IPPP2/443-951/14-6/MM | Interpretacja indywidualna

Zastosowanie właściwej stawki podatkowej dla licytacyjnej sprzedaży nieruchomości.
IPPP2/443-951/14-6/MMinterpretacja indywidualna
  1. dostawa
  2. komornik
  3. licytacja
  4. nieruchomości
  5. płatnik
  6. stawki podatku
  7. zwolnienia przedmiotowe
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Zwolnienia -> Zwolnienie od podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 22 września 2014 r. (data wpływu 29 września 2014 r.), uzupełnionym w dniu 10 listopada 2014 r. (data wpływu 13 listopada 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 30 października 2014 r. nr IPPP2/443-951/14-2/MM oraz w dniu 11 grudnia 2014 r. (data wpływu 15 grudnia 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 3 grudnia 2014 r. nr IPPP2/443-951/14-4/MM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatkowej dla licytacyjnej sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatkowej dla licytacyjnej sprzedaży nieruchomości. Wniosek zawierał braki w przedstawionym stanie faktycznym. W związku z tym tut. Organ podatkowy pismem z 30 października 2014 r. znak IPPP2/443-951/14-2/MM oraz pismem z 3 grudnia 2014 r. znak IPPP2/443-951/14-4/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W licytacji komorniczej jaka miała miejsce w dniu 7 lutego 2014 r. sprzedana została zabudowana nieruchomość gruntowa zabudowana stacją paliw będąca dotychczas własnością dłużnika Dariusza Andrzeja M. (Numer Identyfikacji Podatkowej). Nieruchomość tę sprzedano za kwotę 910.000 zł (słownie: dziewięćset dziesięć tysięcy złotych). Dłużnik Dariusz Andrzej M. przedłożył organowi egzekucyjnemu wyciąg z ewidencji środków trwałych, której kopia stanowi załącznik do niniejszego wniosku. Z przedłożonego wyciągu środków trwałych wynika, że wartość początkowa budynku posadowionego na nieruchomości przyjęta na dzień 1 stycznia 1994 r. wynosiła 80 000 zł. Wartość ta zmieniała się wraz z dokonywanymi na nieruchomość nakładami jakich jej ówczesny właściciel dokonywał w latach 2000, 2001, 2002, 2003 i w dniu zamknięcia przez dłużnika działalności gospodarczej, tj. w dniu 31.12.2013 r. wynosiła netto kwotę 103 342,59 zł.

Dłużnik Dariusz Andrzej M. z dniem 31 grudnia 2013 r. zamknął prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą zakresie sprzedaży paliw płynnych, lecz od dnia 1 kwietnia 2014 r. rozpoczął kolejną działalność w zakresie usług kurierskich. Aktualnie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, lecz w dacie licytacji komorniczej nieruchomości (w dniu 7 lutego 2014 r.) nie posiadał takiego statusu.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym jako organ prowadzący postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużnikowi, w ramach którego prowadzona była egzekucja z nieruchomości, jest zobowiązana do przygotowania projektu planu podziału. Projekt ten winien uwzględniać również ewentualne zobowiązania o charakterze publicznoprawnym.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, co następuje:

  • nieruchomość w postaci niezabudowanej działki gruntu położonej we wsi L. w gminie G., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka 2/3 o powierzchni 0,17 ha została nabyta w dniu 26 kwietnia 1991 r. na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego przez notariusza.
  • Stacja paliw - według wiedzy Zainteresowanej opartej na informacjach uzyskanych od dłużnika - została przez niego wzniesiona, zaś uruchomiona została w sierpniu 1991 r.;
  • dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wytworzenia ww. nieruchomości z uwagi na fakt, że transakcja sprzedaży miała miejsce w 1991 r., zaś obowiązek obejmowania transakcji podatkiem od wartości dodanej został wprowadzony w późniejszym czasie;
  • pierwsze zasiedlenie nastąpiło w 1991 r.;
  • dłużnik ponosił wydatki na nieruchomość w wysokości przekraczającej 30% jej wartości;
  • nieruchomość gruntowa zabudowana stacją paliw w stanie ulepszonym była wykorzystywana przez dłużnika do wykonywania czynności opodatkowanych przez okres co najmniej 5 lat.;
  • dłużnik zawarł jedynie jedną umowę dzierżawy, która obejmowała okres od dnia 1 czerwca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.

Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, że dłużnik Dariusz M. na dzień zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej tj. 31 grudnia 2013 r. w zakresie sprzedaży paliw płynnych sporządził remanent likwidacyjny. Jednakże budynek stacji paliw w L. nie został ujęty w tym remanencie. Według wiedzy Wnioskodawcy opartej na informacjach uzyskanych od dłużnika obiekt ten wybudował i oddał do użytku przed datą wprowadzenia podatku VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy transakcja sprzedaży nieruchomości zabudowanej stacją paliw, o której mowa powyżej winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług czy też transakcja ta korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawczyni na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) o podatku od towarów i usług, sprzedaż nieruchomości opisanej w punktach poprzedzających nie powinna być obciążona podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Zgodnie z art. 18 ustawy o VAT organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku jest zobowiązany dłużnik, tzn. w przypadku gdy dłużnik – właściciel towarów – występuje jako podatnik podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem VAT z tytułu dostawy tego towaru. W przypadku natomiast, gdy dana czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub jest od niego zwolniona, komornik sądowy nie jest obowiązany do odprowadzenia podatku. A zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o VAT i do uwzględniania, w trakcie sprzedaży egzekucyjnej towarów, okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Komornik jest płatnikiem podatku od towarów i usług, gdy do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży byłby zobowiązany dłużnik.

Ponadto opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli po stronie dłużnika spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest dokonywana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, działającą w takim charakterze.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że komornik sądowy w sytuacji przedstawionej we wniosku jest płatnikiem podatku VAT od dostawy towarów w drodze licytacji będących własnością dłużnika, ponieważ dłużnik z tytułu sprzedaży nieruchomości występuje w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Bez znaczenia dla potrzeb opodatkowania jest, że dłużnik w momencie licytacyjnej sprzedaży towarów nie jest już czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

W myśl art. 14 ust. 5 ustawy o VAT w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej "spisem z natury". Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy o VAT dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

Z treści wniosku wynika, że dłużnik z dniem 31 grudnia 2013 r. zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (sprzedaży paliw płynnych). Na ten dzień sporządził remanent likwidacyjny określony w art. 14 ust. 5 ustawy o VAT, jednakże budynek stacji paliw nie został ujęty w tym remanencie. W związku z tym przy egzekucyjnej sprzedaży tej nieruchomości przez płatnika podatku w drodze licytacji komorniczej nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku przewidziane w przepisie art. 14 ust. 7 ustawy o VAT, ponieważ budynek stacji paliw nie został ujęty w remanencie likwidacyjnym, a co za tym idzie dłużnik nie rozliczył podatku od tej nieruchomości.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym, w myśl art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Warunkiem zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT jest konieczność wykorzystywania towarów, w tym również nieruchomości, będących przedmiotem dostawy wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a ustawy o VAT.

Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Na podstawie powyższych przepisów dostawa budynków, budowli lub ich części, co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do dostawy nie minęły co najmniej dwa lata. Przy czym, powyższe wykluczenie doznaje ograniczenia, gdyż dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia również może korzystać ze zwolnienia w sytuacji, gdy w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i równocześnie dostawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Natomiast żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części. Pierwsze zasiedlenie nie musi być dostawą towarów. Istotą pierwszego zasiedlenia jest oddanie do użytkowania, które następuje w wyniku czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być oddanie w najem, dzierżawę czy też leasing. Jest to oddanie pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi. Pierwszym zasiedleniem będzie zatem tylko pierwsza czynność opodatkowana dotycząca danych budynków, budowli lub ich części.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w lutym 2014 r. sprzedana została w drodze licytacji komorniczej zabudowana nieruchomość gruntowa zabudowana stacją paliw będąca dotychczas własnością dłużnika. Dłużnik z dniem 31 grudnia 2013 r. zamknął prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą zakresie sprzedaży paliw płynnych, lecz od dnia 1 kwietnia 2014 r. rozpoczął kolejną działalność w zakresie usług kurierskich. Aktualnie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, lecz w dacie licytacji komorniczej nieruchomości nie posiadał takiego statusu. Nieruchomość gruntowa została nabyta w kwietniu 1991 r. na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego. Stacja paliw została przez dłużnika wzniesiona, zaś uruchomiona została w sierpniu 1991 r. Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wytworzenia ww. nieruchomości. Dłużnik ponosił wydatki na nieruchomość w wysokości przekraczającej 30% jej wartości. Nieruchomość gruntowa zabudowana stacją paliw w stanie ulepszonym była wykorzystywana przez dłużnika do wykonywania czynności opodatkowanych przez okres co najmniej 5 lat. Nieruchomość była przedmiotem umowy dzierżawy w okresie od czerwca do grudnia 2013 r.

Wątpliwości Zainteresowanej dotyczą zastosowania właściwej stawki podatkowej dla sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem licytacji komorniczej.

Z uwagi na opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stwierdza, że dostawa nieruchomości opisanej we wniosku nie korzysta ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż nieruchomość nie była przez dłużnika wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Ponadto wbrew twierdzeniu Zainteresowanej nie znajduje zastosowania dla dostawy nieruchomości wskazany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ dostawa ta była dokonana przed upływem dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. Jak wyżej wskazano przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części. Z treści wniosku wynika, że nieruchomość była przedmiotem umowy dzierżawy w roku 2013, zatem w tym roku nastąpiło w stosunku do niej pierwsze zasiedlenie. Dostawa nieruchomości miała miejsce w lutym 2014 r., zatem od pierwszego zasiedlenia (czerwiec 2013 r.) do dnia dostawy nie upłynął okres dwóch lat.

W związku z tym należy przeanalizować zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Aby przepis ten znalazł zastosowanie muszą być spełnione dwa warunki łącznie: w stosunku do nieruchomości nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Przy czym drugiego warunku nie stosuje się, jeżeli nieruchomość w stanie ulepszonym była wykorzystywana przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej przez 5 lat.

Z uwagi na opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy stoi na stanowisku, że dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, ponieważ w stosunku do tej nieruchomości nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy (dłużnikowi) prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Drugi warunek co prawda nie jest spełniony, ponieważ dłużnik dokonał nakładów inwestycyjnych na nieruchomość o wartości przewyższającej 30% wartości początkowej tej nieruchomości, jednakże w sytuacji przedstawionej we wniosku traktuje się go jako nieistniejący, ponieważ dłużnik wykorzystywał nieruchomość w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez co najmniej 5 lat.

Zatem stanowisko Zainteresowanej w uwagi na wskazanie błędnej podstawy prawnej zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo tut. Organ podatkowy zwraca uwagę, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, a także z uwagi na treść art. 14b § 3 ww. ustawy, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawczynię do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.