IPPP3/4512-154/16-5/IG | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie,
Na tle opisanego wyżej stanu faktycznego powstaje pytanie, co do prawnopodatkowej oceny zdarzenia przyszłego polegającego na sprzedaży nieruchomości należącej do upadłej spółki, tj. 3 działek niezabudowanych (o nr X, Y, Z) i działki nr W zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym, tj. czy sprzedaż 3 niezabudowanych działek o nr X, Y i Z będzie opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%, a sprzedaż działki nr W zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług w zw. art. 29a ust. 8 tej ustawy?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 17 lutego 2016 r. (data wpływu 25 lutego 2016 r.), uzupełnionym w dniu 10 maja 2016 r. (data wpływu 13 maja 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 18 kwietnia 2016 r. otrzymane przez Stronę w dniu 4 maja 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości:

  • jest prawidłowe w zakresie sprzedaży 3 działek niezabudowanych oraz
  • jest nieprawidłowe w zakresie sprzedaży działki zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym.

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2016 r. wpłynął ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości. Wniosek został uzupełniony w dniu 10 maja 2016 r. (data wpływu 13 maja 2016 r.) w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku z dnia 18 kwietnia 2016 r. otrzymane przez Stronę w dniu 4 maja 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sąd Rejonowy dla Miasta Wydział dla Spraw Upadłościowych i Naprawczych postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. ogłosił upadłość A. Sp. z o.o. Obwieszczenie o upadłości ukazało się w M. Na syndyka masy upadłości wyznaczono - Zbigniewa S., który zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym. W skład majątku przejętego przez A. sp. z o.o., a teraz stanowiącego masę upadłości, wchodzi nieruchomość położona w O. dla której Sąd Rejonowy w P. Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi KW.

Przedmiotowa nieruchomość składa się z 4 działek, z których jedna o nr ewidencyjnym 647/9 jest zabudowana budynkiem biurowo-magazynowym o łącznej powierzchni 1598,10 m2, a pozostałe 3 działki (o nr 647/14, 647/13, 2/9) są niezabudowane. Budynek posadowiony na działce nr 647/9 został wybudowany na podstawie decyzji Wójta gm. M. nr 614/97 z dnia 27 sierpnia 1997 r. i nr 670/98 z dnia 14 września 1998 r., w czasie gdy współwłaścicielami działki nr 647/9 były osoby fizyczne: małżonkowie S. i S. W dniu 11 kwietnia 2003 r. współwłaściciele działki nr 647/9 przenieśli przysługujące im udziały we własności nieruchomości na rzecz spółki jawnej pod firmą P. spółka jawna z siedzibą w M. tytułem podwyższenia wkładów niepieniężnych do spółki jawnej (akt notarialny za Rep. A. z dnia 11 kwietnia 2003 r.). Na podstawie treści wyżej wzmiankowanego aktu notarialnego nie można jednoznacznie ustalić, czy współwłaściciele występowali w czynności przeniesienia własności nieruchomości w charakterze podatników VAT (brak pozytywnych przesłanek do takiego wniosku wynikających z zapisów aktu), ale nawet gdyby działali oni w takim charakterze, czynność wniesienia wkładów niepieniężnych do spółki korzystała w dniu jej dokonania ze zwolnienia od podatku VAT na mocy par. 67 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Min. Fin. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z dnia 22 marca 2002 r. W tym stanie, jeśli współwłaściciele dokonali przeniesienia własności nieruchomości na spółkę jawną w postaci podwyższenia wkładów do spółki, a działali jako osoby niebędące podatnikami VAT lub nawet jako podatnicy podatku VAT, ale dokonujący czynności zwolnionej od tego podatku, po stronie spółki jawnej nigdy nie powstał podatek naliczony, a więc nigdy spółka jawna nie mogła mieć z tego tytułu prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto z dokumentacji księgowej, którą dysponuje syndyk, a rejestrującej zdarzenia księgowe dokonywane począwszy od 1 stycznia 2007 r. nie wynika, by spółka jawna ponosiła wydatki na ulepszenie budynku, w stosunku do których miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, równych lub przekraczających 30% wartości początkowej tego obiektu.

W dniu 14 listopada 2006 r. zmieniono skład osobowy spółki jawnej, a jej firma otrzymała brzmienie P.. sp. jawna.

W dniu 31 stycznia 2013 r. P. spółka jawna wynajęła na czas nieokreślony część biurową budynku, tj. 228,80 m2 na rzecz A. sp. o.o. w M. (czyli na rzecz obecnego upadłego, na rzecz którego syndyk wystąpił o interpretację). Również wcześniej części budynku lub placu były przedmiotem najmu na rzecz podmiotów trzecich.

Na mocy uchwał podjętych przez wspólników łączących się spółek, w dniu 9 marca 2015 r. A. sp. z o.o. w M. (obecnie w upadłości likwidacyjnej, nr KRS...) została połączona z P. spółka jawna w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h., tj. poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej (P.. s.j.) na spółkę przejmującą A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za ustanowione nowe udziały, które A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wydała wspólnikom spółki przejmowanej.

Obecnie, jak wspomniano na wstępie, A. sp. z o.o. w M. jest postawiona w stan upadłości likwidacyjnej. Ustanowiony przez Sąd upadłościowy Syndyk podjął swoje obowiązki i jako jeden z wariantów prowadzenia upadłościowej likwidacji majątku upadłego rozważa sprzedaż ww. nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości, tj. 3 działek niezabudowanych (o nr 647/14, 647/13, 2/9) i działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:

Bank planuje nabyć od A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej nieruchomości, które zostały opisane, jako przedmiot zdarzenia przyszłego zgłoszonego we wniosku o interpretację. Bank będzie zatem drugą stroną transakcji kupna-sprzedaży nieruchomości należących do upadłej spółki, a jego udział jako podmiotu zainteresowanego dotyczy urzędowego potwierdzenia - mocą wydanej interpretacji - zakresu opodatkowania/zwolnienia z opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości, o których mowa wyżej. Objęte wnioskiem 3 działki niezabudowane są terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku o towarów i usług.

Po przejęciu budynku w marcu 2015 r. A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku biurowo-magazynowego, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku i w stosunku do których miała prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

P.spółka jawna wykorzystywała budynek posadowiony na działce o nr ewidencyjnym 647/9 do celów związanych z prowadzoną działalnością, a więc handlowo-magazynowych. Jak zaznaczono we wniosku, od 31 stycznia 2013 r. część biurowa budynku została wynajęta przez P. spółkę jawną A. spółce z o.o., a ponadto przed tą datą zawarte były dwie umowy najmu, jak niżej:

  • Umowa najmu z dnia 16 czerwca 2003 r. z B. spółka cywilna w M. pomieszczenia biurowego o pow. 10 m2 na czas nieokreślony,
  • Umowa najmu z dnia 21 kwietnia 2004 r. z W. z siedzibą w S. pomieszczenia biurowego o pow. 10 m2 oraz 400-500 m2 placu.

Po przeniesieniu majątku spółki jawnej na upadłą spółkę z o.o. (Wnioskodawcę) syndyk wynajął plac stanowiący działki 2/12, 2/15 oraz 2/9 Grzegorzowi W. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą U., NIP... (Umowa z 31 sierpnia 2015 r.), w pozostałym zakresie nieruchomość objęta wnioskiem o interpretację była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Na tle opisanego wyżej stanu faktycznego powstaje pytanie, co do prawnopodatkowej oceny zdarzenia przyszłego polegającego na sprzedaży nieruchomości należącej do upadłej spółki, tj. 3 działek niezabudowanych (o nr 647/14, 647/13, 2/9) i działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym, tj. czy sprzedaż 3 niezabudowanych działek o nr 647/14, 647/13 i 2/9 będzie opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%, a sprzedaż działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług w zw. art. 29a ust. 8 tej ustawy...

Zdaniem Wnioskodawcy,

Podstawą wystąpienia syndyka z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczących czynności podejmowanych w toku postępowania upadłościowego na rzecz upadłej jest art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe, który stanowi, że po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu.

Postępowanie o wydanie interpretacji podatkowej należy traktować, jako postępowanie administracyjne, stąd wniosek o wydanie interpretacji jest w świetle powyższego dopuszczalny.

Art. 160 ust. 1 ustawy prawo upadłościowe stanowi, że w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz we własnym imieniu. Wynika z tego, że w przypadku ogłoszenia upadłości prowadzone są czynności w ramach działalności gospodarczej upadłego i na jego rachunek, lecz w wyniku decyzji zarządczych i rozporządzających podejmowanych przez syndyka. Syndyk w sprawach dotyczących masy upadłości działa jako zastępca pośredni upadłego, podejmując za upadłego i na jego rachunek wszystkie czynności prawne i procesowe. W związku z tym, że syndyk masy upadłości działa w imieniu własnym, ale na rzecz upadłej spółki A., powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT należy rozpatrywać z punktu widzenia upadłej spółki z o.o. A.

Odnosząc się do okoliczności przedstawionego wyżej stanu faktycznego, należy stwierdzić, że na mocy art. 93 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, osoba prawna łącząca się przez przejęcie osobowej spółki handlowej wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się spółek, co oznacza, że kontynuatorem P.. i Dariusz S. sp. jawna w zakresie praw i obowiązków wynikających m.in. z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest A. sp. z o.o. w M. w upadłości likwidacyjnej.

Przechodząc na grunt prawa podatkowego materialnego niezbędne jest prześledzenie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie dotyczącym zasad i warunków opodatkowania.

Zarówno P.. sp. jawna, jak i A. Sp. z o.o. były zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z kolei stosownie do art. 7 ust. 1 VAT - przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 15 ust. 1 VAT, jako podatników wymienia osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według ust. 2 art. 15 VAT - działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec braku przepisu zwalniającego od podatku VAT sprzedaż działek niezabudowanych, należy przyjąć, że sprzedaż przez syndyka działającego na rzecz A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej należących do niej niezabudowanych działek nr 647/14, 647/13, 2/9 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług naliczanym według stawki podstawowej 23%.

Co do sprzedaży zabudowanej działki nr 647/9 zachodzą zdaniem Wnioskodawcy przesłanki zwolnienia jej z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a VAT w zw. z art. 29a ust. 8.

Zgodnie z wyżej wzmiankowanym art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług - zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. zabudowanej działki będzie podlegała zwolnieniu dlatego, że Przedsiębiorstwo P. spółka jawna nabyła nieruchomość wraz z budynkiem w drodze podwyższenia przez wspólników ich wkładów niepieniężnych do spółki. Czynność ta była zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na mocy par. 67 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Min. Fin. z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Po stronie spółki jawnej nigdy nie powstał więc podatek naliczony w stosunku do tej nieruchomości, a więc nigdy spółka jawna nie mogła mieć z tytułu jej nabycia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analizując okoliczności, kiedy można mówić o spełnieniu przesłanki z art. 43 ust. 10a VAT Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 grudnia 2013 r. (III SA/Wa 307/13) stwierdził, że określenie "nie przysługiwało prawo do odliczenia" dotyczy zarówno sytuacji, kiedy nabywa się towary zwolnione przedmiotowo, towary od podatnika zwolnionego podmiotowo, towary, w stosunku do których był zakaz odliczania wynikający z przepisów prawa, ale także gdy dotyczyło to towarów, których dostawa nie podlegała opodatkowaniu ze względu na przepisy ustawowe o niepodleganiu danych czynności czy też dokonaniem czynności przed wejściem w życie ustawy o VAT z 1993 r.

W sprawę będącej przedmiotem zapytania niewątpliwie mamy do czynienia z nabyciem przez spółkę jawną towaru zwolnionego przedmiotowo z VAT.

Po wtóre, z przekazanej syndykowi dokumentacji księgowej sięgającej 2007 r. wynika, że ani spółka jawna, ani A. sp. z o.o. w okresie objętym dokumentacją nie poniosły wydatków na ulepszenie budynku posadowionego na działce nr 647/9, w stosunku do których miały prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, równych lub przekraczających 30% wartości początkowej tego obiektu.

Reasumując A. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej, jako podmiot, który wstąpił w prawną pozycję spółki jawnej, tj. w związku ze spełnieniem przesłanek zwolnienia od podatku określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10a VAT będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w zakresie dotyczącym planowanej przez syndyka masy upadłości sprzedaży działki nr 647/9. Zwolnieniem będzie objęta zarówno sprzedaż budynku posadowionego na działce nr 647/9, jak i gruntu, z którym budynek jest związany (art. 29a ust. 8 VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie sprzedaży 3 działek niezabudowanych oraz jest nieprawidłowe w zakresie sprzedaży działki zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przy czym zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach zabudowanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jednocześnie, w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.

Jednakże, w myśl ust. 7a cytowanego artykułu warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z cytowanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jednoznacznie wynika, że wynikające z niego zwolnienie ma zastosowanie jedynie do dostawy budynków, budowli lub ich części, które nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas nie może korzystać ze zwolnienia wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Co więcej zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest Spółką w upadłości likwidacyjnej. Ustanowiony przez Sąd upadłościowy Syndyk podjął swoje obowiązki i jako jeden z wariantów prowadzenia upadłościowej likwidacji majątku upadłego rozważa sprzedaż nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości, tj. 3 działek niezabudowanych (o nr 647/14, 647/13, 2/9) i działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą m.in. kwestii czy sprzedaż 3 niezabudowanych działek o nr 647/14, 647/13 i 2/9 będzie opodatkowana podatkiem VAT według stawki 23%.

Wnioskodawca wskazał, że 3 działki niezabudowane są terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku o towarów i usług.

Zatem 3 działki niezabudowane nie spełniają kryteriów do zastosowania względem ich sprzedaży zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy bowiem stanowią one tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Skoro w analizowanym przypadku nie znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy należy przeanalizować czy przedmiotowe działki będą korzystały ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W niniejszej sprawie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie znajdzie zastosowania, gdyż z wniosku nie wynika aby przedmiotowe działki były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa 3 działek niezabudowanych podlega opodatkowaniu podstawową stawką VAT, tj. 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania sprzedaży działek niezabudowanych jest prawidłowe.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii czy sprzedaż działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w zw. art. 29a ust. 8 ustawy.

W celu ustalenia czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania czy też opodatkowanie stawką podstawową należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy względem budynku biurowo-magazynowego nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako "pierwsze zajęcie budynku, używanie". Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 ustawy o VAT”.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że budynek posadowiony na działce nr 647/9 został wybudowany na podstawie decyzji Wójta gm. M. nr 614/97 z dnia 27 sierpnia 1997 r. i nr 670/98 z dnia 14 września 1998 r. w czasie gdy współwłaścicielami działki nr 647/9 były osoby fizyczne: małżonkowie S. i S.. W dniu 11 kwietnia 2003 r. współwłaściciele działki nr 647/9 przenieśli przysługujące im udziały we własności nieruchomości na rzecz spółki jawnej pod firmą Przedsiębiorstwo P. spółka jawna z siedzibą w M. tytułem podwyższenia wkładów niepieniężnych do spółki jawnej. W dniu 14 listopada 2006 r. zmieniono skład osobowy spółki jawnej, a jej firma otrzymała brzmienie P.. sp. jawna. W dniu 9 marca 2015 r. A. sp. z o.o. w M. (obecnie w upadłości likwidacyjnej) została połączona z P. spółka jawna w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h., tj. poprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej (P.. s.j.) na spółkę przejmującą A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za ustanowione nowe udziały, które A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wydała wspólnikom spółki przejmowanej.

P. spółka jawna wykorzystywała budynek posadowiony na działce o nr ewidencyjnym 647/9 do celów związanych z prowadzoną działalnością, a więc handlowo-magazynowych. Jak zaznaczono we wniosku, od 31 stycznia 2013 r. część biurowa budynku została wynajęta przez P. spółkę jawną A. spółce z o.o., a ponadto przed tą datą zawarte były dwie umowy najmu, jak niżej:

  • Umowa najmu z dnia 16 czerwca 2003 r. z B. spółka cywilna w M. pomieszczenia biurowego o pow. 10 m2 na czas nieokreślony,
  • Umowa najmu z dnia 21 kwietnia 2004 r. z W. z siedzibą w S. pomieszczenia biurowego o pow. 10 m2 oraz 400-500 m2 placu.

Przy tym nie ponoszono wydatków na ulepszenie budynku biurowo-magazynowego, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że doszło do pierwszego zasiedlenia budynku biurowo-magazynowego oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowego budynku minie okres dłuższy niż 2 lata.

Zatem dostawa budynku będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym, w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy, zbycie działki na której posadowiony jest przedmiotowy budynek, również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.

Zatem czynność sprzedaży przedmiotowej działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Odnosząc się do stanowiska Wnioskodawcy podnieść należy, że jak wskazano wyżej dostawa budynków, budowli lub ich części, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jeśli nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W przedmiotowym przypadku względem planowanej transakcji znajdzie zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy tym samym nie znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w zw. art. 29a ust. 8 ustawy jest nieprawidłowe. Sprzedaż działki nr 647/9 zabudowanej budynkiem biurowo-magazynowym będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania sprzedaży działki zabudowanej należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie oraz Zainteresowanemu niebędącemu stroną przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.