ILPB2/415-588/14/15-S/WM | Interpretacja indywidualna

Sprzedaż obligacji.
ILPB2/415-588/14/15-S/WMinterpretacja indywidualna
  1. koszty uzyskania przychodów
  2. obligacje
  3. przychód z kapitału pieniężnego
  4. spadek
  5. sprzedaż
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów
  2. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Przychody z kapitałów pieniężnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1018/14 – stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku (data wpływu: 18 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 8 maja 2014 r. (data wpływu: 12 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży obligacji – jest:

  • prawidłowe – w odniesieniu do obligacji nabytych w drodze spadkobrania po mężu;
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej obligacji nabytych w ramach darowizny.

UZASADNIENIE

W dniu 18 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży obligacji nabytych w drodze spadkobrania oraz darowizny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Mąż Wnioskodawczyni, podczas trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, lokował wspólne oszczędności małżonków w obligacje Skarbu Państwa. Pieniądze na zakup ww. obligacji pochodziły z założonej i prowadzonej od kilkunastu lat wspólnie z Zainteresowaną rodzinnej spółki cywilnej. Zatem zostały już raz opodatkowane w ramach podatku dochodowego. Ww. przedsiębiorstwo od lat, czasem z trudnościami, wywiązywało się w pełni z należnych zobowiązań podatkowych.

Po nagłej – spowodowanej wypadkiem – śmierci męża w grudniu 2011 r. Zainteresowana wraz z trzema synami odziedziczyli w ramach spadku m.in. wspomniane obligacje. Po objęciu ww. spadku synowie solidarnie przekazali Wnioskodawczyni należne im – w ramach dziedziczenia ustawowego po ojcu – części obligacji. Fakty nabycia spadku po mężu Zainteresowanej oraz darowizny od synów zostały zgłoszone w urzędzie skarbowym w 2012 r. za pośrednictwem druku SD-Z2. W ten sposób Wnioskodawczyni została zwolniona od podatku.

W 2013 r. Zainteresowana sprzedała (data wykupu obligacji to 2014 r.) ww. obligacje za pośrednictwem biura maklerskiego. Wnioskodawczyni świadoma konieczności opłacenia należnego podatku dochodowego od zysku związanego z inwestycją w obligacje obliczyła przewidywany podatek w następujący oczywisty – w opinii Zainteresowanej – sposób:

  1. przychód: wartość realizacji + odsetki;
  2. koszty: wartość zakupu obligacji + prowizje bankowe;
  3. dochód: różnica między przychodami i kosztami.

Na podstawie powyższego algorytmu Wnioskodawczyni obliczyła, że dochód wynosi 1 258 zł, zaś 19% podatek – 239 zł.

Zainteresowana otrzymała PIT-8C. Dochód tam wskazany to kwota 85 309,88 zł, a podatek należny wynikający z dochodu to kwota wielokrotnie wyższa – 16 209 zł, z uwagi na nieuwzględnienie w obliczaniu jego wysokości pełnych kosztów nabycia obligacji.

Wnioskodawczyni wskazała, że jeśli będzie zmuszona do zapłaty podatku wynikającego z informacji PIT-8C poniesie stratę pieniężną.

Zainteresowana nadmienia, że jest na rencie, z której osiąga dochody w wysokości 1 713 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty nabycia obligacji winny być uwzględnione przy ich sprzedaży...

Zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na fakt, że przedmiotowe obligacje zostały nabyte przez męża, który od lat prowadził sprawy finansowe rodziny, jest oczywistym i uczciwym, iż koszty nabycia obligacji powinny zostać uznane przy ich sprzedaży, nawet po śmierci męża.

W opinii Zainteresowanej, spadkobierca nabywa prawa i obowiązki spadkodawcy, o czym stanowi Kodeks cywilny. Zdaniem Wnioskodawczyni, ustawa o PIT okazała się wadliwa i krzywdząca dla spadkobierców, a podatek odgrywał rolę daniny od spadków i darowizn.

Zainteresowana nadmienia, że w analogicznym przypadku jak opisany powyżej został wydany korzystny dla spadkobiercy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. W opinii Wnioskodawczyni, dowodem wadliwości ustawy jest jej zmiana od 2014 r. W myśl znowelizowanych przepisów od dokonanej w 2014 r. sprzedaży papierów wartościowych nie zapłaci się PIT i odliczy koszty jakie poniósł spadkodawca.

Końcowo, Zainteresowana nadmieniła, że wspólne zamiar i wysiłek małżonków związane z zabezpieczeniem oszczędności na starość zostały w momencie śmierci męża – a więc w sytuacji, kiedy owe oszczędności zaczną być potrzebne – zniweczone za sprawą zapisów krzywdzącej, niekompletnej i wadliwej ustawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 17 lipca 2014 r. interpretację indywidualną nr ILPB2/415-588/14-3/WM, w której uznał stanowisko Wnioskodawczyni za nieprawidłowe.

W interpretacji wskazano, że Zainteresowana nabywając obligacje w drodze spadku po mężu oraz darowizny od synów nie poniosła kosztów ich nabycia. Tym samym zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego obliczonego z pominięciem wydatków poniesionych przez męża na nabycie odziedziczonych obligacji. W konsekwencji, Organ Interpretacyjny nie zgodził się z Wnioskodawczynią, że podstawę opodatkowania stanowi tu wypłacana spadkobiercy (tj. Zainteresowanej) kwota uzyskana ze sprzedaży obligacji pomniejszona o kwotę wydatkowaną przez spadkodawcę, tj. męża Wnioskodawczyni na ich nabycie.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. Organu: 5 sierpnia 2014 r.) Wnioskodawczyni wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej. Jednakże w wyniku ponownej analizy sprawy, tut. Organ stwierdził brak podstaw do zmiany tej interpretacji (odpowiedź na ww. wezwanie z 20 sierpnia 2014 r. nr ILPB2/415W-71/14-2/JWP).

W związku z powyższym, Strona wniosła w dniu 22 września 2014 r. skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem tut. Organu.

Odpowiedź na skargę została udzielona pismem z dnia 17 października 2014 r. nr ILPB2/4160-71/14-2/JWP, w której wniesiono o jej oddalenie.

Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok w dniu 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1018/14, w którym uchylił zaskarżoną interpretację.

Dnia 8 maja 2015 r. do tut. Organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1018/14 w sprawie doręczenia prawomocnego orzeczenia i zwrotu akt.

Sąd wskazał, że zagadnienie kosztów uzyskania przychodu w kontekście wykładni i stosowania przepisu art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOF było wielokrotnie przedmiotem analizy sądów administracyjnych. Na szczególną uwagę w tym zakresie zasługuje uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r., II FPS 3/14 (uchwała dostępna w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl), w której Sąd stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesione przez spadkodawcę podlegały odliczeniu przez spadkobiercę od przychodu z tytułu odkupienia przez fundusz inwestycyjny tych jednostek na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012 r. poz. 361 ze zm.).

W uzasadnieniu tej uchwały NSA podkreślił, że wprowadzone w art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOF wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów rozumiane w taki sposób, że nie jest dopuszczalne uwzględnienie w przypadku odpłatnego zbycia (odkupienia przez Fundusz) przez podatnika, który nabył w drodze spadku jednostki uczestnictwa w funduszach kapitałowych wydatków poniesionych przez spadkodawcę na ich nabycie należało uznać za naruszające konstytucyjne standardy w zakresie wykładni przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji tego rodzaju wykładnia prowadzi do niezamierzonego przez ustawodawcę opodatkowania przychodu ze źródeł kapitałowych zamiast dochodu i w sposób niezamierzony różnicuje sytuację podatników.

Zdaniem NSA, potwierdzenie konieczności jednolitego traktowania podatników podatku dochodowego uzyskujących podlegające opodatkowaniu dochody z omawianego źródła przychodów stanowi dokonana z dniem 1 stycznia 2014 r. nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzająca dodatkową regulację - art. 22 ust. 1m tej ustawy (por. art. 2 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, Dz. U. z 2013 r., poz. 1387). Zgodnie z tym przepisem w przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej oraz papierów wartościowych, wykupu przez emitenta papierów wartościowych albo odkupienia (umorzenia) tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, a także zwrotu wkładów albo udziałów w spółdzielni, nabytych przez podatnika w drodze spadku, kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę w celu objęcia lub nabycia tych udziałów w spółce kapitałowej oraz papierów wartościowych, udziałów albo wkładów w spółdzielni, a także na nabycie tych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Zatem z dniem 1 stycznia 2014 r., przy niezmienionej treści art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOF na zasadzie wprost wynikającej z dodanego przepisu art. 22 ust. 1m tej ustawy kosztem uzyskania przychodów będą wydatki poniesione przez spadkodawcę w celu objęcia lub nabycia tych udziałów w spółce kapitałowej oraz papierów wartościowych, udziałów albo wkładów w spółdzielni, a także na nabycie tych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że mając powyższe na uwadze, podkreślenia wymaga, że choć uchwała NSA z dnia 17 listopada 2014 r., II FPS 3/14 bezpośrednio dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesionych przez spadkodawcę, to opisany we wniosku stan faktyczny dotyczy nabycia papierów wartościowych, które są przedmiotem regulacji tego samego przepisu ustawy o PDOF. Ponadto nowelizacja ustawy, która nastąpiła z dniem 1 stycznia 2014 r., polegająca na wprowadzeniu do ustawy art. 22 ust. 1m, objęła swoim zakresem także nabycie papierów wartościowych. W tej sytuacji, w ocenie Sądu rozpatrującego sprawę, tezy zawarte w powołanej powyżej uchwale NSA należy odnieść także do stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

W konsekwencji, WSA w Poznaniu wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie papierów wartościowych poniesione przez spadkodawcę podlegały odliczeniu przez spadkobiercę od przychodu z tytułu zbycia tych papierów na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PDOF.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1018/14 – stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:
  • prawidłowe – w odniesieniu do obligacji nabytych w drodze spadkobrania po mężu;
  • nieprawidłowe – w części dotyczącej obligacji nabytych w ramach darowizny.

W 2011 r. w wyniku śmierci męża Zainteresowana oraz Jej synowie nabyli w drodze dziedziczenia obligacje po wyżej wymienionym. Następnie, synowie przekazali Wnioskodawczyni – nabyte przez nich w spadku po ojcu – obligacje. W 2013 r. Zainteresowana, za pośrednictwem biura maklerskiego, dokonała odpłatnego zbycia przedmiotowych obligacji. Wnioskodawczyni otrzymała od ww. biura maklerskiego informacje PIT-8C, z której wynika, że dochód z tytułu ww. sprzedaży nie został pomniejszony o wydatki jakie poniósł mąż Zainteresowanej w związku z nabyciem rzeczonych obligacji.

Zauważyć należy, że obligacja jest papierem wartościowym, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem nabywcy obligacji (inwestora zwanego obligatariuszem) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonych świadczeń, które mogą mieć charakter pieniężny lub niepieniężny. Emitent obligacji odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania wynikające z obligacji, z wyjątkiem obligacji przychodowych (dających prawo do udziału w zyskach przedsiębiorstwa).

Obligacje mogą być emitowane przez Skarb Państwa, korporacje (mogą być wtedy dopuszczone do obrotu giełdowego) bądź np. gminy (obligacje komunalne lub inaczej municypalne).

Przenosząc powyższe, na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) wskazać należy, że w myśl art. 9 ust. 1 tej ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl ogólnej zasady ustalania dochodu wyrażonej w art. 9 ust. 2 powołanej ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 – 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym (...).

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Z uwagi na fakt, że obligacje zostały sprzedane przez Zainteresowaną w 2013 r. na gruncie przedmiotowej sprawy zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r.

I tak, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia m.in. papierów wartościowych.

Stosownie do art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych – oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. Nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 131, poz. 763 i Nr 234, poz. 1391).

Zgodnie zaś z przywołanym wyżej art. 3 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, przez papiery wartościowe rozumie się: akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

Po myśli art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Dochodem, o którym mowa powyżej, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, (...) (art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Zatem, wydatki na nabycie obligacji nie podlegają zaliczeniu w koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, lecz dopiero w momencie ich zbycia.

W niniejszej sprawie należy wskazać, że zagadnienie będące przedmiotem interpretacji budziło poważne wątpliwości związane z rozumieniem przepisów normujących kwestie dotyczące uznania wydatków poniesionych przez spadkodawcę na nabycie obligacji za koszty uzyskania przychodu w przypadku ich odpłatnego zbycia przez spadkobiercę.

Zostały one rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r., sygn. akt II FPS 3/14. W uchwale tej, powiększony skład NSA wyraził pogląd, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesione przez spadkodawcę podlegały odliczeniu przez spadkobiercę od przychodu z tytułu odkupienia przez fundusz inwestycyjny tych jednostek na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2012 r. poz. 361 ze zm.).

W art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażona została ogólna reguła, zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Nie budzi wątpliwości, że co do zasady wydatki na nabycie określonych praw majątkowych, przeznaczonych następnie do zbycia, rozpoznawać należy jako koszt uzyskania przychodów.

Jednakże, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, wydatki na nabycie obligacji są kosztem uzyskania przychodów z tytułu zbycia tych obligacji. W odniesieniu zatem do obligacji (podobnie zresztą jak w przypadku udziałów/akcji w spółkach kapitałowych, wkładów w spółdzielni i in.) ustawodawca powiązał możliwość rozliczenia kosztów poniesionych na nabycie takich obligacji (odpowiednio udziałów/akcji, wkładów), jedynie z przychodami uzyskanymi z ich zbycia, a nie ogólnie z osiągniętymi przez podatnika przychodami również z innych tytułów. Naturalną konsekwencją takiego rozwiązania jest przesunięcie w czasie momentu uwzględnienia w rachunku podatkowym kosztów poniesionych na nabycie obligacji (wydatki takie stają się kosztami podatkowymi dopiero w momencie zbycia tych obligacji). Dopóki zatem podatnik nie uzyska przychodu ze zbycia obligacji, nie może uwzględnić poniesionych na ich nabycie wydatków w kosztach uzyskania przychodów.

Pojęcie dziedziczenia oznacza przejście na spadkobierców obowiązków majątkowych zmarłego w drodze jednego zdarzenia, jakim jest śmierć osoby fizycznej, powodujące następstwo prawne pod tytułem ogólnym, czyli sukcesję uniwersalną (art. 922 § 1 w zw. z art. 925 KC). Oznacza to, że na spadkobiercę (spadkobierców) przechodzi na skutek dziedziczenia całość praw i obowiązków majątkowych należących do spadku.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że spadkobierca obejmuje w drodze dziedziczenia obligacje przypadające spadkodawcy ze wszelkimi uprawnieniami i obowiązkami wynikającymi z tego prawa majątkowego. Z objęciem w tej drodze obligacji wiążą się równocześnie obowiązki w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (por. art. 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 8 ust. 1a u.p.s.d.). Nie rodzi natomiast w tym momencie obowiązków w podatku dochodowym.

Tym samym dochód z tytułu zbycia obligacji po stronie spadkobiercy może być rozpatrywany wyłącznie z uwzględnieniem, obowiązujących od dnia 1 marca 2002 r., wskazanych już regulacji art. 9 ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 23 ust. 1 pkt 38 i art. 30a ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.f. W takim też zakresie wszystkie istotne elementy, mające wpływ na powstanie obowiązku w tym podatku z tego źródła przychodów, muszą być odnoszone do podatnika jakim jest posiadacz obligacji.

Z brzmienia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., po średniku, wynika, że wydatki na objęcie m.in. obligacji są kosztem uzyskania przychodu z ich sprzedaży. Przepis ten wprowadza jedynie ograniczenie czasowe co do początkowego momentu, od którego podatnik jest uprawniony do rozpoznania kosztów z powyższego tytułu. Nie wskazuje jednakże expressis verbis, czy potrącenia tych wydatków w rachunku podatkowym może dokonywać tylko ta osoba fizyczna, która przedmiotowe jednostki nabyła, czy też zgodnie z ogólną regułą, wynikającą z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, który faktycznie uzyskuje przychód z tego tytułu, a takim może być wyłącznie bądź ich nabywca, bądź jak wskazano powyżej jego spadkobierca.

Reasumując, stwierdzić należy, że stosownie do art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r.) Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia poniesionych przez spadkodawcę wydatków na nabycie obligacji – w odniesieniu do obligacji nabytych w drodze spadkobrania po mężu, tj. w takiej proporcji w jakiej nabyte obligacje w spadku pozostają w całości do sprzedanych obligacji.

Natomiast w części dotyczącej obligacji nabytych w drodze darowizny od synów Zainteresowana nie ma prawa – na podstawie przywołanych wyżej przepisów – do odliczenia wydatków poniesionych na ich nabycie. Podkreślić należy, że tezy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 5 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1018/14 odnoszą się tylko i wyłącznie do możliwości odliczenia przez Wnioskodawczynię kosztów, które poniósł spadkodawca. Zatem rozważania ww. sądu administracyjnego nie mogą znaleźć zastosowania w odniesieniu do obligacji nabytych przez podatnika w ramach darowizny.

Nadmienić również należy, że uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r., sygn. akt II FPS 3/14 dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych jedynie przez spadkodawcę. Skoro zatem obligacje otrzymane w drodze darowizny zostały nabyte pod tytułem darmym, a zatem nieodpłatnie – brak jest podstaw do uwzględniania w kosztach uzyskania przychodu z tytułu zbycia obligacji jakichkolwiek wydatków poniesionych na ich nabycie. Tym samym – w odniesieniu do obligacji nabytych w drodze darowizny – Wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego obliczonego z pominięciem wydatków poniesionych przez poprzednich posiadaczy obligacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.