IBPP3/443-404/14/UH | Interpretacja indywidualna

Prawidłowość wystawienia faktury VAT.Brak możliwości skorygować numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę. -
IBPP3/443-404/14/UHinterpretacja indywidualna
  1. faktura korygująca
  2. nota korygująca
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Dokumentacja -> Faktury -> Wystawianie faktury

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do organu 8 kwietnia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • wystawienia faktury VAT- jest prawidłowe,
  • braku możliwości skorygować numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę - jest nieprawidłowe

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawienia faktury VAT oraz możliwości wystawienia faktury korygującej lub akceptacji noty korygującej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego:

W dniu 31 lipca 2013 r. Burmistrz Gminy ... na podstawie art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) oraz § 3. § 6 i § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz.U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2108 ze zm.) ogłosił pierwszy przetarg ustny nieograniczony na sprzedaż nieruchomości gruntowej o pow. 0.0108 ha, położonej w obrębie ..., jednostka ewidencyjna ..., Powiat ..., Województwo ..., stanowiącej własność Gminy ... (Wnioskodawca). Cena wywoławcza wynosiła: 133.000,00 zł plus podatek VAT według obowiązującej stawki. Termin przetargu został wyznaczony na 1 października 2013 r. Zgodnie z pkt III pkt 1 ogłoszenia o przetargu z 31 lipca 2013 r. - uczestnikami przetargu mogły być m. in. osoby fizyczne.W pkt III ppkt 6 lit. c ogłoszenia o przetargu z 31 lipca 2013 r. zastrzeżono, że w przypadku podmiotów krajowych, takich jak np. osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, zostaną one dopuszczone do przetargu pod warunkiem przedłożenia przez nich w terminie do 25 września 2013 r. organizatorowi przetargu danych umożliwiających mu weryfikację statusu prawnego uczestnika oraz osobę/y lub organ uprawnione do reprezentacji podmiotu. W szczególności danymi takimi mógł być: numer identyfikacyjny REGON bądź NIP. Uczestnik w zakreślonym wyżej terminie danych takich nie przedłożył.

W dniu 30 września 2013 r. uczestnik jako osoba fizyczna udzielił pełnomocnictwa synowi do reprezentowania uczestnika w przetargu. W dniu 1 października 2013 r. pełnomocnik złożył oświadczenie w imieniu mocodawcy (uczestnika) o zapoznaniu się z ogłoszeniem o przetargu z 31 lipca 2013 r. (w tym warunkami przetargu). Powyższe oświadczenie złożył na formularzu udostępnionym mu przez organizatora przetargu, przekreślając na oświadczeniu opcję ,.prowadząca/y prowadzący działalność gospodarczą pod firmą", a pozostawiając jedynie ,.działająca/y jako pełnomocnik w imieniu" i tu wymienił tylko imię i nazwisko uczestnika. Również na liście osób uczestniczących w przetargu 1 października 2013 r., podpisanej przez pełnomocnika jako uczestnik wpisana jest wyłącznie osoba fizyczna. Wobec powyższych Uczestnik został dopuszczony do przetargu jako osoba fizyczna nie-przedsiębiorca. W przetargu, który odbył się 1 października 2013 r. Uczestnik (reprezentowany przez Pełnomocnika) zaoferował najwyższe postąpienie.

W dniu 23 października 2013 r. został podpisany akt notarialny - umowa sprzedaży, na mocy którego Wnioskodawca sprzedał uczestnikowi ww. nieruchomość.

Ani w akcie notarialnym, ani na żadnym innym etapie postępowania przetargowego, Uczestnik nie figurował jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.

W sytuacji gdyby 1 października 2013 r. Uczestnik zażądał dopuszczenia go do uczestnictwa w przetargu jako osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą - to wobec niespełnienia przez niego warunku określonego w pkt III ppkt 6 lit. c ogłoszenia o przetargu z 31 lipca 2013 r. - Uczestnik nie zostałby do przetargu dopuszczony. W dniu 2 grudnia 2013 r. strona zwróciła się z wnioskiem o wystawienie i doręczenie faktury powołując się na przepis art. 106 ust. 4 ustawy o VAT wskazując, że Podatnicy nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej, jednakże na żądanie tych osób podatnicy są zobowiązani do wystawienia faktury. Gmina na żądanie strony 6 grudnia 2013 r. wystawiła fakturę zgodnie z aktem notarialnym wskazując odbiorcę jako osobę fizyczną wpisując numer identyfikacyjny PESEL.

W piśmie z 30 grudnia 2013 r. (data wpływu do Gminy 22 stycznia 2014 r.) nabywca nieruchomości zwrócił się o skorygowanie danych na fakturze i umieszczenie numeru NIP składając do podpisu notę korygującą. Jednocześnie informując Gminę, że w dzień poprzedzający akt notarialny nabywca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Gmina odmówiła dokonanie powyższej czynności zwracając niepotwierdzoną notę korygującą w dniu 26 lutego 2014 r., uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nic posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
  1. Czy Gmina prawidłowo wystawiła fakturę wskazując numer identyfikacji PESEL...
  2. Czy Gmina może wystawić do faktury fakturę korygującą lub podpisać notę korygującą wystawioną przez Nabywcę zmieniając dane dotyczące numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP, na podstawie danych wskazanych przez nabywcę w piśmie z 30 grudnia 2013 r., w którym informuje, że w dzień poprzedzający akt notarialny Nabywca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej, a który w postępowaniu przetargowym i w zawartym akcie notarialnym występuje jako osoba fizyczna oraz we wniosku o wystawienie i doręczenie faktury złożonym przez nabywcę 2 grudnia 2013 r powołuje się na fakt, że podatnik ma obowiązek wystawienia faktury na żądanie osobom fizycznym...

Zdaniem Wnioskodawcy,

  1. Gmina zgodnie z art. 106 ust. 4 stoi na stanowisku, że wystawiła prawidłowo fakturę dla osoby fizycznej zgodnie z danymi zawartymi w przeprowadzonym postępowaniu przetargowym, w akcie notarialnym oraz na podstawie wniosku o wystawienie i doręczenie faktury złożonym przez nabywcę 2 grudnia 2013 r (sprzedaż nastąpiła 23 października 2013 r.).
  2. Gmina nie może skorygować numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie:
  • wystawienia faktury VAT- jest prawidłowe,
  • braku możliwości skorygować numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę - jest nieprawidłowe

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ww. ustawy w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2013 r. podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. la, 2. 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., podatnicy, o których mowa w ust. 1-3. nie mają obowiązku wystawienia faktur, o których mowa w ust. 1-2, osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Ust. 8 ww. art. 106 ustawy stanowił, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

  1. określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
  2. może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
  3. może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur oraz dane, które faktury powinny zawierać zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 68 poz. 360 ze zm.).

Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia fakturę wystawia:

  1. zarejestrowany podatnik VAT czynny;
  2. podatnik, o którym mowa w art. 16 ustawy, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej

dostawy nowych środków transportu.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.datę jej wystawienia;

2.kolejny numer, nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3.imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4.numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. a;

5.numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 11 lit. b;

6.datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży;

7.nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8.miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9.cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10.kwoty wszelkich rabatów, w tym za wcześniejsze otrzymanie należności, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11.wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12.stawkę podatk u;

13.sumę wartości sprzedaży netto z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14.kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15.kwotę należności ogółem.

Natomiast kwestię not korygujących regulowały zapisy zawarte w § 15 tego rozporządzenia zgodnie z którymi:

  • nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą (ust. 1);
  • nota korygująca wymaga akceptacji wystawcy faktury (ust. 2);
  • nota korygująca powinna zawierać (ust.3):
      1. numer kolejny i datę jej wystawienia;
      2. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany dla podatku, jak również numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany dla podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi;
      3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 6;
      4. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.
    1. noty korygujące powinny zawierać wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA” (ust. 5);
    2. przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów dotyczących faktur korygujących (ust. 6).

    W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. zasady wystawiania faktur zawarte zostały w przepisach art. 106a i następnych ustawy o VAT.

    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. W myśl art. 106e ust. 1 faktura powinna zawierać:

    1.datę wystawienia;

    2.kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

    3.imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

    4.numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

    5.numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

    6.datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

    7.nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

    8.miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

    9.cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

    10.kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

    11.wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

    stawkę podatku;

    12.sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

    13.kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

    14.kwotę należności ogółem;

    15.w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 — wyrazy „metoda kasowa”;

    16.w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 - wyraz „samofakturowanie”;

    17.w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”;

    18.w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 - wskazanie:

    1. przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,
    2. przepisu dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub
    3. innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia;

    20.w przypadku, o którym mowa w art. 106c - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika -imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres;

    21.w przypadku faktur wystawianych w imieniu i na rzecz podatnika przez jego przedstawiciela podatkowego - nazwę lub imię i nazwisko przedstawiciela podatkowego, jego adres oraz numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;

    22.w przypadku gdy przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy są nowe środki transportu - datę dopuszczenia nowego środka transportu do użytku oraz:

    1. przebieg pojazdu - w przypadku pojazdów lądowych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. a,
    2. liczbę godzin roboczych używania nowego środka transportu - w przypadku jednostek pływających, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. b, oraz statków powietrznych, o których mowa w art. 2 pkt 10 lit. c;

    23.w przypadku faktur wystawianych przez drugiego w kolejności podatnika, o którym mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej (procedurze uproszczonej) - dane określone w art. 136;

    24.w przypadkach, o których mowa w art. 97 ust. 10 pkt 2 i 3:

    1. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, poprzedzony kodem PL,
    2. numer, za pomocą którego nabywca towaru lub usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w danym państwie członkowskim, zawierający dwuliterowy kod stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej właściwy dla tego państwa członkowskiego.

    W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014r., kwestię not korygujących regulują zapisy art. 106k zgodnie z którymi:

    • Nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15, może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą (ust. 1.);
    • Faktura, o której mowa w ust. 1, wymaga akceptacji wystawcy faktury (ust. 2);
    • Faktura, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać (ust.3):
      1. wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”;
      2. numer kolejny i datę jej wystawienia;
      3. imiona i nazwisk
    1. wyrazy „NOTA KORYGUJĄCA”;
    2. numer kolejny i datę jej wystawienia;
    3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy i numer za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej;
    4. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura, o której mowa w ust. 1, określone w art. lOóeust. 1 pkt 1-6;
    5. wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.
  • Przepisy ust. 1-3 nie naruszają przepisów dotyczących wystawiania faktur korygujących (ust. 4).

    Zauważyć tutaj należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r.

    0 zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1314 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

    Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.

    Natomiast art. 3 ww. ustawy stanowi, że identyfikatorem podatkowym jest:

    • numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług (pkt 1);
    • NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 (pkt 2).

    Z powołanych przepisów wynika, że faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi

    1 tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

    W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

    Wskazać należy, że ustawodawca ze względu na zdarzające się w praktyce pomyłki przy dokumentowaniu przez podatników obrotu gospodarczego przewidział dwie procedury korygowania błędów w fakturach VAT tj. przez wystawienie przez wystawcę faktury korygującej oraz przez wystawienie przez odbiorcę noty korygującej.

    Z powołanych wyżej unormowań wynika, że noty korygujące wystawia odbiorca faktury (w mawianym przypadku kontrahent Wnioskodawcy). Ten rodzaj dokumentu koryguje błędy, które nie mają żadnego wpływu na jakąkolwiek kwotę wykazaną w fakturze. Dotyczy to przypadków, kiedy stwierdzone w fakturach pomyłki nie skutkują brakiem możliwości odliczenia podatku naliczonego w nich wykazanego nawet wtedy, gdy nabywca nie poprawi takiego błędu stosując notę korygującą.

    Gdy faktura zawiera błędy tylko w niektórych elementach nazwy podatnika czy oznaczenia towaru lub usługi, wówczas można je skorygować notą korygującą. Nie można natomiast przez wystawienie noty korygującej zmieniać podmiotu umowy sprzedaży. W przypadku bowiem, gdy błędne są wszystkie dane sprzedawcy lub nabywcy towaru lub usługi, wówczas nie jest dopuszczalne jej korygowanie przez nabywcę notą korygującą. Podobnie (analogicznie) nie można przez wystawienie przez nabywcę noty korygującej zmieniać przedmiotu umowy sprzedaży.

    Jednocześnie wskazać należy, że informacje podawane na fakturach powinny mieć taką formę, by nie budziły zastrzeżeń co do danych w nich zawartych, umożliwiających identyfikację sprzedawcy i nabywcy, a także towaru czy usługi. Przez wystawienie noty korygującej można korygować wyłącznie błędy formalne, pomyłki, które nie mają istotnego znaczenia dla nabytych wcześniej praw czy rozliczeń. Pomyłki dotyczące niektórych danych nabywcy mogą być zatem skorygowane przez wystawioną przez nabywcę notę korygującą, pod warunkiem, że nota taka będzie zawierała wszystkie elementy wskazane w ww. przepisach.

    Zauważyć w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1314 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

    Z treści wniosku wynika, że 1 października 2013 r. Gmina przeprowadziła przetarg nieograniczony na sprzedaż nieruchomości gruntowej. Uczestnik (reprezentowany przez pełnomocnika) zaoferował najwyższe postąpienie. W dniu 23 października 2013 r. został podpisany akt notarialny - umowa sprzedaży, na mocy którego Wnioskodawca sprzedał uczestnikowi ww. nieruchomość. Ani w akcie notarialnym, ani na żadnym innym etapie postępowania przetargowego uczestnik nie figurował jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. W dniu 2 grudnia 2013 r. strona uczestnicząca w przetargu zwróciła się do Gminy z wnioskiem o wystawienie i doręczenie faktury na podstawie art. 106 ust. 4 ustawy o VAT. Gmina na żądanie strony 6 grudnia 2013 r. wystawiła fakturę zgodnie z aktem notarialnym wskazując odbiorcę jako osobę fizyczną wpisując numer identyfikacyjny PESEL. W piśmie z 30 grudnia 2013 r. (data wpływu do Gminy 22 stycznia 2014 r.) nabywca nieruchomości zwrócił się o skorygowanie danych na fakturze i umieszczenie numeru NIP przedkładając do podpisu notę korygującą. Jednocześnie Gmina została poinformowana, że w dniu poprzedzającym akt notarialny nabywca tej nieruchomości rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Gmina odmówiła dokonanie powyższej czynności zwracając niepotwierdzoną notę korygującą 26 lutego 2014 r., uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadała wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę.

    Dokonując analizy opisanego we wniosku zagadnienia, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Faktury VAT są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy wskazuje ona sprzecznie z jej treścią zdarzenie gospodarcze - które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura VAT potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez przepisy ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku. Z tych powodów należy uznać, że chociaż zgodnie z przepisami ustawy o VAT faktura powinna zawierać dane dotyczące podatnika i nabywcy, to jednak nie wszystkie wykazane braki faktur wykluczają możliwość ustalenia tych danych przy prawidłowej analizie innych zapisów zawartych w fakturach.

    Należy zatem zauważyć, że brak numeru NIP przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru PESEL oraz podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłącząjącą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

    Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur VAT wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, wyłącznie z powodu wspomnianych braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, wprawdzie powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania. Niemniej jednak opisane błędy winny być skorygowane w ten sposób, aby faktura odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję pomiędzy prawidłowo oznaczonymi podmiotami gospodarczymi.

    W omawianej sprawie zwrócić należy uwagę na fakt, że wystawiona przez Wnioskodawcę (sprzedawcę nieruchomości) faktura niezawierająca numeru NIP nabywcy (osoby fizycznej) została przyjęta przez nabywcę. Ani Wnioskodawca (sprzedawca nieruchomości), ani nabywca nie kwestionują zaistniałego zdarzenia gospodarczego, lecz pomyłki w pozycjach faktury, które w istocie nie wpływają na zmianę wysokości zobowiązania podatkowego. Co do zasady pomyłki dotyczące informacji wiążącej się z nabywcą, mogą być skorygowane poprzez wystawienie przez nabywcę noty korygującej.

    W świetle przywołanej powyżej regulacji art. 2 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, wszelkie dokumenty dla potrzeb rozliczeń w podatku od towarów i usług wymagające oznaczenia (numeru) NIP dotyczące czynności realizowanych przez osobę fizyczną w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinny być sygnowane numerem NIP

    Jak wskazuje przedstawione we wniosku opis sprawy, zdarzenie gospodarcze, z którym wiązała się konieczność wystawienia faktury miało miejsce w czasie, gdy nabywca (osoba fizyczna która zaoferowała najwyższą cenę postąpienia) był podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i nabycie miało ścisły związek właśnie z tą działalnością. Należy bowiem wskazać, że zdarzeniem gospodarczym, z którym wiązała się konieczność wystawienia faktury nie był udział Uczestnika w przetargu (wówczas, gdy był on osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej), lecz zdarzenie, z którym obowiązek wystawienia faktury wiąże ustawa o VAT. Jeżeli transakcja dostawy nieruchomości miała miejsce w czasie gdy nabywca był podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, to faktura odzwierciedlająca tę transakcję winna zawierać numer identyfikacji podatkowej podatnika. Brak ten uprawnia zatem nabywcę (Uczestnika) do wystawienia noty korygujące Przenosząc powyższe rozważana na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca w dniu wystawiania faktury dokumentującej sprzedaż nieruchomości dokonaną w formie aktu notarialnego nie miał informacji, że Uczestnik który zaoferował najwyższe postąpienie prowadzi działalność gospodarczą i nabywa przedmiotową nieruchomość z przeznaczaniem do tej działalności, to postąpił prawidłowo wystawiając fakturę VAT niezawierającą numeru NIP nabywcy (osoby fizycznej) lecz numerem PESEL. Powyższe jednak nie stoi w sprzeczności z możliwością zweryfikowania tego oznaczenia nabywcy przez wystawienie przez Uczestnika noty korygującej.

    W kontekście powyższych argumentów stwierdzić należy, że:

    • stanowisko Wnioskodawcy do pytania pierwszego, w myśl którego zgodnie z art. 106 ust. 4, wystawił prawidłowo fakturę dla osoby fizycznej zgodnie z danymi zawartymi w przeprowadzonym postępowaniu przetargowym, w akcie notarialnym oraz na podstawie wniosku o wystawienie i doręczenie faktury złożonym przez nabywcę 2 grudnia 2013 r (sprzedaż nastąpiła 23 października 2013 r.) - jest prawidłowe
    • natomiast stanowisko Wnioskodawcy do pytania drugiego, że nie może skorygować numeru identyfikacji z nr PESEL na nr NIP uznając, że w dniu zawarcia aktu notarialnego i na dzień wystawienia faktury, nie posiadał wiedzy o prowadzeniu działalności gospodarczej przez nabywcę - jest nieprawidłowe.

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

Dokumenty dotyczące poruszonych zagadnień:

faktura korygująca
ITPP2/443-1585/11-S/14/RS | Interpretacja indywidualna

nota korygująca
ITPP1/443-480/14/MS | Interpretacja indywidualna

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.