1061-IPTPB2.4511.907.2016.1.SR | Interpretacja indywidualna

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi,
Czy Wnioskodawczyni, wydatkując środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania oraz garażu, na wykończenie i wyposażenie domu takich jak nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, uprawniona jest do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2016 r. (data wpływu 28 września 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. (data wpływu 21 grudnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego w związku z wydatkowaniem dochodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w lokalu niemieszkalnym na: nabycie towarów i usług służących wykonaniu podłóg (tj. nabycie oraz montaż wykładzin dywanowych), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie piekarnika – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 8 grudnia 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.729.2016.1.SR, Organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawczyni o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 14 grudnia 2016 r., natomiast w dniu 21 grudnia 2016 r. wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (data nadania 19 grudnia 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w dniu 3 października 2009 r. zawarła związek małżeński. Pomiędzy małżonkami powstał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. Małżonkowie do chwili złożenia wniosku nie zawierali umów majątkowych małżeńskich.

Wnioskodawczyni w dniu 25 lutego 2013 r. w drodze darowizny dokonanej z zachowaniem formy aktu notarialnego, nabyła od swoich rodziców prawo własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli lokali w budynku oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal. Powyższa nieruchomość oznaczana będzie dalej jako mieszkanie.

Obok powyższego mieszkania, w tej samej dacie, również w drodze darowizny od rodziców, Wnioskodawczyni otrzymała udział w lokalu niemieszkalnym, stanowiącym garaż podziemny położony w przyziemiu tego budynku, w którym znajduje się opisane wyżej mieszkanie.

Z ułamkowym prawem własności wskazanego lokalu niemieszkalnego związany jest udział ułamkowy we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal niemieszkalny. W ramach udziału w otrzymanym lokalu niemieszkalnym Wnioskodawczyni była uprawniona do samodzielnego zarządzania i korzystania za zgodą pozostałych współwłaścicieli nieruchomości z garażu o oznaczonym numerze i powierzchni. Powyższa nieruchomość oznaczana będzie dalej jako garaż.

Zarówno mieszkanie jak i garaż stały się w całości składnikami majątku osobistego Wnioskodawczyni (nie były objęte wspólnością majątkową małżeńską).

W dniu 16 czerwca 2014 r. w drodze umowy sprzedaży Wnioskodawczyni sprzedała garaż. W dniu 12 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni zawarła przedwstępną umowę sprzedaży mieszkania, a w dniu 22 września 2014 r. umowę sprzedaży mieszkania.

W dniu 31 października 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem, zakupiła prawo własności nieruchomości – działki gruntu zabudowanej domem mieszkalnym (dalej dom) oraz 1/3 prawa własności nieruchomości gruntowej, przez którą biegła droga dojazdowa łącząca dom z drogą publiczną (dalej działka drogi dojazdowej). Przedmiotowy dom oraz działka drogi dojazdowej, zostały nabyte do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka (wspólność bezułamkowa). Kupując dom, Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem ponieśli bezpośrednie koszty w postaci ceny za dom, opłat notarialnych, opłat sądowych.

Zakup nieruchomości sfinansowany został w niewielkim stopniu za gotówkę (środki pieniężne, pochodzące z majątku wspólnego), w pozostałej części, cena za dom pokryta została środkami pieniężnymi pochodzącymi z kredytu. Przedmiotowy kredyt zaciągnięty został w dniu 29 października 2014 r. wyłącznie przez prowadzącego działalność gospodarczą małżonka Wnioskodawczyni. Mimo tego, że małżonek Wnioskodawczyni zaciągał kredyt w ramach swojej działalności gospodarczej, oznaczonym w umowie celem kredytowania był zakup nieruchomości mieszkalnej. W umowie jako cel kredytowania wprost wskazano „cel związany z nieruchomością mieszkaniową – zakup nieruchomości”. Przedmiotowy kredyt miał być w całości przeznaczony na zakup domu (został jednak wcześniej spłacony, co zostanie opisane w dalszej części stanu faktycznego).

Mając na względzie tę okoliczność, że zakupiony dom był w tzw. stanie deweloperskim konieczne było jego wykończenie. Wnioskodawczyni dokonała nakładów na dom ze środków pieniężnych pochodzących z Jej majątku prywatnego – środków pieniężnych uzyskanych w wyniku sprzedaży mieszkania oraz garażu. W ramach tych wydatków, Wnioskodawczyni pokryła wydatki związane z wykończeniem wnętrza domu, takie jak: nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, (dalej: nakłady na wykończenie i wyposażenie domu).

W dniu 29 kwietnia 2016 r. małżonek Wnioskodawczyni zaciągnął pożyczkę bankową w celu zrefinansowania swoich zobowiązań finansowych, w tym kredytu zaciągniętego w dniu 29 października 2014 r. Jako cel pożyczki wskazano „finansowanie działalności gospodarczej” pożyczkobiorcy (małżonka), jednak w wyraźnie określonej wysokości pożyczka posłużyła spłacie kredytu wcześniej zaciągniętego na sfinansowanie zakupu domu.

Dom jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię i Jej męża wyłącznie na potrzeby zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych (w tym założonej przez nich rodziny). Przedmiotowy dom nie jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię lub Jej małżonka na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Zarówno kredyt zaciągnięty w dniu 29 października 2014 r., jak i pożyczka zaciągnięta w celu zrefinansowania kredytu w dniu 29 kwietnia 2016 r., spłacane są ze środków pochodzących z majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka – z pobranego wynagrodzenia za pracę Wnioskodawczyni i z dochodów uzyskiwanych przez Jej małżonka z jego działalności gospodarczej prowadzonej we własnym imieniu.

Aktualnie Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem planują zmodyfikowanie łączącego ich ustroju majątkowego małżeńskiego. Zamierzają zawrzeć umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej oraz umowę o częściowym podziale majątku wspólnego – w wyniku przedmiotowej umowy, działka zabudowana domem nie będzie już składnikiem majątkowym wchodzącym w skład ich majątku wspólnego. Równocześnie Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem staną się właścicielami nieruchomości (domu) w częściach ułamkowych – każde z nich będzie wyłącznym właścicielem prawa własności nieruchomości w postaci domu (działki zabudowanej domem) po 1/2 (tj. 5/10). Żadne z małżonków nie będzie otrzymywać spłat lub dopłat.

Wnioskodawczyni planuje również odkupienie od małżonka, przysługującego mu udziału w nieruchomości (domu) w części lub w całości. W wariancie najbardziej prawdopodobnym, Wnioskodawczyni, która w wyniku podziału nieruchomości będzie dysponować już 1/2, (tj. 5/10) domu, nabędzie dodatkowo od małżonka 3/10 prawa własności domu. W wyniku umowy kupna-sprzedaży Wnioskodawczyni będzie więc dysponować ułamkowym prawem własności domu w rozmiarze 8/10 tego prawa. W rękach Jej małżonka pozostanie 2/10 prawa własności domu.

Transakcja byłaby przeprowadzona do końca 2016 r. Zbycie ułamka prawa własności domu przez małżonka Wnioskodawczyni nie będzie następować w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawczyni działalności gospodarczej.

Nabycie od męża ułamkowego prawa własności do domu Wnioskodawczyni zamierza sfinansować ze środków uzyskanych ze sprzedanego przez siebie w 2014 r. mieszkania, w tej części w jakiej nie zostały one jeszcze wydatkowane na opisane wcześniej wykończenie i wyposażenie domu.

Wnioskodawczyni wskazuje, że nadal korzysta i zamierza korzystać z opisanego domu do realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych (oraz swojej rodziny), bez względu na tę okoliczność czy stanie się w wyniku transakcji zakupu właścicielką całej nieruchomości, czy też jedynie przeważającej jej części.

Małżonek Wnioskodawczyni, w przypadku w którym sprzeda ułamek (najprawdopodobniej 3/10 całego prawa własności domu) w prawie własności domu i osiągnie dochód, zamierza go przeznaczyć na spłatę części pożyczki zaciągniętej w dniu 29 kwietnia 2016 r. na zrefinansowanie części wcześniejszego kredytu zaciągniętego na nabycie domu. Z osiągniętego dochodu małżonek Wnioskodawczyni nie zamierza jednak spłacać całości pożyczki (byłoby to niemożliwe), ale jedynie tę jej część, jaka odpowiadać będzie ułamkowemu prawu własności pozostałemu w jego rękach – zamiarem spłaty objęte jest więc 2/10 pożyczki (tej jej części jaka służyła zrefinansowaniu kredytu na dom). Po dokonaniu przedmiotowej transakcji sprzedaży w rękach małżonka pozostanie bowiem 2/10 prawa własności domu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że miejscem położenia lokalu mieszkalnego jest ...., natomiast garaż zlokalizowany jest w przyziemiu budynku przy ul. ..... Miejscem położenia nieruchomości zabudowanej domem jest miejscowość .... numer domu ...., ....

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że wydatki na wykończenie i wyposażenie domu ponoszone były w okresie pierwszych miesięcy po nabyciu prawa własności ww. nieruchomości, tj. w 2014 r. i 2015 r. Przedmiotowe wydatki nie były ponoszone przez dniem nabycia prawa własności nieruchomości wskazanej przez Wnioskodawczynię i Jej męża. Wnioskodawczyni posiada imienne rachunki lub faktury potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na wykonany remont, które zostały poniesione wyłącznie przez Wnioskodawczynię, ze środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia otrzymanej w darowiźnie nieruchomości.

Przedmiotem częściowego podziału majątku wspólnego będzie jedynie nieruchomość – działka zabudowana domem, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje z rodziną.

Więzi emocjonalne między Wnioskodawczynią a małżonkiem uległy rozluźnieniu, a relacje osobiste pomiędzy nimi pogorszyły się. Dodatkowo, małżonek Wnioskodawczyni, prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą, co wiąże się z bardzo szeroką odpowiedzialnością za zobowiązania jakie powstają i mogą powstać w przyszłości w związku z działalnością gospodarczą, a zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej wskazanej we wniosku, polepszy w ocenie Wnioskodawczyni Jej sytuację, względem potencjalnych wierzycieli (poprzez ochronę majątku osobistego Wnioskodawczyni).

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem rozważają przejęcie w przyszłości całości prawa własności do nieruchomości przez Wnioskodawczynię. Planowanie nabycie jedynie 3/10 nieruchomości wynika z tej okoliczności, że w chwili obecnej Wnioskodawczyni nie dysponuje zasobami pieniężnymi, pozwalającymi Jej stać się jedyną właścicielką nieruchomości, poprzez nabycie całości praw małżonka do nieruchomości. Celem mieszkaniowym jest nabycie udziału w budynku mieszkalnym, a także nabycie udziału w gruncie związanym z tym budynkiem, w celu zamieszkiwania tam ze swą rodziną, traktowania przedmiotowej nieruchomości (domu) jako swojego centrum interesów życiowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
  1. Czy środki pieniężne uzyskane przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży opisanego w stanie faktycznym garażu, będą korzystać ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku ich wydania na własne cele mieszkaniowe w ustawowym terminie?
  2. Czy Wnioskodawczyni, wydatkując środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania oraz garażu, na wykończenie i wyposażenie domu takich jak nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, uprawniona jest do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
  3. Czy Wnioskodawczyni, wydatkując do końca 2016 r. środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania, na nabycie od swojego małżonka całości lub części ułamkowego prawa własności do nieruchomości w postaci zabudowanej domem działki, uprawniona będzie do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Nr 2 – w części dotyczącej wydatkowania dochodów z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość i udziału w lokalu niemieszkalnym na: nabycie towarów i usług służących wykonaniu podłóg (tj. nabycie oraz montaż wykładzin dywanowych), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie piekarnika. Natomiast w pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami.

Zdaniem Wnioskodawczyni (w odniesieniu do pytania Nr 2), wydatkując środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży w 2014 r. swojego mieszkania oraz garażu na wykończenie i wyposażenie domu, tj. nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, uprawniona jest do skorzystania ze zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. (w związku z ust. 25 wskazanego artykułu).

Zdaniem Wnioskodawczyni, w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że opisaną w stanie faktycznym transakcję sprzedaży mieszkania, kwalifikować należy jako odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, tj. źródło przychodu wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 8) lit. a) u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f., przyjąć należy, że od dochodu z odpłatnego zbycia mieszkania, podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Jednakże, w przypadku, w którym w terminie 2 lat od końca roku podatkowego, w którym zbyto mieszkanie, środki pieniężne stanowiące dochód ze zbycia mieszkania zostaną przeznaczone na realizację własnego celu mieszkaniowego, dochód ten będzie zwolniony z opodatkowania (art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.).

Zakres wydatków jakie mogą być poniesione na realizację własnych celów mieszkaniowych, określono w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. (w przedmiotowym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie ust. 1 lit. d)).

Zgodnie z przywołanym przepisem, za wydatki na cele mieszkaniowe poczytywać należy budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

Możliwość potraktowania wydatków poniesionych na wykończenie domu znajdującego się w tzw. stanie deweloperskim jako korzystających ze zwolnienia, dopuszczone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 lutego 2010 r. (sygn. akt I SA/Bk 542/09), wprost sformułowano tezę, że „Wydatki poniesione na wykończenie lokalu mieszkalnego oddanego przez dewelopera w stanie niewykończonym (surowym) mieszczą się w pojęciu wydatków poniesionych na budowę lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.)”.

W ocenie Wnioskodawczyni takie samo rozumienie wskazanych przepisów odnieść należy również do domu nabytego w stanie deweloperskim. Wnioskodawczyni uważa, że uprawniona jest do skorzystania ze zwolnienia do wysokości wyżej wskazanych wydatków również w sytuacji, w której środki pieniężne pochodzące ze zbycia majątku osobistego (mieszkania) zainwestowała w majątek wspólny (dom) Jej i małżonka, którego właścicielką w chwili ponoszenia nakładów była w oparciu o wspólność majątkową małżeńską (własność bezułamkowa). Ustawodawca bowiem, nie uzależnił możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej od charakteru stosunków majątkowych łączących małżonków i rodzaju własności, w oparciu o który Wnioskodawczyni posiada nieruchomość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawczyni w dniu 3 października 2009 r. zawarła związek małżeński. Pomiędzy małżonkami powstał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. Małżonkowie do chwili złożenia wniosku nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. W dniu 25 lutego 2013 r., w drodze darowizny dokonanej z zachowaniem formy aktu notarialnego, Wnioskodawczyni nabyła od swoich rodziców prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego wraz z udziałem we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli lokali w budynku oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal (dalej: mieszkanie). Ponadto, w tej samej dacie, tj. 25 lutego 2013 r., również w drodze darowizny od rodziców Wnioskodawczyni nabyła udział w lokalu niemieszkalnym, stanowiącym garaż podziemny położony w przyziemiu tego budynku, w którym znajduje się opisana wyżej nieruchomość. Z ułamkowym prawem własności wskazanego lokalu niemieszkalnego związany jest udział ułamkowy we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń niesłużących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz udział we współwłasności działek gruntu, na którym znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest lokal niemieszkalny. W ramach udziału w otrzymanym lokalu niemieszkalnym Wnioskodawczyni, była uprawniona do samodzielnego zarządzania i korzystania za zgodą pozostałych współwłaścicieli nieruchomości z garażu o oznaczonym numerze i powierzchni. Zarówno mieszkanie jak i garaż stały się w całości składnikami majątku osobistego Wnioskodawczyni (nie były objęte wspólnością majątkową małżeńską).

W dniu 16 czerwca 2014 r., w drodze umowy sprzedaży Wnioskodawczyni sprzedała garaż. W dniu 12 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni zawarła przedwstępną umowę sprzedaży mieszkania, a w dniu 22 września 2014 r. umowę sprzedaży mieszkania.

W dniu 31 października 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem, zakupiła prawo własności nieruchomości – działki gruntu zabudowanej domem mieszkalnym (dalej: dom) oraz udział 1/3 prawa własności nieruchomości gruntowej, przez którą biegła droga dojazdowa łącząca dom z drogą publiczną (dalej: działka drogi dojazdowej). Przedmiotowy dom oraz działka drogi dojazdowej, zostały nabyte do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej małżonka (wspólność bezułamkowa). Małżonek Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą.

Kupując dom, Wnioskodawczyni razem z małżonkiem ponieśli bezpośrednie koszty w postaci ceny za dom, opłat notarialnych, opłat sądowych. Zakup tej nieruchomości sfinansowany został w niewielkim stopniu za gotówkę (środki pieniężne, pochodzące z majątku wspólnego), w pozostałej części, cena za dom pokryta została środkami pieniężnymi pochodzącymi z kredytu. Przedmiotowy kredyt zaciągnięty został w dniu 29 października 2014 r. wyłącznie przez prowadzącego działalność gospodarczą małżonka Wnioskodawczyni.

Mając na względzie tę okoliczność, że zakupiony dom był w tzw. stanie deweloperskim konieczne było jego wykończenie. Wnioskodawczyni dokonała nakładów na dom ze środków pieniężnych pochodzących z Jej majątku prywatnego – środków pieniężnych uzyskanych w wyniku sprzedaży nieruchomości, mieszkania oraz garażu. W ramach tych wydatków, Wnioskodawczyni pokryła wydatki związane z wykończeniem wnętrz domu, takie jak: nabycie towarów i usług służących wykonaniu gładzi i malowaniu ścian, wykonanie podłóg (tj. nabycie oraz instalacja paneli podłogowych, terakoty, wykładzin dywanowych), wykonanie centralnego ogrzewania wraz z piecem (nabycie towarów oraz ich instalacja), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia, nabycie towarów i usług związanych z instalacją armatury i tzw. „białym montażem”, nabycie i położenie glazur w pomieszczeniach sanitarnych, nabycie piekarnika, (dalej: nakłady na wykończenie i wyposażenie domu).

Dom jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię i Jej męża wyłącznie na potrzeby zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych (w tym założonej przez nich rodziny).

Wydatki na wykończenie i wyposażenie domu ponoszone były w okresie pierwszych miesięcy po nabyciu prawa własności ww. nieruchomości, tj. w 2014 r. i 2015 r. Przedmiotowe wydatki nie były ponoszone przez dniem nabycia prawa własności nieruchomości (dom). Wnioskodawczyni posiada imienne rachunki lub faktury potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na wykonany remont, które zostały poniesione wyłącznie przez Wnioskodawczynię, ze środków pieniężnych uzyskanych z odpłatnego zbycia otrzymanej w darowiźnie nieruchomości.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z treścią art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ustawy).

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

  1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
  2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży nieruchomości,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży nieruchomości.

W myśl art. 21 ust. 25 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się m.in.:

  1. wydatki poniesione na:
    1. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2. nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5. rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

  1. wydatki poniesione na:
    1. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    2. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    3. spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

  1. nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
  2. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z przywołanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia m.in. nieruchomości jest wydatkowanie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, uzyskanego przychodu na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „własne cele mieszkaniowe”, aczkolwiek przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 dopisując to wyrażenie, w sposób niebudzący wątpliwości podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego dochodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych”. „Własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Termin „własne cele mieszkaniowe” należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wymienia wydatki uprawniające do zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie wyłącznie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”, dążenie, aby w tym nowym miejscu mieszkać.

Przechodząc w tym miejscu do kwestii związanych ze zwolnieniem należy podkreślić, że norma prawna statuująca zwolnienie podatkowe, a więc mająca charakter wyjątku, odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, musi być interpretowana ściśle, gdyż niedopuszczalne jest stosowanie przy jej interpretacji wykładni rozszerzającej. Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie rozpatrywanego zwolnienia.

W sytuacji przedstawionej we wniosku uzyskany ze sprzedaży nieruchomości i udziału w nieruchomości dochód Wnioskodawczyni przeznaczyła m.in. na wykończenie i wyposażenie domu, który to dom jest wykorzystywany przez Wnioskodawczynię na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych. W zakres wyposażenia i wykończenia ww. nieruchomości wchodziło m.in.: nabycie towarów i usług służących wykonaniu podłóg (tj. nabycie oraz montaż wykładzin dywanowych), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia oraz nabycie piekarnika. Wydatki te nie będą stanowić wydatków na własne cele mieszkaniowe, gdyż wydatki te stanowią wyposażenie wnętrza i jako takie, nie mogą być traktowane na równi z wydatkami remontowo-budowlanymi. W związku z czym, wydatki te nie skorzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego bowiem nie są objęte dyspozycją normy zawartej w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego, wydatkowanie przez Wnioskodawczynię dochodu z odpłatnego zbycia w dniu 22 września 2014 r. prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego, nabytego w dniu 25 lutego 2013 r., oraz dochodu z odpłatnego zbycia w dniu 16 czerwca 2014 r. udziału w lokalu niemieszkalnym (garaż), nabytego w dniu 25 lutego 2013 r., na nabycie towarów i usług służących wykonaniu podłóg (tj. nabycie oraz montaż wykładzin dywanowych), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia oraz nabycie piekarnika, nie może być uznane za uprawniające do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskanego dochodu. Wymienione wydatki nie mieszczą się w dyspozycji ww. przepisu jako wydatki poniesione na cel, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy i tym samym, nie stanowią wydatkowania środków ze sprzedaży ww. nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Wydatki te związane są bowiem z wyposażeniem domu, a nie jego wykończeniem, i jako takie nie mogą być traktowane na równi z wydatkami na budowę własnego domu.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że w odniesieniu do tej części dochodu jaki Wnioskodawczyni wydatkowała na nabycie towarów i usług służących wykonaniu podłóg (tj. nabycie oraz montaż wykładzin dywanowych), nabycie towarów i usług związanych z instalacją oświetlenia oraz nabycie piekarnika, nie znajdzie zastosowania omawiane zwolnienie. Tym samym ta część dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 30e ww. ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Końcowo należy wyjaśnić, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne oraz wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego jakkolwiek kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Organ zaznacza również, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając bowiem na uwadze treść art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tutejszy Organ wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego. Wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ...., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.