IPPB3/4510-448/15-2/EŻ | Interpretacja indywidualna

Czy wygaśnięcie w drodze konfuzji wzajemnych wierzytelności Udziałowca 1 i zobowiązań P z tytułu wyemitowanych obligacji i odsetek od obligacji, w następstwie połączenia Spółki oraz Udziałowca l oraz umorzenie tych obligacji przez Spółkę nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych ani po stronie Spółki ani po stronie Udziałowca l?
IPPB3/4510-448/15-2/EŻinterpretacja indywidualna
  1. Konfuzja
  2. obligacje
  3. odsetki
  4. powstanie przychodu
  5. wierzytelności wzajemne
  6. zobowiązanie
  1. Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT) -> Przychody -> Przychody

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2015r. (data wpływu 21 maja 2015r.) w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów podatkowych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2015r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wygaśnięcie w drodze konfuzji wzajemnych wierzytelności Udziałowca 1 i zobowiązań P z tytułu wyemitowanych obligacji i odsetek od obligacji w następstwie połączenia Spółki oraz Udziałowca 1 oraz umorzenie tych obligacji przez Spółkę nie powoduje powstania przychodu ani po stronie Spółki ani po stronie Udziałowca 1.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. („P” lub „Spółka”) jest spółką prawa polskiego oraz polskim rezydentem podatkowym. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce generującą przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych. Udziałowcami P są: a) udziałowiec będący utworzoną w Polsce spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, będący rezydentem podatkowym w Polsce, posiadający mniejszościowy (więcej niż 10%) pakiet udziałów P („Udziałowiec 1"), oraz ; b) udziałowiec będący utworzoną w Luksemburgu spółką (s.a.r.l.), będący rezydentem podatkowym w Luksemburgu, posiadający większościowy pakiet udziałów P (,,Udziałowiec 2”). Udziałowiec 1 posiada jednego właściciela (udziałowca), którym jest spółka prawa luksemburskiego (s.a.r.l.), będąca rezydentem podatkowym w Luksemburgu. Udziałowcem tym nie jest Udziałowiec . Udziałowiec 1 posiada 100% udziałów w spółce prawa luksemburskiego, będącej rezydentem podatkowym w Luksemburgu („Finco1”).

Rozważane jest dokonanie połączenia P. z Udziałowcem 1. Połączenie miałoby być dokonane w trybie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks Spółek Handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, ze zm.; „KSH”) przez przeniesienie całego majątku Udziałowca 1 na P za udziały, które P wyda udziałowcowi Udziałowca 1 (tzw. połączenie przez przejęcie). Zgodnie z art. 494 § 1 i 2 KSH, P stanie się sukcesorem wszelkich praw i obowiązków Udziałowca 1, w tym także, zgodnie z art. 93 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; „Ordynacja j podatkowa”), z zakresu prawa podatkowego. Oznacza to, że P w wyniku połączenia z Udziałowcem 1, jako następca prawny Udziałowca 1, wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki Udziałowca 1.

Połączenie ma prowadzić do uproszczenia struktury grupy. Obrany kierunek rozważanego połączenia uzasadniony jest funkcjami gospodarczymi pełnionymi przez spółki uczestniczące w tym procesie. P. jest spółką prowadzącą od wielu lat koncesjonowaną działalność gospodarczą na dużą skalę. Przejęcie P przez Udziałowca 1 w ramach połączenia (a tym i samym ustanie bytu prawnego P) wymagałoby ogromnego wysiłku organizacyjnego. Przeniesienie przedsiębiorstwa P na jej sukcesora prawnego oznaczałoby bowiem konieczność weryfikacji obowiązujących P umów cywilnoprawnych oraz posiadanych przez nią zezwoleń administracyjnych, koncesji i ulg, celem zbadania zdolności ich przeniesienia na Udziałowca 1. Takie działanie generowałoby dodatkowe koszty dla podmiotów uczestniczących w procesie, niewspółmiernie wyższe od kosztów planowanego połączenia.

Udziały P są głównym aktywem Udziałowca. W ramach połączenia nie przewiduje się dopłat gotówkowych, o których mowa art. 492 § 2 i 3 KSH. P. nie posiada żadnych udziałów w Udziałowcu l.

Połączenie nastąpi w trybie art. 492 § 1 pkt 1 KSH. Zgodnie z odpowiednimi przepisami KSH, procedura odwrotnego połączenia byłaby następująca:

  1. W zamian za majątek Udziałowca l (spółki przejmowanej) P (spółka przejmująca) wyda jedynemu wspólnikowi Udziałowca l nowo wyemitowane udziały P.
  2. W związku z połączeniem, P nabędzie udziały własne, których właścicielem jest Udziałowiec l. Nastąpi to w drodze sukcesji uniwersalnej, o której mowa w art. 494 KSH. Nabyte przez P w ramach procesu połączenia udziały własne zostaną umorzone, a kapitał zakładowy P zostanie odpowiednio obniżony. Umorzenie udziałów własnych P nastąpi bez wynagrodzenia.
  3. Połączenie spółek P oraz Udziałowca l nastąpi z jednoczesnym podwyższeniem kapitału zakładowego P maksymalnie o wartość godziwą majątku Udziałowca l. Na moment połączenia wartość o jaką zostanie podwyższony kapitał zakładowy stanowiłby maksymalnie różnicę pomiędzy wartością aktywów Udziałowca l a wartością jego pasywów z wyłączeniem kwot kapitałów Udziałowca l.

W przekonaniu P powyższe połączenie jest dokonywane z przyczyn ekonomicznych i nie zachodzą okoliczności określone w art. 10 ust. 4 ustawy o CIT polegające na tym, iż głównym bądź jednym z głównych celów połączenia jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Interpretacja przepisów prawa podatkowego powinna być wydana przy tym założeniu.

Na moment planowanego połączenia, Udziałowiec l będzie w posiadaniu obligacji wyemitowanych przez Spółkę (obejmujące zobowiązanie główne oraz naliczone a niezapłacone odsetki). W wyniku opisanego połączenia, wraz z majątkiem Udziałowca 1, P otrzyma wyemitowane wcześniej przez siebie obligacje, które zostaną następnie umorzone.

P. prowadzi księgi i przygotowuje sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF). Metodologia MSSF, która będzie stosowana w planowanym połączeniu jest zbliżona do metody łączenia udziałów, o której mowa w ustawie o rachunkowości. Zgodnie z metodologią MSSF, w związku z połączeniem nie dojdzie do zamknięcia ksiąg / roku finansowego Udziałowca 1 (oraz P). Wyniki finansowe Udziałowca l z roku finansowego niezamkniętego zostaną odpowiednio wykazane w księgach spółki przejmującej (P), zgodnie z metodologią MSSF.

Ze względu na fakt, iż Spółka będzie sukcesorem prawnym Udziałowca l, ma ona interes prawny w uzyskaniu odpowiedzi na Pytanie będące przedmiotem niniejszego wniosku w zakresie opodatkowania P oraz Udziałowca l podatkiem dochodowym od osób prawnych w przypadku konfuzji praw i obowiązków wynikających z tytułu wyemitowanych przez nią obligacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wygaśnięcie w drodze konfuzji wzajemnych wierzytelności Udziałowca 1 i zobowiązań P z tytułu wyemitowanych obligacji i odsetek od obligacji, w następstwie połączenia Spółki oraz Udziałowca l oraz umorzenie tych obligacji przez Spółkę nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych ani po stronie Spółki ani po stronie Udziałowca l...

Zdaniem Wnioskodawcy, wygaśnięcie w drodze konfuzji wzajemnych wierzytelności Udziałowca l i zobowiązań Spółki z tytułu wyemitowanych obligacji i odsetek od obligacji, w następstwie połączenia Spółki oraz Udziałowca l oraz umorzenie tych obligacji nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych ani po stronie Spółki ani po stronie Udziałowca l.

Zgodnie z art. 494 § 1 KSH Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

  1. otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
  2. wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw i otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie;
  3. wartość, z zastrzeżeniem ust 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych: a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Ponadto, w myśl art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

  1. osób prawnych,
  2. osobowych spółek handlowych,
  3. osobowych i kapitałowych spółek handlowych

- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Dodatkowo § 2 powyższego przepisu dodaje, iż Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez i przejęcie:

  1. innej osoby prawnej (osób prawnych);
  2. osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Przenosząc powyższe przepisy na grunt sprawy będącej przedmiotem niniejszego Wniosku, z dniem połączenia spółka przejmująca (P) stanie się stroną wszystkich stosunków zobowiązaniowych, tj. wierzytelności przysługujących spółce przejmowanej (Udziałowca l), w tym z tytułu obligacji. Na skutek emisji i objęcia obligacji, P stanie się więc jednocześnie dłużnikiem jak i wierzycielem tego samego stosunku zobowiązaniowego. Innymi słowy, sytuacja ta wyczerpuje znamiona tzw. konfuzji. Pomimo nieuregulowania wprost w przepisach prawa cywilnego instytucji konfuzji, w doktrynie przyjęło się uznawać ją jako połączenie w jednym podmiocie osoby wierzyciela oraz dłużnika. Ze względu na zanik podstawowych elementów konstrukcji stosunku zobowiązaniowego, jakim jest istnienie dwóch stron o przeciwstawnych lub innych interesach, ostatecznie konfuzja prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania. W analizowanej sytuacji więc, zobowiązania wynikające z tytułu emisji obligacji ciążące na P względem Udziałowca l wygasną, a termin ich wykonania nigdy nie nadejdzie.

W tym miejscu Spółka pragnie podkreślić, że w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego Wniosku nie ma zastosowania art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, nr 16, poz. 93, z późn. zm.) zgodnie z którym zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Przepis ten stosuje się w przypadkach dokonania dwustronnej czynności prawnej zwolnienia z długu, tymczasem Spółka oraz Udziałowiec l nie dokonali takiej czynności. W niniejszej sprawie nie dojdzie do umorzenia zobowiązania, lecz do konfuzji wzajemnych należności i zobowiązań, która następuje z mocy prawa. Ponadto, żadna ze stron nie złożyła ani nie złoży żadnych oświadczeń o zwolnieniu z długu, nawet w sposób dorozumiany.

Zdaniem Spółki, połączenie Spółki oraz Udziałowca l opisane w stanie faktycznym, którego skutkiem jest konfuzja zobowiązania i należności z tytułu obligacji, nie będzie wiązać się zarówno dla Spółki, jak i dla Udziałowca l z uzyskaniem jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego lub otrzymaniem przez nich realnych określonych wartości w sensie ekonomicznym. Dojdzie bowiem do połączenia w jednej osobie wierzyciela i dłużnika, a więc do zejścia się długu wobec Udziałowca l oraz wierzytelności Udziałowca l. Ani Spółka, ani tym bardziej Udziałowiec l nie uzyskają jednak z tego tytułu żadnej wymiernej korzyści. W analizowanym przypadku nie można więc mówić o spełnieniu się podstawowej przesłanki powstania przychodu na gruncie ustawy o CIT, a więc o zaistnieniu przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym. W tym kontekście umorzenie obligacji Spółki stanowi jedynie czynność techniczną konieczną do wykonania z uwagi na zaistniałe okoliczności.

Spółka pragnie zauważyć, iż jej stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach prawa podatkowego, w tym m.in.: w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 czerwca 2014 r. (IPPB3/423-320/14-4/AG), interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 maja 2014 r. (IPPB3/423-293/14-2/KK) oraz interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 24 września 2013 r. (IPTPB3/423-250/13-2/GG).

Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że wygaśnięcie w drodze konfuzji wzajemnych wierzytelności Udziałowca l i zobowiązań P. z tytułu wyemitowanych obligacji i odsetek od obligacji, w następstwie połączenia P. oraz Udziałowca l oraz umorzenie tych obligacji nie powoduje powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych ani po stronie Spółki ani po stronie Udziałowca l.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, w tym zakresie odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.