Obcy środek trwały | Interpretacje podatkowe

Poniżej zaprezentowana została lista interpretacji podatkowych, dla których podstawowe wspólne zagadnienie to obcy środek trwały. Zestawienie zostało ograniczone do kilkunastu najnowszych dokumentów (wg daty publikacji w serwisie).

Aktualne interpretacje podatkowe

Subskrybuj kanał RSS tego działu

2018
1
lut

Istota:

Możliwość kontynuacji amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym

Fragment:

W lokalu tym prowadziła prace modernizacyjne, które ujęła, jako inwestycję w obcym środku trwałym. W dniu 9 października 2017 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem złożyli w Spółdzielni Mieszkaniowej wniosek o przeniesieniu własności lokalu, w celu uzyskania odrębnej własności. W tym miejscu wskazać należy, że niekiedy zdarzają się sytuacje, gdy obcy środek trwały, w którym podatnik dokonał inwestycji, staje się jego własnością, np. zostaje zakupiony, wówczas na gruncie podatkowym dopuszczalne są dwa rozwiązania: albo zwiększenie ceny nabycia środka trwałego o wartość niezamortyzwanej inwestycji w obcym środku trwałym (o ile cena nabycia nie uwzględnia wydatków poniesionych na inwestycję) i amortyzowanie jednego składnika majątku trwałego (np. budynku) albo kontynuowanie amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym i amortyzowanie odrębnie nabytego środka trwałego (wg ceny nabycia nieobejmującej odrębnie amortyzowanych nakładów inwestycyjnych). Reasumując, w przypadku nabycia przez Wnioskodawczynię środka trwałego, w którym dokonała inwestycji w obcym środku trwałym, istnieje możliwość kontynuacji amortyzacji. Wnioskodawczyni może zatem kontynuować amortyzację inwestycji w obcym środku trwałym według metody i zasad stosowanych przed nabyciem środka trwałego, w którym została zrealizowana inwestycja, polegająca na ulepszeniu tego środka trwałego.

2018
13
sty

Istota:

Obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego od nakładów w obcym środku trwałym w sytuacji, gdy nakłady poczynione w trakcie obowiązywania umowy najmu przez Wnioskodawcę przechodzą na wynajmującego bez konieczności rozliczenia (bez wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy);brak obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od nakładów w obcym środku trwałym w sytuacji, gdy nakłady poczynione w trakcie obowiązywania umowy najmu przez Wnioskodawcę muszą zostać zdemontowane (zlikwidowane);okres obowiązywania korekty w odniesieniu do inwestycji w obcym środku trwałym oraz sposób ustalenia pięcioletniego okresu korekty.

Fragment:

W ocenie Wnioskodawcy za przyjęciem takiego stanowiska przemawiają następujące argumenty: Z treści art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia inwestycji w obcym środku trwałym. Posiłkując się, zatem zapisem art. 16g ust. 3-5 ustawy o CIT w związku z ust. 7 tego przepisu, określającym pojęcie ceny nabycia i kosztu wytworzenia dla potrzeb ustalenia wartości początkowej środków trwałych, przy uwzględnieniu faktu, że inwestycją w obcym środku trwałym nie są budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie, stanowiące odrębną grupę środków trwałych, należy uznać, że inwestycją w obcym środku trwałym są działania podatnika odnoszące się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegające na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Natomiast suma zaewidencjonowanych wydatków takich inwestycji pod datą ich zakończenia i przyjęcia do używania stanowić będzie wartość początkową środka trwałego, jakim jest w tym przypadku inwestycja w obcym środku trwałym, która będzie podlegała amortyzacji. Nie bez znaczenia jest również fakt, iż przepisy ustawy o CIT przewidują inny okres amortyzacji dla inwestycji w obcych budynkach (art. 16j ust. 4 pkt 1 ustawy o CIT), aniżeli ten obowiązujący podatników w zakresie samych budynków (art. 16i ust. 1, art. 16j ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o CIT).

2017
7
gru

Istota:

Brak obowiązku stosowania korekty wynikającej z art. 90c i w konsekwencji art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Fragment:

Wobec braku uregulowań, które wprost dotyczyłyby kwestii korekty podatku naliczonego w związku z nakładami na obce środki trwałe należy zastosować zasady wynikające z art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Pojęcie inwestycji w obcym środku trwałym nie zostało bowiem zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego. Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm.), amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania, przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „ inwestycjami w obcych środkach trwałych ” zwane także środkami trwałymi. Zatem budynki i budowle wzniesione na cudzym gruncie stanowią odrębną kategorię środków trwałych. Należy wskazać, że cyt. przepis art. 16a ust. 2 pkt 2 ma zastosowanie w sytuacjach, gdy podatnik niebędący właścicielem gruntu obejmuje go na określony czas we władanie i realizuje na nim budowę budynku lub budowli dla celów swojej działalności. W tym przypadku budynki (budowle) wybudowane i wykorzystywane przez podatnika nie stanowią, co prawda, na gruncie przepisów prawa cywilnego, jego własności (mimo poniesienia przez niego nakładów na ich wybudowanie) lecz stanowią jego środek trwały, podlegający amortyzacji.

2017
18
maj

Istota:

Jak prawidłowo zakwalifikować u Wnioskodawcy wydatki na dokończenie budowy oraz w jaki sposób rozliczyć te wydatki w kosztach uzyskania przychodów?

Fragment:

Podejmując inwestycję w obcym środku trwałym podatnik powinien dysponować zezwoleniem uzyskanym od właściciela ulepszanego środka trwałego. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowego poprzez „ inwestycje w obcych środkach trwałych ” należy rozumieć nakłady ponoszone na ulepszenie istniejącego już środka trwałego, który nie stanowi własności (współwłasności) podatnika, jest jednak przez niego wykorzystywany, na podstawie stosownej umowy (najmu, dzierżawy, użyczenia, itp.). Przy czym wszystkie nakłady poniesione przed oddaniem składnika majątku do używania (również o charakterze odtworzeniowym - remontowym) należy zaliczyć do inwestycji w obcym środku trwałym. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że wydatki poniesione na inwestycję w obcym środku trwałym podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tej inwestycji. Zatem, z inwestycją w obcym środku trwałym nie będziemy mieli do czynienia, jeżeli budynek, budowla lub lokal, maszyna, urządzenie, środek transportu lub inny przedmiot, na który ponoszone są wydatki, nie stanowi u właściciela (współwłaściciela) środka trwałego.

2017
10
lut

Istota:

W zakresie obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego w przypadku nakładów zdemontowanych i zatrzymanych przez Spółkę, jak również pozostawionych w lokalu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego od tych nakładów

Fragment:

Z wniosku Spółki oraz jego uzupełnienia wynika, że Spółka w 2007 roku rozpoczęła inwestycję w obcym środku trwałym (lokalu wynajętym na podstawie umowy najmu) polegającą na przystosowaniu wynajętej powierzchni do prowadzenia opodatkowanej działalności gospodarczej - lokal gastronomiczny z klubem nocnym. Od przedmiotowych wydatków poniesionych w latach 2007, 2008 oraz 2009 oraz wydatków na ulepszenie inwestycji w obcym środku trwałym w latach 2010 oraz 2011, Spółka miała prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie nakładów poniesionych na inwestycje w obcym środku trwałym. Inwestycję w obcym środku trwałym stanowiły wydatki poniesione na ulepszenie lokalu tj. jego przebudowę, modernizację, a przede wszystkim na adaptację lokalu na potrzeby prowadzenia przez Spółkę opodatkowanej działalności gospodarczej. Spółka zakończoną inwestycję w obcym środków trwałym wprowadziła do ewidencji środków trwałych przyjmując okres amortyzacji 10 lat dla inwestycji w obcych budynkach (lokalach). W wyniku braku racjonalnych przesłanek do dalszego użytkowania obcego środka trwałego, w roku 2011 podjęto decyzję o zakończeniu użytkowania obcego środka trwałego, pomimo tego, że nie nastąpiło rozliczenie wszystkich odpisów amortyzacyjnych i Spółka rozwiązała umowę najmu.

2016
28
lis

Istota:

Czy dokonywane odpisy amortyzacyjne, w związku z użytkowaniem budynku niemieszkalnego – trwale związanego z gruntem, będącego inwestycją na dzierżawionym (obcym) gruncie, a więc w obcym środku trwałym, mieszczą się w katalogu normy prawnej sygnowanej artykułem 16j ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i skutkować będą możliwością zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% rocznie?

Fragment:

Wobec tego należy przyjąć, że czym innym jest kategoria środków trwałych pod nazwą „ inwestycja w obcych środkach trwałych ”, a czym innym kategoria środków trwałych pod nazwą „ budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie ”. Zakresy tych pojęć zostały ustawowo rozłączone. Oznacza to, że budowle i budynki wybudowane na cudzym gruncie (jak to ma miejsce w omawianej sytuacji) nie mogą być uznane za inwestycje w obcym środku trwałym. Zatem, w odniesieniu do budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie nie można zastosować indywidualnych stawek amortyzacyjnych na podstawie art. 16j ust. 4 updop, ponieważ nie jest to inwestycja w obcym środku trwałym. W konsekwencji, Wnioskodawca po spełnieniu warunków do uznania wybudowanych obiektów za środek trwały, będzie mógł je amortyzować na podstawie art. 16i ust. 1 updop. Zgodnie z tym przepisem do budynków i budowli mają zastosowanie stawki określone w Wykazie stawek (załącznik nr 1 do updop). Właściwą do zastosowania będzie stawka amortyzacyjna w wysokości 2,5% rocznie, bowiem jak wykazano powyżej indywidualna stawka amortyzacyjna w wysokości 10% mogłaby mieć zastosowanie tylko w przypadku uznania danego przedsięwzięcia za tzw. inwestycję w obcym środku trwałym, co nie ma miejsca w omawianym przypadku.

2016
28
lis

Istota:

W zakresie terminu korekty podatku naliczonego od nakładów poniesionych na inwestycje w obcym środku trwałym.

Fragment:

Posiłkując się, zatem zapisem art. 16g ust. 3-5 w związku z ust. 7 tego przepisu, określającym pojęcie ceny nabycia i kosztu wytworzenia dla potrzeb ustalenia wartości początkowej środków trwałych, przy uwzględnieniu faktu, że inwestycją w obcym środku trwałym nie są budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie, stanowiące odrębną grupę środków trwałych, należy uznać, że inwestycją w obcym środku trwałym są działania podatnika odnoszące się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegające na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Natomiast suma zewidencjonowanych wydatków takich inwestycji pod datą ich zakończenia i przyjęcia do używania stanowić będzie wartość początkową środka trwałego, jakim jest w tym przypadku inwestycja w obcym środku trwałym, która będzie podlegała amortyzacji. Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że inwestycje w obcych środkach trwałych są traktowane odrębnie od środków trwałych, w których są dokonywane te inwestycje. W konsekwencji nie można uznać, że środek trwały powstały wskutek inwestycji w obcym środku trwałym będącym np.: nieruchomością również stanowi nieruchomość. W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że wydatki poniesione na inwestycje w obcych środkach trwałych, należy traktować jak wydatki na zakup odrębnego środka trwałego.

2016
20
kwi

Istota:

Opodatkowanie pozostawienia nakładów poniesionych na inwestycje w obcym środku trwałym w związku z zawartą umową najmu lokalu, obowiązek dokonania korekty podatku od towarów i usług

Fragment:

W myśl bowiem art. 16j ust. 4 pkt 2 cyt. ustawy - w przypadku inwestycji w obcych środkach trwałych innych niż wymienione w pkt 1, okres amortyzacji ustala się według zasad określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 tego przepisu (tj. wg odmiennych zasad, niż w przypadku inwestycji w obcych budynkach lub budowlach). Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że inwestycje w obcych środkach trwałych są traktowane odrębnie od środków trwałych, w których są dokonywane te inwestycje. W konsekwencji nie można uznać, że środek trwały powstały wskutek inwestycji w obcym środku trwałym będącym np.: nieruchomością również stanowi nieruchomość. W związku z tym, że inwestycje w obcym środku trwałym stanowią odrębny od nieruchomości środek trwały, korekta podatku naliczonego odnoszącego się do takiego środka trwałego powinna być dokonana zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w ciągu 5-letniego okresu (a nie w ciągu 10 lat przewidzianych dla nieruchomości). Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

2015
10
gru

Istota:

Inwestycje w obcych środkach trwałych stanowią środek trwały, a zatem korekta jest dokonywana w ciągu 5 lat.

Fragment:

Z kolei art. 16a ust. 2 ustawy o PDOP stanowi, że amortyzacji podlegają również przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane także środkami trwałymi. Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że inwestycje w obcych środkach trwałych dla celów PDOP stanowią środek trwały. W efekcie, uwzględniając powyższą analizę przepisów ustawy o PDOP należy uznać, że nakłady inwestycyjne na Placówki - stanowiące inwestycje w obcych środkach trwałych - stanowią odrębny od lokalu (nieruchomości) środek trwały. Tym samym, korekta podatku naliczonego odnosząca się do takiego środka trwałego powinna być dokonywana zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w ciągu 5-letniego okresu korekty. Powyższe stanowisko potwierdzane było również przez organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 lutego 2015 roku, sygn. IPPP1/443-1408/14-4/MP , organ podatkowy stwierdził, że „ wydatki poniesione na inwestycje w obcych środkach trwałych, należy traktować jak wydatki na zakup odrębnego środka trwałego. Korekta podatku naliczonego odnoszącego się do takiego środka trwałego o wartości przekraczającej 15.000 zł powinna być dokonywana zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy w ciągu 5-cio letniego okresu ”.

2015
18
cze

Istota:

W przypadku gdy zapisy umowy najmu zawierają regulacje odnoszące się do konieczności przywrócenia stanu używalności wynajmowanych pomieszczeń (rodzaj Umowy 1) likwidacja inwestycji w obcym środku trwałym, w okolicznościach opisanych we wniosku, nie będzie rodzić dla Spółki obowiązku korekty podatku VAT naliczonego. W przypadku gdy zapisy umowy najmu nie zawierają regulacji odnoszących się do konieczności przywrócenia stanu używalności wynajmowanych pomieszczeń a Spółka pozostawi w wynajmowanym budynku ulepszenia (rodzaj Umowy 2), likwidacja ulepszeń w obcym środku trwałym rodzić będzie dla Spółki obowiązek korekty podatku VAT naliczonego;

Fragment:

Suma zaewidencjonowanych wydatków takich inwestycji pod datą ich zakończenia i przyjęcia do używania stanowić będzie wartość początkową środka trwałego, jakim jest w tym przypadku inwestycja w obcym środku trwałym, która zgodnie z przepisami art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlega amortyzacji. Stanowi ona u inwestora odrębny od nieruchomości środek trwały i podlega amortyzacji według zasad określonych dla takich środków trwałych (art. 16j ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a nie według zasad odnoszących się do nieruchomości. Z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że inwestycje w obcych środkach trwałych są traktowane odrębnie od środków trwałych, w których są dokonywane te inwestycje. W konsekwencji nie można uznać, że środek trwały powstały wskutek inwestycji w obcym środku trwałym będącym np.: nieruchomością również stanowi nieruchomość. W związku z tym, że inwestycja w obcym środku trwałym, polegająca na jego ulepszeniu stanowi odrębny od tej nieruchomości środek trwały, korekta podatku naliczonego odnoszącego się do takiego środka trwałego powinna być dokonywana zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w ciągu 5-cio letniego okresu (a nie w ciągu 10 lat przewidzianych dla nieruchomości). Podobnie stwierdził: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacjach indywidualnych: z 1 kwietnia 2014 r. nr.