę do Polski.

W momencie przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, towar ten znajduje się na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii).

Odnosząc się pytania Organu dotyczącego wskazania w czyim imieniu firma spedycyjna z terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) dokonuje rozliczeń celnych i VAT z tytułu importu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii), tj. w imieniu sprzedawcy z Chin czy też w imieniu Wnioskodawcy, Wnioskodawca wskazał, że firma spedycyjna na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) dokonuje rozliczeń celnych i VAT z tytułu importu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) w imieniu sprzedawcy z Chin.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca prawidłowo rozpoznaje i rozlicza w podatku VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, na podstawie rachunku otrzymanego od producenta (sprzedawcy) z Chin?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa o VAT”), opodatkowaniu od towarów i usług podlega między innymi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Zgodnie art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika VAT lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

W świetle art. 201 Unijnego Kodeksu Celnego - dopuszczenie do obrotu (w omawianym przypadku na terytorium Niemiec lub Wielkiej Brytanii) nadaje towarowi nie wspólnotowemu unijny status celny. Oznacza to, że po spełnieniu wszystkich formalności, a zwłaszcza po dokonaniu przez firmę spedycyjną zgłoszenia celnego oraz zapłaceniu należności celnych przywozowych na terytorium Niemiec lub Wielkiej Brytanii, można swobodnie dysponować towarem na obszarze celnym Unii Europejskiej.

W świetle powołanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o VAT, przemieszczenie na terytorium kraju towarów uprzednio zaimportowanych na terytorium UE (Niemcy lub Wielka Brytania) stanowić będzie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku VAT, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy, poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.

Wnioskodawca (podatnik VAT) kupuje towar od producenta z Chin. Transakcja dokumentowana jest fakturą od sprzedawcy z Chin, w walucie obcej. Sprzedawca nie jest podatnikiem VAT UE. Sprzedawca z Chin transportuje towar z Chin do Niemiec (lub Wielkiej Brytanii), gdzie towar jest zgłaszany do odprawy celnej oraz dopuszczony do obrotu przez firmę spedycyjną. Następnie zakupione przez Wnioskodawcę towary są przewożone z Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski, do dyspozycji Wnioskodawcy.

W takim przypadku dochodzi zatem do przemieszczenia towarów należących już do Wnioskodawcy (stanowiących jej własność), a zatem firma spedycyjna nie wystawia odrębnych faktur dokumentujących dostawę towarów.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy po jego stronie powstaje obowiązek rozpoznania i rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (na podstawie rachunku wystawionego przez producenta z Chin), a obowiązek podatkowy z tego tytułu będzie powstawał 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów na terytorium kraju. W omawianej sprawie nie istnieje bowiem faktura VAT wystawiona przez podatnika VAT UE.

Dla celów rozliczenia transakcji (tj. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów) Wnioskodawca dokonuje przeliczenia podstawy opodatkowania (z faktury wystawionej przez producenta z Chin) na złote, przyjmując średni kurs NBP ogłoszony na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego (tj. ostatni dzień roboczy przed 15. dniem miesiąca następującego po miesiącu dostawy towarów).

Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy przepisy obowiązującego prawa stanowią, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów można dokumentować w dowolny sposób - tj. można wystawić dokument księgowy lub dokonać stosownej adnotacji na rachunku otrzymanym od producenta z Chin. Z żadnych przepisów nie wynika, jakie informacje powinien zawierać dokument potwierdzający dokonanie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Zasadne jest jednak, aby z tego dokumentu wynikało, kto jest sprzedawcą i nabywcą, termin powstania obowiązku podatkowego, podstawa opodatkowania i kwota podatku. Warunki te są spełnione w niniejszej sprawie w przypadku rachunków otrzymywanych przez Wnioskodawcę od sprzedawcy z Chin. Natomiast przeszkodą w rozliczeniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w żadnym wypadku nie jest brak numeru VAT UE po stronie sprzedawcy z Chin.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

  1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
  2. eksport towarów;
  3. import towarów na terytorium kraju;
  4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
  5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności, ale tylko wówczas, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 ust. 7 ustawy przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się nabycie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz (art. 9 ust. 1 ustawy).

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z powołanych regulacji wynika, że czynność wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wymaga co do zasady istnienia dwóch stron transakcji - jeden podmiot nabywa towary, rozpoznając u siebie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast druga strona dostarcza te towary, rozpoznając u siebie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Przy czym art. 11 ust. 1 ustawy, rozszerza zakres transakcji uznawanych za WNT o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego UE do Polski. W takim przypadku w państwie, z którego przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich wewnątrzwspólnotowe nabycie – dokonywane przez ten sam podmiot.

Podatnikami, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy).

Zgodnie z art. 201 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, towary nieunijne przeznaczone do wprowadzenia na rynek Unii lub przeznaczone do osobistego użytku lub konsumpcji na obszarze celnym Unii są obejmowane procedurą dopuszczenia do obrotu. Dopuszczenie do obrotu nadaje towarom nieunijnym unijny status celny.

Wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym, co oznacza, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie. Zatem określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, miejscem dostawy towarów jest, w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Z kolei w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejscem dostawy towarów jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy).

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów (art. 22 ust. 4 ustawy).

Co do zasady miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej (art. 26a ust. 1 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Z wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamawia u producenta z Chin lampy LED. Kontrahent z Chin nie posiada siedziby ani miejsca prowadzenia działalności na terenie Unii Europejskiej i nie jest podatnikiem VAT UE. Zamówiony przez Wnioskodawcę towar jest importowany z Chin do portu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii). Kontrahent z Chin działa na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) za pośrednictwem firmy spedycyjnej. Firma spedycyjna wprowadza towar do obrotu na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii), dokonując w imieniu sprzedawcy z Chin stosownych rozliczeń celnych i VAT z tytułu importu towarów na terytorium tych państw. Zamawiany towar posiada znaki CE potwierdzające dopuszczenie do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Następnie, towar jest dostarczany za pośrednictwem firmy kurierskiej - działającej na zlecenie firmy spedycyjnej - z Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski, do dyspozycji Wnioskodawcy. Każdorazowo zamówieniu towarzyszy faktura (rachunek) wystawiony przez producenta z Chin, określający ilość i wartość sprzedawanego towaru. Z chwilą wydania towaru przewoźnikowi realizującemu dostawę towaru do Polski, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na Wnioskodawcę. W momencie przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, towar ten znajduje się na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT.

W tak przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy prawidłowo rozpoznaje i rozlicza w podatku VAT wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na podstawie rachunku otrzymanego od producenta (sprzedawcy) z Chin.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa wskazać należy, że przemieszczenie towarów z Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski będzie stanowić dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamawia lampy LED u producenta z Chin. Kontrahent z Chin dokonuje na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) importu towarów. Wnioskodawca nabywa prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii). Towar nabyty przez Wnioskodawcę od kontrahenta z Chin - wraz z odprawą celną, dokonaną na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, uzyskuje unijny status celny (od tego momentu przemieszczenie towarów pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej ma charakter wewnątrzwspólnotowy). Zakupiony przez Wnioskodawcę towar jest przemieszczany do Polski (przez firmę kurierską), do dyspozycji Wnioskodawcy. Przemieszczenie towaru z terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) na terytorium kraju - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy - stanowi dla Wnioskodawcy wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z terytorium Niemiec lub Wielkiej Brytanii (opodatkowaną zgodnie z regulacjami obowiązującymi na terenie tych państw), której na terytorium Polski odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r., nr 347, str. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy że Wnioskodawca nabywając towar od kontrahenta z Chin a następnie dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy tych towarów z terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski, działa na terytorium tych państw w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. Powyższe pozwala uznać, że Wnioskodawca nabywa towar od kontrahenta z Chin, na terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej a przemieszczenie tego towaru z Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) do Polski stanowi przemieszczenie towarów należących do Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie mamy zatem do czynienia z przemieszczeniem towarów na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej (Wnioskodawcy), należących do tego podatnika, z terytorium Niemiec (lub Wielkiej Brytanii) na terytorium kraju, które zostały przez Wnioskodawcę nabyte i mają służyć jego działalności gospodarczej. Tym samym w związku z dokonaną transakcją, Wnioskodawca winien rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy i opodatkować je na terytorium kraju na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy.

W myśl art. 20 ust. 5 ustawy, obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów, powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem tego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b.

Zatem w sytuacji wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia tej faktury. Natomiast w przypadku, gdy podatnik podatku od wartości dodanej nie wystawił faktury przed upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, obowiązek podatkowy powstaje z upływem 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Na podstawie art. 30a ust. 1 ustawy, do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w tym również dokonywanego na podstawie art. 12a ust. 4-6, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 1, 6, 7, 10 i 11.

Stosownie do art. 30a ust. 2 ustawy, do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadkach, o których mowa w art. 11, stosuje się odpowiednio art. 29a ust. 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro (art. 31a ust. 1 ustawy).

Odnosząc się do poruszonej przez Wnioskodawcę kwestii dotyczącej ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wskazać należy, że przepisy regulujące kwestie rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, nie wymagają od podatników posiadania określonych dokumentów - jedynym dokumentem mającym wpływ na ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego jest faktura.

Również w przypadku określania podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, ustawodawca nie wskazuje dokumentu, na podstawie którego byłaby ona określana. W konsekwencji określając podstawę opodatkowania należy mieć na uwadze dane wynikające z dokumentów źródłowych (faktur, rachunków, paragonów itp.), z których będzie wynikała cena nabycia towarów (lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów).

Zatem mając na uwadze powołane przepis prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że obowiązek podatkowy z tytułu dokonanego przez Wnioskodawcę wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, powstanie nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru na terytorium kraju (przemieszczenie to nie będzie dokumentowane fakturą).

Jednocześnie w analizowanym przypadku - na podstawie art. 31a ust. 1 ustawy - Wnioskodawca winien dokonać przeliczenia na złote kwoty stanowiącej podstawę opodatkowania wyrażonej w walucie obcej, według kursu średniego ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy, poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. ostatni dzień roboczy przed 15. dniem miesiąca następującego po miesiącu dostawy towarów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018, poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.