0111-KDIB1-1.4010.275.2018.1.BK | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
W zakresie określenia, czy pozyskanie kryptowaluty w ramach procesu wydobywania powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla celów podatku dochodowego

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 czerwca 2018 r. (data wpływu 5 lipca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie określenia, czy pozyskanie kryptowaluty w ramach procesu wydobywania powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla celów podatku dochodowego – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2018 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie określenia, czy pozyskanie kryptowaluty w ramach procesu wydobywania powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla celów podatku dochodowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca - Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium Polski. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność w zakresie telekomunikacji przewodowej. Spółka rozszerzyła swoją działalność o handel cyfrową walutą ethereum (dalej: „kryptowaluta”, „waluta cyfrowa”, „waluta wirtualna”), sklasyfikowany pod symbolem PKD 64.19.Z „Pozostałe pośrednictwo pieniężne”. Wnioskodawca będzie pozyskiwał kryptowalutę w drodze wytworzenia, czyli w tzw. procesie „wydobywania”, „wykopywania”. W tym celu Spółka zakupiła specjalny sprzęt komputerowy, tzw. „koparkę”. Proces wydobywania kryptowaluty polega na naliczaniu jednostek wirtualnej waluty w zamian za udostępnienie mocy obliczeniowej posiadanego sprzętu. Pozyskane jednostki cyfrowej waluty przechowywane są w formie elektronicznej i pełnią m.in. funkcje zbliżone do pieniądza bezgotówkowego. Funkcja płatnicza ethereum jest tylko jedną z funkcji. Ethereum jest także platformą, na której pisze się zdecentralizowane aplikacje i uruchamia tzw. inteligentne kontrakty, które umożliwiają bezpiecznie zawieranie i wykonywanie umów w sposób zautomatyzowany na podstawie określonych warunków. Waluta wirtualna nie ma jednego emitenta, lecz jest tworzona bezpośrednio w sieci poprzez specjalny algorytm. Proces wydobywania jest zależny od mocy obliczeniowej sprzętu komputerowego, a złożoność tego procesu określona jest w algorytmach tworzenia danej kryptowaluty. Wnioskodawca planuje sprzedaż posiadanej kryptowaluty w zamian za walutę tradycyjną (USD, EUR, PLN itp.). Sprzedaż kryptowalut odbywać się będzie za pośrednictwem internetowych giełd wirtualnej waluty. Giełda oferuje usługi umożliwiające kupno i sprzedaż walut wirtualnych za waluty fiducjarne oraz wymianę walut wirtualnych na inne waluty wirtualne. Usługi te realizowane są poprzez umożliwienie przechowywania na koncie użytkownika założonym przez giełdę (tzw. portfel) środków finansowych i kryptowalut oraz składania ofert kupna i sprzedaży kryptowalut po wskazanym przez użytkownika kursie, a także realizację ofert kupna i sprzedaży o zbieżnym kursie. Dla każdego z użytkowników giełdy inni jej użytkownicy pozostają anonimowi. Obrót kryptowalutami odbywa się bez żadnego systemu bankowego, nie istnieje także żadna organizacja lub jednostka, która go kontroluje. Na gruncie polskiego prawa kryptowaluta nie jest uznawana za jednostkę walutową, czy pieniądz elektroniczny.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Czy pozyskanie kryptowaluty w ramach procesu wydobywania powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla celów podatku dochodowego?

(pytania oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, pozyskanie waluty w ramach tzw. procesu wydobywania, wykopywania nie generuje przychodu do opodatkowania i tym samym nie powstanie obowiązek podatkowy dla celów podatku dochodowego.

Uzasadniając powyższe twierdzenie Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”) przychodami są w szczególności:

  • otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
  • wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (...).

Dodatkowo, na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei art. 12 ust. 3a ustawy o CIT stanowi, że za datę powstania przychodu (...), uznaje się (...) dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  • wystawienia faktury albo
  • uregulowania należności.

Zdaniem Spółki, samo pozyskanie waluty w drodze wytworzenia nie może zostać zakwalifikowane do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 12 ustawy o CIT.

Proces wydobywania kryptowaluty przypomina działalność produkcyjną, gdzie przychód powstaje dopiero w momencie sprzedaży produktu. Przesłanką do rozpoznania przychodu do opodatkowania będzie więc sprzedaż kryptowaluty, ponieważ wtedy nastąpi wykonanie usługi w zamian za otrzymanie należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie nadmienić należy, że w kontekście zadanego pytania, wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia była wyłącznie kwestia dot. określenia, czy pozyskanie kryptowaluty w ramach procesu wydobywania powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla celów podatku dochodowego. Nie była tym samym przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia kwestia powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży kryptowaluty.

Ponadto zauważyć należy, że od 1 stycznia 2018 r. zmianie uległo brzmienie art. 12 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm.). Zgodnie z obowiązującym brzmieniem tych przepisów, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ww. ustawy). Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

  1. wystawienia faktury albo
  2. uregulowania należności (art. 12 ust. 3a ww. ustawy).

Powyższe zmiany nie mają jednakże wpływu na ocenę istoty przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;
  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Nadmienić należy, że w zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie(ną) odrębne rozstrzygnięcie(a).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.