ILPB4/423-239/12-2/ŁM | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu,
Czy biorąc pod uwagę okoliczność, iż Spółka uzyskała Pozytywną Opinię jednostki naukowej, Spółka prawidłowo skorzystała w zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. z ulgi na nowe technologie, o której mowa w art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania w tym roku podatkowym, w którym licencja na System Informatyczny została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych omówionych wyżej wydatków na nabycie i wdrożenie Systemu Informatycznego (w tym kosztów licencji i wdrożenia) do kwoty stanowiącej 50% wydatków uwzględnionych w wartości początkowej i zapłaconych podmiotowi uprawnionemu w tym roku podatkowym?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2012 r. (data wpływu 01 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi na nowe technologie – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 01 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi na nowe technologie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka jest dystrybutorem profesjonalnych narzędzi wysokiej jakości.

W celu dostarczania wyrobów najwyższej jakości, Spółka w 2011 roku nabyła licencję na system informatyczny X (dalej: „System Informatyczny”), przeznaczony do kompleksowej obsługi procesów zarządzania m.in. zakupami, składowaniem i dystrybucją, jak również system analityczny oparty na nowoczesnej technologii hurtowni danych wraz z modułem ekstrakcji, transformacji i ładowania danych oraz systemem raportowania wyników.

Również w roku 2011 Spółka dokonała płatności wydatków na nabycie licencji oraz dostosowanie i wdrożenie Systemu Informatycznego, na podstawie wystawionych w tym samym roku faktur.

Licencja na System Informatyczny spełnia kryteria wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji podatkowej w rozumieniu art. 16b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) i została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w roku 2011. Wartość początkową WNiP w postaci licencji na System Informatyczny przyjęto w wysokości ceny nabycia przedmiotowej licencji, powiększonej o wydatki związane z jej dostosowaniem i wdrożeniem (uruchomieniem) Systemu Informatycznego.

Innowacyjność nowej technologii w postaci licencji na System Informatyczny, jako spełniającej przesłanki do zastosowania ulgi na nowe technologie, stosownie do art. 18b ust. 2 in fine ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, została potwierdzona opinią jednostki naukowej w rozumieniu art. 2 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615 ze zm., dalej: „ustawa o zasadach finansowania nauki”) niezależnej wobec Spółki. Przedmiotowa opinia potwierdza, że wskazany we wniosku System Informatyczny, którego dotyczy wiedza technologiczna w postaci wartości niematerialnej i prawnej, umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów i usług i nie jest stosowany na świecie przez okres dłuższy niż pięć ostatnich lat (dalej: „Pozytywna Opinia”).

Spółka nie prowadziła i nie zamierza prowadzić działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie stosownego zezwolenia. Spółka nie udzieliła i nie zamierza udzielić w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii. Nie została ogłoszona upadłość Spółki obejmująca likwidację majątku oraz Spółka nie została postawiona w stan likwidacji. Spółka nie otrzymała zwrotu wydatków na nową technologię w postaci wskazanej licencji na System Informatyczny w jakiejkolwiek formie.

Spółka nie rozpoznała straty podatkowej za rok podatkowy 2011 r. Wielkość Jej dochodu podatkowego z pozarolniczej działalności gospodarczej nie będzie niższa od kwoty przysługujących odliczeń (art. 18b ust. 6 zd. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Dotychczas Spółka nie korzystała z ulgi z tytułu nabycia nowych technologii.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy biorąc pod uwagę okoliczność, iż Spółka uzyskała Pozytywną Opinię jednostki naukowej, Spółka prawidłowo skorzystała w zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. z ulgi na nowe technologie, o której mowa w art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania w tym roku podatkowym, w którym licencja na System Informatyczny została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - omówionych wyżej wydatków na nabycie i wdrożenie Systemu Informatycznego (w tym kosztów licencji i wdrożenia) do kwoty stanowiącej 50% wydatków uwzględnionych w wartości początkowej i zapłaconych podmiotowi uprawnionemu w tym roku podatkowym...

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę okoliczność, iż Spółka uzyskała Pozytywną Opinię jednostki naukowej, Spółka prawidłowo skorzystała w zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. z ulgi na nowe technologie, o której mowa w art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania w tym roku podatkowym, w którym System Informatyczny został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - omówionych wyżej wydatków na nabycie i wdrożenie Systemu Informatycznego (w tym kosztów licencji i wdrożenia) do kwoty stanowiącej 50% wydatków uwzględnionych w wartości początkowej i zapłaconych podmiotowi uprawnionemu w tym roku podatkowym.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Przepisy obowiązujące.

Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.

Stosownie do treści art. 18b ust. 2 tejże ustawy, za nowe technologie uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki.

Zgodnie natomiast z treścią art. 18b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z art. 18b ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków na nowe technologie w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji.

Stosownie do art. 18b ust. 7 ustawy, odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej na podstawie art. 18b ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak wynika z art. 18b ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik traci prawo do odliczeń związanych z nabyciem nowej technologii, jeżeli przed upływem trzech lat podatkowych licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych:

  1. udzieli w jakiejkolwiek formie lub części innym podmiotom prawa do nowej technologii; nie dotyczy to przeniesienia prawa w wyniku przekształcenia formy prawnej oraz łączenia lub podziału dotychczasowych przedsiębiorców - dokonywanych na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, albo
  2. zostanie ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo
  3. otrzyma zwrot wydatków na tę technologię w jakiejkolwiek formie.

Biorąc pod uwagę powyższe warunki, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków spełniających kumulatywnie poniższe warunki:

  1. uwzględnionych w wartości początkowej WNiP;
  2. poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii;
  3. zapłaconych w roku podatkowym, w którym wprowadzono nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych lub w roku następnym, przy czym za wydatki poniesione w roku przez podatnika na nabycie nowej technologia uważa się również przedpłaty (zadatki) na poczet tych wydatków w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz
  4. które nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W ocenie Spółki, poniesione przez Spółkę wydatki na nabycie licencji na System Informatyczny spełniają wszystkie powyższe warunki, w szczególności zaś wydatki te zostały uwzględnione w wartości początkowej WNiP, zostały poniesione przez Spółkę na nabycie nowej technologii, zostały zapłacone w roku podatkowym, w którym wprowadzono nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również nie zostały one zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie.

System Informatyczny.

W ocenie Spółki, wdrożenie Systemu Informatycznego umożliwiło wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług w porównaniu do stanu przed ich wdrożeniem. Standard Systemu Informatycznego, jako nowej technologii w rozumieniu art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, potwierdzony został opinią niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki.

W zaprezentowanym stanie faktycznym prawo do rozwiązań technologicznych w postaci opisanej licencji na System Informatyczny stanowi dla Spółki wartości niematerialną i prawną w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co jest jednym z warunków do uznania danej wiedzy technologicznej za nową technologię w rozumieniu tej ustawy.

Jak wynika z literalnej interpretacji art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ugruntowanej praktyki organów podatkowych, licencje na oprogramowanie komputerowe, które zostały wprowadzone przez podatnika do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, mogą być podstawą do skorzystania z preferencji podatkowej wynikającej z ulgi technologicznej, pod warunkiem uzyskania opinii jednostki naukowej potwierdzającej innowacyjność nowej technologii.

Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 września 2009 r. (sygn. IPPB5/423-330/09-5/AM), który uznał, że podatnikowi przysługuje prawo do dokonania korekty deklaracji i odliczenia 50% kosztów poniesionych na nowe technologie w postaci licencji do programu komputerowego. Analogiczny pogląd zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 25 marca 2011 r. (sygn. ILPB3/423-29/10-2/AP), potwierdzając stanowisko, iż podatnik będzie mógł skorzystać z prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania 50% wydatków poniesionych na nabycie nowych technologii w postaci wartości niematerialnej i prawnej, jaką stanowi system usprawniający procesy biznesowe.

Jak wynika zaś z art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wartość początkowa nabytej licencji na korzystanie z Systemu Informatycznego będzie powiększona o wydatki dotyczące jego wdrożenia, rozumiane jako koszty wdrożenia naliczone do dnia przyjęcia Systemu Informatycznego do używania.

Powyższe stanowisko jest powszechnie akceptowane w praktyce organów podatkowych, co potwierdza m. in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 12 kwietnia 2011 r. (sygn. IPPB5/423-60/11-2/AM), interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2010 r. (sygn. ILPB3/423-483/10-4/MM) oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 10 listopada 2008 r. (sygn. ILPB3/423-502/08-3/HS).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w opisanym przez Spółkę stanie faktycznym, spełnione zostaną wszystkie niezbędne przesłanki determinujące skorzystanie z ulgi technologicznej oraz nie zaistniały okoliczności skutkujące koniecznością dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania, wymienione przez ustawodawcę w art. 18b ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które powodowałyby definitywną utratę prawa do skorzystania z ulgi technologicznej.

Ponadto, wydatki na nabycie nowych technologii zostały efektywnie poniesione, co umożliwia ich odliczenie od podstawy opodatkowania na podstawie art. 18b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w roku podatkowym, w którym doszło do ich poniesienia w rozumieniu art. 18b ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji, Spółka prawidłowo skorzystała w zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. z ulgi na nowe technologie, o której mowa w art. 18b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania w tym roku podatkowym, w którym licencja na System Informatyczny została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - omówionych wyżej wydatków na nabycie i wdrożenie Systemu Informatycznego (w tym kosztów licencji i wdrożenia) do kwoty stanowiącej 50% wydatków uwzględnionych w wartości początkowej.

W związku z powyższym, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, odlicza się wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii.

Stosownie do art. 18b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za nowe technologie, w rozumieniu ust. 1, uważa się wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności wyniki badań i prac rozwojowych, która umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalanie wyrobów lub usług i która nie jest stosowana na świecie przez okres dłuższy niż ostatnich 5 lat, co potwierdza opinia niezależnej od podatnika jednostki naukowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615).

Przez nabycie nowej technologii rozumie się nabycie praw do wiedzy technologicznej, o której mowa w ust. 2, w drodze umowy o ich przeniesienie, oraz korzystanie z tych praw (art. 18b ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Prawo do odliczeń nie przysługuje podatnikowi, jeżeli w roku podatkowym lub w roku poprzedzającym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia (art. 18b ust. 3 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 18b ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawą ustalenia wielkości odliczenia jest kwota wydatków poniesionych przez podatnika na nabycie nowej technologii, uwzględnionych w wartości początkowej, w części, w jakiej została zapłacona podmiotowi uprawnionemu w roku podatkowym, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następującym po tym roku, oraz w której nie została zwrócona podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 18b ust. 5 tejże ustawy, jeżeli podatnik dokonał przedpłat (zadatków) na poczet wydatków określonych w ust. 4 w roku poprzedzającym rok, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, uznaje się je za poniesione w roku jej wprowadzenia do tej ewidencji.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki, o których mowa w ust. 4 i 5. W sytuacji gdy podatnik osiąga za rok podatkowy stratę lub wielkość dochodu z pozarolniczej działalności podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie trzy lata podatkowe licząc od końca roku, w którym nową technologię wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 18b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Co istotne, odliczenia związane z nabyciem nowej technologii nie mogą przekroczyć 50% kwoty ustalonej zgodnie z ust. 4 i 5 (art. 18b ust. 7 ustawy).

Odliczenie wskazane w art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi formę zachęty podatkowej i ma na celu zwiększenie ilości przedsiębiorstw wykorzystujących nowoczesne rozwiązania technologiczne, a co za tym idzie – zwiększenie innowacyjności całej gospodarki – przy jednoczesnym wzroście nakładów ponoszonych przez przedsiębiorstwa na badania, których efektem są nowe technologie.

Mając na uwadze powołane na wstępie regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegają wydatki poniesione przez podatnika na nabycie nowych technologii. Za nowe technologie, o których mowa w komentowanym przepisie uważa się natomiast wiedzę technologiczną w postaci wartości niematerialnych i prawnych – szczególnie wyniki badań i prac rozwojowych – nabyte przez podatnika (w drodze umowy o ich przeniesienie oraz korzystanie z tych praw). Ponadto nabyta wiedza technologiczna powinna umożliwiać wytwarzanie nowych lub udoskonalonych produktów lub usług, a jej stosowanie na świecie musi być krótsze niż pięć lat, co musi potwierdzić opinia sporządzona przez niezależną jednostkę naukową.

Jednocześnie podstawę wielkości odliczenia stanowią wydatki poniesione na nabycie nowej technologii, uwzględnione w wartości początkowej, w części w jakiej zostały zapłacone w roku wprowadzenia nowej technologii do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub w roku następnym. Natomiast samo odliczenie z tytułu ulgi na nowe technologie nie może przekroczyć 50% wyżej określonej kwoty. Ponadto odliczenia tego dokonać należy w zeznaniu podatkowym za rok, w którym poniesiono wydatki. Ważne jest również to, aby wydatki na nabycie nowej technologii nie zostały podatnikowi zwrócone oraz podatnik nie może prowadzić działalności w specjalnej strefie ekonomicznej.

Zaznaczyć należy również, że przepis art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2010 r. Nr 96, poz. 615 ze zm.) określa, iż jednostkami naukowymi są jednostki prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe:

  1. podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu statutów tych uczelni,
  2. jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. Nr 96, poz. 619),
  3. instytuty badawcze,
  4. międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  5. Polską Akademię Umiejętności,
  6. inne jednostki organizacyjne, niewymienione w lit. a - e, posiadające osobowość prawną i siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym przedsiębiorców posiadających status centrum badawczo - rozwojowego, nadawany na podstawie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. Nr 116, poz. 730 oraz z 2010 r. Nr 75, poz. 473).

Stosownie natomiast do brzmienia art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Licencje na korzystanie z systemu informatycznego stanowią jeden ze szczególnych rodzajów utworów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 1 tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie (...). W sytuacji nabycia licencji do programów komputerowych przez podatnika w celu wykorzystywania ich w działalności gospodarczej, a przewidywany okres ich ekonomicznej użyteczności jest dłuższy niż rok, ujmowane powinny być więc w ewidencji jako wartości niematerialne i prawne.

Wartość początkową przedmiotowego składnika majątku podatnik zobowiązany jest ustalić stosownie do treści art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 – 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Natomiast za cenę nabycia, zgodnie z art. 16g ust. 3 tejże ustawy, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z kolei, zgodnie z art. 16g ust. 14 niniejszej ustawy, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Wobec przytoczonych przepisów, wskazać należy, iż wdrożenie oprogramowania stanowi pewien proces, mający na celu jego zaadaptowanie na potrzeby jednostki. Będą to wszelkie działania polegające na instalacji oprogramowania oraz mające na celu dostosowanie oprogramowania do potrzeb podatnika, sprawdzenie poprawności działania systemu informatycznego u podatnika, czy też wprowadzenie ewentualnych poprawek przez firmę udzielającą licencji na użytkowanie systemu. Dopiero jego zakończenie spowoduje, iż podmiot uzyskuje możliwość użytkowania oprogramowania w bieżącej działalności. W konsekwencji, do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej jaką jest licencja na program komputerowy zalicza się nie tylko kwotę należną sprzedającemu, ale także inne wydatki związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania.

Zatem, kwota należna sprzedającemu licencję, jak również wydatki związane z wdrożeniem oprogramowania są elementem wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej. Tak ustalona wartość początkowa będzie stanowić podstawę do określenia wielkości przysługującego odliczenia od podstawy opodatkowania w roku podatkowym, w którym podatnik wprowadzi wartość niematerialną i prawną do ewidencji.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka w celu dostarczania wyrobów najwyższej jakości, nabyła System Informatyczny, przeznaczony do kompleksowej obsługi procesów zarządzania m.in. zakupami, składowaniem i dystrybucją, jak również system analityczny oparty na nowoczesnej technologii hurtowni danych wraz z modułem ekstrakcji, transformacji i ładowania danych oraz systemem raportowania wyników.

Ponadto Spółka jest w posiadaniu opinii niezależnej jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki, w której jednoznacznie stwierdzono, że System Informatyczny, którego dotyczy wiedza technologiczna w postaci wartości niematerialnej i prawnej, umożliwia wytwarzanie nowych lub udoskonalonych wyrobów i usług i nie jest stosowany na świecie przez okres dłuższy niż pięć ostatnich lat.

Spółka wskazała również, iż dokonała płatności wydatków na nabycie licencji oraz dostosowanie i wdrożenie Systemu Informatycznego w 2011 r. Licencja spełnia kryteria wartości niematerialnej i prawnej oraz została wprowadzona do stosownej ewidencji w 2011 r. Wartość początkową licencji przyjęto w wysokości ceny jej nabycia, powiększonej o wydatki związane z dostosowaniem i wdrożeniem (uruchomieniem) Systemu Informatycznego.

Ponadto, Spółka nie otrzymała zwrotu wydatków na nową technologię w postaci wskazanej licencji na System Informatyczny w jakiejkolwiek formie, jak również nie prowadziła i nie zamierza prowadzić działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Odnosząc powyższe do przedstawionych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazać należy, iż wszystkie przesłanki do zastosowania ulgi na nowe technologie zostały przez Spółkę spełnione.

Reasumując, wydatki na nabycie i wdrożenie Systemu Informatycznego poniesione przez Spółkę kwalifikują się jako wydatki na nabycie nowej technologii w rozumieniu art. 18b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, Spółka prawidłowo skorzystała w zeznaniu podatkowym składanym za 2011 r. z ulgi na nowe technologie, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania w tym roku podatkowym, w którym licencja na System Informatyczny została wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, poniesionych wydatków do kwoty stanowiącej 50% wydatków uwzględnionych w wartości początkowej i zapłaconych podmiotowi uprawnionemu w tym roku podatkowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.