ILPB1/415-1321/14-2/AA | Interpretacja indywidualna

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wartość początkową Nieruchomości (udziału), ustaloną dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych w indywidualnej działalności gospodarczej, będzie stanowić wartość rynkowa Nieruchomości (udziału), z dnia nabycia przez Wnioskodawcę?
ILPB1/415-1321/14-2/AAinterpretacja indywidualna
  1. darowizna
  2. nieruchomości
  3. wartość początkowa
  4. środek trwały
  1. Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) -> Koszty uzyskania przychodów -> Pojęcie i wysokość kosztów uzyskania przychodów

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej nieruchomości, otrzymanej w drodze darowizny – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej nieruchomości, otrzymanej w drodze darowizny.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca planuje rozpoczęcie prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej. W działalności tej zamierza wykorzystywać nieruchomość, w której będzie mu przysługiwał udział (dalej: Nieruchomość). Udział w Nieruchomości zostanie mu przekazany w drodze darowizny. Darowizna zostanie dokonana przez osobę zaliczaną do tzw. I grupy podatkowej.

Na Nieruchomość składają się konkretne obiekty, m.in. biurowiec, hala magazynowa i warsztat. Wnioskodawca, z uwagi na planowane wykorzystywanie Nieruchomości (udziału w Nieruchomości) w działalności gospodarczej zamierza dokonywać odpisów amortyzacyjnych od Nieruchomości, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia Nieruchomości do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Umowa darowizny zostanie zawarta w formie aktu notarialnego. Umowa będzie określać wartość Nieruchomości na poziomie rynkowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wartość początkową Nieruchomości (udziału), ustaloną dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych w indywidualnej działalności gospodarczej, będzie stanowić wartość rynkowa Nieruchomości (udziału), z dnia nabycia przez Wnioskodawcę...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wartość początkową Nieruchomości (udziału), ustaloną dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych, będzie stanowić wartość rynkowa Nieruchomości (udziału) z dnia nabycia przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18. uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Z powyższego przepisu wynika, iż w przypadku środka trwałego, który podatnik otrzymał w drodze darowizny, wartością początkową jest co do zasady wartość rynkowa przedmiotu darowizny (środka trwałego) z dnia jego nabycia. Jedynym wyjątkiem od tak sformułowanej zasady ogólnej jest sytuacja, w której w umowie darowizny określono by wartość przedmiotu darowizny w wartości innej niż rynkowa.

Należy zauważyć, iż w przypadku darowizny nieruchomości przyjmuje się, iż nabycie następuje w momencie złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego. Można więc stwierdzić, iż nabycie następuje w dniu zawarcia umowy darowizny - podpisania aktu notarialnego. Wartością początkową środka trwałego otrzymanego w drodze darowizny będzie zatem co do zasady jego wartość rynkowa z dnia nabycia. W przypadku darowizny nieruchomości, dla której to czynności konieczna jest forma aktu notarialnego, wartością początkową będzie wartość rynkowa nieruchomości z dnia podpisania aktu notarialnego.

Dodatkowo, zgodnie z art. 22g ust. 11 u.p.d.o.p., w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie. Jak zatem wynika z powyższego zasadą jest, iż w sytuacji gdy składnik majątku podatnika, w tym m.in. nieruchomość, stanowi współwłasność, wartość początkową określa się w wysokości udziału podatnika we własności nieruchomości. W przedstawionej sytuacji Wnioskodawca otrzyma w przyszłości udział w Nieruchomości. Darowizna zostanie dokonana aktem notarialnym. Wartością udziału w Nieruchomości wskazaną w akcie notarialnym będzie wartość rynkowa tego udziału w Nieruchomości. W przypadku zatem, gdy po otrzymaniu udziału w Nieruchomości na podstawie umowy darowizny Wnioskodawca rozpocznie działalność gospodarczą i będzie chciał dokonywać odpisów amortyzacyjnych od darowanej Nieruchomości (udziału), wartość początkowa Nieruchomości (udziału) powinna zostać ustalona zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22g ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. Wartością początkową będzie zatem wartość rynkowa udziału w Nieruchomości z dnia dokonania darowizny (podpisania aktu notarialnego).

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wartość początkową udziału w Nieruchomości, ustaloną dla celu dokonywania odpisów amortyzacyjnych, będzie wartość rynkowa udziału w Nieruchomości z dnia jego nabycia przez Wnioskodawcę (podpisania aktu notarialnego).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Stosownie do treści art. 22a ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

  • stanowi on własność lub współwłasność podatnika,
  • został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
  • jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  • przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok, składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ww. ustawy.

Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

W myśl art. 22g ust. 11 ww. ustawy, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej. W tej działalności zamierza wykorzystywać nieruchomość, w której będzie przysługiwał mu udział. Udział w nieruchomości zostanie przekazany w drodze darowizny.

W konsekwencji, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartością początkową wskazanego we wniosku składnika majątku, ustaloną dla celów dokonywania odpisów amortyzacyjnych, będzie jego wartość wynikająca z umowy darowizny, nie wyższa od jego wartości rynkowej z dnia nabycia.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Dodatkowe interpretacje podatkowe i orzeczenia

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.