IPTPB2/4511-582/15-4/PK | Interpretacja indywidualna

Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku
IPTPB2/4511-582/15-4/PKinterpretacja indywidualna
  1. małżonek
  2. nabycie
  3. nieruchomości
  4. spadek
  5. sprzedaż
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Źródła przychodów -> Katalog źrodeł przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2015 r. (data wpływu 30 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku.

Wniosek nie spełniał wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z powyższym, pismem z dnia 19 listopada 2015 r., Nr IPTPB2/4511-582/15-2/PK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 20 listopada 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 24 listopada 2015 r.). W dniu 30 listopada 2015 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W lipcu 1991 r. Wnioskodawczyni wspólnie z mężem ... nabyła działkę położoną w ... przy ul. ... (nr ew. 127). Na działce tej Wnioskodawczyni wspólnie z mężem wybudowała dom, do którego wprowadzili się w 1998 r.

Mąż Wnioskodawczyni zmarł w dniu 4 lutego 2012 r.

Na podstawie sporządzonego przez Niego testamentu Wnioskodawczyni nabyła spadek w całości (akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 kwietnia 2012 r., nr ...).

Nieruchomość tę Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego (byli objęci ustrojem ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej).

Aktem notarialnym z dnia 2 września 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała całą nieruchomość.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku dodała, że w skład masy spadkowej po zmarłym mężu wchodziły następujące składniki majątkowe:

  • udział zmarłego męża (na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej) w działce nr 127 w ... zabudowanej domem mieszkalnym,
  • udział 1/2 w samochodzie osobowym Toyota Avensis Verso,
  • udział 1/4 w samochodzie osobowym Seat Leon,
  • oszczędności w wysokości 45 000 zł,
  • narzędzia mechaniczne o wartości 2 500 zł.

Wnioskodawczyni przysługiwał udział we współwłasności ww. nieruchomości na zasadzie małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej.

Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni jest i była w dacie zbycia nieruchomości osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Przychód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości zostanie wydatkowany na cele związane z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. Na te cele przeznaczy Ona jedynie część środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni już zakupiła mieszkanie (odrębną nieruchomość lokalową) w stanie deweloperskim, aktualnie ponosi Ona wydatki na jego wykończenie, tj. zakup drzwi, podłóg, urządzenie łazienek, malowanie ścian, itp. Natomiast części środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni nie przeznaczy na zaspokajanie własnych celów mieszkaniowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy jest źródłem przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym, odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, nabytego w drodze dziedziczenia po mężu, objętej za życia męża ustrojem ustawowej wspólności majątkowej...

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma Ona obowiązku zapłacenia podatku dochodowego z tytułu zbycia nieruchomości, w części odziedziczonej po zmarłym mężu, z uwagi na to, że nieruchomość stanowiła współwłasność łączną (bezudziałową) Wnioskodawczyni i Jej męża, która dawała Im obojgu pełne prawo do całej masy majątkowej w niej zawartej i żadne z Nich nie mogło z niej korzystać (dysponować, wyzbywać się) przez czas trwania wspólności. Skoro już raz Wnioskodawczyni nabyła tę nieruchomość wraz z mężem do majątku wspólnego, to nie mogła jej nabyć ponownie w wyniku dziedziczenia.

Takie stanowisko znajduje uzasadnienie w wyroku NSA z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1101/10.

W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż przez Nią nieruchomości budowlanej (mieszkaniowej) stanowiącej za życia zmarłego męża Wnioskodawczyni, przedmiot ich majątku wspólnego, objętego ustrojem ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej, w której w dacie sprzedaży Wnioskodawczyni posiada swój własny udział w wysokości 1/2 oraz udział w wysokości 1/2 odziedziczony po mężu, nie stanowi źródła przychodów podlegającego w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, także w części obejmującej sprzedaż udziału odziedziczonego po mężu.

W uzasadnienie własnego stanowiska Wnioskodawczyni wskazuje, że z uwagi na to, że była Ona wraz z mężem objęta ustrojem ustawowej wspólności majątkowej od chwili zawarcia małżeństwa, aż do śmierci i wszystko kupowali do majątku wspólnego, nie jest możliwe, ani dopuszczalne ustalenie w postępowaniu podatkowym w jakich częściach każde z nich tę nieruchomość nabyło, a następnie zabudowywało domem mieszkalnym.

Powyższe wynika z regulacji art. 31 § 1, zdanie 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Majątek wspólny małżonków stanowi współwłasność, bezudziałową charakteryzującą się tym, że nie można określić w niej wielkości udziału każdego z małżonków.

Nieruchomość Wnioskodawczyni nabyła wspólnie z mężem w 1991 r., a do wybudowanego na działce domu wraz z mężem wprowadziła się w grudniu 1998 r. Mąż zmarł 4 lutego 2012 r., co oznacza, że Wnioskodawczyni i Jej mąż posiadali ją wspólnie przez blisko 21 lat, gdyż Wnioskodawczyni zbyła ww. nieruchomość odpłatnie w dniu 2 września 2015 r.

Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro jednak, ze względu na łączącą Ją i Jej męża ustawową wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów Wnioskodawczyni i Jej męża, które posiadali w chwili zakupu, to nie można także przyjmować, że 5-letni termin, w którym zbycie nieruchomości podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, rozpoczął ponownie bieg od daty nabycia spadku w drodze dziedziczenie. Ów 5-letni termin już raz biegł w okresie od zakupu działki w 1991 r. do końca 1996 r.

Reasumując, Wnioskodawczyni stwierdziła, że prezentowane przez Nią stanowisko znajduje uzasadnienie w art. 31 § 1 oraz w § 2 pkt 1 i pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Dom Wnioskodawczyni wraz z mężem wybudowała bowiem również ze środków stanowiących ich wspólny majątek, tj. zarobków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  4. innych rzeczy

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonujące zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia nieruchomości i forma prawna jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu opisu stanu faktycznego wynika, że w lipcu 1991 r. Wnioskodawczyni nabyła wspólnie z mężem działkę (nr ew. 127). Na działce tej Wnioskodawczyni wspólnie z mężem wybudowała dom, do którego wprowadzili się w 1998 r. Mąż zmarł w dniu 4 lutego 2012 r. Na podstawie sporządzonego przez Niego testamentu Wnioskodawczyni nabyła spadek w całości, co wskazuje akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 5 kwietnia 2012 r. nr 1151/2012. W skład masy spadkowej po zmarłym mężu wchodził m.in. udział zmarłego męża (na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej) w działce nr 127 zabudowanej domem mieszkalnym. Ww. nieruchomość Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego (byli objęci ustrojem ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej) i przysługiwał Jej udział we współwłasności na zasadzie małżeńskiej ustawowej wspólności majątkowej. Aktem notarialnym z dnia 2 września 2015 r. Wnioskodawczyni sprzedała całą nieruchomość. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż Wnioskodawczyni jest i była w dacie zbycia nieruchomości osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Przychód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości zostanie w części wydatkowany na cele związane z zaspokojeniem własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni już zakupiła mieszkanie (odrębną nieruchomość lokalową) w stanie deweloperskim i aktualnie ponosi wydatki na jego wykończenie, tj. zakup drzwi, podłóg, urządzenie łazienek, malowanie ścian, itp. Jednak części środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni nie przeznaczy na zaspokajanie własnych celów mieszkaniowych.

W celu ustalenia momentu nabycia ww. nieruchomości przez Wnioskodawczynię należy odnieść się do przepisów prawa cywilnego dotyczących nabycia spadku oraz regulujących stosunki majątkowe małżeńskie.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 583) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami ustaje m.in. z chwilą śmierci jednego z małżonków. Natomiast w myśl art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Ustrój wspólności majątkowej będący współwłasnością łączną trwa zatem tak długo, jak długo trwa małżeństwo. Z chwilą ustania wspólności np. w wyniku śmierci jednego ze współmałżonków dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej, a udział każdego z małżonków w majątku wspólnym, według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 i 925 ww. ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednak zgodnie z art. 1036 Kodeksu cywilnego istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców. Z powyższych przepisów wynika, że dział spadku może nastąpić w dwojaki sposób, bądź na mocy umowy zawartej pomiędzy wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że w przedstawionym przez Wnioskodawczynię stanie faktycznym nabycie udziałów w nieruchomości nastąpiło w dwóch datach:

  1. w 1991 r. – udział 1/2 w ww. nieruchomości został nabyty w trakcie trwania związku małżeńskiego na zasadach wspólności majątkowej;
  2. w 2012 r. – udział 1/2 w ww. nieruchomości został nabyty w drodze spadku po mężu.

Zaaprobowanie poglądu Wnioskodawczyni, zgodnie z którym cały udział w nieruchomości nabyła Ona w 1991 r. oznaczałoby, że nieruchomość stanowiła Jej wyłączną własność, a to z kolei oznaczałoby, że nie mogłaby dziedziczyć po mężu, gdyż to Wnioskodawczyni, a nie im wspólnie przysługiwała ww. nieruchomość. Wysnucie takiego wniosku stoi w sprzeczności z całokształtem regulacji dotyczących majątkowej wspólności ustawowej oraz dziedziczenia i oznaczałoby przyjęcie tezy, że śmierć małżonka będącego w ustawowej wspólności majątkowej nie ma żadnego wpływu na przysługujące mu za życia prawa majątkowe, gdyż te w pełnym zakresie przysługują pozostającemu przy życiu małżonkowi, jako że prawa te zostały nabyte przez nich wspólnie na własność, a nie na współwłasność. Współwłasność – w tym także współwłasność łączna – oznacza, że własność przysługuje obojgu małżonkom. Ustaje ona jednak z chwilą śmierci jednego z małżonków. Przepis art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – przesądza o tym, że udział w majątku wspólnym każdego z małżonków w razie ustania wspólności oraz braku zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej wynosi po 1/2. To ten właśnie majątek podlega dziedziczeniu, a więc nabyciu.

W omawianej sprawie Wnioskodawczyni nabyła go w chwili śmierci małżonka. Dopiero od tej daty wyłącznie Wnioskodawczyni przysługiwała ww. nieruchomość. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że ww. udział w omawianej sprawie Wnioskodawczyni nabyła w 1991 r. Należy bowiem przyjąć dwie daty jego nabycia.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 1061/08, który został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1054/09, a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2011 r. (sygn. akt I CSK 647/10).

Oznacza to, że przychód ze sprzedaży w 2015 r. nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi 1/2 części nabytemu w 1991 r. w trakcie trwania małżeństwa nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym sprzedaż tego udziału nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni w spadku po swoim mężu nabyła udział 1/2 w nieruchomości w dacie śmierci spadkodawcy, czyli w 2012 r., to przychód ze sprzedaży w 2015 r. udziału 1/2 nabytego w spadku podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło po upływie 5 lat od daty nabycia tego udziału.

W myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Zauważyć jednak należy, że jeśli Wnioskodawczyni poniosła takie koszty, to odliczyć będzie mógł jedynie taką ich część, która odpowiada udziałowi 1/2 w nieruchomości nabytemu w 2012 r., bo tylko sprzedaż tej części nieruchomości stanowi źródło przychodu. Pozostała część kosztów przypada na udział 1/2 nabyty w 1991 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu (a skoro tak, to nie generuje także kosztów).

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zależności od tego czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatne, czy nieodpłatnie.

W rozpatrywanym przypadku – odnośnie do udziału nabytego w spadku – zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6d ww. ustawy. Zgodnie z ww. przepisem – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

W przypadku nabycia udziału w spadku nie występuje więc cena nabycia, gdyż spadek nabywa się po spadkodawcy nieodpłatnie.

Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jak wynika z powyższych przepisów – podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia udziału 1/2 w nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe zawiera art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 – podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego, jak i powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że przy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni powinna przyjąć dwie daty nabycia w niej udziałów, tj. 1991 r., w którym wraz ze swoim mężem nabyła ww. nieruchomość w trakcie trwania związku małżeńskiego oraz datę śmierci męża, czyli 2012 r. Przy czym udział 1/2 we współwłasności nabyty w 1991 r. nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do dnia sprzedaży, upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości, przypadający na pozostały udział 1/2 w tym prawie nabyty w 2012 r. w drodze spadku, podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym – na podstawie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy kwestii opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadkobrania, natomiast nie rozstrzyga kwestii dotyczącej możliwości zastosowanie zwolnienia przedmiotowego (przeznaczenia przychodu ze sprzedaży ww. nieruchomości na własne cele mieszkaniowe), gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem sformułowanego we wniosku pytania i stanowiska Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego.

Odnosząc się do powołanego we wniosku wyroku Sądu Administracyjnego, który zdaniem Wnioskodawczyni przemawia za słusznością przedstawionego stanowiska, tutejszy Organ zaznacza, że przeanalizował jego treść. Podkreślić należy, że jakkolwiek orzeczenia kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z poźn. zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.