IBPP1/443-1154/14/BM | Interpretacja indywidualna

Teza: w zakresie uznania sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT oraz opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości w dniu 22 października 2014 r.
IBPP1/443-1154/14/BMinterpretacja indywidualna
  1. dostawa
  2. nieruchomości
  3. opodatkowanie
  4. podatek od towarów i usług
  1. Podatek od towarów i usług (VAT) -> Wysokość opodatkowania -> Stawki -> Stawki podatku

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 listopada 2014 r. (data wpływu 14 listopada 2014 r.), uzupełnionym pismem z 5 lutego 2015 r. (data wpływu 6 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

  • uznania sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT - jest prawidłowe.
  • opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości w dniu 22 października 2014 r. - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 14 listopada 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT oraz opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości w dniu 22 października 2014 r.

Wniosek został uzupełniony pismem z 5 lutego 2015 r. (data wpływu 6 lutego 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-1154/14/BM z 27 stycznia 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zakupił 8 sierpnia 2014 r. od Akademii (A) nieruchomość w postaci 483/1000 części prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego kompleksem połączonych budynków pokopalnianych w których skład wchodziły: budynek starej cechowni o powierzchni użytkowej 754 m2 i budynek warsztatowo-biurowy o kubaturze 2700 m3 i powierzchni użytkowej 903,49 m2. Przedmiotowa nieruchomość została pierwotnie nabyta przez A w roku 2007, z tym że kompleks ww. budynków wykazywał znaczne zdewastowanie. Od momentu nabycia w 2007 r. A poniosła wydatki na ulepszenie nieruchomości przekraczające 30% jej wartości początkowej na co Wnioskodawca otrzymał stosowne informacje od władz uczelni. A przez cały okres posiadania nieruchomości wykorzystywała ją tylko dla własnych potrzeb w ramach prowadzonej działalności statutowej (świadczenie usług podlegających zwolnieniu z podatku VAT). Opisywana nieruchomość nie była również przedmiotem czynności opodatkowanej (najem, dzierżawa) aż do momentu sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy o czym również Wnioskodawca został poinformowany przez A.

W momencie sprzedaży nieruchomości w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A sprzedaż ww. nieruchomości została zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż A jako uczelnia wyższa nabyła ją w 2007 r. w celu wykorzystywania do sprzedaży zwolnionej a w związku z tym nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej zakupem jak i w związku z wydatkami ponoszonymi na jej ulepszenie. W dniu 22 października 2014 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży zakupionej 8 sierpnia 2014 r. od A opisanej wyżej nieruchomości na rzecz Spółki M. Sp. z o.o. i opodatkował tą sprzedaż stawką 23%.

Przedmiotem sprzedaży była jedna wyodrębniona geodezyjnie działka.

Wnioskodawca jest aktualnie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czynnościami o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług, co zostało potwierdzone w dniu 11 sierpnia 2005 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Zgodnie z informacją z dnia 17 grudnia 2014 r. (otrzymaną już po wysłaniu wniosku ORD-IN) od Naczelnika Wydziału Geodezji Powiatu, dla przedmiotowej działki w ewidencji gruntów i budynków wykazany jest jeden budynek o funkcji przemysłowej przeznaczony na produkcję. Wcześniej cechownia i budynek warsztatowo-biurowy (tzw. łącznik) z uwagi na pełnione funkcje były błędnie określane jako odrębne budynki, choć na podstawie obowiązującego prawa stanowią jeden budynek.

Budynek jest trwale związany z gruntem i posiada PKOB o nr 1251.

Zgodnie z posiadanymi informacjami budynek zostały wybudowany i oddany do użytkowania w 1959 roku przez ... .

A nabyła nieruchomość od Spółki (SA) co zostało udokumentowane aktem notarialnym. SA wystawiła w związku ze sprzedażą fakturę VAT i działała w tej transakcji w charakterze podatnika.

Wg uzyskanych od A informacji wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym dotyczą obu części budynku i były ponoszone od roku 2007 do końca 2013 roku.

Wnioskodawca nie poniósł, pomiędzy nabyciem a sprzedażą budynku, wydatków na jego ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Wnioskodawca nabył budynek żeby go wykorzystywać do czynności opodatkowanych, jako pomieszczenia dla produkcji, magazynowania oraz jako siedziba Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:
  1. Czy w obecnym stanie prawnym sprzedaż w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A na rzecz Wnioskodawcy opisanej powyżej nieruchomości tj. budynku cechowni i budynku warsztatowo-biurowego wyczerpuje znamiona uznania jej za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia...
  2. Czy w związku z pytaniem nr 1 Wnioskodawca prawidłowo przy sprzedaży nieruchomości tj. budynku cechowni i budynku warsztatowo-biurowego w dniu 22 października 2014 r. zastosował stawkę 23% uznając, że nie przysługuje mu zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. l.

Sprzedaż w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A na rzecz Wnioskodawcy przedmiotowej nieruchomości została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, bowiem jest to dostawa następująca na rzecz pierwszego użytkownika, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu - zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 14 b) ustawy o podatku od towarów i usług, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku budynków, budowli lub ich części po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej pierwsze zasiedlenie nastąpiło w momencie sprzedaży zmodernizowanych budynków w ramach czynności opodatkowanych tj. zbycia przez A Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. budynku cechowni i budynku warsztatowo-biurowego. Zdaniem Wnioskodawcy pomimo zwolnienia od podatku sprzedaży tejże nieruchomości przez A w sierpniu 2014 r. jest ona (ta sprzedaż) wykonaniem czynności opodatkowanej, jednakże w tym przypadku ze stawką „zw.”, co chociażby potwierdza interpretacja innego organu podatkowego powołana na końcu wniosku. Bowiem czynność ta nie musi być faktycznie opodatkowana (nie musi prowadzić do powstania podatku należnego), bowiem za czynność taką należy również rozumieć czynność podlegającą opodatkowaniu w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na mocy przepisów szczególnych - korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Ad. 2.

Sprzedaż w dniu 22 października 2014 r. ww. budynków przez Wnioskodawcę na rzecz M sp. z o.o. nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż do pierwszego zasiedlenia przedmiotowych budynków doszło w momencie ich sprzedaży w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. w dniu 8 sierpnia 2014 r. (sprzedaż nieruchomości przez A Wnioskodawcy). Jednakże między pierwszym zasiedleniem a dostawą wskazanych budynków przez Wnioskodawcę kolejnemu nabywcy (Nabywca M Sp. z o.o.) nie minął okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym, dostawa tych budynków realizowana na podstawie zawartej w dniu 22 października 2014 r. umowy sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą i M sp. z o.o. nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i należy ją opodatkować wg stawki 23%.

W zakresie definicji pierwszego zasiedlenia w związku z ulepszeniem nieruchomości, którego nakłady przekraczają 30% wartości początkowej - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygnatura ILPP2/443-874/10-3/SJ.

W zakresie upewnienia się czy sprzedaż ze stawką „zw.” jest czynnością podlegającą opodatkowaniu - interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 24 września 2014 r. sygnatura IPTPP1/443-443/14-4/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie:
  • uznania sprzedaży nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT - uznaje się za prawidłowe.
  • opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży przez Wnioskodawcę ww. nieruchomości w dniu 22 października 2014 r. - uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

  1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
  2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
  3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
  4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
  5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
  6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
  7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Wysokość opodatkowania regulują przepisy Działu VIII ww. ustawy (art. 41-85). Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

  1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
  2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął okres krótszy niż dwa lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

  1. wybudowaniu lub
  2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Dana nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie danego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy) czy nabywcy.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto art. 43 ust. 7a ustawy stanowi, iż warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki i budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle powyższego przepisu przy sprzedaży budynków i budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu (również prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym są one posadowione, grunt (również prawo wieczystego użytkowania gruntu) dzieli byt prawny budynków i budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu (również prawa wieczystego użytkowania gruntu) stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

  1. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
  2. budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
  3. obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2a.budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku;

3.budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3a.obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącej usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki.

Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca zakupił 8 sierpnia 2014 r. od A nieruchomość w postaci 483/1000 części prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego kompleksem połączonych budynków pokopalnianych w których skład wchodziły: budynek starej cechowni i budynek warsztatowo-biurowy. Od momentu nabycia w 2007 r. A poniosła wydatki na ulepszenie nieruchomości przekraczające 30% jej wartości początkowej. A przez cały okres posiadania nieruchomości wykorzystywała ją tylko dla własnych potrzeb w ramach prowadzonej działalności statutowej (świadczenie usług podlegających zwolnieniu z podatku VAT). Opisywana nieruchomość nie była również przedmiotem czynności opodatkowanej (najem, dzierżawa) aż do momentu sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy.

W momencie sprzedaży nieruchomości w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A sprzedaż ww. nieruchomości została zwolniona z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż A jako uczelnia wyższa nabyła ją w 2007 r. w celu wykorzystywania do sprzedaży zwolnionej a w związku z tym nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej zakupem jak i w związku z wydatkami ponoszonymi na jej ulepszenie.

W dniu 22 października 2014 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży zakupionej 8 sierpnia 2014 r. od A opisanej wyżej nieruchomości na rzecz Spółki z o.o. i opodatkowała tą sprzedaż stawką 23%.

Przedmiotem sprzedaży była jedna wyodrębniona geodezyjnie działka.

Dla przedmiotowej działki w ewidencji gruntów i budynków wykazany jest jeden budynek o funkcji przemysłowej przeznaczony na produkcję. Wcześniej cechownia i budynek warsztatowo-biurowy (tzw. łącznik) z uwagi na pełnione funkcje były błędnie określane jako odrębne budynki, choć na podstawie obowiązującego prawa stanowią jeden budynek.

Budynek jest trwale związany z gruntem i posiada PKOB o nr 1251.

Zgodnie z posiadanymi informacjami budynek zostały wybudowany i oddany do użytkowania w 1959 roku przez KWK.

A nabyła nieruchomość od Spółki (SA) co zostało udokumentowane aktem notarialnym. SA wystawiła w związku ze sprzedażą fakturę VAT i działała w tej transakcji w charakterze podatnika.

Wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym dotyczą obu części budynku i były ponoszone od roku 2007 do końca 2013 roku.

Wnioskodawca nie poniósł, pomiędzy nabyciem a sprzedażą budynku, wydatków na jego ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Wnioskodawca nabył budynek żeby go wykorzystywać do czynności opodatkowanych, jako pomieszczenia dla produkcji, magazynowania oraz jako siedziba Spółki.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy sprzedaż w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A na rzecz Wnioskodawcy opisanej powyżej nieruchomości tj. budynku cechowni i warsztatowo-biurowego wyczerpuje znamiona uznania jej za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia.

Z przywołanego powyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części, co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili dostawy nie minęły dwa lata.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków i budowli jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu .

Z wniosku nie wynika, żeby po ulepszeniu powyżej 30% wartości początkowej zakończonej w 2013 r. nastąpiło oddanie budynku cechowni i warsztatowo-biurowego do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Budynek ten po ulepszeniach wykorzystywany był bowiem przez A przez cały okres posiadania nieruchomości tylko dla własnych potrzeb w ramach prowadzonej działalności statutowej (świadczenie usług podlegających zwolnieniu z podatku VAT) i nie był przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Zatem dostawa w dniu 8 sierpnia 2014 r. budynku cechowni i warsztatowo-biurowego była pierwszym oddaniem do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu pierwszemu nabywcy po ulepszeniu powyżej 30% wartości początkowej w 2013 r. i nie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W związku z powyższym należy zbadać czy w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. budynku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Aby dostawa mogła korzystać ze zwolnienia z ww. przepisu muszą być spełnione oba warunki określone tym przepisem łącznie.

Zgodnie tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

  1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
  2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z wniosku wynika, że A przy nabyciu ww. budynku cechowni i warsztatowo-biurowego nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym w przedmiotowej sprawie nie zachodzi okoliczność wyłączająca zastosowanie zwolnienia od podatku VAT określona w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie A poniosła wydatki na ulepszenie budynku cechowni i warsztatowo-biurowego, zakończone w 2013 r., przewyższające 30% wartości początkowej tego budynku, od których nie miała jednak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie zachodzi okoliczność wyłączająca zastosowanie zwolnienia od podatku VAT określona w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy o VAT.

Zatem sprzedaż przedmiotowej nieruchomości przez A na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. korzystała ze zwolnienia od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Tak więc sprzedaż przez A na rzecz Wnioskodawcy w dniu 8 sierpnia 2014 r. przedmiotowej nieruchomości została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, bowiem była to dostawa następująca na rzecz pierwszego użytkownika, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług pomimo, ze sprzedaż ta, korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Skoro dostawa budynku cechowni i warsztatowo-biurowego w dniu 8 sierpnia 2014 r. była zwolniona od podatku VAT, to ze zwolnienia od podatku VAT korzystało również zbycie udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż w dniu 8 sierpnia 2014 r. przez A na rzecz Wnioskodawcy ww. nieruchomości tj. budynku cechowni i warsztatowo-biurowego wyczerpuje znamiona uznania jej za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, należało uznać za prawidłowe.

Ponadto Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia czy Wnioskodawca prawidłowo przy sprzedaży nieruchomości tj. budynku cechowni i warsztatowo-biurowego w dniu 22 października 2014 r. zastosował stawkę 23% uznając, że nie przysługuje mu zwolnienie z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z wniosku wynika, że 8 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość, w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu tj. pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przekraczających 30% wartości początkowej budynku.

W dniu 22 października 2014 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży opisanej wyżej nieruchomości

Zatem od pierwszego zasiedlenia budynku cechowni i warsztatowo-biurowego jakie miało miejsce 8 sierpnia 2014 r. do dnia 22 października 2014 r., kiedy to Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. nieruchomości nie upłynęły 2 lata. Tak więc sprzedaż ta nastąpiła w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia, tym samym nie jest możliwe zastosowanie do niej zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W takim jednak przypadku należy wziąć pod uwagę treść przywołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Jak wynika z wniosku, przedmiotowy budynek cechowni i warsztatowo-biurowego spełnia oba wymienione w powyższym przepisie warunki, gdyż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu przedmiotowego budynku cechowni i warsztatowo-biurowego (Wnioskodawca podał, że nabył go na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - czynność zwolniona z VAT – w związku z czym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo odliczenia podatku) oraz Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości przekraczających 30% wartości początkowej.

Wobec powyższego, dokonana przez Wnioskodawcę w dniu 22 października 2014 r. dostawa przedmiotowego budynku cechowni i warsztatowo-biurowego była objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Skoro dostawa przedmiotowego budynku cechowni i warsztatowo-biurowego w dniu 22 października 2014 r. objęta była zwolnieniem od podatku, również dostawa udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony, podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Zatem Stanowisko Wnioskodawcy, że dokonaną w dniu 22 października 2014 r. dostawę nieruchomości należało opodatkować wg stawki 23%, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto należy zauważyć, iż powoływane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny przedstawiony przez podatnika. Interpretacje te nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa bowiem wywołują skutki podatkowo-prawne wyłącznie dla podmiotu, dla którego zostały wydane.

Ponadto należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

© 2011-2016 Interpretacje.org
StrukturaWybrane zagadnieniaSerwis
Działy przedmiotowe
Komentarze podatkowe
Najnowsze interpretacje
Aport
Gmina
Koszty uzyskania przychodów
Najem
Nieruchomości
Obowiązek podatkowy
Odszkodowania
Pracownik
Prawo do odliczenia
Projekt
Przedsiębiorstwa
Przychód
Różnice kursowe
Sprzedaż
Stawki podatku
Świadczenie usług
Udział
Zwolnienia przedmiotowe
Aktualności
Informacje o serwisie
Kanały RSS
Reklama w serwisie
Serwis zawiera interpretacje podatkowe publikowane przez Ministerstwo Finansów, na które składają się: interpretacje indywidualne oraz interpretacje ogólne wydane na podstawie art. 14a oraz art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), jak również informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego (interpretacje podatkowe wydane na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2007 r.), a także wybrane orzeczenia dotyczące problematyki podatkowej.