IPPP2/4512-436/15-5/MJ | Interpretacja indywidualna

Sprzedaż nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej – zbycie nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowym
IPPP2/4512-436/15-5/MJinterpretacja indywidualna
  1. nieruchomości
  2. nieruchomość zabudowana
  3. pierwsze zasiedlenie
  4. zbycie
  5. zwolnienie
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Podatnicy
  2. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podatnicy i płatnicy -> Płatnicy
  3. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Podstawa opodatkowania -> Podstawa opodatkowania
  4. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku
  5. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Zakres opodatkowania -> Przepisy ogólne -> Czynności opodatkowane

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 7 maja 2015 r. (data wpływu 18 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 maja 2015 r. (data wpływu 1 czerwca 2015 r.) oraz pismem z dnia 29 lipca 2015 r. (data wpływu 31 lipca 2015 r.) bedącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 17 lipca 2015 r., znak IPPP2/4512-436/15-3/MJ, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej (Km 86/14) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości w trybie egzekucji komorniczej (Km 86/14). Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 maja 2015 r. (data wpływu 1 czerwca 2015 r.) oraz pismem z dnia 29 lipca 2015 r. (data wpływu 31 lipca 2015 r.) bedącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 17 lipca 2015 r., znak IPPP2/4512-436/15-3/MJ.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w toku prowadzonego postępowania przeciwko A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością dokonał zajęcia, a następnie sprzedaży w drodze licytacji publicznej nieruchomości, będącej własnością dłużnika i położonej w B. przy ul. C. dla której Sąd Rejonowy w Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą.

W dniu 30 kwietnia 2015 r. w drodze pierwszej licytacji udzielono przybicia w stosunku do przedmiotowej nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług - komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika. Zgodnie z art. 999 par. 1 kpc własność nieruchomości przenosi prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności, które wydawane jest po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków licytacyjnych.

Zgodnie z art. 962 kpc przystępujący do przetargu składa jedynie rękojmię, zaś dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu, sąd wzywa licytanta, który uzyskał przybicie (nabywcę), aby w ciągu dwóch tygodni od otrzymania wezwania złożył na rachunek depozytowy sądu cenę nabycia z potrąceniem wpłaconej rękojmi, przy czym na wniosek nabywcy sąd może oznaczyć dłuższy termin, nieprzekraczający jednak miesiąca (art. 967 kpc). Zgodnie zaś z art. 999 kpc własność nieruchomości przechodzi na nabywcę dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 26 maja 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

  1. pierwsze zasiedlenie w trybie art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług nieruchomości nastąpiło w lutym 2000 r.;
  2. pierwsze umowy najmu zostały zawarte w dniu 19 listopada 1999 r.;
  3. podatnikowi przy wybudowaniu lub nabyciu nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego;
  4. nabycie nieruchomości nie było potwierdzone fakturą;
  5. podatnik nie ponosił na nieruchomość nakładów przekraczających 30% jej wartości początkowej i od tych nakładów nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego;
  6. podatnik nie prowadził działalności opodatkowanej podatkiem VAT i niekorzystającej ze zwolnienia od podatku.

Natomiast w uzupełnieniu wniosku z dnia 29 lipca 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

  1. spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT (zgodnie z art. 15 ustawy o VAT) i nie korzysta za zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy; Zatem stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego (tak też było w przypadku wybudowania budynku);
  2. nieruchomość jest zabudowana budynkiem handlowym;
  3. w kwestii wyjaśnienia dotyczącego pkt 6 z pisma z dnia 26 maja 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że omyłkowo udzielił odpowiedzi o treści „nie”; Faktycznie spółka prowadziła działalność obciążoną podatkiem VAT i nie korzystała ze zwolnienia.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy od dokonanej sprzedaży nieruchomości dłużnika Wnioskodawca - jako płatnik podatku od towarów i usług – powinien odprowadzić podatek i w jakiej wysokości (przy zastosowaniu jakiej stawki podatkowej)...
  2. Kiedy powstaje obowiązek zapłaty podatku...
  3. Na rachunek którego urzędu skarbowego powinien zostać zapłacony podatek...

Stanowisko Wnioskodawcy:

Sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na treść art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. Właścicielowi nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a ponadto, dokonane nakłady na nieruchomość były niższe niż 30% wartości początkowej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...) – art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa podatkowego, uzasadnione jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Z kolei w świetle treści art. 18 ustawy o VAT, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Niemniej jednak zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  • dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  • pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle przytoczonego przepisu, kluczowe dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy nieruchomości jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy o VAT – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  • wybudowaniu lub
  • ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

  • w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  • dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał zbycia nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowym będącej własnością dłużnika. Pierwsze zasiedlenie nieruchomości w trybie art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług nastąpiło w lutym 2000 r. Pierwsze umowy najmu zostały zawarte w dniu 19 listopada 1999 r. Podatnikowi - dłużnikowi przy wybudowaniu lub nabyciu nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabycie nieruchomości nie było potwierdzone fakturą. Podatnik nie ponosił na nieruchomość nakładów przekraczających 30% jej wartości początkowej i od tych nakładów nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik prowadził działalność opodatkowaną podatkiem VAT i nie korzystał ze zwolnienia od podatku.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku - jako płatnika - naliczenia i zapłaty podatku VAT od sprzedaży wskazanej nieruchomości.

Na wstępie należy zaznaczyć, że dostawa budynków, budowli lub ich części w świetle przepisów obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług jest, co do zasady, zwolniona od podatku. Niemniej jednak art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wskazuje przesłanki, które wyłączają ze zwolnienia przedmiotowego dostawę budynków, budowli lub ich części. Są nimi: dokonanie dostawy w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, oraz dokonanie dostawy jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z informacji zawartych we Wniosku wynika, że żadna z tych przesłanek nie ma w analizowanym przypadku zastosowania, gdyż dostawa nieruchomości dokonana przez Wnioskodawcę nie nastąpiła w ramach pierwszego zasiedlenia ponieważ pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 2000 r. i od tego czasu właściciel (dłużnik) nie poniósł wydatków na ulepszenie w wysokości co najmniej 30% wartości początkowej – oraz między pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Zatem dostawa budynku handlowego opisanego we wniosku podlega zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W związku z tym nie ma podstaw do badania przesłanek zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Z uwagi na treść art. 29 ust. 8 ze zwolnienia będzie również korzystała dostawa gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony.

Wobec czego stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynikało, że dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie z uwagi na to, że w przedstawionym stanie faktycznym dostawa nieruchomości podlega zwolnieniu od podatku, pytania w zakresie daty powstania obowiązku zapłaty podatku oraz urzędu skarbowego właściwego do poboru podatku uznaje się za bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.